नृपाणां कथितः सर्वो भवता वंशविस्तरः वंशानुचरितं चैव यथावद अनुवर्णितम ।।

nṛpāṇāṃ kathitaḥ sarvo bhavatā vaṃśavistaraḥ vaṃśānucaritaṃ caiva yathāvad anuvarṇitam ||

अंशावतारो ब्रह्मर्षे यो ऽयं यदुकुलोद्भवः विष्णोस तं विस्तरेणाहं श्रोतुम इच्छाम्य अशेषतः ।।

aṃśāvatāro brahmarṣe yo 'yaṃ yadukulodbhavaḥ viṣṇos taṃ vistareṇāhaṃ śrotum icchāmy aśeṣataḥ ||

चकार यानि कर्माणि भगवान पुरुषोत्तमः अंशांशेनावतीर्योर्व्यां तत्र तानि मुने वद ।।

cakāra yāni karmāṇi bhagavān puruṣottamaḥ aṃśāṃśenāvatīryorvyāṃ tatra tāni mune vada ||

मैत्रेय श्रूयताम एतद यत पृष्टो ऽहम इह त्वया विष्णोर अंशांशसंभूतिचरितं जगतो हितम ।।

maitreya śrūyatām etad yat pṛṣṭo 'ham iha tvayā viṣṇor aṃśāṃśasaṃbhūticaritaṃ jagato hitam ||

देवकस्य सुतां पूर्वं वसुदेवो महामुने उपयेमे महाभागां देवकीं देवतोपमाम ।।

devakasya sutāṃ pūrvaṃ vasudevo mahāmune upayeme mahābhāgāṃ devakīṃ devatopamām ||

कंसस तयोर वररथं चोदयाम आस सारथिः वसुदेवस्य देवक्याः संयोगे भोजवर्धनः ।।

kaṃsas tayor vararathaṃ codayām āsa sārathiḥ vasudevasya devakyāḥ saṃyoge bhojavardhanaḥ ||

अथान्तरिक्षे वाग उच्चैः कंसम आभाष्य सादरम मेघगम्भीरनिर्घोषं समाभाष्येदम अब्रवीत ।।

athāntarikṣe vāg uccaiḥ kaṃsam ābhāṣya sādaram meghagambhīranirghoṣaṃ samābhāṣyedam abravīt ||

याम एनां वहसे मूढ सह भर्त्रा रथे स्थिताम अस्यास तवाष्टमो गर्भः प्राणान अपहरिष्यति ।।

yām enāṃ vahase mūḍha saha bhartrā rathe sthitām asyās tavāṣṭamo garbhaḥ prāṇān apahariṣyati ||

इत्य आकर्ण्य समादाय खड्गं कंसो महाबलः देवकीं हन्तुम आरब्धो वसुदेवो ऽब्रवीद इदम ।।

ity ākarṇya samādāya khaḍgaṃ kaṃso mahābalaḥ devakīṃ hantum ārabdho vasudevo 'bravīd idam ||

न हन्तव्या महाभाग देवकी भवता तव समर्पयिष्ये सकलान गर्भान अस्याउदरोद्भवान ।।

na hantavyā mahābhāga devakī bhavatā tava samarpayiṣye sakalān garbhān asyāudarodbhavān ||

तथेत्य आह च तं कंसो वसुदेवं द्विजोत्तम न घातयाम आस च तां देवकीं तस्य गौरवात ।।

tathety āha ca taṃ kaṃso vasudevaṃ dvijottama na ghātayām āsa ca tāṃ devakīṃ tasya gauravāt ||

एतस्मिन्न एव काले तु भूरिभारावपीडिता जगाम धरणी मेरौ समाजे त्रिदिवौकसाम ।।

etasminn eva kāle tu bhūribhārāvapīḍitā jagāma dharaṇī merau samāje tridivaukasām ||

सब्रह्मकान सुरान सर्वान प्रणिपत्याथ मेदिनी कथयाम आस तत सर्वं खेदात करुणभाषिणी ।।

sabrahmakān surān sarvān praṇipatyātha medinī kathayām āsa tat sarvaṃ khedāt karuṇabhāṣiṇī ||

अग्निः सुवर्णस्य गुरुर गवां सूर्यः परो गुरुः ममाप्य अखिललोकानां गुरुर नारायणो गुरुः ।।

agniḥ suvarṇasya gurur gavāṃ sūryaḥ paro guruḥ mamāpy akhilalokānāṃ gurur nārāyaṇo guruḥ ||

प्रजापतिपतिर ब्रह्मा पूर्वेषाम अपि पूर्वजः कलाकाष्ठानिमेषात्मा कालश चाव्यक्तमूर्तिमान ।।

prajāpatipatir brahmā pūrveṣām api pūrvajaḥ kalākāṣṭhānimeṣātmā kālaś cāvyaktamūrtimān ||

तदंशभूतः सर्वेषां समूहो वः सुरोत्तमाः ।।

tadaṃśabhūtaḥ sarveṣāṃ samūho vaḥ surottamāḥ ||

आदित्या मरुतः साध्या रुद्रा वस्वश्विवह्नयः पितरो ये च लोकानां स्रष्टारो ऽत्रिपुरोगमाः ।।

ādityā marutaḥ sādhyā rudrā vasvaśvivahnayaḥ pitaro ye ca lokānāṃ sraṣṭāro 'tripurogamāḥ ||

एतत तस्याप्रमेयस्य रूपं विष्णोर महात्मनः ।।

etat tasyāprameyasya rūpaṃ viṣṇor mahātmanaḥ ||

यक्षराक्षसदैतेया पिशाचोरगदानवाः गन्धर्वाप्सरसश चैव रूपं विष्णोर महात्मनः ।।

yakṣarākṣasadaiteyā piśācoragadānavāḥ gandharvāpsarasaś caiva rūpaṃ viṣṇor mahātmanaḥ ||

ग्रहर्क्षतारकाचित्रगगनाग्निजलानिलाः अहं च विषयाश चैतत सर्वं विष्णुमयं जगत ।।

graharkṣatārakācitragaganāgnijalānilāḥ ahaṃ ca viṣayāś caitat sarvaṃ viṣṇumayaṃ jagat ||

तथाप्य अनेकरूपस्य तस्य रूपाण्य अहर्निशम बाध्यबाधकतां यान्ति कल्लोला इव सागरे ।।

tathāpy anekarūpasya tasya rūpāṇy aharniśam bādhyabādhakatāṃ yānti kallolā iva sāgare ||

तत्साम्प्रतम इमे दैत्याः कालनेमिपुरोगमाः मर्त्यलोकं समाक्रम्य बाधन्ते ऽहर्निशं प्रजाः ।।

tatsāmpratam ime daityāḥ kālanemipurogamāḥ martyalokaṃ samākramya bādhante 'harniśaṃ prajāḥ ||

कालनेमिर हतो यो ऽसौ विष्णुना प्रभविष्णुना उग्रसेनसुतः कंसः संभूतः स महासुरः ।।

kālanemir hato yo 'sau viṣṇunā prabhaviṣṇunā ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ saṃbhūtaḥ sa mahāsuraḥ ||

अरिष्टो धेनुकः केशी प्रलम्बो नरकस तथा सुन्दो ऽसुरस तथात्युग्रो बाणश चापि बलेः सुतः ।।

ariṣṭo dhenukaḥ keśī pralambo narakas tathā sundo 'suras tathātyugro bāṇaś cāpi baleḥ sutaḥ ||

तथान्ये च महावीर्या नृपाणां भवनेषु ये समुत्पन्ना दुरात्मानस तान न संख्यातुम उत्सहे ।।

tathānye ca mahāvīryā nṛpāṇāṃ bhavaneṣu ye samutpannā durātmānas tān na saṃkhyātum utsahe ||

अक्षौहिण्यो ऽत्र बहुला दिव्यमूर्तिधराः सुराः महाबलानां दृप्तानां दैत्येन्द्राणां ममोपरि ।।

akṣauhiṇyo 'tra bahulā divyamūrtidharāḥ surāḥ mahābalānāṃ dṛptānāṃ daityendrāṇāṃ mamopari ||

तद्भूरिभारपीडार्ता न शक्नोम्य अमरेश्वराः बिभर्तुम आत्मानम अहम इति विज्ञापयामि वः ।।

tadbhūribhārapīḍārtā na śaknomy amareśvarāḥ bibhartum ātmānam aham iti vijñāpayāmi vaḥ ||

क्रियतां तन महाभागा मम भारावतारणम यथा रसातलं नाहं गच्छेयम अतिविह्वला ।।

kriyatāṃ tan mahābhāgā mama bhārāvatāraṇam yathā rasātalaṃ nāhaṃ gaccheyam ativihvalā ||

इत्य आकर्ण्य धरावाक्यम अशेषं त्रिदशैस ततः भुवो भारावतारार्थं ब्रह्मा प्राह प्रचोदितः ।।

ity ākarṇya dharāvākyam aśeṣaṃ tridaśais tataḥ bhuvo bhārāvatārārthaṃ brahmā prāha pracoditaḥ ||

यथाह वसुधा सर्वं सत्यम एतद दिवौकसः अहं भवो भवन्तश च सर्वं नारायणात्मकम ।।

yathāha vasudhā sarvaṃ satyam etad divaukasaḥ ahaṃ bhavo bhavantaś ca sarvaṃ nārāyaṇātmakam ||

विभूतयस तु यास तस्य तासाम एव परस्परम आधिक्यन्यूनता बाध्यबाधकत्वेन वर्तते ।।

vibhūtayas tu yās tasya tāsām eva parasparam ādhikyanyūnatā bādhyabādhakatvena vartate ||

तद आगच्छत गच्छामः क्षीराब्धेस तटम उत्तरम तत्राराध्य हरिं तस्मै सर्वं विज्ञापयाम वै ।।

tad āgacchata gacchāmaḥ kṣīrābdhes taṭam uttaram tatrārādhya hariṃ tasmai sarvaṃ vijñāpayāma vai ||

सर्वदैव जगत्य अर्थे स सर्वात्मा जगन्मयः स्वल्पांशेनावतीर्योर्व्यां धर्मस्य कुरुते स्थितिम ।।

sarvadaiva jagaty arthe sa sarvātmā jaganmayaḥ svalpāṃśenāvatīryorvyāṃ dharmasya kurute sthitim ||

इत्य उक्त्वा प्रययौ तत्र सह देवैः पितामहः समाहितमतिश चैनं तुष्टाव गरुडध्वजम ।।

ity uktvā prayayau tatra saha devaiḥ pitāmahaḥ samāhitamatiś cainaṃ tuṣṭāva garuḍadhvajam ||

द्वे विद्ये त्वम अनाम्नाय परा चैवापरा तथा त एव भवतो रूपे मूर्तामूर्तात्मिके प्रभो ।।

dve vidye tvam anāmnāya parā caivāparā tathā ta eva bhavato rūpe mūrtāmūrtātmike prabho ||

द्वे ब्रह्मणी त्व अणीयो ऽतिस्थूलात्मन सर्वसर्ववित शब्दब्रह्मपरं चैव ब्रह्म ब्रह्ममयस्य यत ।।

dve brahmaṇī tv aṇīyo 'tisthūlātman sarvasarvavit śabdabrahmaparaṃ caiva brahma brahmamayasya yat ||

ऋग्वेदस त्वं यजुर्वेदः सामवेदस त्व अथर्व च शिक्षा कल्पो निरुक्तं च छन्दो ज्योतिषम एव च ।।

ṛgvedas tvaṃ yajurvedaḥ sāmavedas tv atharva ca śikṣā kalpo niruktaṃ ca chando jyotiṣam eva ca ||

इतिहासपुराणे च तथा व्याकरणं प्रभो मीमांसा न्यायिकं तद्वद धर्मशास्त्राण्य अधोक्षज ।।

itihāsapurāṇe ca tathā vyākaraṇaṃ prabho mīmāṃsā nyāyikaṃ tadvad dharmaśāstrāṇy adhokṣaja ||

आत्मात्मदेहगुणवद्विचाराचारि यद वचः तद अप्य आद्यपते नान्यद अध्यात्मात्मस्वरूपवत ।।

ātmātmadehaguṇavadvicārācāri yad vacaḥ tad apy ādyapate nānyad adhyātmātmasvarūpavat ||

त्वम अव्यक्तम अनिर्देश्यम अचिन्त्यानामवर्णवत अपाणिपादरूपं च विष्णुर नित्यं परात परम ।।

tvam avyaktam anirdeśyam acintyānāmavarṇavat apāṇipādarūpaṃ ca viṣṇur nityaṃ parāt param ||

शृणोष्य अकर्णः परिपश्यसि त्वम अचक्षुर एको बहुरूपरूपः अपादहस्तो जवनो ग्रहीता त्वं वेत्सि सर्वं न च सर्ववेद्यः ।।

śṛṇoṣy akarṇaḥ paripaśyasi tvam acakṣur eko bahurūparūpaḥ apādahasto javano grahītā tvaṃ vetsi sarvaṃ na ca sarvavedyaḥ ||

अणोर अणीयांसम असत्स्वरूपं त्वां पश्यतो ऽज्ञाननिवृत्तिर अग्र्या धीर अस्य धीर्यस्य बिभर्ति नान्यद वरेण्यरूपात परतः परात्मन ।।

aṇor aṇīyāṃsam asatsvarūpaṃ tvāṃ paśyato 'jñānanivṛttir agryā dhīr asya dhīryasya bibharti nānyad vareṇyarūpāt parataḥ parātman ||

त्वं विश्वम आदिर भुवनस्य गोप्ता सर्वाणि भूतानि तवान्तराणि यद भूतभव्यं तद अणोर अणीयः पुमांस त्वम एकः प्रकृतेः परस्तात ।।

tvaṃ viśvam ādir bhuvanasya goptā sarvāṇi bhūtāni tavāntarāṇi yad bhūtabhavyaṃ tad aṇor aṇīyaḥ pumāṃs tvam ekaḥ prakṛteḥ parastāt ||

एकश चतुर्धा भगवान हुताशो वर्चोविभूतिं जगतो ददाति त्वं विश्वतश चक्षुर अनन्तमूर्ते त्रेधा पदं त्वं निदधे विधातः ।।

ekaś caturdhā bhagavān hutāśo varcovibhūtiṃ jagato dadāti tvaṃ viśvataś cakṣur anantamūrte tredhā padaṃ tvaṃ nidadhe vidhātaḥ ||

यथाग्निर एको बहुधा समिध्यते विकारभेदैर अविकाररूपः तथा भवान सर्वगतैकरूपो रूपाण्य अनेकान्य अनुपुष्यतीशः ।।

yathāgnir eko bahudhā samidhyate vikārabhedair avikārarūpaḥ tathā bhavān sarvagataikarūpo rūpāṇy anekāny anupuṣyatīśaḥ ||

एकस त्वम अग्र्यं परमं पदं यत पश्यन्ति त्वां सूरयो ज्ञानदृश्यम त्वत्तो नान्यत किंचिद अस्ति स्वरूपं यद वा भूतं यच च भव्यं परात्मन ।।

ekas tvam agryaṃ paramaṃ padaṃ yat paśyanti tvāṃ sūrayo jñānadṛśyam tvatto nānyat kiṃcid asti svarūpaṃ yad vā bhūtaṃ yac ca bhavyaṃ parātman ||

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपस त्वं समष्टिव्यष्टिरूपवान सर्वज्ञः सर्वदृक सर्वशक्तिज्ञानबलर्द्धिमान ।।

vyaktāvyaktasvarūpas tvaṃ samaṣṭivyaṣṭirūpavān sarvajñaḥ sarvadṛk sarvaśaktijñānabalarddhimān ||

अन्यूनश चाप्य अवृद्धिश च स्वाधीनो ऽनादिमान वशी क्लमतन्द्रीभयक्रोधकामादिभिर असंयुतः ।।

anyūnaś cāpy avṛddhiś ca svādhīno 'nādimān vaśī klamatandrībhayakrodhakāmādibhir asaṃyutaḥ ||

निरवद्यः परः शान्तो निरधिष्ठो ऽक्षरः क्रमः सर्वेश्वर पराधार धाम्नां धामात्मको ऽक्षयः ।।

niravadyaḥ paraḥ śānto niradhiṣṭho 'kṣaraḥ kramaḥ sarveśvara parādhāra dhāmnāṃ dhāmātmako 'kṣayaḥ ||

सकलावरणातीत निरालम्बनभावन महाविभूतिसंस्थान नमस ते पुरुषोत्तम ।।

sakalāvaraṇātīta nirālambanabhāvana mahāvibhūtisaṃsthāna namas te puruṣottama ||

नाकारणात कारणाद वा कारणाकारणान न च शरीरग्रहणं व्यापिन धर्मत्राणाय ते परम ।।

nākāraṇāt kāraṇād vā kāraṇākāraṇān na ca śarīragrahaṇaṃ vyāpin dharmatrāṇāya te param ||

इत्य एवं संस्तवं श्रुत्वा मनसा भगवान अजः ब्रह्माणम आह विश्वात्मा विश्वरूपधरो हरिः ।।

ity evaṃ saṃstavaṃ śrutvā manasā bhagavān ajaḥ brahmāṇam āha viśvātmā viśvarūpadharo hariḥ ||

भो भो ब्रह्मंस त्वया मत्तः सह देवैर यद इष्यते तद उच्यताम अशेषं च सिद्धम एवावधार्यताम ।।

bho bho brahmaṃs tvayā mattaḥ saha devair yad iṣyate tad ucyatām aśeṣaṃ ca siddham evāvadhāryatām ||

ततो ब्रह्मा हरेर दिव्यं विश्वरूपं समीक्ष्य तत तुष्टाव भूयो देवेषु साध्वसावनतात्मसु ।।

tato brahmā harer divyaṃ viśvarūpaṃ samīkṣya tat tuṣṭāva bhūyo deveṣu sādhvasāvanatātmasu ||

नमो नमस ते ऽस्तु सहस्रमूर्ते सहस्रबाहो बहुवक्त्रपाद नमो नमस ते जगतः प्रवृत्ति विनाशसंस्थानकराप्रमेय ।।

namo namas te 'stu sahasramūrte sahasrabāho bahuvaktrapāda namo namas te jagataḥ pravṛtti vināśasaṃsthānakarāprameya ||

सूक्ष्मातिसूक्ष्मातिबृहत्प्रमाण गरीयसाम अप्य अतिगौरवात्मन प्रधानबुद्धीन्द्रियवत्प्रधान मूलात परात्मन भगवन प्रसीद ।।

sūkṣmātisūkṣmātibṛhatpramāṇa garīyasām apy atigauravātman pradhānabuddhīndriyavatpradhāna mūlāt parātman bhagavan prasīda ||

एषा मही देव महीप्रसूतैर महासुरैः पीडितशैलबन्धा परायणं त्वां जगताम उपैति भारावतारार्थम अपारपारम ।।

eṣā mahī deva mahīprasūtair mahāsuraiḥ pīḍitaśailabandhā parāyaṇaṃ tvāṃ jagatām upaiti bhārāvatārārtham apārapāram ||

एते वयं वृत्ररिपुस तथायं नासत्यदस्रौ वरुणस तथैषः इमे च रुद्रा वसवः ससूर्याः समीरणाग्निप्रमुखास तथान्ये ।।

ete vayaṃ vṛtraripus tathāyaṃ nāsatyadasrau varuṇas tathaiṣaḥ ime ca rudrā vasavaḥ sasūryāḥ samīraṇāgnipramukhās tathānye ||

सुराः समस्ताः सुरनाथ कार्यम एभिर मया यच च तद ईश सर्वम आज्ञापयाज्ञां परिपालयन्तस तथैव तिष्ठाम सदास्तदोषाः ।।

surāḥ samastāḥ suranātha kāryam ebhir mayā yac ca tad īśa sarvam ājñāpayājñāṃ paripālayantas tathaiva tiṣṭhāma sadāstadoṣāḥ ||

एवं संस्तूयमानस तु भगवान परमेश्वरः उज्जहारात्मनः केशौ सितकृष्णौ महामुने ।।

evaṃ saṃstūyamānas tu bhagavān parameśvaraḥ ujjahārātmanaḥ keśau sitakṛṣṇau mahāmune ||

उवाच च सुरान एतौ मत्केशौ वसुधातले अवतीर्य भुवो भारक्लेशहानिं करिष्यतः ।।

uvāca ca surān etau matkeśau vasudhātale avatīrya bhuvo bhārakleśahāniṃ kariṣyataḥ ||

सुराश च सकलाः स्वांशैर अवतीर्य महीतले कुर्वन्तु युद्धम उन्मत्तैः पूर्वोत्पन्नैर महासुरैः ।।

surāś ca sakalāḥ svāṃśair avatīrya mahītale kurvantu yuddham unmattaiḥ pūrvotpannair mahāsuraiḥ ||

ततः क्षयम अशेषास ते दैतेया धरणीतले प्रयास्यन्ति न संदेहो मद्दृक्पातविचूर्णिताः ।।

tataḥ kṣayam aśeṣās te daiteyā dharaṇītale prayāsyanti na saṃdeho maddṛkpātavicūrṇitāḥ ||

वसुदेवस्य या पत्नी देवकी देवतोपमा तस्यायम अष्टमो गर्भो मत्केशो भविता सुराः ।।

vasudevasya yā patnī devakī devatopamā tasyāyam aṣṭamo garbho matkeśo bhavitā surāḥ ||

अवतीर्य च तत्रायं कंसं घातयिता भुवि कालनेमिं समुद्भूतम इत्य उक्त्वान्तर्दधे हरिः ।।

avatīrya ca tatrāyaṃ kaṃsaṃ ghātayitā bhuvi kālanemiṃ samudbhūtam ity uktvāntardadhe hariḥ ||

अदृश्याय ततस ते ऽपि प्रणिपत्य महात्मने मेरुपृष्ठं सुरा जग्मुर अवतेरुश च भूतले ।।

adṛśyāya tatas te 'pi praṇipatya mahātmane merupṛṣṭhaṃ surā jagmur avateruś ca bhūtale ||

कंसाय चाष्टमे गर्भे देवक्यां धरणीधरः भविष्यतीत्य आचचक्षे भगवान नारदो मुनिः ।।

kaṃsāya cāṣṭame garbhe devakyāṃ dharaṇīdharaḥ bhaviṣyatīty ācacakṣe bhagavān nārado muniḥ ||

कंसो ऽपि तद उपश्रुत्य नारदात कुपितस ततः देवकीं वसुदेवं च गृहे गुप्ताव अधारयत ।।

kaṃso 'pi tad upaśrutya nāradāt kupitas tataḥ devakīṃ vasudevaṃ ca gṛhe guptāv adhārayat ||

जातं जातं च कंसाय तेनैवोक्तं यथा पुरा तथैव वसुदेवो ऽपि पुत्रम अर्पितवान द्विज ।।

jātaṃ jātaṃ ca kaṃsāya tenaivoktaṃ yathā purā tathaiva vasudevo 'pi putram arpitavān dvija ||

हिरण्यकशिपोः पुत्राः षड्गर्भा इति विश्रुताः विष्णुप्रयुक्ता तान निद्रा क्रमाद गर्भे न्ययोजयत ।।

hiraṇyakaśipoḥ putrāḥ ṣaḍgarbhā iti viśrutāḥ viṣṇuprayuktā tān nidrā kramād garbhe nyayojayat ||

योगनिद्रा महामाया वैष्णवी मोहितं यया अविद्यया जगत सर्वं ताम आह भगवान हरिः ।।

yoganidrā mahāmāyā vaiṣṇavī mohitaṃ yayā avidyayā jagat sarvaṃ tām āha bhagavān hariḥ ||

निद्रे गच्छ ममादेशात पातालतलसंश्रयान एकैकश्येन षड गर्भान देवकीजठरं नय ।।

nidre gaccha mamādeśāt pātālatalasaṃśrayān ekaikaśyena ṣaḍ garbhān devakījaṭharaṃ naya ||

हतेषु तेषु कंसेन शेषाख्यो ऽंशस ततो मम अंशांशेनोदरे तस्याः सप्तमः संभविष्यति ।।

hateṣu teṣu kaṃsena śeṣākhyo 'ṃśas tato mama aṃśāṃśenodare tasyāḥ saptamaḥ saṃbhaviṣyati ||

गोकुले वसुदेवस्य भार्यान्या रोहिणी स्थिता तस्याः स संभूतिसमं देवि नेयस त्वयोदरम ।।

gokule vasudevasya bhāryānyā rohiṇī sthitā tasyāḥ sa saṃbhūtisamaṃ devi neyas tvayodaram ||

सप्तमो भोजराजस्य भयाद रोधोपरोधतः देवक्याः पतितो गर्भ इति लोको वदिष्यति ।।

saptamo bhojarājasya bhayād rodhoparodhataḥ devakyāḥ patito garbha iti loko vadiṣyati ||

गर्भसंकर्षणात सो ऽथ लोके संकर्षणेति वै संज्ञाम अवाप्स्यते वीरः श्वेताद्रिशिखरोपमः ।।

garbhasaṃkarṣaṇāt so 'tha loke saṃkarṣaṇeti vai saṃjñām avāpsyate vīraḥ śvetādriśikharopamaḥ ||

ततो ऽहं संभविष्यामि देवकीजठरे शुभे गर्भे त्वया यशोदाया गन्तव्यम अविलम्बितम ।।

tato 'haṃ saṃbhaviṣyāmi devakījaṭhare śubhe garbhe tvayā yaśodāyā gantavyam avilambitam ||

प्रावृट्काले च नभसि कृष्णाष्टम्याम अहं निशि उत्पत्स्यामि नवम्यां च प्रसूतिं त्वम अवाप्स्यसि ।।

prāvṛṭkāle ca nabhasi kṛṣṇāṣṭamyām ahaṃ niśi utpatsyāmi navamyāṃ ca prasūtiṃ tvam avāpsyasi ||

यशोदाशयने मां तु देवक्यास त्वाम अनिन्दिते मच्छक्तिप्रेरितमतिर वसुदेवो नयिष्यति ।।

yaśodāśayane māṃ tu devakyās tvām anindite macchaktipreritamatir vasudevo nayiṣyati ||

कंसश च त्वाम उपादाय देवि शैलशिलातले प्रक्षेप्स्यत्य अन्तरिक्षे च त्वं स्थानं समवाप्स्यसि ।।

kaṃsaś ca tvām upādāya devi śailaśilātale prakṣepsyaty antarikṣe ca tvaṃ sthānaṃ samavāpsyasi ||

ततस त्वां शतदृक छक्रः प्रणम्य मम गौरवात प्रणिपातानतशिरा भगिनीत्वे ग्रहीष्यति ।।

tatas tvāṃ śatadṛk chakraḥ praṇamya mama gauravāt praṇipātānataśirā bhaginītve grahīṣyati ||

ततः शुम्भनिशुम्भादीन हत्वा दैत्यान सहस्रशः स्थानैर अनेकैः पृथिवीम अशेषां मण्डयिष्यसि ।।

tataḥ śumbhaniśumbhādīn hatvā daityān sahasraśaḥ sthānair anekaiḥ pṛthivīm aśeṣāṃ maṇḍayiṣyasi ||

त्वं भूतिः सन्नतिः कीर्तिः क्षान्तिर द्यौः पृथिवी धृतिः लज्जा पुष्टिर उषा या च काचिद अन्या त्वम एव सा ।।

tvaṃ bhūtiḥ sannatiḥ kīrtiḥ kṣāntir dyauḥ pṛthivī dhṛtiḥ lajjā puṣṭir uṣā yā ca kācid anyā tvam eva sā ||

ये त्वाम आर्येति दुर्गेति वेदगर्भे ऽम्बिकेति च भद्रेति भद्रकालीति क्षेम्या क्षेमकरीति च ।।

ye tvām āryeti durgeti vedagarbhe 'mbiketi ca bhadreti bhadrakālīti kṣemyā kṣemakarīti ca ||

प्रातश चैवापराह्णे च स्तोष्यन्त्य आनम्रमूर्तयः तेषां हि प्रार्थितं सर्वं मत्प्रसादाद भविष्यति ।।

prātaś caivāparāhṇe ca stoṣyanty ānamramūrtayaḥ teṣāṃ hi prārthitaṃ sarvaṃ matprasādād bhaviṣyati ||

सुरामांसोपहारैस तु भक्ष्यभोज्यैश च पूजिता नॄणाम अशेषकामांस त्वं प्रसन्ना संप्रदास्यसि ।।

surāmāṃsopahārais tu bhakṣyabhojyaiś ca pūjitā nṝṇām aśeṣakāmāṃs tvaṃ prasannā saṃpradāsyasi ||

ते सर्वे सर्वदा भद्रे मत्प्रसादाद असंशयम असंदिग्धा भविष्यन्ति गच्छ देवि यथोदितम ।।

te sarve sarvadā bhadre matprasādād asaṃśayam asaṃdigdhā bhaviṣyanti gaccha devi yathoditam ||