हविष्यमत्स्यमांसैस तु शशस्य शकुनस्य च सौकरच्छागलैणेयरौरवैर गवयेन च ।।

haviṣyamatsyamāṃsais tu śaśasya śakunasya ca saukaracchāgalaiṇeyarauravair gavayena ca ||

औरभ्रगव्यैश च तथा मासवृद्ध्या पितामहाः प्रयान्ति तृप्तिं मांसैस तु नित्यं वार्ध्रीणसाम इषैः ।।

aurabhragavyaiś ca tathā māsavṛddhyā pitāmahāḥ prayānti tṛptiṃ māṃsais tu nityaṃ vārdhrīṇasām iṣaiḥ ||

खड्गमांसम अतीवात्र कालशाकं तथा मधु शस्तानि कर्मण्य अत्यन्ततृप्तिदानि नरेश्वर ।।

khaḍgamāṃsam atīvātra kālaśākaṃ tathā madhu śastāni karmaṇy atyantatṛptidāni nareśvara ||

गयाम उपेत्य यः श्राद्धं करोति पृथिवीपते सफलं तस्य तज जन्म जायते पितृतुष्टिदम ।।

gayām upetya yaḥ śrāddhaṃ karoti pṛthivīpate saphalaṃ tasya taj janma jāyate pitṛtuṣṭidam ||

प्रसातिकाः सनीवाराः श्यामाका द्विविधास तथा वन्यौषधीप्रधानास तु श्राद्धार्हाः पुरुषर्षभ ।।

prasātikāḥ sanīvārāḥ śyāmākā dvividhās tathā vanyauṣadhīpradhānās tu śrāddhārhāḥ puruṣarṣabha ||

यवाः प्रियंगवो मुद्गा गोधूमा व्रीहयस तिलाः निष्पावाः कोविदाराश च सर्षपाश चात्र शोभनाः ।।

yavāḥ priyaṃgavo mudgā godhūmā vrīhayas tilāḥ niṣpāvāḥ kovidārāś ca sarṣapāś cātra śobhanāḥ ||

अकृताग्रयणं यच च धान्यजातं नरेश्वर राजमाषान अणूंश चैव मसूरांश च विवर्जयेत ।।

akṛtāgrayaṇaṃ yac ca dhānyajātaṃ nareśvara rājamāṣān aṇūṃś caiva masūrāṃś ca vivarjayet ||

अलाबुं गृञ्जनं चैव पलाण्डुं पिण्डमूलकम गन्धारकं करम्भाणि लवणान्य औषराणि च ।।

alābuṃ gṛñjanaṃ caiva palāṇḍuṃ piṇḍamūlakam gandhārakaṃ karambhāṇi lavaṇāny auṣarāṇi ca ||

आरक्ताश चैव निर्यासाः प्रत्यक्षलवणानि च वर्ज्यान्य एतानि वै श्राद्धे यच च वाचा न शस्यते ।।

āraktāś caiva niryāsāḥ pratyakṣalavaṇāni ca varjyāny etāni vai śrāddhe yac ca vācā na śasyate ||

नक्ताहृतम अनुत्सृष्टं तृप्यते न च यत्र गौः दुर्गन्धि फेनिलं चाम्बु श्राद्धयोग्यं न पार्थिव ।।

naktāhṛtam anutsṛṣṭaṃ tṛpyate na ca yatra gauḥ durgandhi phenilaṃ cāmbu śrāddhayogyaṃ na pārthiva ||

क्षीरम एकशफानां यद औष्ट्रम आविकम एव च मार्गं च माहिषं चैव वर्जयेच छ्राद्धकर्मणि ।।

kṣīram ekaśaphānāṃ yad auṣṭram āvikam eva ca mārgaṃ ca māhiṣaṃ caiva varjayec chrāddhakarmaṇi ||

षण्डापविद्धचण्डालपाषण्ड्युन्मत्तरोगिभिः कृकवाकुश्वनग्नैश च वानरग्रामसूकरैः ।।

ṣaṇḍāpaviddhacaṇḍālapāṣaṇḍyunmattarogibhiḥ kṛkavākuśvanagnaiś ca vānaragrāmasūkaraiḥ ||

उदक्यासूतिकाशौचिमृतहारैश च वीक्षिते श्राद्धे सुरा न पितरो भुञ्जते पुरुषर्षभ ।।

udakyāsūtikāśaucimṛtahāraiś ca vīkṣite śrāddhe surā na pitaro bhuñjate puruṣarṣabha ||

तस्मात परिश्रिते कुर्याच श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः उर्व्यां च तिलविक्षेपाद यातुधानान निवारयेत ।।

tasmāt pariśrite kuryāc śrāddhaṃ śraddhāsamanvitaḥ urvyāṃ ca tilavikṣepād yātudhānān nivārayet ||

न पूति नैवोपपन्नं केशकीटादिभिर नृप न चैवाभिषवैर मिश्रम अन्नं पर्युषितं तथा ।।

na pūti naivopapannaṃ keśakīṭādibhir nṛpa na caivābhiṣavair miśram annaṃ paryuṣitaṃ tathā ||

श्रद्धासमन्वितैर दत्तं पितृभ्यो नामगोत्रतः यदाहारास तु ते जातास तदाहारत्वम एति तत ।।

śraddhāsamanvitair dattaṃ pitṛbhyo nāmagotrataḥ yadāhārās tu te jātās tadāhāratvam eti tat ||

श्रूयन्ते चापि पितृभिर गीता गाथा महीपते इक्ष्वाकोर मनुपुत्रस्य कलापोपवने पुरा ।।

śrūyante cāpi pitṛbhir gītā gāthā mahīpate ikṣvākor manuputrasya kalāpopavane purā ||

अपि नस ते भविष्यन्ति कुले सन्मार्गशीलिनः गयाम उपेत्य ये पिण्डान दास्यन्त्य अस्माकम आदरात ।।

api nas te bhaviṣyanti kule sanmārgaśīlinaḥ gayām upetya ye piṇḍān dāsyanty asmākam ādarāt ||

अपि नः स कुले जायाद यो नो दद्यात त्रयोदशीम पायसं मधुसर्पिभ्यां वर्षासु च मघासु च ।।

api naḥ sa kule jāyād yo no dadyāt trayodaśīm pāyasaṃ madhusarpibhyāṃ varṣāsu ca maghāsu ca ||

गौरीं वाप्य उद्वहेत कन्यां नीलं वा वृषम उत्सृजेत यजेत वाश्वमेधेन विधिवद दक्षिणावता ।।

gaurīṃ vāpy udvahet kanyāṃ nīlaṃ vā vṛṣam utsṛjet yajeta vāśvamedhena vidhivad dakṣiṇāvatā ||