एवं संचिन्तयन विष्णुम अभेदेनात्मनो द्विज तन्मयत्वम अवापाग्र्यं मेने चात्मानम अच्युतम ।।

evaṃ saṃcintayan viṣṇum abhedenātmano dvija tanmayatvam avāpāgryaṃ mene cātmānam acyutam ||

विसस्मार तथात्मानं नान्यत किंचिद अजानत अहम एवाव्ययो ऽनन्तः परमात्मेत्य अचिन्तयत ।।

visasmāra tathātmānaṃ nānyat kiṃcid ajānata aham evāvyayo 'nantaḥ paramātmety acintayat ||

तस्य तद्भावनायोगात क्षीणपापस्य वै क्रमात शुद्धे ऽन्तःकरणे विष्णुस तस्थौ ज्ञानमयो ऽच्युतः ।।

tasya tadbhāvanāyogāt kṣīṇapāpasya vai kramāt śuddhe 'ntaḥkaraṇe viṣṇus tasthau jñānamayo 'cyutaḥ ||

योगप्रभावात प्रह्लादे जाते विष्णुमये ऽसुरे चलत्य उरगबन्धैस तैर मैत्रेय त्रुटितं क्षणात ।।

yogaprabhāvāt prahlāde jāte viṣṇumaye 'sure calaty uragabandhais tair maitreya truṭitaṃ kṣaṇāt ||

भ्रान्तग्राहगणः सोर्मिर ययौ क्षोभं महार्णवः चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना ।।

bhrāntagrāhagaṇaḥ sormir yayau kṣobhaṃ mahārṇavaḥ cacāla ca mahī sarvā saśailavanakānanā ||

स च तं शैलसंघातं दैत्यैर न्यस्तम अथोपरि प्रक्षिप्य तस्मात सलिलान निश्चक्राम महामतिः ।।

sa ca taṃ śailasaṃghātaṃ daityair nyastam athopari prakṣipya tasmāt salilān niścakrāma mahāmatiḥ ||

दृष्ट्वा च स जगद भूयो गगनाद्युपलक्षणम प्रह्लादो ऽस्मीति सस्मार पुनर आत्मानम आत्मना ।।

dṛṣṭvā ca sa jagad bhūyo gaganādyupalakṣaṇam prahlādo 'smīti sasmāra punar ātmānam ātmanā ||

तुष्टाव च पुनर धीमान अनादिं पुरुषोत्तमम एकाग्रमतिर अव्यग्रो यतवाक्कायमानसः ।।

tuṣṭāva ca punar dhīmān anādiṃ puruṣottamam ekāgramatir avyagro yatavākkāyamānasaḥ ||

ओं नमः परमार्थार्थ स्थूलसूक्ष्म क्षराक्षर व्यक्ताव्यक्त कलातीत सकलेश निरञ्जन ।।

oṃ namaḥ paramārthārtha sthūlasūkṣma kṣarākṣara vyaktāvyakta kalātīta sakaleśa nirañjana ||

गुणाञ्जन गुणाधार निर्गुणात्मन गुणस्थित मूर्तामूर्त महामूर्ते सूक्ष्ममूर्ते स्फुटास्फुट ।।

guṇāñjana guṇādhāra nirguṇātman guṇasthita mūrtāmūrta mahāmūrte sūkṣmamūrte sphuṭāsphuṭa ||

करालसौम्यरूपात्मन विद्याविद्यामयाच्युत सदसद्रूपसद्भाव सदसद्भावभावन ।।

karālasaumyarūpātman vidyāvidyāmayācyuta sadasadrūpasadbhāva sadasadbhāvabhāvana ||

नित्यानित्य प्रपञ्चात्मन निष्प्रपञ्चामलाश्रय एकानेक नमस तुभ्यं वासुदेवादिकारण ।।

nityānitya prapañcātman niṣprapañcāmalāśraya ekāneka namas tubhyaṃ vāsudevādikāraṇa ||

यः स्थूलसूक्ष्मः प्रकटप्रकाशो यः सर्वभूतो न च सर्वभूतः विश्वं यतश चैतद अविश्वहेतोर नमो ऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय ।।

yaḥ sthūlasūkṣmaḥ prakaṭaprakāśo yaḥ sarvabhūto na ca sarvabhūtaḥ viśvaṃ yataś caitad aviśvahetor namo 'stu tasmai puruṣottamāya ||

तस्य तच्चेतसो देवः स्तुतिम इत्थं प्रकुर्वतः आविर्बभूव भगवान पीताम्बरधरो हरिः ।।

tasya taccetaso devaḥ stutim itthaṃ prakurvataḥ āvirbabhūva bhagavān pītāmbaradharo hariḥ ||

ससंभ्रमस तम आलोक्य समुत्थायाकुलाक्षरम नमो ऽस्तु विष्णवैत्य एतद व्याजहारासकृद द्विज ।।

sasaṃbhramas tam ālokya samutthāyākulākṣaram namo 'stu viṣṇavaity etad vyājahārāsakṛd dvija ||

देव प्रपन्नार्तिहर प्रसादं कुरु केशव अवलोकनदानेन भूयो मां पावयाव्यय ।।

deva prapannārtihara prasādaṃ kuru keśava avalokanadānena bhūyo māṃ pāvayāvyaya ||

कुर्वतस ते प्रसन्नो ऽहं भक्तिम अव्यभिचारिणीम यथाभिलषितो मत्तः प्रह्लाद व्रियतां वरः ।।

kurvatas te prasanno 'haṃ bhaktim avyabhicāriṇīm yathābhilaṣito mattaḥ prahlāda vriyatāṃ varaḥ ||

नाथ योनिसहस्रेषु येषु येषु व्रजाम्य अहम तेषु तेष्व अच्युता भक्तिर अच्युतास्तु सदा त्वयि ।।

nātha yonisahasreṣu yeṣu yeṣu vrajāmy aham teṣu teṣv acyutā bhaktir acyutāstu sadā tvayi ||

या प्रीतिर अविवेकानां विषयेष्व अनपायिनी त्वाम अनुस्मरतः सा मे हृदयान मापसर्पतु ।।

yā prītir avivekānāṃ viṣayeṣv anapāyinī tvām anusmarataḥ sā me hṛdayān māpasarpatu ||

मयि भक्तिस तवास्त्य एव भूयो ऽप्य एवं भविष्यति वरश च मत्तः प्रह्लाद व्रियतां यस तवेप्सितः ।।

mayi bhaktis tavāsty eva bhūyo 'py evaṃ bhaviṣyati varaś ca mattaḥ prahlāda vriyatāṃ yas tavepsitaḥ ||

मयि द्वेषानुबन्धो ऽभूत संस्तुताव उद्यते तव मत्पितुस तत्कृतं पापं देव तस्य प्रणश्यतु ।।

mayi dveṣānubandho 'bhūt saṃstutāv udyate tava matpitus tatkṛtaṃ pāpaṃ deva tasya praṇaśyatu ||

शस्त्राणि पातितान्य अङ्गे क्षिप्तो यच चाग्निसंहतौ दंशितश चोरगैर दत्तं यद विषं मम भोजने ।।

śastrāṇi pātitāny aṅge kṣipto yac cāgnisaṃhatau daṃśitaś coragair dattaṃ yad viṣaṃ mama bhojane ||

बद्ध्वा समुद्रे यत क्षिप्तो यच चितो ऽस्मि शिलोच्चयैः अन्यानि चाप्य असाधूनि यानि पित्रा कृतानि मे ।।

baddhvā samudre yat kṣipto yac cito 'smi śiloccayaiḥ anyāni cāpy asādhūni yāni pitrā kṛtāni me ||

त्वयि भक्तिमतो द्वेषाद अघं तत्संभवं च यत त्वत्प्रसादात प्रभो सद्यस तेन मुच्येत मे पिता ।।

tvayi bhaktimato dveṣād aghaṃ tatsaṃbhavaṃ ca yat tvatprasādāt prabho sadyas tena mucyeta me pitā ||

प्रह्लाद सर्वम एतत ते मत्प्रसादाद भविष्यति अन्यं च ते वरं दद्मि व्रियताम असुरात्मज ।।

prahlāda sarvam etat te matprasādād bhaviṣyati anyaṃ ca te varaṃ dadmi vriyatām asurātmaja ||

कृतकृत्यो ऽस्मि भगवन वरेणानेन यत त्वयि भवित्री त्वत्प्रसादेन भक्तिर अव्यभिचारिणी ।।

kṛtakṛtyo 'smi bhagavan vareṇānena yat tvayi bhavitrī tvatprasādena bhaktir avyabhicāriṇī ||

धर्मार्थकामैः किं तस्य मुक्तिस तस्य करे स्थिता समस्तजगतां मूले यस्य भक्तिः स्थिरा त्वयि ।।

dharmārthakāmaiḥ kiṃ tasya muktis tasya kare sthitā samastajagatāṃ mūle yasya bhaktiḥ sthirā tvayi ||

यथा ते निश्चलं चेतो मयि भक्तिसमन्वितम तथा त्वं मत्प्रसादेन निर्वाणं परम आप्स्यसि ।।

yathā te niścalaṃ ceto mayi bhaktisamanvitam tathā tvaṃ matprasādena nirvāṇaṃ param āpsyasi ||

इत्य उक्त्वान्तर्दधे विष्णुस तस्य मैत्रेय पश्यतः स चापि पुनर आगम्य ववन्दे चरणौ पितुः ।।

ity uktvāntardadhe viṣṇus tasya maitreya paśyataḥ sa cāpi punar āgamya vavande caraṇau pituḥ ||

तं पिता मूर्ध्न्य उपाघ्राय परिष्वज्य च पीडितम जीवसीत्य आह वत्सेति बाष्पार्द्रनयनो द्विज ।।

taṃ pitā mūrdhny upāghrāya pariṣvajya ca pīḍitam jīvasīty āha vatseti bāṣpārdranayano dvija ||

प्रीतिमांश चाभवत तस्मिन्न अनुतापी महासुरः गुरुपित्रोश चकारैवं शुश्रूषां सो ऽपि धर्मवित ।।

prītimāṃś cābhavat tasminn anutāpī mahāsuraḥ gurupitroś cakāraivaṃ śuśrūṣāṃ so 'pi dharmavit ||

पितर्य उपरतिं नीते नरसिंहस्वरूपिणा विष्णुना सो ऽपि दैत्यानां मैत्रेयाभूत पतिस ततः ।।

pitary uparatiṃ nīte narasiṃhasvarūpiṇā viṣṇunā so 'pi daityānāṃ maitreyābhūt patis tataḥ ||

तद्राज्यभूतिं संप्राप्य कर्मशुद्धिकरीं द्विज पुत्रपौत्रांश च सुबहून अवाप्यैश्वर्यम एव च ।।

tadrājyabhūtiṃ saṃprāpya karmaśuddhikarīṃ dvija putrapautrāṃś ca subahūn avāpyaiśvaryam eva ca ||

क्षीणाधिकारः स यदा पुण्यपापविवर्जितः तदासौ भगवद्ध्यानात परं निर्वाणम आप्तवान ।।

kṣīṇādhikāraḥ sa yadā puṇyapāpavivarjitaḥ tadāsau bhagavaddhyānāt paraṃ nirvāṇam āptavān ||

एवंप्रभावो दैत्यो ऽसौ मैत्रेयासीन महामतिः प्रह्लादो भगवद्भक्तो यं त्वं माम अनुपृच्छसि ।।

evaṃprabhāvo daityo 'sau maitreyāsīn mahāmatiḥ prahlādo bhagavadbhakto yaṃ tvaṃ mām anupṛcchasi ||

यस त्व एतच चरितं तस्य प्रह्लादस्य महात्मनः शृणोति तस्य पापानि सद्यो गच्छन्ति संक्षयम ।।

yas tv etac caritaṃ tasya prahlādasya mahātmanaḥ śṛṇoti tasya pāpāni sadyo gacchanti saṃkṣayam ||

अहोरात्रकृतं पापं प्रह्लादचरितं नरः शृण्वन पठंश च मैत्रेय व्यपोहति न संशयः ।।

ahorātrakṛtaṃ pāpaṃ prahlādacaritaṃ naraḥ śṛṇvan paṭhaṃś ca maitreya vyapohati na saṃśayaḥ ||

पौर्णमास्याम अमावास्याम अष्टम्याम अथ वा पठन द्वादश्यां वा तद आप्नोति गोप्रदानफलं द्विज ।।

paurṇamāsyām amāvāsyām aṣṭamyām atha vā paṭhan dvādaśyāṃ vā tad āpnoti gopradānaphalaṃ dvija ||

प्रह्लादं सकलापत्सु यथा रक्षितवान हरिः तथा रक्षति यस तस्य शृणोति चरितं सदा ।।

prahlādaṃ sakalāpatsu yathā rakṣitavān hariḥ tathā rakṣati yas tasya śṛṇoti caritaṃ sadā ||