शिशुं जज्ञानं हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति विप्रं मरुतो गणेन । कविर्गीर्भिः काव्येना कविः सन्त्सोमः पवित्रमत्येति रेभन

shishuM jaj~nAna.N haryataM mR^ijanti shumbhanti vipraM maruto gaNena | kavirgIrbhiH kAvyenA kaviH santsomaH pavitramatyeti rebhan

ऋषिमना य ऋषिकृत्स्वर्षाः सहस्रनीथः पदवीः कवीनाम । तृतीयं धाम महिषः सिषासन्त्सोमो विराजमनु राजति ष्टुप

R^iShimanA ya R^iShikR^itsvarShAH sahasranIthaH padavIH kavInAm | tR^itIyaM dhAma mahiShaH siShAsantsomo virAjamanu rAjati ShTup

च्हमूषच्ह्छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर्द्रप्स आयुधानि बिभ्रत । अपामूर्मिं सच्हमानः समुद्रं तुरीयं धाम महिषो विवक्ति

chamUShachChyenaH shakuno vibhR^itvA govindurdrapsa AyudhAni bibhrat | apAmUrmi.N sachamAnaH samudraM turIyaM dhAma mahiSho vivakti

एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन । वर्धन्तो अस्य वीर्यम

ete somA abhi priyamindrasya kAmamakSharan | vardhanto asya vIryam

पुनानासश्च्हमूषदो गच्ह्छन्तो वायुमश्विना । ते नो धत्त सुवीर्यम

punAnAsashchamUShado gachChanto vAyumashvinA | te no dhatta suvIryam

इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि च्होदय । देवानां योनिमासदम

indrasya soma rAdhase punAno hArdi chodaya | devAnAM yonimAsadam

मृजन्ति त्वा देश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः । अनु विप्रा अमादिषुः

mR^ijanti tvA desha kShipo hinvanti sapta dhItayaH | anu viprA amAdiShuH

देवेभ्यस्त्वा मदाय कं सृजानमति मेष्यः । स गोभिर्वासयामसि

devebhyastvA madAya ka.N sR^ijAnamati meShyaH | sa gobhirvAsayAmasi

पुनानः कलशेष्वा वस्त्राण्यरुषो हरिः । परि गव्यान्यव्यत

punAnaH kalasheShvA vastrANyaruSho hariH | pari gavyAnyavyata

मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः । इन्दो सखायमा विश

maghona A pavasva no jahi vishvA apa dviShaH | indo sakhAyamA visha

नृच्हक्षसं त्वा वयमिन्द्रपीतं स्वर्विदम । भक्षीमहि प्रजामिषम

nR^ichakShasaM tvA vayamindrapIta.N svarvidam | bhakShImahi prajAmiSham

वृष्टिं दिवः परि स्रव द्युम्नं पृथिव्या अधि । सहो नः सोम पृत्सु धाः

vR^iShTiM divaH pari srava dyumnaM pR^ithivyA adhi | saho naH soma pR^itsu dhAH

सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम

somaH punAno arShati sahasradhAro atyaviH | vAyorindrasya niShkR^itam

पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत । सुष्वाणं देववीतये

pavamAnamavasyavo vipramabhi pra gAyata | suShvANaM devavItaye

पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये

pavante vAjasAtaye somAH sahasrapAjasaH | gR^iNAnA devavItaye

उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः । द्युमदिन्दो सुवीर्यम

uta no vAjasAtaye pavasva bR^ihatIriShaH | dyumadindo suvIryam

अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये । वि वारमव्यमाशवः

atyA hiyAnA na hetR^ibhirasR^igraM vAjasAtaye | vi vAramavyamAshavaH

ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम । सुवाना देवास इन्दवः

te naH sahasriNa.N rayiM pavantAmA suvIryam | suvAnA devAsa indavaH

वाश्रा अर्षन्तीन्दवोऽभि वत्सं न मातरः । दधन्विरे गभस्त्योः

vAshrA arShantIndavo.abhi vatsaM na mAtaraH | dadhanvire gabhastyoH

जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत । विश्वा अप द्विषो जहि

juShTa indrAya matsaraH pavamAna kanikradat | vishvA apa dviSho jahi

अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः । योनावृतस्य सीदत

apaghnanto arAvNaH pavamAnAH svardR^ishaH | yonAvR^itasya sIdata

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य धारया । इन्द्राय मधुमत्तमाः

somA asR^igramindavaH sutA R^itasya dhArayA | indrAya madhumattamAH

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न धेनवः । इन्द्रं सोमस्य पीतये

abhi viprA anUShata gAvo vatsaM na dhenavaH | indra.N somasya pItaye

मदच्ह्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्च्हित । सोमो गौरी अधि श्रितः

madachyutkSheti sAdane sindhorUrmA vipashchit | somo gaurI adhi shritaH

दिवो नाभा विच्हक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः

divo nAbhA vichakShaNo.avyo vAre mahIyate | somo yaH sukratuH kaviH

यः सोमः कलशेष्वा अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे

yaH somaH kalasheShvA antaH pavitra AhitaH | taminduH pari Shasvaje

प्र वाच्हमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्च्हुतम

pra vAchaminduriShyati samudrasyAdhi viShTapi | jinvankoshaM madhushchutam

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धेनामन्तः सबर्दुघाम । हिन्वानो मानुषा युजा

nityastotro vanaspatirdhenAmantaH sabardughAm | hinvAno mAnuShA yujA

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्च्हसम । अस्मे इन्दो स्वाभुवम

A pavamAna dhAraya rayi.N sahasravarchasam | asme indo svAbhuvam

अभि प्रिया दिवः कविर्विप्रः स धारया सुतः । सोमो हिन्वे परावति

abhi priyA divaH kavirvipraH sa dhArayA sutaH | somo hinve parAvati

उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य च्होदया पविम

utte shuShmAsa Irate sindhorUrmeriva svanaH | vANasya chodayA pavim

प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाच्हो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि

prasave ta udIrate tisro vAcho makhasyuvaH | yadavya eShi sAnavi

अव्या वारैः परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्च्हुतम

avyA vAraiH pari priya.N hari.N hinvantyadribhiH | pavamAnaM madhushchutam

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम

A pavasva madintama pavitraM dhArayA kave | arkasya yonimAsadam

स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । एन्द्रस्य जठरं विश

sa pavasva madintama gobhira~njAno aktubhiH | endrasya jaTharaM visha

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव

ayA vItI pari srava yasta indo madeShvA | avAhannavatIrnava

पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम । अध त्यं तुर्वशं यदुम

puraH sadya itthAdhiye divodAsAya shambaram | adha tyaM turvashaM yadum

परि नो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत । क्षरा सहस्रिणीरिषः

pari no ashvamashvavidgomadindo hiraNyavat | kSharA sahasriNIriShaH

अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः । गच्ह्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम

apaghnanpavate mR^idho.apa somo arAvNaH | gachChannindrasya niShkR^itam

महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीरवद्यशः

maho no rAya A bhara pavamAna jahI mR^idhaH | rAsvendo vIravadyashaH

न त्वा शतं च्ह न ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन । यत्पुनानो मखस्यसे

na tvA shataM cha na hruto rAdho ditsantamA minan | yatpunAno makhasyase

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोच्हयः । हिन्वानो मानुषीरपः

ayA pavasva dhArayA yayA sUryamarochayaH | hinvAno mAnuShIrapaH

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

ayukta sUra etashaM pavamAno manAvadhi | antarikSheNa yAtave

उत त्या हरितो रथे सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन

uta tyA harito rathe sUro ayukta yAtave | indurindra iti bruvan

अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम । यो मर्त्येषु निध्रुविरृतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः

agniM vo devamagnibhiH sajoShA yajiShThaM dUtamadhvare kR^iNudhvam | yo martyeShu nidhruvirR^itAvA tapurmUrdhA ghR^itAnnaH pAvakaH

प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात । आदस्य वातो अनु वाति शोच्हिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति

prothadashvo na yavase.aviShyanyadA mahaH saMvaraNAdvyasthAt | Adasya vAto anu vAti shochiradha sma te vrajanaM kR^iShNamasti

उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने च्हरन्त्यजरा इधानाः । अच्ह्छा द्यामरुषो धूम एषि सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान

udyasya te navajAtasya vR^iShNo.agne charantyajarA idhAnAH | achChA dyAmaruSho dhUma eShi saM dUto agna Iyase hi devAn

तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत

tamindraM vAjayAmasi mahe vR^itrAya hantave | sa vR^iShA vR^iShabho bhuvat

इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स बले हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः

indraH sa dAmane kR^ita ojiShThaH sa bale hitaH | dyumnI shlokI sa somyaH

गिरा वज्रो न सम्भृतः सबलो अनपच्ह्युतः । ववक्ष उग्रो अस्तृतः

girA vajro na sambhR^itaH sabalo anapachyutaH | vavakSha ugro astR^itaH

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ नय । पुनाहीन्द्राय पातवे

adhvaryo adribhiH suta.N somaM pavitra A naya | punAhIndrAya pAtave

तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्याशत । पवमानस्य मरुतः

tava tya indo andhaso devA madhorvyAshata | pavamAnasya marutaH

दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे । सुनोता मधुमत्तमम

divaH pIyUShamuttama.N somamindrAya vajriNe | sunotA madhumattamam

धर्त्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुषे नदीष्वा

dharttA divaH pavate kR^itvyo raso dakSho devAnAmanumAdyo nR^ibhiH | hariH sR^ijAno atyo na satvabhirvR^ithA pAjA.Nsi kR^iNuShe nadIShvA

शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वा3ः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः

shUro na dhatta AyudhA gabhastyoH svA3H siShAsanrathiro gaviShTiShu | indrasya shuShmamIrayannapasyubhirindurhinvAno ajyate manIShibhiH

इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश । प्र नः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया नो वाजां उप माहि शश्वतः

indrasya soma pavamAna UrmiNA taviShyamANo jaThareShvA visha | pra naH pinva vidyudabhreva rodasI dhiyA no vAjA.N upa mAhi shashvataH

यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे

yadindra prAgapAguda~NnyagvA hUyase nR^ibhiH | simA purU nR^iShUto asyAnave.asi prashardha turvashe

यद्वा रुमे रुशमे श्यावके कृप इन्द्र मादयसे सच्हा । कण्वासस्त्वा स्तोमेभिर्ब्रह्मवाहस इन्द्रा यच्ह्छन्त्या गहि

yadvA rume rushame shyAvake kR^ipa indra mAdayase sachA | kaNvAsastvA stomebhirbrahmavAhasa indrA yachChantyA gahi

उभयं शृणवच्ह्च्ह न इन्द्रो अर्वागिदं वच्हः । सत्राच्ह्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत

ubhaya.N shR^iNavachcha na indro arvAgidaM vachaH | satrAchyA maghavAntsomapItaye dhiyA shaviShTha A gamat

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसा धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः

ta.N hi svarAjaM vR^iShabhaM tamojasA dhiShaNe niShTatakShatuH | utopamAnAM prathamo ni ShIdasi somakAma.N hi te manaH

पवस्व देव आयुषगिन्द्रं गच्ह्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा

pavasva deva AyuShagindraM gachChatu te madaH | vAyumA roha dharmaNA

पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम । इन्दो समुद्रमा विश

pavamAna ni toshase rayi.N soma shravAyyam | indo samudramA visha

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम

apaghnanpavase mR^idhaH kratuvitsoma matsaraH | nudasvAdevayuM janam

अभी नो वाजसातमं रयिमर्ष शतस्पृहम । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभासहम

abhI no vAjasAtama.N rayimarSha shataspR^iham | indo sahasrabharNasaM tuvidyumnaM vibhAsaham

वयं ते अस्य राधसो वसोर्वसो पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्ने ते आध्रिगो

vayaM te asya rAdhaso vasorvaso puruspR^ihaH | ni nediShThatamA iShaH syAma sumne te Adhrigo

परि स्य स्वानो अक्षरिदिन्दुरव्ये मदच्ह्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा न याति गव्ययुः

pari sya svAno akSharidinduravye madachyutaH | dhArA ya Urdhvo adhvare bhrAjA na yAti gavyayuH

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

pavasva soma mahAntsamudraH pitA devAnAM vishvAbhi dhAma

शुक्रः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च्ह प्रजाभ्यः

shukraH pavasva devebhyaH soma dive pR^ithivyai shaM cha prajAbhyaH

दिवो धर्त्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व

divo dharttAsi shukraH pIyUShaH satye vidharmanvAjI pavasva

प्रेष्ठं वो अतिर्थिं स्तुषे मित्रमिव प्रियम । अग्ने रथं न वेद्यम

preShThaM vo atirthi.N stuShe mitramiva priyam | agne rathaM na vedyam

कविमिव प्रशंस्यं यं देवास इति द्विता । नि मर्त्येष्वादधुः

kavimiva prasha.NsyaM yaM devAsa iti dvitA | ni martyeShvAdadhuH

त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄंपाहि शृणुही गिरः । रक्षा तोकमुत त्मना

tvaM yaviShTha dAshuSho nR^I.NpAhi shR^iNuhI giraH | rakShA tokamuta tmanA

एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगोह्य । गिरिर्न विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः

endra no gadhi priya satrAjidagohya | girirna vishvataH pR^ithuH patirdivaH

अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी । इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः

abhi hi satya somapA ubhe babhUtha rodasI | indrAsi sunvato vR^idhaH patirdivaH

त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र धर्त्ता पुरामसि । हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः

tva.N hi shashvatInAmindra dharttA purAmasi | hantA dasyormanorvR^idhaH patirdivaH

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्त्ता वज्री पुरुष्टुतः

purAM bhinduryuvA kaviramitaujA ajAyata | indro vishvasya karmaNo dharttA vajrI puruShTutaH

त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः

tvaM valasya gomato.apAvaradrivo bilam | tvAM devA abibhyuShastujyamAnAsa AviShuH

इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमैरनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः

indramIshAnamojasAbhi stomairanUShata | sahasraM yasya rAtaya uta vA santi bhUyasIH