प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुच्हिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन

pra kAvyamushaneva bruvANo devo devAnAM janimA vivakti | mahivrataH shuchibandhuH pAvakaH padA varAho abhyeti rebhan

प्र हंसासस्तृपला वग्नुमच्ह्छामादस्तं वृषगणा अयासुः । आङ्गोषिणं पवमानं सखायो दुर्मर्षं वाणं प्र वदन्ति साकम

pra ha.NsAsastR^ipalA vagnumachChAmAdastaM vR^iShagaNA ayAsuH | A~NgoShiNaM pavamAna.N sakhAyo durmarShaM vANaM pra vadanti sAkam

स योजत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीडन्तं मिमते न गावः । परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः

sa yojata urugAyasya jUtiM vR^ithA krIDantaM mimate na gAvaH | parINasaM kR^iNute tigmashR^i~Ngo divA harirdadR^ishe naktamR^ijraH

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न अवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः

pra svAnAso rathA ivArvanto na avasyavaH | somAso rAye akramuH

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव

hinvAnAso rathA iva dadhanvire gabhastyoH | bharAsaH kAriNAmiva

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः

rAjAno na prashastibhiH somAso gobhira~njate | yaj~no na sapta dhAtR^ibhiH

परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । मधो अर्षन्ति धारया

pari svAnAsa indavo madAya barhaNA girA | madho arShanti dhArayA

आपानासो विवस्वतो जिन्वन्त उषसो भगम । सूरा अण्वं वि तन्वते

ApAnAso vivasvato jinvanta uShaso bhagam | sUrA aNvaM vi tanvate

अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः

apa dvArA matInAM pratnA R^iNvanti kAravaH | vR^iShNo harasa AyavaH

समीच्हीनास आशत होतारः सप्तजानयः । पदमेकस्य पिप्रतः

samIchInAsa Ashata hotAraH saptajAnayaH | padamekasya piprataH

नाभा नाभिं न आ ददे च्हक्षुषा सूर्य दृशे । कवेरपत्यमा दुहे

nAbhA nAbhiM na A dade chakShuShA sUrya dR^ishe | kaverapatyamA duhe

अभि प्रियं दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम । सूरः पस्यति च्हक्षसा

abhi priyaM divaspadamadhvaryubhirguhA hitam | sUraH pasyati chakShasA

असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजना

asR^igramindavaH pathA dharmannR^itasya sushriyaH | vidAnA asya yojanA

प्र धारा मधो अग्रियो महीरपो वि गाहते । हविर्हविःषु वन्द्यः

pra dhArA madho agriyo mahIrapo vi gAhate | havirhaviHShu vandyaH

प्र युजा वाच्हो अग्रियो वृषो अच्हिक्रदद्वने । सद्माभि सत्यो अध्वरः

pra yujA vAcho agriyo vR^iSho achikradadvane | sadmAbhi satyo adhvaraH

परि यत्काव्या कविर्नृम्णा पुनानो अर्षति । स्वर्वाजी सिषासति

pari yatkAvyA kavirnR^imNA punAno arShati | svarvAjI siShAsati

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यदीमृण्वन्ति वेधसः

pavamAno abhi spR^idho visho rAjeva sIdati | yadImR^iNvanti vedhasaH

अव्या वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मति

avyA vAre pari priyo harirvaneShu sIdati | rebho vanuShyate mati

स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्ह्छति । रणा यो अस्य धर्मणा

sa vAyumindramashvinA sAkaM madena gachChati | raNA yo asya dharmaNA

आ मित्रे वरुणे भगे मधोः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः

A mitre varuNe bhage madhoH pavanta UrmayaH | vidAnA asya shakmabhiH

अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सञ्जितम

asmabhya.N rodasI rayiM madhvo vAjasya sAtaye | shravo vasUni sa~njitam

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम

A te dakShaM mayobhuvaM vahnimadyA vR^iNImahe | pAntamA puruspR^iham

आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम । पान्तमा पुरुस्पृहम

A mandramA vareNyamA vipramA manIShiNam | pAntamA puruspR^iham

आ रयिमा सुच्हेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा । पान्तमा पुरुस्पृहम

A rayimA suchetunamA sukrato tanUShvA | pAntamA puruspR^iham

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्नः पात्रं जनयन्त देवाः

mUrdhAnaM divo aratiM pR^ithivyA vaishvAnaramR^ita A jAtamagnim | kavi.N samrAjamatithiM janAnAmAsannaH pAtraM janayanta devAH

त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते । तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः

tvAM vishve amR^ita jAyamAna.N shishuM na devA abhi saM navante | tava kratubhiramR^itatvamAyanvaishvAnara yatpitroradIdeH

नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त । वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः

nAbhiM yaj~nAnA.N sadana.N rayINAM mahAmAhAvamabhi saM navanta | vaishvAnara.N rathyamadhvarANAM yaj~nasya ketuM janayanta devAH

प्र वो मित्राय गायत वरुणाय विपा गिरा । महिक्षत्रावृतं बृहत

pra vo mitrAya gAyata varuNAya vipA girA | mahikShatrAvR^itaM bR^ihat

सम्राजा या घृतयोनी मित्रश्च्होभा वरुणश्च्ह । देवा देवेषु प्रशस्ता

samrAjA yA ghR^itayonI mitrashchobhA varuNashcha | devA deveShu prashastA

ता नः शक्तं पर्थिवस्य महो रायो दिव्यस्य । महि वां क्षत्रं देवेषु

tA naH shaktaM parthivasya maho rAyo divyasya | mahi vAM kShatraM deveShu

इन्द्रा याहि च्हित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः

indrA yAhi chitrabhAno sutA ime tvAyavaH | aNvIbhistanA pUtAsaH

इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघतः

indrA yAhi dhiyeShito viprajUtaH sutAvataH | upa brahmANi vAghataH

इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सुते दधिष्व नश्च्हनः

indrA yAhi tUtujAna upa brahmANi harivaH | sute dadhiShva nashchanaH

तमीडिष्व यो अर्च्हिषा वना विश्वा परिष्वजत । कृष्णा कृणोति जिह्वया

tamIDiShva yo archiShA vanA vishvA pariShvajat | kR^iShNA kR^iNoti jihvayA

य इद्ध आविवासति सुम्नमिन्द्रस्य मर्त्यः । द्युम्नाय सुतरा अपः

ya iddha AvivAsati sumnamindrasya martyaH | dyumnAya sutarA apaH

ता नो वाजवतीरिष आशून्पिपृतमर्वतः । एन्द्रमग्निं च्ह वोढवे

tA no vAjavatIriSha AshUnpipR^itamarvataH | endramagniM cha voDhave

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति सङ्गिरम । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

pro ayAsIdindurindrasya niShkR^ita.N sakhA sakhyurna pra minAti sa~Ngiram | marya iva yuvatibhiH samarShati somaH kalashe shatayAmnA pathA

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवरणेष्वक्रमुः । हरिं क्रीडन्तमभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेदशिश्रयुः

pra vo dhiyo mandrayuvo vipanyuvaH panasyuvaH saMvaraNeShvakramuH | hariM krIDantamabhyanUShata stubho.abhi dhenavaH payasedashishrayuH

आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमान ऊर्मिणा । या नो दोहते त्रिरहन्नसश्च्हुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम

A naH soma saMyataM pipyuShImiShamindo pavasva pavamAna UrmiNA | yA no dohate trirahannasashchuShI kShumadvAjavanmadhumatsuvIryam

न किष्टं कर्मणा नशद्यश्च्हकार सदावृधम । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्त्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

na kiShTaM karmaNA nashadyashchakAra sadAvR^idham | indraM na yaj~nairvishvagUrttamR^ibhvasamadhR^iShTaM dhR^iShNumojasA

अषाढमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामीरनोनवुः

aShADhamugraM pR^itanAsu sAsahiM yasminmahIrurujrayaH | saM dhenavo jAyamAne anonavurdyAvaH kShAmIranonavuH

सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत । शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

sakhAya A ni ShIdata punAnAya pra gAyata | shishuM na yaj~naiH pari bhUShata shriye

समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम । देवाव्या3ं मदमभि द्विशवसम

samI vatsaM na mAtR^ibhiH sR^ijatA gayasAdhanam | devAvyA3M madamabhi dvishavasam

पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये । यथा मित्राय वरुणाय शन्तमम

punAtA dakShasAdhanaM yathA shardhAya vItaye | yathA mitrAya varuNAya shantamam

प्र वाज्यक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम

pra vAjyakShAH sahasradhArastiraH pavitraM vi vAramavyam

स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः

sa vAjyakShAH sahasraretA adbhirmR^ijAno gobhiH shrINAnaH

प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः

pra soma yAhIndrasya kukShA nR^ibhiryemAno adribhiH sutaH

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति

ye somAsaH parAvati ye arvAvati sunvire | ye vAdaH sharyaNAvati

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम । ये वा जनेषु पञ्च्हसु

ya ArjIkeShu kR^itvasu ye madhye pastyAnAm | ye vA janeShu pa~nchasu

ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम । स्वाना देवास इन्दवः

te no vR^iShTiM divaspari pavantAmA suvIryam | svAnA devAsa indavaH

आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्ह्च्हित्सधस्थात । अग्ने त्वां कामये गिरा

A te vatso mano yamatparamAchchitsadhasthAt | agne tvAM kAmaye girA

पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि दिशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे

purutrA hi sadR^i~N~Nasi disho vishvA anu prabhuH | samatsu tvA havAmahe

समत्स्वग्निमवसे वाजयन्तो हवामहे । वाजेषु च्हित्रराधसम

samatsvagnimavase vAjayanto havAmahe | vAjeShu chitrarAdhasam

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विच्हर्षणे । आ वीरं पृतनासहम

tvaM na indrA bhara ojo nR^imNa.N shatakrato vicharShaNe | A vIraM pR^itanAsaham

त्वं हि नः पिता वसो त्वं माता शतक्रतो बभूविथ । अथा ते सुम्नमीमहे

tva.N hi naH pitA vaso tvaM mAtA shatakrato babhUvitha | athA te sumnamImahe

त्वां शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तमुप ब्रुवे सहस्कृत । स नो रास्व सुवीर्यम

tvA.N shuShminpuruhUta vAjayantamupa bruve sahaskR^ita | sa no rAsva suvIryam

यदिन्द्र च्हित्र म इह नास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर

yadindra chitra ma iha nAsti tvAdAtamadrivaH | rAdhastanno vidadvasa ubhayAhastyA bhara

यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावनः

yanmanyase vareNyamindra dyukShaM tadA bhara | vidyAma tasya te vayamakUpArasya dAvanaH

यत्ते दिक्षु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत । तेन दृढा च्हिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये

yatte dikShu prarAdhyaM mano asti shrutaM bR^ihat | tena dR^iDhA chidadriva A vAjaM darShi sAtaye