प्र त आश्विनीः पवमान धेनवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि । प्रान्तरिक्षात्स्थाविरीस्ते असृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः

pra ta AshvinIH pavamAna dhenavo divyA asR^igranpayasA dharImaNi | prAntarikShAtsthAvirIste asR^ikShata ye tvA mR^ijantyR^iShiShANa vedhasaH

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योनौ कलशेषु सीदति

ubhayataH pavamAnasya rashmayo dhruvasya sataH pari yanti ketavaH | yadI pavitre adhi mR^ijyate hariH sattA ni yonau kalasheShu sIdati

विश्वा धामानि विश्वच्हक्ष ऋभ्वसः प्रभोष्टे सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशी पवसे सोम धर्मणा पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि

vishvA dhAmAni vishvachakSha R^ibhvasaH prabhoShTe sataH pari yanti ketavaH | vyAnashI pavase soma dharmaNA patirvishvasya bhuvanasya rAjasi

पवमानो अजीजनद्दिवश्च्हित्रं न तन्यतुम । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत

pavamAno ajIjanaddivashchitraM na tanyatum | jyotirvaishvAnaraM bR^ihat

पवमान रसस्तव मदो राजन्नदुच्ह्छुनः । वि वारमव्यमर्षति

pavamAna rasastava mado rAjannaduchChunaH | vi vAramavyamarShati

पवमानस्य ते रसो दक्षो वि राजति द्युमान । ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे

pavamAnasya te raso dakSho vi rAjati dyumAn | jyotirvishva.N svardR^ishe

प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वच्हम

pra yadgAvo na bhUrNayastveShA ayAso akramuH | ghnantaH kR^iShNAmapa tvacham

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराय्यम । साह्याम दस्युमव्रतम

suvitasya manAmahe.ati setuM durAyyam | sAhyAma dasyumavratam

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । च्हरन्ति विद्युतो दिवि

shR^iNve vR^iShTeriva svanaH pavamAnasya shuShmiNaH | charanti vidyuto divi

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत । अश्ववत्सोम वीरवत

A pavasva mahImiShaM gomadindo hiraNyavat | ashvavatsoma vIravat

पवस्व विश्वच्हर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः

pavasva vishvacharShaNa A mahI rodasI pR^iNa | uShAH sUryo na rashmibhiH

परि नः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम

pari naH sharmayantyA dhArayA soma vishvataH | sarA raseva viShTapam

आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रुवन

AshurarSha bR^ihanmate pari priyeNa dhAmnA | yatra devA iti bruvan

परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः । वृष्टिं दिवः परि स्रव

pariShkR^iNvannaniShkR^itaM janAya yAtayanniShaH | vR^iShTiM divaH pari srava

अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत

aya.N sa yo divaspari raghuyAmA pavitra A | sindhorUrmA vyakSharat

सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विच्हक्षाणो विरोच्हयन

suta eti pavitra A tviShiM dadhAna ojasA | vichakShANo virochayan

आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्ह्यते मधु

AvivAsanparAvato atho arvAvataH sutaH | indrAya sichyate madhu

समीच्हीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

samIchInA anUShata hari.N hinvantyadribhiH | indumindrAya pItaye

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम । महामिन्दुं महीयुवः

hinvanti sUramusrayaH svasAro jAmayaspatim | mahAminduM mahIyuvaH

पवमान रुच्हारुच्हा देवो देवेभ्यः सुतः । विश्वा वसून्या विश

pavamAna ruchAruchA devo devebhyaH sutaH | vishvA vasUnyA visha

आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व संयतम

A pavamAna suShTutiM vR^iShTiM devebhyo duvaH | iShe pavasva saMyatam

जनस्य गोपा अजनिष्ट जागृविरग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे । घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृषा द्युमद्वि भाति भरतेभ्यः शुच्हिः

janasya gopA ajaniShTa jAgR^iviragniH sudakShaH suvitAya navyase | ghR^itapratIko bR^ihatA divispR^iShA dyumadvi bhAti bharatebhyaH shuchiH

त्वामग्ने अङ्गिरसो गुहा हितमन्वविन्दञ्छिश्रियाणं वनेवने । स जायसे मथ्यमानः सहो महत्वामाहुः सहसस्पुत्रमङ्गिरः

tvAmagne a~Ngiraso guhA hitamanvavinda~nChishriyANaM vanevane | sa jAyase mathyamAnaH saho mahatvAmAhuH sahasasputrama~NgiraH

यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितमग्निं नरस्त्रिषधस्थे समिन्धते । इन्द्रेण देवैः सरथं स बर्हिषि सीदन्नि होता यजथाय सुक्रतुः

yaj~nasya ketuM prathamaM purohitamagniM narastriShadhasthe samindhate | indreNa devaiH saratha.N sa barhiShi sIdanni hotA yajathAya sukratuH

अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा । ममेदिह श्रुतं हवम

ayaM vAM mitrAvaruNA sutaH soma R^itAvR^idhA | mamediha shruta.N havam

राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे । सहस्रस्थूण आशाते

rAjAnAvanabhidruhA dhruve sadasyuttame | sahasrasthUNa AshAte

ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती । सच्हेते अनवह्वरम

tA samrAjA ghR^itAsutI AdityA dAnunaspatI | sachete anavahvaram

इन्द्रो दधीच्हो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव

indro dadhIcho asthabhirvR^itrANyapratiShkutaH | jaghAna navatIrnava

इच्ह्छन्नश्वस्य यच्ह्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम । तद्विदच्ह्छर्यणावति

ichChannashvasya yachChiraH parvateShvapashritam | tadvidachCharyaNAvati

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्ह्यम । इत्था च्हन्द्रमसो गृहे

atrAha goramanvata nAma tvaShTurapIchyam | itthA chandramaso gR^ihe

इयं वामस्य मन्मन इन्द्राग्नी पूर्व्यस्तुतिः । अभ्राद्वृष्टिरिवाजनि

iyaM vAmasya manmana indrAgnI pUrvyastutiH | abhrAdvR^iShTirivAjani

शृणुतं जरितुर्हवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः । ईशाना पिप्यतं धियः

shR^iNutaM jariturhavamindrAgnI vanataM giraH | IshAnA pipyataM dhiyaH

मा पापत्वाय नो नरेन्द्राग्नी माभिशस्तये । मा नो रीरधतं निदे

mA pApatvAya no narendrAgnI mAbhishastaye | mA no rIradhataM nide

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः

pavasva dakShasAdhano devebhyaH pItaye hare | marudbhyo vAyave madaH

सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । पवमानो अदाभ्यः

saM devaiH shobhate vR^iShA kaviryonAvadhi priyaH | pavamAno adAbhyaH

पवमान धिया हितो3ऽभि योनिं कनिक्रदत । धर्मणा वायुमारुहः

pavamAna dhiyA hito3.abhi yoniM kanikradat | dharmaNA vAyumAruhaH

तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि च्हरन्ति मामव परिधीं रति तांइहि

tavAha.N soma rAraNa sakhya indo divedive | purUNi babhro ni charanti mAmava paridhI.N rati tA.Nihi

तवाहं नक्तमुत सोम ते दिवा दुहानो बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम

tavAhaM naktamuta soma te divA duhAno babhra Udhani | ghR^iNA tapantamati sUryaM paraH shakunA iva paptima

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विच्हर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

punAno akramIdabhi vishvA mR^idho vicharShaNiH | shumbhanti vipraM dhItibhiH

आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतम । ध्रुवे सदसि सीदतु

A yonimaruNo ruhadgamadindraM vR^iShA sutam | dhruve sadasi sIdatu

नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम

nU no rayiM mahAmindo.asmabhya.N soma vishvataH | A pavasva sahasriNam

पिबा सोममिन्द्र मदन्तु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibA somamindra madantu tvA yaM te suShAva haryashvAdriH | soturbAhubhyA.N suyato nArvA

यस्ते मदो युज्यश्च्हारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु

yaste mado yujyashchArurasti yena vR^itrANi haryashva ha.Nsi | sa tvAmindra prabhUvaso mamattu

बोधा सु मे मघवन्वाच्हमेमां यां ते वसिष्ठो अर्च्हति प्रशस्तिम । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व

bodhA su me maghavanvAchamemAM yAM te vasiShTho archati prashastim | imA brahma sadhamAde juShasva

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च्ह राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम

vishvAH pR^itanA abhibhUtaraM naraH sajUstatakShurindraM jajanushcha rAjase | kratve vare sthemanyAmurImutogramojiShThaM tarasaM tarasvinam

नेमिं नमन्ति च्हक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरे । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः

nemiM namanti chakShasA meShaM viprA abhisvare | sudItayo vo adruho.api karNe tarasvinaH samR^ikvabhiH

समु रेभसो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वःपतिर्यदी वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः

samu rebhaso asvarannindra.N somasya pItaye | svaHpatiryadI vR^idhe dhR^itavrato hyojasA samUtibhiH

यो राजा च्हर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे

yo rAjA charShaNInAM yAtA rathebhiradhriguH | vishvAsAM tarutA pR^itanAnAM jyeShThaM yo vR^itrahA gR^iNe

इन्द्रं तं शुम्भ्य पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्त्तरि । हस्तेन वज्रः प्रति धायि दर्शतो महां देवो न सूर्यः

indraM ta.N shumbhya puruhanmannavase yasya dvitA vidharttari | hastena vajraH prati dhAyi darshato mahAM devo na sUryaH

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । स्वानैर्याति कविक्रतुः

pari priyA divaH kavirvayA.Nsi naptyorhitaH | svAnairyAti kavikratuH

स सूनुर्मातरा शुच्हिर्जातो जाते अरोच्हयत । महान्मही ऋतावृधा

sa sUnurmAtarA shuchirjAto jAte arochayat | mahAnmahI R^itAvR^idhA

प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहः । वीत्यर्ष पनिष्टये

prapra kShayAya panyase janAya juShTo adruhaH | vItyarSha paniShTaye

त्वं ह्या3ंङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयन

tva.N hyA3.N~Nga daivyA pavamAna janimAni dyumattamaH | amR^itatvAya ghoShayan

येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे । देवानां सुम्ने अमृतस्य च्हारुणो येन श्रवांस्याशत

yenA navagvo dadhya~N~NaporNute yena viprAsa Apire | devAnA.N sumne amR^itasya chAruNo yena shravA.NsyAshata

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यं वारं वि धावति । अग्रे वाच्हः पवमानः कनिक्रदत

somaH punAna UrmiNAvyaM vAraM vi dhAvati | agre vAchaH pavamAnaH kanikradat

धीभिर्मृजन्ति वाजिनं वने क्रीडन्तमत्यविम । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन

dhIbhirmR^ijanti vAjinaM vane krIDantamatyavim | abhi tripR^iShThaM matayaH samasvaran

असर्जि कलशां अभि मीढ्वान्त्सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाच्हं जनयन्नसिष्यदत

asarji kalashA.N abhi mIDhvAntsaptirna vAjayuH | punAno vAchaM janayannasiShyadat

सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

somaH pavate janitA matInAM janitA divo janitA pR^ithivyAH | janitAgnerjanitA sUryasya janitendrasya janitota viShNoH

ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनां ऋषिर्विप्राणां महिषोमृगाणाम । श्येनो गृध्राणां स्वधितिर्वनानां सोमः पवित्रमत्येति रेभन

brahmA devAnAM padavIH kavInAM R^iShirviprANAM mahiShomR^igANAm | shyeno gR^idhrANA.N svadhitirvanAnA.N somaH pavitramatyeti rebhan

प्रावीविपद्वाच्ह ऊर्मिं न सिन्धुर्गिर स्तोमान्पवमानो मनीषाः । अन्तः पश्यन्वृजनेमावराण्या तिष्ठति वृषभो गोषु जानन

prAvIvipadvAcha UrmiM na sindhurgira stomAnpavamAno manIShAH | antaH pashyanvR^ijanemAvarANyA tiShThati vR^iShabho goShu jAnan

अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम । अच्ह्छा नप्त्रे सहस्वते

agniM vo vR^idhantamadhvarANAM purUtamam | achChA naptre sahasvate

अयं यथा न आभुवत्त्वष्टा रूपेव तक्ष्या । अस्य क्रत्वा यशस्वतः

ayaM yathA na AbhuvattvaShTA rUpeva takShyA | asya kratvA yashasvataH

अयं विश्वा अभि श्रियोऽग्निर्देवेषु पत्यते । आ वाजैरुप नो गमत

ayaM vishvA abhi shriyo.agnirdeveShu patyate | A vAjairupa no gamat

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

imamindra sutaM piba jyeShThamamartyaM madam | shukrasya tvAbhyakSharandhArA R^itasya sAdane

न किष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्ह्छसे । न किष्ट्वानु मज्मना न किः स्वश्व आनशे

na kiShTvadrathItaro harI yadindra yachChase | na kiShTvAnu majmanA na kiH svashva Anashe

इन्द्राय नूनमर्च्हतोक्थानि च्ह ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः

indrAya nUnamarchatokthAni cha bravItana | sutA amatsurindavo jyeShThaM namasyatA sahaH

इन्द्र जुषस्व प्र वहा याहि शूर हरिह । पिबा सुतस्य मतिर्न मधोश्च्हकानश्च्हारुर्मदाय

indra juShasva pra vahA yAhi shUra hariha | pibA sutasya matirna madhoshchakAnashchArurmadAya

इन्द्र जठरं नव्यं न पृणस्व मधोर्दिवो न । अस्य सुतस्य स्वा3र्नोप त्वा मदाः सुवाच्हो अस्थुः

indra jaTharaM navyaM na pR^iNasva madhordivo na | asya sutasya svA3rnopa tvA madAH suvAcho asthuH

इन्द्रस्तुराषाण्मित्रो न जघान वृत्रं यतिर्न । बिभेद वलं भृगुर्न ससाहे शत्रून्मदे सोमस्य

indrasturAShANmitro na jaghAna vR^itraM yatirna | bibheda valaM bhR^igurna sasAhe shatrUnmade somasya