एत असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । विश्वान्यभि सौभगा

eta asR^igramindavastiraH pavitramAshavaH | vishvAnyabhi saubhagA

विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः । त्मना कृण्वन्तो अर्वतः

vighnanto duritA puru sugA tokAya vAjinaH | tmanA kR^iNvanto arvataH

कृण्वन्तो वरिवो गवेऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम । इडामस्मभ्यं संयतम

kR^iNvanto varivo gave.abhyarShanti suShTutim | iDAmasmabhya.N saMyatam

राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

rAjA medhAbhirIyate pavamAno manAvadhi | antarikSheNa yAtave

आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्च्हसे भर । सुष्वाणो देववीतये

A naH soma saho juvo rUpaM na varchase bhara | suShvANo devavItaye

आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम । वहा भगत्तिमूतये

A na indo shatagvinaM gavAM poSha.N svashvyam | vahA bhagattimUtaye

तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः । च्हारुं सुकृत्ययेमहे

taM tvA nR^imNAni bibhrata.N sadhastheShu maho divaH | chAru.N sukR^ityayemahe

संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम । शतं पुरो रुरुक्षणिम

saMvR^iktadhR^iShNumukthyaM mahAmahivrataM madam | shataM puro rurukShaNim

अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानं सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथी भरत

atastvA rayirabhyayadrAjAna.N sukrato divaH | suparNo avyathI bharat

अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विच्हर्षणिः

adhA hinvAna indriyaM jyAyo mahitvamAnashe | abhiShTikR^idvicharShaNiH

विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम । गोपामृतस्य विर्भरत

vishvasmA itsvardR^ishe sAdhAraNa.N rajasturam | gopAmR^itasya virbharat

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुच्हाभि गा इहि

iShe pavasva dhArayA mR^ijyamAno manIShibhiH | indo ruchAbhi gA ihi

पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम

punAno varivaskR^idhyUrjaM janAya girvaNaH | hare sR^ijAna Ashiram

पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम । द्युतानो वाजिभिर्हितः

punAno devavItaya indrasya yAhi niShkR^itam | dyutAno vAjibhirhitaH

अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः

agninAgniH samidhyate kavirgR^ihapatiryuvA | havyavADjuhvAsyaH

यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव

yastvAmagne haviShpatirdUtaM deva saparyati | tasya sma prAvitA bhava

यो अग्निं देववीतये हविष्मां आविवासति । तस्मै पावक मृडय

yo agniM devavItaye haviShmA.N AvivAsati | tasmai pAvaka mR^iDaya

मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च्ह रिशादसम । धियं घृताच्हीं साधन्ता

mitra.N huve pUtadakShaM varuNaM cha rishAdasam | dhiyaM ghR^itAchI.N sAdhantA

ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे

R^itena mitrAvaruNAvR^itAvR^idhAvR^itaspR^ishA | kratuM bR^ihantamAshAthe

कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम

kavI no mitrAvaruNA tuvijAtA urukShayA | dakShaM dadhAte apasam

इन्द्रेण सं हि दृक्षसे सञ्जग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्च्ह्च्हसा

indreNa sa.N hi dR^ikShase sa~njagmAno abibhyuShA | mandU samAnavarchchasA

आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम

Adaha svadhAmanu punargarbhatvamerire | dadhAnA nAma yaj~niyam

वीडु च्हिदारुजत्नुभिर्गुहा च्हिदिन्द्र वह्निभिः । अविन्द उस्रिया अनु

vIDu chidArujatnubhirguhA chidindra vahnibhiH | avinda usriyA anu

ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम । इन्द्राग्नी न मर्धतः

tA huve yayoridaM papne vishvaM purA kR^itam | indrAgnI na mardhataH

उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे । ता नो मृडात ईदृशे

ugrA vighaninA mR^idha indrAgnI havAmahe | tA no mR^iDAta IdR^ishe

हथो वृत्राण्यार्या हथो दासानि सत्पती । हथो विश्वा अप द्विषः

hatho vR^itrANyAryA hatho dAsAni satpatI | hatho vishvA apa dviShaH

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम । समुद्रस्याधि विष्टपे मनीषिणो मत्सरासो मदच्ह्युतः

abhi somAsa AyavaH pavante madyaM madam | samudrasyAdhi viShTape manIShiNo matsarAso madachyutaH

तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत । अर्षा मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत

taratsamudraM pavamAna UrmiNA rAjA deva R^itaM bR^ihat | arShA mitrasya varuNasya dharmaNA pra hinvAna R^itaM bR^ihat

नृभिर्येमाणो हर्यतो विच्हक्षणो राजा देवः समुद्र्यः

nR^ibhiryemANo haryato vichakShaNo rAjA devaH samudryaH

तिस्रो वाच्ह ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम । गावो यन्ति गोपतिं पृच्ह्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

tisro vAcha Irayati pra vahnirR^itasya dhItiM brahmaNo manIShAm | gAvo yanti gopatiM pR^ichChamAnAH somaM yanti matayo vAvashAnAH

सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्ह्छमानाः । सोमः सुत ऋच्ह्यते पूयमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते

somaM gAvo dhenavo vAvashAnAH somaM viprA matibhiH pR^ichChamAnAH | somaH suta R^ichyate pUyamAnaH some arkAstriShTubhaH saM navante

एवा नः सोम परिषिच्ह्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता मदेन वर्धया वाच्हं जनया पुरन्धिम

evA naH soma pariShichyamAna A pavasva pUyamAnaH svasti | indramA visha bR^ihatA madena vardhayA vAchaM janayA purandhim

यद्द्याव इन्द्र ते शतंशतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

yaddyAva indra te shata.NshataM bhUmIruta syuH | na tvA vajrintsahasra.N sUryA anu na jAtamaShTa rodasI

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्मां अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्च्हित्राभिरूतिभिः

A paprAtha mahinA vR^iShNyA vR^iShanvishvA shaviShTha shavasA | asmA.N ava maghavangomati vraje vajri~nchitrAbhirUtibhiH

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaM gha tvA sutAvanta Apo na vR^iktabarhiShaH | pavitrasya prasravaNeShu vR^itrahanpari stotAra Asate

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः

svaranti tvA sute naro vaso nireka ukthinaH | kadA sutaM tR^iShANa oka A gama indra svabdIva va.NsagaH

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम । पिशङ्गरूपं मघवन्विच्हर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे

kaNvebhirdhR^iShNavA dhR^iShadvAjaM darShi sahasriNam | pisha~NgarUpaM maghavanvicharShaNe makShU gomantamImahe

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम

taraNiritsiShAsati vAjaM purandhyA yujA | A va indraM puruhUtaM name girA nemiM taShTeva sudruvam

न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते न स्रेधन्तं रयिर्नशत । सुशक्तिरिन्मघवं तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि

na duShTutirdraviNodeShu shasyate na sredhanta.N rayirnashat | sushaktirinmaghavaM tubhyaM mAvate deShNaM yatpArye divi

तिस्रो वाच्ह उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिरेति कनिक्रदत

tisro vAcha udIrate gAvo mimanti dhenavaH | harireti kanikradat

अभि ब्रह्मीरनूषत यह्वीरृतस्य मातरः । मर्जयन्तीर्दिवः शिशुम

abhi brahmIranUShata yahvIrR^itasya mAtaraH | marjayantIrdivaH shishum

रायः समुद्रांश्च्हतुरोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः

rAyaH samudrA.Nshchaturo.asmabhya.N soma vishvataH | A pavasva sahasriNaH

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरं देवान्गच्ह्छन्तु वो मदाः

sutAso madhumattamAH somA indrAya mandinaH | pavitravanto akSharaM devAngachChantu vo madAH

इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन । वाच्हस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसाः

indurindrAya pavata iti devAso abruvan | vAchaspatirmakhasyate vishvasyeshAna ojasAH

सहस्रधारः पवते समुद्रो वाच्हमीङ्खयः । सोमस्पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे

sahasradhAraH pavate samudro vAchamI~NkhayaH | somaspatI rayINA.N sakhendrasya divedive

पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः । अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तः सं तदाशत

pavitraM te vitataM brahmaNaspate prabhurgAtrANi paryeShi vishvataH | ataptatanUrna tadAmo ashnute shR^itAsa idvahantaH saM tadAshata

तपोष्पवित्रं विततं दिवस्पदेऽर्च्हन्तो अस्य तन्तवो व्यस्थिरन । अवन्त्यस्य पवीतारमाशवो दिवः पृष्ठमधि रोहन्ति तेजसा

tapoShpavitraM vitataM divaspade.archanto asya tantavo vyasthiran | avantyasya pavItAramAshavo divaH pR^iShThamadhi rohanti tejasA

अरूरुच्हदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा मिमेति भुवनेषु वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृच्हक्षसः पितरो गर्भमा दधुः

arUruchaduShasaH pR^ishniragriya ukShA mimeti bhuvaneShu vAjayuH | mAyAvino mamire asya mAyayA nR^ichakShasaH pitaro garbhamA dadhuH

प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोच्हिषे । उपस्तुतासो अग्नये

pra ma.NhiShThAya gAyata R^itAvne bR^ihate shukrashochiShe | upastutAso agnaye

आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः । कुविन्नो अस्य सुमतिर्भवीयस्यच्ह्छा वाजेभिरागमत

A va.Nsate maghavA vIravadyashaH samiddho dyumnyAhutaH | kuvinno asya sumatirbhavIyasyachChA vAjebhirAgamat

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृक्षु सासहिम । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम

taM te madaM gR^iNImasi vR^iShaNaM pR^ikShu sAsahim | u lokakR^itnumadrivo harishriyam

येन ज्योतींष्यायवे मनवे च्ह विवेदिथ । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

yena jyotI.NShyAyave manave cha viveditha | mandAno asya barhiSho vi rAjasi

तदद्या च्हित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा । वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे

tadadyA chitta ukthino.anu ShTuvanti pUrvathA | vR^iShapatnIrapo jayA divedive

श्रुधी हवं तिरश्च्ह्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यति । सुवीर्यस्य गोमतो रायस्पूर्धि महां असि

shrudhI havaM tirashchyA indra yastvA saparyati | suvIryasya gomato rAyaspUrdhi mahA.N asi

यस्त इन्द्र नवीयसीं गिरं मन्द्रामजीजनत । च्हिकित्विन्मनसं धियं प्रत्नामृतस्य पिप्युषीम

yasta indra navIyasIM giraM mandrAmajIjanat | chikitvinmanasaM dhiyaM pratnAmR^itasya pipyuShIm

तमु ष्टवाम यं गिर इन्द्रमुक्थानि वावृधुः । पुरूण्यस्य नौंस्या सिषासन्तो वनामहे

tamu ShTavAma yaM gira indramukthAni vAvR^idhuH | purUNyasya nau.NsyA siShAsanto vanAmahe