पवस्व वाच्हो अग्रियः सोम च्हित्राभिरूतिभिः । अभि विश्वानि काव्या

pavasva vAcho agriyaH soma chitrAbhirUtibhiH | abhi vishvAni kAvyA

त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच्ह ईरयन । पवस्व विश्वच्हर्षणे

tva.N samudriyA apo.agriyo vAcha Irayan | pavasva vishvacharShaNe

तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यं धावन्ति धेनवः

tubhyemA bhuvanA kave mahimne soma tasthire | tubhyaM dhAvanti dhenavaH

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि

pavasvendo vR^iShA sutaH kR^idhI no yashaso jane | vishvA apa dviSho jahi

यस्य ते सख्ये वयं सासह्याम पृतन्यतः । तवेन्दो द्युम्न उत्तमे

yasya te sakhye vaya.N sAsahyAma pR^itanyataH | tavendo dyumna uttame

या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य नो निदः

yA te bhImAnyAyudhA tigmAni santi dhUrvaNe | rakShA samasya no nidaH

वृषा सोम द्युमां असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दध्रिषे

vR^iShA soma dyumA.N asi vR^iShA deva vR^iShavrataH | vR^iShA dharmANi dadhriShe

वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा सुतः । स त्वं वृषन्वृषेदसि

vR^iShNaste vR^iShNya.N shavo vR^iShA vanaM vR^iShA sutaH | sa tvaM vR^iShanvR^iShedasi

अश्वो न च्हक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि

ashvo na chakrado vR^iShA saM gA indo samarvataH | vi no rAye duro vR^idhi

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वर्दृशम

vR^iShA hyasi bhAnunA dyumantaM tvA havAmahe | pavamAna svardR^isham

यदद्भिः परिशिच्ह्यसे मर्मृज्यमान आयुभिः । द्रोणे सधस्थमश्नुषे

yadadbhiH parishichyase marmR^ijyamAna AyubhiH | droNe sadhasthamashnuShe

आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्विन्दवा गहि

A pavasva suvIryaM mandamAnaH svAyudha | iho ShvindavA gahi

पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्वमा वृणीमहे

pavamAnasya te vayaM pavitramabhyundataH | sakhitvamA vR^iNImahe

ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृडय

ye te pavitramUrmayo.abhikSharanti dhArayA | tebhirnaH soma mR^iDaya

स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम ईशानः सोम विश्वतः

sa naH punAna A bhara rayiM vIravatImiSham IshAnaH soma vishvataH

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम

agniM dUtaM vR^iNImahe hotAraM vishvavedasam | asya yaj~nasya sukratum

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम । हव्यवाहं पुरुप्रियम

agnimagni.N havImabhiH sadA havanta vishpatim | havyavAhaM purupriyam

अग्ने देवां इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः

agne devA.N ihA vaha jaj~nAno vR^iktabarhiShe | asi hotA na IDyaH

मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये । य जाता पूतदक्षसा

mitraM vaya.N havAmahe varuNa.N somapItaye | ya jAtA pUtadakShasA

ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती । ता मित्रावरुणा हुवे

R^itena yAvR^itAvR^idhAvR^itasya jyotiShaspatI | tA mitrAvaruNA huve

वरुणः प्राविता भुवन्मित्रो विश्वाभिरूतिभिः । करतां नः सुराधसः

varuNaH prAvitA bhuvanmitro vishvAbhirUtibhiH | karatAM naH surAdhasaH

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत

indramidgAthino bR^ihadindramarkebhirarkiNaH | indraM vANIranUShata

इन्द्र इद्धर्योः सच्हा सम्मिश्ल आ वच्होयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

indra iddharyoH sachA sammishla A vachoyujA | indro vajrI hiraNyayaH

इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च्ह । उग्र उग्राभिरूतिभिः

indra vAjeShu no.ava sahasrapradhaneShu cha | ugra ugrAbhirUtibhiH

इन्द्रो दीर्घाय च्हक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत

indro dIrghAya chakShasa A sUrya.N rohayaddivi | vi gobhiradrimairayat

इन्द्रे अग्ना नमो बृहत्सुवृक्तिमेरयामहे । धिया धेना अवस्यवः

indre agnA namo bR^ihatsuvR^iktimerayAmahe | dhiyA dhenA avasyavaH

ता हि शश्वन्त ईडत इत्था विप्रास ऊतये । सबाधो वाजसातये

tA hi shashvanta IData itthA viprAsa Utaye | sabAdho vAjasAtaye

ता वां गीर्भिर्विपन्युवः प्रयस्वन्तो हवामहे । मेधसाता सनिष्यवः

tA vAM gIrbhirvipanyuvaH prayasvanto havAmahe | medhasAtA saniShyavaH

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च्ह मत्सरः । दिश्वा दधान ओजसा

vR^iShA pavasva dhArayA marutvate cha matsaraH | dishvA dadhAna ojasA

तं त्वा धर्त्तारमोण्यो3ः पवमान स्वर्दृशम । हिन्वे वाजेषु वाजिनम

taM tvA dharttAramoNyo3H pavamAna svardR^isham | hinve vAjeShu vAjinam

अया च्हित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया । युजं वाजेषु च्होदय

ayA chitto vipAnayA hariH pavasva dhArayA | yujaM vAjeShu chodaya

वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेषि पृथिवीमुत द्याम । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रच्होदयन्नर्षसि वाच्हमेमाम

vR^iShA shoNo abhikanikradadgA nadayanneShi pR^ithivImuta dyAm | indrasyeva vagnurA shR^iNva Ajau prachodayannarShasi vAchamemAm

रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम । पवमान सन्तनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्ह्यमानः

rasAyyaH payasA pinvamAna IrayanneShi madhumantama.Nshum | pavamAna santanimeShi kR^iNvannindrAya soma pariShichyamAnaH

एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नुम । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः

evA pavasva madiro madAyodagrAbhasya namayanvadhasnum | pari varNaM bharamANo rushantaM gavyurno arSha pari soma siktaH

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvAmiddhi havAmahe sAtau vAjasya kAravaH | tvAM vR^itreShvindra satpatiM narastvAM kAShThAsvarvataH

स त्वं नश्च्हित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे

sa tvaM nashchitra vajrahasta dhR^iShNuyA maha stavAno adrivaH | gAmashva.N rathyamindra saM kira satrA vAjaM na jigyuShe

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च्ह यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

abhi pra vaH surAdhasamindramarcha yathA vide | yo jaritR^ibhyo maghavA purUvasuH sahasreNeva shikShati

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः

shatAnIkeva pra jigAti dhR^iShNuyA hanti vR^itrANi dAshuShe | gireriva pra rasA asya pinvire datrANi purubhojasaH

त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि

tvAmidA hyo naro.apIpyanvajrinbhUrNayaH | sa indra stomavAhasa iha shrudhyupa svasaramA gahi

मत्स्वा सुशिप्रिन्हरिवस्तमीमहे त्वया भूषन्ति वेधसः । तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्य सुतेष्विन्द्र गिर्वणः

matsvA sushiprinharivastamImahe tvayA bhUShanti vedhasaH | tava shravA.NsyupamAnyukthya suteShvindra girvaNaH

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा

yaste mado vareNyastenA pavasvAndhasA | devAvIraghasha.NsahA

जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषातिरश्वसा असि

jaghnirvR^itramamitriya.N sasnirvAjaM divedive | goShAtirashvasA asi

सम्मिश्लो अरुषो भुवः सूपस्थाभिर्न धेनुभि । सीदं च्ह्छ्येनो न योनिमा

sammishlo aruSho bhuvaH sUpasthAbhirna dhenubhi | sIdaM chChyeno na yonimA

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे

ayaM pUShA rayirbhagaH somaH punAno arShati | patirvishvasya bhUmano vyakhyadrodasI ubhe

समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः

samu priyA anUShata gAvo madAya ghR^iShvayaH | somAsaH kR^iNvate pathaH pavamAnAsa indavaH

य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम । यः पञ्च्ह च्हर्षणीरभि रयिं येन वनामहे

ya ojiShThastamA bhara pavamAna shravAyyam | yaH pa~ncha charShaNIrabhi rayiM yena vanAmahe

वृषा मतीनां पवते विच्हक्षणः सोमो अह्नां प्रतरीतोषसां दिवः । प्राणा सिन्धूनां कलशां अच्हिक्रददिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः

vR^iShA matInAM pavate vichakShaNaH somo ahnAM pratarItoShasAM divaH | prANA sindhUnAM kalashA.N achikradadindrasya hArdyAvishanmanIShibhiH

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशां असिष्यदत । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरन्निन्द्रस्य वायूं सख्याय वर्धयन

manIShibhiH pavate pUrvyaH kavirnR^ibhiryataH pari koshA.N asiShyadat | tritasya nAma janayanmadhu kSharannindrasya vAyU.N sakhyAya vardhayan

अयं पुनान उषसो अरोच्हयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते च्हारु मत्सरः

ayaM punAna uShaso arochayadaya.N sindhubhyo abhavadu lokakR^it | ayaM triH sapta duduhAna Ashira.N somo hR^ide pavate chAru matsaraH

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरह । एवा ते राध्यं मनः

evA hyasi vIrayurevA shUra uta sthirah | evA te rAdhyaM manaH

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अधा च्हिदिन्द्र नः सच्हा

evA rAtistuvImagha vishvebhirdhAyi dhAtR^ibhiH | adhA chidindra naH sachA

मो षु ब्रह्मेव तदिन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः

mo Shu brahmeva tadindrayurbhuvo vAjAnAM pate | matsvA sutasya gomataH

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यच्हसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम

indraM vishvA avIvR^idhantsamudravyachasaM giraH | rathItama.N rathInAM vAjAnA.N satpatiM patim

सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितम

sakhye ta indra vAjino mA bhema shavasaspate | tvAmabhi pra nonumo jetAramaparAjitam

पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम

pUrvIrindrasya rAtayo na vi dasyantyUtayaH | yadA vAjasya gomata stotR^ibhyo ma.Nhate magham