प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा । देवां अनु प्रभूषतः

prAsya dhArA akSharanvR^iShNaH sutasyaujasA | devA.N anu prabhUShataH

सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम

saptiM mR^ijanti vedhaso gR^iNantaH kAravo girA | jyotirjaj~nAnamukthyam

सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रमुक्थ्यम

suShahA soma tAni te punAnAya prabhUvaso | vardhA samudramukthyam

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

eSha brahmA ya R^itviya indro nAma shruto gR^iNe

त्वामिच्ह्छवसस्पते यन्ति गिरो न संयतः

tvAmichChavasaspate yanti giro na saMyataH

वि स्रुतयो यथा पथा इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

vi srutayo yathA pathA indra tvadyantu rAtayaH

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्त्तयामसि । तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम

A tvA rathaM yathotaye sumnAya varttayAmasi | tuvikUrmimR^itIShahamindraM shaviShTha satpatim

तुविशुष्म तुविक्रतो शच्हीवो विश्वया मते । आ पप्राथ महित्वना

tuvishuShma tuvikrato shachIvo vishvayA mate | A paprAtha mahitvanA

यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः । हस्ता वज्रं हिरण्ययम

yasya te mahinA mahaH pari jmAyantamIyatuH | hastA vajra.N hiraNyayam

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो3 नार्व । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा

A yaH puraM nArmiNImadIdedatyaH kavirnabhanyo3 nArva | sUro na rurukvA~nChatAtmA

अभि द्विजन्मा त्री रोच्हनानि विश्वा रजांसि शुशुच्हनो अस्थात । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे

abhi dvijanmA trI rochanAni vishvA rajA.Nsi shushuchano asthAt | hotA yajiShTho apA.N sadhasthe

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश

aya.N sa hotA yo dvijanmA vishvA dadhe vAryANi shravasyA | marto yo asmai sutuko dadAsha

अग्ने तमद्याष्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृषम । ऋध्यामा त ओहैः

agne tamadyAShvaM na stomaiH kratuM na bhadra.N hR^idispR^iSham | R^idhyAmA ta ohaiH

अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः । रथीरृतस्य बृहतो बभूथ

adhA hyagne kratorbhadrasya dakShasya sAdhoH | rathIrR^itasya bR^ihato babhUtha

एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्क्स्वा3र्ण ज्योतिः । अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः

ebhirno arkairbhavA no arvA~NksvA3rNa jyotiH | agne vishvebhiH sumanA anIkaiH

अग्ने विवस्वदुषसश्च्हित्रं राधो अमर्त्य । आ दाशुषे जातवेदो वहा त्वमद्या देवां उषर्बुधः

agne vivasvaduShasashchitra.N rAdho amartya | A dAshuShe jAtavedo vahA tvamadyA devA.N uSharbudhaH

जुष्टो हि दूतो असि हव्यवाहनोऽग्ने रथीरध्वराणाम । सजूरश्विभ्यामुषसा सुवीर्यमस्मे धेहि श्रवो बृहत

juShTo hi dUto asi havyavAhano.agne rathIradhvarANAm | sajUrashvibhyAmuShasA suvIryamasme dhehi shravo bR^ihat

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

vidhuM dadrANa.N samane bahUnAM yuvAna.N santaM palito jagAra | devasya pashya kAvyaM mahitvAdyA mamAra sa hyaH samAna

शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीडः । यच्ह्च्हिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता

shAkmanA shAko aruNaH suparNa A yo mahaH shUraH sanAdanIDaH | yachchiketa satyamittanna moghaM vasu spArhamuta jetota dAtA

ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री । ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः

aibhirdade vR^iShNyA pau.NsyAni yebhiraukShadvR^itrahatyAya vajrI | ye karmaNaH kriyamANasya mahna R^itekarmamudajAyanta devAH

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना

asti somo aya.N sutaH pibantyasya marutaH | uta svarAjo ashvinA

पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः । त्रिषधस्थस्य जावतः

pibanti mitro aryamA tanA pUtasya varuNaH | triShadhasthasya jAvataH

उतो न्वस्य जोषमा इन्द्रः सुतस्य गोमतः । प्रातर्होतेव मत्सति

uto nvasya joShamA indraH sutasya gomataH | prAtarhoteva matsati

बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि । महस्ते सतो महिमा पनिष्तम मह्ना देव महां असि

baNmahA.N asi sUrya baDAditya mahA.N asi | mahaste sato mahimA paniShtama mahnA deva mahA.N asi

बट सूर्य श्रवसा महां असि सत्रा देव महां असि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम

baT sUrya shravasA mahA.N asi satrA deva mahA.N asi | mahnA devAnAmasuryaH purohito vibhu jyotiradAbhyam

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते । उप नो हरिभिः सुतम

upa no haribhiH sutaM yAhi madAnAM pate | upa no haribhiH sutam

द्विता यो वृत्रहन्तमो विद इन्द्रः शतक्रतुः । उप नो हरिभिः सुतम

dvitA yo vR^itrahantamo vida indraH shatakratuH | upa no haribhiH sutam

त्वं हि वृत्रहन्नेषां पाता सोमानामसि । उप नो हरिभिः सुतम

tva.N hi vR^itrahanneShAM pAtA somAnAmasi | upa no haribhiH sutam

प्र वो महे महेवृधे भरध्वं प्रच्हेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम । विशः पूर्वीः प्र च्हर च्हर्षणिप्राः

pra vo mahe mahevR^idhe bharadhvaM prachetase pra sumatiM kR^iNudhvam | vishaH pUrvIH pra chara charShaNiprAH

उरुव्यच्हसे महिने सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः । तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः

uruvyachase mahine suvR^iktimindrAya brahma janayanta viprAH | tasya vratAni na minanti dhIrAH

इन्द्रं वाणीरनुत्तमन्युमेव सत्रा राजानं दधिरे सहध्यै । हर्यश्वाय बर्हया समापीन

indraM vANIranuttamanyumeva satrA rAjAnaM dadhire sahadhyai | haryashvAya barhayA samApIn

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दधिषे रदावसो न पापत्वाय रंसिषम

yadindra yAvatastvametAvadahamIshIya | stotAramiddadhiShe radAvaso na pApatvAya ra.NsiSham

शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहच्हिद्विदे । न हि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता च्ह न

shikSheyaminmahayate divedive rAya A kuhachidvide | na hi tvadanyanmaghavanna ApyaM vasyo asti pitA cha na

श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्च्हतो मनीषाम । कृष्वा दुवांस्यन्तमा सच्हेमा

shrudhI havaM vipipAnasyAdrerbodhA viprasyArchato manIShAm | kR^iShvA duvA.NsyantamA sachemA

न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि

na te giro api mR^iShye turasya na suShTutimasuryasya vidvAn | sadA te nAma svayasho vivakmi

भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित । मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः

bhUri hi te savanA mAnuSheShu bhUri manIShI havate tvAmit | mAre asmanmaghava~njyokkaH

प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्च्हत । अभीके च्हिदु लोककृत्सङ्गे समत्सु वृत्रह । अस्माकं बोधि च्होदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

pro Shvasmai purorathamindrAya shUShamarchata | abhIke chidu lokakR^itsa~Nge samatsu vR^itraha | asmAkaM bodhi choditA nabhantAmanyakeShAM jyAkA adhi dhanvasu

त्वं सिन्धूंरवासृजोऽधराच्हो अहन्नहिम । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यम । तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

tva.N sindhU.NravAsR^ijo.adharAcho ahannahim | ashatrurindra jaj~niShe vishvaM puShyasi vAryam | taM tvA pari ShvajAmahe nabhantAmanyakeShAM jyAkA adhi dhanvasu

वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति । या ते रातिर्ददिवसु नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु

vi Shu vishvA arAtayo.aryo nashanta no dhiyaH | astAsi shatrave vadhaM yo na indra jighA.Nsati | yA te rAtirdadivasu nabhantAmanyakeShAM jyAkA adhi dhanvasu

रेवां इद्रेवत स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः सुतस्य

revA.N idrevata stotA syAttvAvato maghonaH | predu harivaH sutasya

उक्थं च्ह न शस्यमानं नागो रयिरा च्हिकेत । न गायत्रं गीयमानम

ukthaM cha na shasyamAnaM nAgo rayirA chiketa | na gAyatraM gIyamAnam

मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शच्हीवः शच्हीभिः

mA na indra pIyatnave mA shardhate parA dAH | shikShA shachIvaH shachIbhiH

एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

endra yAhi haribhirupa kaNvasya suShTutim | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

atrA vi nemireShAmurAM na dhUnute vR^ikaH | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

आ त्वा ग्रावा वदनीह सोमी घोषेण वक्षतु । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

A tvA grAvA vadanIha somI ghoSheNa vakShatu | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

पवस्व सोम मन्दयन्निन्द्राय मधुमत्तमः

pavasva soma mandayannindrAya madhumattamaH

ते सुतासो विपश्च्हितः शुक्रा वायुमसृक्षत

te sutAso vipashchitaH shukrA vAyumasR^ikShata

असृग्रं देववीतये वाजयन्तो रथा इव

asR^igraM devavItaye vAjayanto rathA iva

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम । य ऊर्ध्वरो स्वध्वरो देवो देवाच्ह्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोच्हिष आजुह्वानस्य सर्पिषः

agni.N hotAraM manye dAsvantaM vasoH sUnu.N sahaso jAtavedasaM vipraM na jAtavedasam | ya Urdhvaro svadhvaro devo devAchyA kR^ipA | ghR^itasya vibhrAShTimanu shukrashochiSha AjuhvAnasya sarpiShaH

यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः । परिज्मानमिव द्यां होतारं च्हर्षणीनाम । शोच्हिष्केशं वृषणं यमिमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः

yajiShThaM tvA yajamAnA huvema jyeShThama~NgirasAM vipra manmabhirviprebhiH shukra manmabhiH | parijmAnamiva dyA.N hotAraM charShaNInAm | shochiShkeshaM vR^iShaNaM yamimA vishaH prAvantu jUtaye vishaH

स हि पुरू च्हिदोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहन्तरः परशुर्न द्रुहन्तरः । वीडु च्हिद्यस्य समृतौ श्रुवद्वनेव यत्स्थिरम । निष्षहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते

sa hi purU chidojasA virukmatA dIdyAno bhavati druhantaraH parashurna druhantaraH | vIDu chidyasya samR^itau shruvadvaneva yatsthiram | niShShahamANo yamate nAyate dhanvAsahA nAyate

अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते अर्च्हयो विभावसो । बृहद्भानो शवसा वाजमुक्थ्य3ं दधासि दाशुषे कवे

agne tava shravo vayo mahi bhrAjante archayo vibhAvaso | bR^ihadbhAno shavasA vAjamukthya3M dadhAsi dAshuShe kave

पावकवर्च्हाः शुक्रवर्च्हा अनूनवर्च्हा उदियर्षि भानुना । पुत्रो मातरा विच्हरन्नुपावसि पृणक्षि रोदसी उभे

pAvakavarchAH shukravarchA anUnavarchA udiyarShi bhAnunA | putro mAtarA vicharannupAvasi pR^iNakShi rodasI ubhe

ऊर्जो नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्व धीतिभिर्हितः । त्वे इषः सं दधुर्भूरिवर्पसश्च्हित्रोतयो वामजाताः

Urjo napAjjAtavedaH sushastibhirmandasva dhItibhirhitaH | tve iShaH saM dadhurbhUrivarpasashchitrotayo vAmajAtAH

इरज्यन्नग्ने प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य । स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि दर्शतं क्रतुम

irajyannagne prathayasva jantubhirasme rAyo amartya | sa darshatasya vapuSho vi rAjasi pR^iNakShi darshataM kratum

इष्कर्त्तारमध्वरस्य प्रच्हेतसं क्षयन्तं राधसो महः । रातिं वामस्य सुभगां महीमिषं दधासि सानसिं रयिम

iShkarttAramadhvarasya prachetasaM kShayanta.N rAdhaso mahaH | rAtiM vAmasya subhagAM mahImiShaM dadhAsi sAnasi.N rayim

ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा

R^itAvAnaM mahiShaM vishvadarshatamagni.N sumnAya dadhire puro janAH | shrutkarNa.N saprathastamaM tvA girA daivyaM mAnuShA yugA

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुविराभिस्तरति वाजकर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमाविथ

pra so agne tavotibhiH suvirAbhistarati vAjakarmabhiH | yasya tva.N sakhyamAvitha

तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि

tava drapso nIlavAnvAsha R^itviya indhAnaH siShNavA dade | tvaM mahInAmuShasAmasi priyaH kShapo vastuShu rAjasi

तमोषधीर्दधिरे गर्भमृत्वियं तमापो अग्निं जनयन्त मातरः । तमित्समानं वनिनश्च्ह वीरुधोऽन्तर्वतीश्च्ह सुवते च्ह विश्वहा

tamoShadhIrdadhire garbhamR^itviyaM tamApo agniM janayanta mAtaraH | tamitsamAnaM vaninashcha vIrudho.antarvatIshcha suvate cha vishvahA

अग्निरिन्द्राय पवते दिवि शुक्रो वि राजति । महिषीव वि जायते

agnirindrAya pavate divi shukro vi rAjati | mahiShIva vi jAyate

यो जागार तमृच्हः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति । यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

yo jAgAra tamR^ichaH kAmayante yo jAgAra tamu sAmAni yanti | yo jAgAra tamaya.N soma Aha tavAhamasmi sakhye nyokAH

अग्निर्जागार तमृच्हः कामयन्तेग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

agnirjAgAra tamR^ichaH kAmayantegnirjAgAra tamu sAmAni yanti | agnirjAgAra tamaya.N soma Aha tavAhamasmi sakhye nyokAH

नमः सखिभ्यः पूर्वसद्भ्यो नमः साकन्निषेभ्यः । युञ्जे वाच्हं शतपदीम

namaH sakhibhyaH pUrvasadbhyo namaH sAkanniShebhyaH | yu~nje vAcha.N shatapadIm

युञ्जे वाच्हं शतपदीं गाये सहस्रवर्त्तनि । गायत्रं त्रैष्टुभं जगत

yu~nje vAcha.N shatapadIM gAye sahasravarttani | gAyatraM traiShTubhaM jagat

गायत्रं त्रैष्टुभं जगद्विश्वा रूपाणि सम्भृता । देवा ओकांसि च्हक्रिरे

gAyatraM traiShTubhaM jagadvishvA rUpANi sambhR^itA | devA okA.Nsi chakrire

अग्निर्ज्योतिर्ज्योतिरग्निरिन्द्रो ज्योतिर्ज्योतिरिन्द्रः । सूर्यो ज्योतिर्ज्योतिः सूर्यः

agnirjyotirjyotiragnirindro jyotirjyotirindraH | sUryo jyotirjyotiH sUryaH

पुनरूर्जा नि वर्त्तस्व पुनरग्न इषायुषा । पुनर्नः पाह्यंहसः

punarUrjA ni varttasva punaragna iShAyuShA | punarnaH pAhya.NhasaH

सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया । विश्वप्स्न्या विश्वतस्परि

saha rayyA ni vartasvAgne pinvasva dhArayA | vishvapsnyA vishvataspari

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत । स्तोता मे गोसखा स्यात

yadindrAhaM yathA tvamIshIya vasva eka it | stotA me gosakhA syAt

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शच्हीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम

shikSheyamasmai ditseya.N shachIpate manIShiNe | yadahaM gopatiH syAm

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे

dhenuShTa indra sUnR^itA yajamAnAya sunvate | gAmashvaM pipyuShI duhe

आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन । महे रणाय च्हक्षसे

Apo hi ShThA mayobhuvastA na Urje dadhAtana | mahe raNAya chakShase

यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः

yo vaH shivatamo rasastasya bhAjayateha naH | ushatIriva mAtaraH

तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च्ह नः

tasmA araM gamAma vo yasya kShayAya jinvatha | Apo janayathA cha naH

वात आ वातु बेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे । प्र न अयूंषि तारिषत

vAta A vAtu beShaja.N shambhu mayobhu no hR^ide | pra na ayU.NShi tAriShat

उत वात पितासि न उत भ्रातोत नः सखा । स नो जीवातवे कृधि

uta vAta pitAsi na uta bhrAtota naH sakhA | sa no jIvAtave kR^idhi

यददो वात ते गृहे3ऽमृतं निहितं गुहा । तस्यो नो देहि जीवसे

yadado vAta te gR^ihe3.amR^itaM nihitaM guhA | tasyo no dehi jIvase

अभि वाजी विश्वरूपो जनित्रं हिरण्ययं बिभ्रदत्कं सुपर्णः । सूर्यस्य भानुमृतुथा वसानः परि स्वयं मेधमृज्रो जजान

abhi vAjI vishvarUpo janitra.N hiraNyayaM bibhradatka.N suparNaH | sUryasya bhAnumR^ituthA vasAnaH pari svayaM medhamR^ijro jajAna

अप्सु रेतः शिश्रिये विश्वरूपं तेजः पृथिव्यामधि यत्सम्बभूव । अन्तरिक्षे स्वं महिमानं मिमानः कनिक्रन्ति वृष्णो अश्वस्य रेतः

apsu retaH shishriye vishvarUpaM tejaH pR^ithivyAmadhi yatsambabhUva | antarikShe svaM mahimAnaM mimAnaH kanikranti vR^iShNo ashvasya retaH

अयं सहस्रा परि युक्ता वसानः सूर्यस्य भानुं यज्ञो दाधार । सहस्रदाः शतदा भूरिदावा धर्त्ता दिवो भुवनस्य विश्पतिः

aya.N sahasrA pari yuktA vasAnaH sUryasya bhAnuM yaj~no dAdhAra | sahasradAH shatadA bhUridAvA dharttA divo bhuvanasya vishpatiH

नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यच्हक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम

nAke suparNamupa yatpatanta.N hR^idA venanto abhyachakShata tvA | hiraNyapakShaM varuNasya dUtaM yamasya yonau shakunaM bhuraNyum

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थात्प्रत्यङ्च्हित्रा बिभ्रदस्यायुधानि । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्व3र्ण नाम जनत प्रियाणि

Urdhvo gandharvo adhi nAke asthAtpratya~NchitrA bibhradasyAyudhAni | vasAno atka.N surabhiM dR^ishe ka.N sva3rNa nAma janata priyANi

द्रप्सः समुद्रमभि यज्जिगाति पश्यन्गृध्रस्य च्हक्षसा विधर्मन । भानुः शुक्रेण शोच्हिषा च्हकानस्तृतीये च्हक्रे रजसि प्रियाणि

drapsaH samudramabhi yajjigAti pashyangR^idhrasya chakShasA vidharman | bhAnuH shukreNa shochiShA chakAnastR^itIye chakre rajasi priyANi