अग्निः प्रत्नेन जन्मना शुम्भानस्तन्वा3ं स्वाम । कविर्विप्रेण ववृधे

agniH pratnena janmanA shumbhAnastanvA3.N svAm | kavirvipreNa vavR^idhe

ऊर्ज्जो नपातमा हुवेऽग्निं पावकशोच्हिषम । अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे

Urjjo napAtamA huve.agniM pAvakashochiSham | asminyaj~ne svadhvare

स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोच्हिषा । देवैरा सत्सि बर्हिषि

sa no mitramahastvamagne shukreNa shochiShA | devairA satsi barhiShi

उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पृधः

utte shuShmAso asthU rakSho bhindanto adrivaH | nudasva yAH parispR^idhaH

अया निजघ्निरोजसा रथसङ्गे धने हिते । स्तवा अबिभ्युषा हृदा

ayA nijaghnirojasA rathasa~Nge dhane hite | stavA abibhyuShA hR^idA

अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या । रुज यस्त्वा पृतन्यति

asya vratAni nAdhR^iShe pavamAnasya dUDhyA | ruja yastvA pR^itanyati

तं हिन्वन्ति मदच्ह्युतं हरिं नदीषु वाजिनम । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम

ta.N hinvanti madachyuta.N hariM nadIShu vAjinam | indumindrAya matsaram

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के च्हिन्नि येमुरिन्न पाशिनोऽति धन्वेव तां इहि

A mandrairindra haribhiryAhi mayUraromabhiH | mA tvA ke chinni yemurinna pAshino.ati dhanveva tA.N ihi

वृत्रखादो वलं रुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृढा च्हिदारुजः

vR^itrakhAdo vala.N rujaH purAM darmo apAmajaH | sthAtA rathasya haryorabhisvara indro dR^iDhA chidArujaH

गम्भीरां उदधींरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत

gambhIrA.N udadhI.Nriva kratuM puShyasi gA iva | pra sugopA yavasaM dhenavo yathA hradaM kulyA ivAshata

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सच्हा पिब

yathA gauro apA kR^itaM tR^iShyannetyaveriNam | Apitve naH prapitve tUyamA gahi kaNveShu su sachA piba

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते । आमुष्या सोममपिबश्च्हमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः

mandantu tvA maghavannindrendavo rAdhodeyAya sunvate | AmuShyA somamapibashchamU sutaM jyeShThaM taddadhiShe sahaH

त्वमङ्ग प्र शुंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वच्हः

tvama~Nga pra shu.NsiSho devaH shaviShTha martyam | na tvadanyo maghavannasti marDitendra bravImi te vachaH

मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसोऽस्मान्कदा च्हना दभन । विश्वा च्ह न उपमिमीहि मानुष वसूनि च्हर्षणिभ्य आ

mA te rAdhA.Nsi mA ta Utayo vaso.asmAnkadA chanA dabhan | vishvA cha na upamimIhi mAnuSha vasUni charShaNibhya A

प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्ह्छन्ती परि स्वसुः । दिवो अदर्शि दुहिता

prati ShyA sUnarI janI vyuchChantI pari svasuH | divo adarshi duhitA

अश्वेव च्हित्रारुषी माता गवामृतावरी । सखा भूदश्विनोरुषाः

ashveva chitrAruShI mAtA gavAmR^itAvarI | sakhA bhUdashvinoruShAH

उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि । उतोषो वस्व ईशिषे

uta sakhAsyashvinoruta mAtA gavAmasi | utoSho vasva IshiShe

एषो उषा अपूर्व्य व्युच्ह्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत

eSho uShA apUrvya vyuchChati priyA divaH | stuShe vAmashvinA bR^ihat

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम । धिया देवा वसुविदा

yA dasrA sindhumAtarA manotarA rayINAm | dhiyA devA vasuvidA

वच्ह्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि । यद्वां रथो विभिष्पतात

vachyante vAM kakuhAso jUrNAyAmadhi viShTapi | yadvA.N ratho vibhiShpatAt

उषस्तच्ह्च्हित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीवति । येन तोकं च्ह तनयं च्ह धामहे

uShastachchitramA bharAsmabhyaM vAjinIvati | yena tokaM cha tanayaM cha dhAmahe

उषो अद्येह गोमत्यश्वावति विभावरि । रेवदस्मे व्युच्ह्छ सूनृतावति

uSho adyeha gomatyashvAvati vibhAvari | revadasme vyuchCha sUnR^itAvati

युङ्क्ष्वा हि वाजिनीवत्यश्वां अद्यारुणां उषः । अथा नो विश्वा सौभगान्या वह

yu~NkShvA hi vAjinIvatyashvA.N adyAruNA.N uShaH | athA no vishvA saubhagAnyA vaha

अश्विना वर्तिरस्मदा गोमद्दस्रा हिरण्यवत । अर्वाग्रथं समनसा नि यच्ह्छतम

ashvinA vartirasmadA gomaddasrA hiraNyavat | arvAgratha.N samanasA ni yachChatam

एह देवा मयोभुवा दस्रा हिरण्यवर्त्तनी । उषर्बुधो वहन्तु सोमपीतये

eha devA mayobhuvA dasrA hiraNyavarttanI | uSharbudho vahantu somapItaye

यावित्था श्लोकमा दिवो ज्योतिर्जनाय च्हक्रथुः । आ न ऊर्जं वहतमश्विना युवम

yAvitthA shlokamA divo jyotirjanAya chakrathuH | A na UrjaM vahatamashvinA yuvam

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

agniM taM manye yo vasurastaM yaM yanti dhenavaH | astamarvanta AshavostaM nityAso vAjina iSha.N stotR^ibhya A bhara

अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वच्हर्षणिः । अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर

agnirhi vAjinaM vishe dadAti vishvacharShaNiH | agnI rAye svAbhuva.N sa prIto yAti vAryamiSha.N stotR^ibhya A bhara

सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः । समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर

so agniryo vasurgR^iNe saM yamAyanti dhenavaH | samarvanto raghudruvaH sa.N sujAtAsaH sUraya iSha.N stotR^ibhya A bhara

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा च्हिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

mahe no adya bodhayoSho rAye divitmatI | yathA chinno abodhayaH satyashravasi vAyye sujAte ashvasUnR^ite

या सुनीथे शौच्हद्रथे व्यौच्ह्छो दुहितर्दिवः । सा व्युच्ह्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

yA sunIthe shauchadrathe vyauchCho duhitardivaH | sA vyuchCha sahIyasi satyashravasi vAyye sujAte ashvasUnR^ite

सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्ह्छा दुहितर्दिवः । यो व्यौच्ह्छः सहीयसि सत्यश्रवसि याय्ये सुजाते अश्वसूनृते

sA no adyAbharadvasurvyuchChA duhitardivaH | yo vyauchChaH sahIyasi satyashravasi yAyye sujAte ashvasUnR^ite

प्रति प्रियतमं रथं वृशणं वसुवाहनम । स्तोता वामश्विनावृषि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम

prati priyatama.N rathaM vR^ishaNaM vasuvAhanam | stotA vAmashvinAvR^iShi stomebhirbhUShati prati mAdhvI mama shruta.N havam

अत्यायातमश्विना तिरो विश्वा अहं सना । दस्रा हिरण्यवर्त्तनी सुषुम्णा सिन्धुवाहसा माध्वी मम श्रुतं हवम

atyAyAtamashvinA tiro vishvA aha.N sanA | dasrA hiraNyavarttanI suShumNA sindhuvAhasA mAdhvI mama shruta.N havam

आ नो रत्नानि बिभ्रतावश्विना गच्ह्छतं युवम । रुद्रा हिरण्यवर्त्तनी जुषाणा वाजिनीवसू माध्वी मम श्रुतं हवम

A no ratnAni bibhratAvashvinA gachChataM yuvam | rudrA hiraNyavarttanI juShANA vAjinIvasU mAdhvI mama shruta.N havam

अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम । यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सस्रते नाकमच्ह्छ

abodhyagniH samidhA janAnAM prati dhenumivAyatImuShAsam | yahvA iva pra vayAmujjihAnAH pra bhAnavaH sasrate nAkamachCha

अबोधि होता यजथाय देवानूर्ध्वो अग्निः सुमनाः प्रातरस्थात । समिद्धस्य रुशददर्शि पाजो महान्देवस्तमसो निरमोच्हि

abodhi hotA yajathAya devAnUrdhvo agniH sumanAH prAtarasthAt | samiddhasya rushadadarshi pAjo mahAndevastamaso niramochi

यदीं गणस्य रशनामजीगः शुच्हिरङ्क्ते शुच्हिभिर्गोभिरग्निः । आद्दक्षिणा युज्यते वाजयन्त्युत्तानामूर्ध्वो अधयज्जुहूभिः

yadIM gaNasya rashanAmajIgaH shuchira~Nkte shuchibhirgobhiragniH | AddakShiNA yujyate vAjayantyuttAnAmUrdhvo adhayajjuhUbhiH

इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरागाच्ह्च्हित्रः प्रकेतो अजनिष्ट विभ्वा । यथा प्रसूता सवितुः सवायैवा रात्र्युषसे योनिमारैक

ida.N shreShThaM jyotiShAM jyotirAgAchchitraH praketo ajaniShTa vibhvA | yathA prasUtA savituH savAyaivA rAtryuShase yonimAraik

रुशाद्वत्सा रुशती श्वेत्यागादारैगु कृष्णा सदनान्यस्याः । समानबन्धू अमृते अनूच्ही द्यावा वर्णं च्हरत आमिनाने

rushAdvatsA rushatI shvetyAgAdAraigu kR^iShNA sadanAnyasyAH | samAnabandhU amR^ite anUchI dyAvA varNaM charata AminAne

समानो अध्वा स्वस्रोरनन्तस्तमन्यान्या च्हरतो देवशिष्टे । न मेथेते न तस्थतुः सुमेके नक्तोषासा समनसा विरूपे

samAno adhvA svasroranantastamanyAnyA charato devashiShTe | na methete na tasthatuH sumeke naktoShAsA samanasA virUpe

आ भात्यग्निरुषसामनीकमुद्विप्राणां देवया वाच्हो अस्थुः । अर्वाञ्च्हा नूनं रथ्येह यातं पीपिवांसमश्विना घर्ममच्ह्छ

A bhAtyagniruShasAmanIkamudviprANAM devayA vAcho asthuH | arvA~nchA nUna.N rathyeha yAtaM pIpivA.NsamashvinA gharmamachCha

न संस्कृतं प्र मिमीतो गमिष्ठान्ति नूनमश्विनोपस्तुतेह । दिवाभिपित्वेवसागमिष्ठा प्रत्यवर्त्तिं दाशुषे शम्भविष्ठा

na sa.NskR^itaM pra mimIto gamiShThAnti nUnamashvinopastuteha | divAbhipitvevasAgamiShThA pratyavarttiM dAshuShe shambhaviShThA

उता यातं सङ्गवे प्रातरह्नो मध्यन्दिन उदिता सूर्यस्य । दिवा नक्तमवसा शन्तमेन नेदानीं पीतिरश्विना ततान

utA yAta.N sa~Ngave prAtarahno madhyandina uditA sUryasya | divA naktamavasA shantamena nedAnIM pItirashvinA tatAna

एता उ त्या उषसः केतुमक्रत पूर्वे अर्धे रजसो भानुमञ्जते । निष्कृण्वाना आयुधानीव धृष्णवः प्रति गावोऽरुषीर्यन्ति मातरः

etA u tyA uShasaH ketumakrata pUrve ardhe rajaso bhAnuma~njate | niShkR^iNvAnA AyudhAnIva dhR^iShNavaH prati gAvo.aruShIryanti mAtaraH

उदपप्तन्नरुणा भानवो वृथा स्वायुजो अरुषीर्गा अयुक्षत । अक्रन्नुषासो वयुनानि पूर्वथा रुशन्तं भानुमरुषीरशिश्रयुः

udapaptannaruNA bhAnavo vR^ithA svAyujo aruShIrgA ayukShata | akrannuShAso vayunAni pUrvathA rushantaM bhAnumaruShIrashishrayuH

अर्च्हन्ति नारीरपसो न विष्टिभिः समानेन योजनेना परावतः । इषं वहन्तीः सुकृते सुदानवे विश्वेदह यजमानाय सुन्वते

archanti nArIrapaso na viShTibhiH samAnena yojanenA parAvataH | iShaM vahantIH sukR^ite sudAnave vishvedaha yajamAnAya sunvate

अबोध्यग्निर्ज्म उदेति सूर्यो व्यू3षाश्च्हन्द्रा मह्यावो अर्च्हिषा । आयुक्षातामश्विना यातवे रथं प्रासावीद्देवः सविता जगत्पृथक

abodhyagnirjma udeti sUryo vyU3ShAshchandrA mahyAvo archiShA | AyukShAtAmashvinA yAtave rathaM prAsAvIddevaH savitA jagatpR^ithak

यद्युञ्जाथे वृषणमश्विना रथं घृतेन नो मधुना क्षत्रमुक्षतम । अस्माकं ब्रह्म पृतनासु जिन्वतं वयं धना शूरसाता भजेमहि

yadyu~njAthe vR^iShaNamashvinA rathaM ghR^itena no madhunA kShatramukShatam | asmAkaM brahma pR^itanAsu jinvataM vayaM dhanA shUrasAtA bhajemahi

अर्वाङ्त्रिच्हक्रो मधुवाहनो रथो जीराश्वो अश्विनोर्यातु सुष्टुतः । त्रिवन्धुरो मघवा विश्वसौभगः शं न आ वक्षद्द्विपदे च्हतुष्पदे

arvA~Ntrichakro madhuvAhano ratho jIrAshvo ashvinoryAtu suShTutaH | trivandhuro maghavA vishvasaubhagaH shaM na A vakShaddvipade chatuShpade

प्र ते धारा असश्च्हतो दिवो न यन्ति वृष्टयः । अच्ह्छा वाजं सहस्रिणम

pra te dhArA asashchato divo na yanti vR^iShTayaH | achChA vAja.N sahasriNam

अभि प्रियाणि काव्या विश्वा च्हक्षाणो अर्षति । हरिस्तुञ्जान आयुधा

abhi priyANi kAvyA vishvA chakShANo arShati | haristu~njAna AyudhA

स मर्मृजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः । श्येनो न वंसु षीदति

sa marmR^ijAna Ayubhiribho rAjeva suvrataH | shyeno na va.Nsu ShIdati

स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि । पुनान इन्दवा भर

sa no vishvA divo vasUto pR^ithivyA adhi | punAna indavA bhara