पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय

panyaMpanyamitsotAra A dhAvata madyAya | somaM vIrAya shUrAya

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम । इन्द्रं गीर्भिर्गिर्वणसम

eha harI brahmayujA shagmA vakShataH sakhAyam | indraM gIrbhirgirvaNasam

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत । नि यमते शतमूतिः

pAtA vR^itrahA sutamA ghA gamannAre asmat | ni yamate shatamUtiH

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः । न त्वामिन्द्राति रिच्ह्यते

A tvA vishantvindavaH samudramiva sindhavaH | na tvAmindrAti richyate

विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे । य इन्द्र जठरेषु ते

vivyaktha mahinA vR^iShanbhakSha.N somasya jAgR^ive | ya indra jaThareShu te

अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन । अरं धामभ्य इन्दवः

araM ta indra kukShaye somo bhavatu vR^itrahan | araM dhAmabhya indavaH

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमं रुद्राय दृशीकम

jarAbodha tadviviDDhi vishevishe yaj~niyAya | stoma.N rudrAya dR^ishIkam

स नो महां अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्च्हन्द्रः । धिये वाजाय हिन्वतु

sa no mahA.N animAno dhUmaketuH purushchandraH | dhiye vAjAya hinvatu

स रेवां इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः

sa revA.N iva vishpatirdaivyaH ketuH shR^iNotu naH | ukthairagnirbR^ihadbhAnuH

तद्वो गाय सुते सच्हा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने

tadvo gAya sute sachA puruhUtAya satvane | shaM yadgave na shAkine

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुपश्रवद्गिरः

na ghA vasurni yamate dAnaM vAjasya gomataH | yatsImupashravadgiraH

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत । शच्हीभिरप नो वरत

kuvitsasya pra hi vrajaM gomantaM dasyuhA gamat | shachIbhirapa no varat

इदं विष्णुर्वि च्हक्रमे त्रेधा नि दधे पदम । समूढमस्य पांसुले

idaM viShNurvi chakrame tredhA ni dadhe padam | samUDhamasya pA.Nsule

त्रीणि पदा वि च्हक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन

trINi padA vi chakrame viShNurgopA adAbhyaH | ato dharmANi dhArayan

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा

viShNoH karmANi pashyata yato vratAni paspashe | indrasya yujyaH sakhA

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव च्हक्षुराततम

tadviShNoH paramaM pada.N sadA pashyanti sUrayaH | divIva chakShurAtatam

तद्विप्रासो विपन्युवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम

tadviprAso vipanyuvo jAgR^ivA.NsaH samindhate | viShNoryatparamaM padam

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विच्हक्रमे । पृथिव्या अधि सानवि

ato devA avantu no yato viShNurvichakrame | pR^ithivyA adhi sAnavi

मो षु त्वा वाघतश्च्ह नारे अस्मन्नि रीरमन । आरात्ताद्व सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

mo Shu tvA vAghatashcha nAre asmanni rIraman | ArAttAdva sadhamAdaM na A gahIha vA sannupa shrudhi

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सच्हा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादमा दधुः

ime hi te brahmakR^itaH sute sachA madhau na makSha Asate | indre kAmaM jaritAro vasUyavo rathe na pAdamA dadhuH

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोच्हत । पूर्वीरृतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत

astAvi manma pUrvyaM brahmendrAya vochata | pUrvIrR^itasya bR^ihatIranUShata stoturmedhA asR^ikShata

समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम । सं शुक्रासः शुच्हयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः

samindro rAyo bR^ihatIradhUnuta saM kShoNI samu sUryam | sa.N shukrAsaH shuchayaH saM gavAshiraH somA indramamandiShuH

इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्ह्यसे । नरे च्ह दक्षिणावते देवाय सदनासदे

indrAya soma pAtave vR^itraghne pari Shichyase | nare cha dakShiNAvate devAya sadanAsade

तं सखायः पुरूरुच्हं यूयं वयं च्ह सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम

ta.N sakhAyaH purUruchaM yUyaM vayaM cha sUrayaH | ashyAma vAjagandhya.N sanema vAjapastyam

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वां इत्परि मदेन सह गच्ह्छति

pari tya.N haryata.N hariM babhruM punanti vAreNa | yo devAnvishvA.N itpari madena saha gachChati

कस्तमिन्द्र त्वावसो मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्तेमघवन पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति

kastamindra tvAvaso martyo dadharShati | shraddhA ittemaghavan pArye divi vAjI vAjaM siShAsati

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु च्होदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता

maghonaH sma vR^itrahatyeShu chodaya ye dadati priyA vasu | tava praNItI haryashva sUribhirvishvA tarema duritA

एदु मधोर्मदिन्तरं सिञ्च्हाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीर स्तवते सदावृधः

edu madhormadintara.N si~nchAdhvaryo andhasaH | evA hi vIra stavate sadAvR^idhaH

इन्द्र स्थातर्हरीणां न किष्टे पूर्व्यस्तुतिम । उदानंश शवसा न भन्दना

indra sthAtarharINAM na kiShTe pUrvyastutim | udAna.Nsha shavasA na bhandanA

तं वो वाजानां पतिमहूमहि श्रवस्यवः । अप्रायुभिर्ज्ञेभिर्वावृधेन्यम

taM vo vAjAnAM patimahUmahi shravasyavaH | aprAyubhirj~nebhirvAvR^idhenyam

तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमूहिषे

taM gUrdhayA svarNaraM devAso devamaratiM dadhanvire | devatrA havyamUhiShe

विभूतरातिं विप्र च्हित्रशोच्हिषमग्निमीडिष्व यन्तुरम । अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम

vibhUtarAtiM vipra chitrashochiShamagnimIDiShva yanturam | asya medhasya somyasya sobhare premadhvarAya pUrvyam

आ सोम सवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि च्हम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दध्रिषे

A soma savAno adribhistiro vArANyavyayA | jano na puri chamvorvishaddhariH sado vaneShu dadhriShe

स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीड्वान्त्सप्तिर्न वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिरृक्वभिः

sa mAmR^ije tiro aNvAni meShyo mIDvAntsaptirna vAjayuH | anumAdyaH pavamAno manIShibhiH somo viprebhirR^ikvabhiH

वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम । तस्मा उ अद्य सवने सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते

vayamenamidA hyo.apIpemeha vajriNam | tasmA u adya savane sutaM bharA nUnaM bhUShata shrute

वृकश्च्हिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति । सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र च्हित्रया धिया

vR^ikashchidasya vAraNa urAmathirA vayuneShu bhUShati | semaM na stomaM jujuShANa A gahIndra pra chitrayA dhiyA

इन्द्राग्नी रोच्हना दिवः परि वाजेषु भूषथः । तद्वां च्हेति प्र वीर्यम

indrAgnI rochanA divaH pari vAjeShu bhUShathaH | tadvAM cheti pra vIryam

इन्द्राग्नी अपसस्परि उप प्र यन्ति धीतयः । ऋतस्य पथ्या अनु

indrAgnI apasaspari upa pra yanti dhItayaH | R^itasya pathyA anu

इन्द्राग्नी तविषाणि वाम सधस्थानि प्रयांसि च्ह । युवोरप्तूर्यं हितम

indrAgnI taviShANi vAm sadhasthAni prayA.Nsi cha | yuvoraptUryaM hitam

क ईं वेद सुते सच्हा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्रयन्धसः

ka IM veda sute sachA pibantaM kadvayo dadhe | ayaM yaH puro vibhinattyojasA mandAnaH shiprayandhasaH

दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा च्हरथं दधे । न किष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महांश्च्हरस्योजसा

dAnA mR^igo na vAraNaH purutrA charathaM dadhe | na kiShTvA ni yamadA sute gamo mahA.NshcharasyojasA

य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत

ya ugraH sannaniShTR^itaH sthiro raNAya sa.NskR^itaH | yadi stoturmaghavA shR^iNavaddhavaM nendro yoShatyA gamat

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या

pavamAnA asR^ikShata somAH shukrAsa indavaH | abhi vishvAni kAvyA

पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि

pavamAnA divasparyantarikShAdasR^ikShata | pR^ithivyA adhi sAnavi

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः

pavamAnAsa AshavaH shubhrA asR^igramindavaH | ghnanto vishvA apa dviShaH

तोशा वृत्रहणा हुवे सजित्वानापराजिता । इन्द्राग्नी वाजसातमा

toshA vR^itrahaNA huve sajitvAnAparAjitA | indrAgnI vAjasAtamA

प्र वामर्च्हन्त्युक्थिनो नीथाविदो जरितारः । इन्द्राग्नी इष आ वृणे

pra vAmarchantyukthino nIthAvido jaritAraH | indrAgnI iSha A vR^iNe

इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतम । साकमेकेन कर्मणा

indrAgnI navatiM puro dAsapatnIradhUnutam | sAkamekena karmaNA

उप त्वा रण्वसन्दृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत । अग्ने ससृज्महे गिरः

upa tvA raNvasandR^ishaM prayasvantaH sahaskR^ita | agne sasR^ijmahe giraH

उप च्ह्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयम । अग्ने हिरण्यसन्दृशः

upa chChAyAmiva ghR^iNeraganma sharma te vayam | agne hiraNyasandR^ishaH

य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः । अग्ने पुरो रुरोजिथ

ya ugra iva sharyahA tigmashR^i~Ngo na va.NsagaH | agne puro rurojitha

ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम । अजस्रं घर्ममीमहे

R^itAvAnaM vaishvAnaramR^itasya jyotiShaspatim | ajasraM gharmamImahe

य इदं प्रतिपप्रथे यज्ञस्य स्वरुत्तिरन । ऋतूनुत्सृजते वशी

ya idaM pratipaprathe yaj~nasya svaruttiran | R^itUnutsR^ijate vashI

अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य । सभ्राडेको वि राजति

agniH priyeShu dhAmasu kAmo bhUtasya bhavyasya | sabhrADeko vi rAjati