अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीच्हीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम

abhi tvA pUrvapItaya indra stomebhirAyavaH | samIchInAsa R^ibhavaH samasvaranrudrA gR^iNanta pUrvyam

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि । अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा

asyedindro vAvR^idhe vR^iShNya.N shavo made sutasya viShNavi | adyA tamasya mahimAnamAyavo.anu ShTuvanti pUrvathA

प्र वामर्च्हन्त्युक्थिनो नीथाविदो जरितारः । इन्द्राग्नी इष आ वृणे

pra vAmarchantyukthino nIthAvido jaritAraH | indrAgnI iSha A vR^iNe

इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतम । साकमेकेन कर्मणा

indrAgnI navatiM puro dAsapatnIradhUnutam | sAkamekena karmaNA

इन्द्राग्नी अपसस्पर्युप प्र यन्ति धीतयः । ऋतस्य पथ्याऽऽ3 अनु

indrAgnI apasasparyupa pra yanti dhItayaH | R^itasya pathyA.a.a3 anu

इन्द्राग्नी तविषाणी वां सधस्थानि प्रयांसि च्ह । युवोरप्तूर्यं हितम

indrAgnI taviShANI vA.N sadhasthAni prayA.Nsi cha | yuvoraptUrya.N hitam

शग्ध्यू3 षु शच्हीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर च्हरामसि

shagdhyU3 Shu shachIpata indra vishvAbhirUtibhiH | bhagaM na hi tvA yashasaM vasuvidamanu shUra charAmasi

पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । न किर्हि दानं परि मर्धिषत्वे यद्यद्यामि तदा भर

pauro ashvasya purukR^idgavAmasyutso deva hiraNyayaH | na kirhi dAnaM pari mardhiShatve yadyadyAmi tadA bhara

त्वं ह्येहि च्हेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मधवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

tva.N hyehi cherave vidA bhagaM vasuttaye | udvAvR^iShasva madhavangaviShTaya udindrAshvamiShTaye

त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च्ह यूथा दानाय मंहसे । आ पुरन्दरं च्हकृम विप्रवच्हस इन्द्रं गायन्तोऽवसे

tvaM purU sahasrANi shatAni cha yUthA dAnAya ma.Nhase | A purandaraM chakR^ima vipravachasa indraM gAyanto.avase

यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम । मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्वग्नये

yo vishvA dayate vasu hotA mandro janAnAm | madhorna pAtrA prathamAnyasmai pra stomA yantvagnaye

अश्व न गीर्भी रथ्यं सुदानवो मर्मृज्यन्ते देवयवः । उभे तोके तनये दस्म विस्पते पर्षि राधो मघोनाम

ashva na gIrbhI rathya.N sudAnavo marmR^ijyante devayavaH | ubhe toke tanaye dasma vispate parShi rAdho maghonAm

इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च्ह मृडय । त्वामवस्युरा च्हके

imaM me varuNa shrudhI havamadyA cha mR^iDaya | tvAmavasyurA chake

कया त्वं न ऊत्याभि प्र मन्दसे वृषन । कया स्तोतृभ्य आ भर

kayA tvaM na UtyAbhi pra mandase vR^iShan | kayA stotR^ibhya A bhara

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये

indramiddevatAtaya indraM prayatyadhvare | indra.N samIke vanino havAmaha indraM dhanasya sAtaye

इन्द्रो मह्ना रोदसी पप्रथच्ह्छव इन्द्रः सूर्यमरोच्हयत । इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्रे सुवानास इन्दवः

indro mahnA rodasI paprathachChava indraH sUryamarochayat | indre ha vishvA bhuvanAni yemira indre suvAnAsa indavaH

विश्वकर्मन्हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व तन्वा3ं स्वा हि ते । मुह्यन्त्वन्ये अभितो जनास इहास्माकं मघवा सूरिरस्तु

vishvakarmanhaviShA vAvR^idhAnaH svayaM yajasva tanvA3.N svA hi te | muhyantvanye abhito janAsa ihAsmAkaM maghavA sUrirastu

अया रुच्हा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः । धारा पृष्ठस्य रोच्हते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियास्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

ayA ruchA hariNyA punAno vishvA dveShA.Nsi tarati sayugvabhiH sUro na sayugvabhiH | dhArA pR^iShThasya rochate punAno aruSho hariH | vishvA yadrUpA pariyAsyR^ikvabhiH saptAsyebhirR^ikvabhiH

प्राच्हीमनु प्रदिशं पाति च्हेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयत । वज्रश्च्ह यद्भवथो अनपच्ह्युता समत्स्वनपच्ह्युता

prAchImanu pradishaM pAti chekitatsa.N rashmibhiryatate darshato ratho daivyo darshato rathaH | agmannukthAni pau.NsyendraM jaitrAya harShayata | vajrashcha yadbhavatho anapachyutA samatsvanapachyutA

त्वं ह त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोच्हमानो वयो दधे

tvaM ha tyatpaNInAM vido vasu saM mAtR^ibhirmarjayasi sva A dama R^itasya dhItibhirdame | parAvato na sAma tadyatrA raNanti dhItayaH | tridhAtubhiraruShIbhirvayo dadhe rochamAno vayo dadhe

उत नो गोषणिं धियमश्वसां वाजसामुत । नृवत्कृणुह्यूतये

uta no goShaNiM dhiyamashvasAM vAjasAmuta | nR^ivatkR^iNuhyUtaye

शशमानस्य वा नरः स्वेदस्य सत्यशवसः । विदा कामस्य वेनतः

shashamAnasya vA naraH svedasya satyashavasaH | vidA kAmasya venataH

उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृडीका भवन्तु नः

upa naH sUnavo giraH shR^iNvantvamR^itasya ye | sumR^iDIkA bhavantu naH

प्र वां महि द्यवी अभ्युपस्तुतिं भरामहे । शुच्ही उप प्रशस्तये

pra vAM mahi dyavI abhyupastutiM bharAmahe | shuchI upa prashastaye

पुनाने तन्वा मिथः स्वेन दक्षेण राजथः । ऊह्याथे सनादृतम

punAne tanvA mithaH svena dakSheNa rAjathaH | UhyAthe sanAdR^itam

मही मित्रस्य साधथस्तरन्ती पिप्रती ऋतम । परि यज्ञं नि षेदथुः

mahI mitrasya sAdhathastarantI pipratI R^itam | pari yaj~naM ni ShedathuH

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम । वच्हस्तच्ह्च्हिन्न ओहसे

ayamu te samatasi kapota iva garbhadhim | vachastachchinna ohase

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता

stotra.N rAdhAnAM pate girvAho vIra yasya te | vibhUtirastu sUnR^itA

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै

UrdhvastiShThA na Utaye.asminvAje shatakrato | samanyeShu bravAvahai

गाव उप वदावटे महि यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया

gAva upa vadAvaTe mahi yaj~nasya rapsudA | ubhA karNA hiraNyayA

अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु । अवटस्य विसर्जने

abhyAramidadrayo niShiktaM puShkare madhu | avaTasya visarjane

सिञ्च्हन्ति नमसावटमुच्ह्च्हाच्हक्रं परिज्मानम । नीच्हीनबारमक्षितम

si~nchanti namasAvaTamuchchAchakraM parijmAnam | nIchInabAramakShitam

मा भेम मा श्रमिष्मोग्रस्य सख्ये तव । महत्ते वृष्णो अभिच्हक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम

mA bhema mA shramiShmograsya sakhye tava | mahatte vR^iShNo abhichakShyaM kR^itaM pashyema turvashaM yadum

सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृष्ना न दानो अस्य रोषति । मध्वा सम्पृक्ताः सारघेण धेनवस्तूयमेहि द्रवा पिब

savyAmanu sphigyaM vAvase vR^iShnA na dAno asya roShati | madhvA sampR^iktAH sAragheNa dhenavastUyamehi dravA piba

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुच्हयो विपश्च्हितोऽभि स्तोमैरनूषत

imA u tvA purUvaso giro vardhantu yA mama | pAvakavarNAH shuchayo vipashchito.abhi stomairanUShata

अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे । सत्यः सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये

aya.N sahasramR^iShibhiH sahaskR^itaH samudra iva paprathe | satyaH so asya mahimA gR^iNe shavo yaj~neShu viprarAjye

यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेवधिपा अरिः । तिरश्च्हिदर्ये रुशमे पवीरवि तुभ्येत्सो अज्यते रयिः

yasyAyaM vishva Aryo dAsaH shevadhipA ariH | tirashchidarye rushame pavIravi tubhyetso ajyate rayiH

तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्च्हतं विप्रासो अर्कमानृच्हुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे स्वानास इन्दवः

turaNyavo madhumantaM ghR^itashchataM viprAso arkamAnR^ichuH | asme rayiH paprathe vR^iShNyaM shavo.asme svAnAsa indavaH

गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धनिव । शुच्हिं च्ह वर्णमधि गोषु धार्य

gomanna indo ashvavatsutaH sudakSha dhaniva | shuchiM cha varNamadhi goShu dhArya

स नो हरीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः । सखेव सख्ये नर्यो रुच्हे भव

sa no harINAM pata indo devapsarastamaH | sakheva sakhye naryo ruche bhava

सनेमि त्वमस्मदा अदेवं कं च्हिदत्रिणम । साह्वां इन्दो परि बाधो अप द्वयुम

sanemi tvamasmadA adevaM kaM chidatriNam | sAhvA.N indo pari bAdho apa dvayum

अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मध्वाभ्यञ्जते । सिन्धोरुऽच्ह्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमप्सु गृभ्णते

a~njate vya~njate sama~njate kratu.N rihanti madhvAbhya~njate | sindhoru.achChvAse patayantamukShaNa.N hiraNyapAvAH pashumapsu gR^ibhNate

विपश्च्हिते पवमानाय गायत मही न धारात्यन्धो अर्षति । अहिर्न जूर्णामति सर्पति त्वच्हमत्यो न क्रीडन्नसरद्वृषा हरिः

vipashchite pavamAnAya gAyata mahI na dhArAtyandho arShati | ahirna jUrNAmati sarpati tvachamatyo na krIDannasaradvR^iShA hariH

अग्रेगो राजाप्यस्तविष्यते विमानो अह्नां भुवनेष्वर्पितः । हरिर्घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः

agrego rAjApyastaviShyate vimAno ahnAM bhuvaneShvarpitaH | harirghR^itasnuH sudR^ishIko arNavo jyotIrathaH pavate rAya okyaH