अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च्ह यथा विदे । मूनुं सत्यस्य सत्पतिम

abhi pra gopatiM girendramarcha yathA vide | mUnu.N satyasya satpatim

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे

A harayaH sasR^ijrire.aruShIradhi barhiShi | yatrAbhi saMnavAmahe

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत

indrAya gAva AshiraM duduhre vajriNe madhu | yatsImupahvare vidat

आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत । उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋच्हीषम

A no vishvAsu havyamindra.N samatsu bhUShata | upa brahmANi savanAni vR^itrahanparamajyA R^ichIShama

त्वं दाता प्रथमो राधसामस्यसि सत्य ईशानकृत । तुविद्युम्नस्य युज्या वृणीमहे पुत्रस्य शवसो महः

tvaM dAtA prathamo rAdhasAmasyasi satya IshAnakR^it | tuvidyumnasya yujyA vR^iNImahe putrasya shavaso mahaH

प्रत्नं पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहद्दिव आ निरधुक्षत । इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन

pratnaM pIyUShaM pUrvyaM yadukthyaM maho gAhaddiva A niradhukShata | indramabhi jAyamAna.N samasvaran

आदीं के च्हित्पश्यमानास आप्यं वसुरुच्हो दिव्या अभ्यनूषत । दिवो न वारं सविता व्यूर्णुते

AdIM ke chitpashyamAnAsa ApyaM vasurucho divyA abhyanUShata | divo na vAra.N savitA vyUrNute

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च्ह विश्वा भुवनाभि मज्मना । यूथे न निष्ठा वृषभो वि राजसि

adha yadime pavamAna rodasI imA cha vishvA bhuvanAbhi majmanA | yUthe na niShThA vR^iShabho vi rAjasi

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम । अग्ने देवेषु प्र वोच्हः

imamU Shu tvamasmAka.N saniM gAyatraM navyA.Nsam | agne deveShu pra vochaH

विभक्तासि च्हित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ । सद्यो दाशुषे क्षरसि

vibhaktAsi chitrabhAno sindhorUrmA upAka A | sadyo dAshuShe kSharasi

आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु । शिक्षा वस्वो अन्तमस्य

A no bhaja parameShvA vAjeShu madhyameShu | shikShA vasvo antamasya

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रह । अहं सूर्य इवाजनि

ahamiddhi pituShpari medhAmR^itasya jagraha | aha.N sUrya ivAjani

अहं प्रत्नेन जन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत । येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे

ahaM pratnena janmanA giraH shumbhAmi kaNvavat | yenendraH shuShmamiddadhe

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुरृषयो ये च्ह तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः

ye tvAmindra na tuShTuvurR^iShayo ye cha tuShTuvuH | mamedvardhasva suShTutaH

अग्ने विश्वेभिरग्निभिर्जोषि ब्रह्म सहस्कृत । ये देवत्रा य आयुषु तेभिर्नो महया गिरः

agne vishvebhiragnibhirjoShi brahma sahaskR^ita | ye devatrA ya AyuShu tebhirno mahayA giraH

प्र स विश्वेभिरग्निभिरग्निः स यस्य वाजिनः । तनये तोके अस्मदा सम्यङ्वाजैः परीवृतः

pra sa vishvebhiragnibhiragniH sa yasya vAjinaH | tanaye toke asmadA samya~NvAjaiH parIvR^itaH

त्वं नो अग्ने अग्निभिर्ब्रह्म यज्ञं च्ह वर्धय । त्वं नो देवतातये रायो दानाय च्होदय

tvaM no agne agnibhirbrahma yaj~naM cha vardhaya | tvaM no devatAtaye rAyo dAnAya chodaya

त्वे सोम प्रथमा वृक्तबर्हिषो महे वाजाय श्रवसे धियन दधुः । स त्वं नो वीर वीर्याय च्होदय

tve soma prathamA vR^iktabarhiSho mahe vAjAya shravase dhiyan dadhuH | sa tvaM no vIra vIryAya chodaya

अभ्यभि हि श्रवसा ततर्दिथोत्सं न कं च्हिज्जनपानमक्षितम । शर्याभिर्न भरमाणो गभस्त्योः

abhyabhi hi shravasA tatardithotsaM na kaM chijjanapAnamakShitam | sharyAbhirna bharamANo gabhastyoH

अजीजनो अमृत मर्त्याय अमृतस्य धर्मन्नमृतस्य च्हारुणः । सदासरो वाजमच्ह्छा सनिष्यदत

ajIjano amR^ita martyAya amR^itasya dharmannamR^itasya chAruNaH | sadAsaro vAjamachChA saniShyadat

एन्दुमिन्द्राय सिञ्च्हत पिबाति सोम्यं मधु । प्र राधांसि च्होदयते महित्वना

endumindrAya si~nchata pibAti somyaM madhu | pra rAdhA.Nsi chodayate mahitvanA

उपो हरीणां पतिं राधः पृञ्च्हन्तमब्रवम । नूनं श्रुधि स्तुवतो अश्व्यस्य

upo harINAM pati.N rAdhaH pR^i~nchantamabravam | nUna.N shrudhi stuvato ashvyasya

न ह्याङ3ग पुरा च्ह न जज्ञे वीरतरस्त्वत । न की राया नैवथा न भन्दना

na hyA~N3ga purA cha na jaj~ne vIratarastvat | na kI rAyA naivathA na bhandanA

नदं व ओदतीनां नदं योयुवतीनाम । पतिं वो अघ्न्यानां धेनूनामिषुध्यसि

nadaM va odatInAM nadaM yoyuvatInAm | patiM vo aghnyAnAM dhenUnAmiShudhyasi

देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्वासिच्हम । उद्वा सिञ्च्हध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते

devo vo draviNodAH pUrNAM vivaShTvAsicham | udvA si~nchadhvamupa vA pR^iNadhvamAdidvo deva ohate

तं होतारमध्वरस्य प्रच्हेतसं वह्निं देवा अकृण्वत । दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे

ta.N hotAramadhvarasya prachetasaM vahniM devA akR^iNvata | dadhAti ratnaM vidhate suvIryamagnirjanAya dAshuShe

अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन्व्रतान्यादधुः । उपोषु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्तु नो गिरः

adarshi gAtuvittamo yasminvratAnyAdadhuH | upoShu jAtamAryasya vardhanamagniM nakShantu no giraH

यस्माद्रेजन्त कृष्टयश्च्हर्कृत्यानि कृण्वतः । सहस्रसां मेधसाताविव त्मनाग्निं धीभिर्नमस्यत

yasmAdrejanta kR^iShTayashcharkR^ityAni kR^iNvataH | sahasrasAM medhasAtAviva tmanAgniM dhIbhirnamasyata

प्र दैवोदासो अग्निर्देव इन्द्रो न मज्मना । अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य शर्मणि

pra daivodAso agnirdeva indro na majmanA | anu mAtaraM pR^ithivIM vi vAvR^ite tasthau nAkasya sharmaNi

अग्न आयूंषि पवसे आसुवोर्जमिषं च्ह नः । आरे बाधस्व दुच्ह्छुनाम

agna AyU.NShi pavase AsuvorjamiShaM cha naH | Are bAdhasva duchChunAm

अग्निरृषिः पवमानः पाञ्च्हजन्यः पुरोहितः । तमीमहे महागयम

agnirR^iShiH pavamAnaH pA~nchajanyaH purohitaH | tamImahe mahAgayam

अग्ने पवस्व स्वपा अस्मे वर्च्हः सुवीर्यम । दधद्रयिं मयि योषम

agne pavasva svapA asme varchaH suvIryam | dadhadrayiM mayi yoSham

अग्ने पावक रोच्हिषा मन्द्रया देव जिह्वया । आ देवान्वक्षि यक्षि च्ह

agne pAvaka rochiShA mandrayA deva jihvayA | A devAnvakShi yakShi cha

तं त्वा घृतस्नवीमहे च्हित्रभानो स्वर्दृशम । देवां आ वीतये वह

taM tvA ghR^itasnavImahe chitrabhAno svardR^isham | devA.N A vItaye vaha

वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तं समिधीमहि । अग्ने बृहन्तमध्वरे

vItihotraM tvA kave dyumanta.N samidhImahi | agne bR^ihantamadhvare

अवा नो अग्न ऊतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि । विश्वासु धीषु वन्द्य

avA no agna UtibhirgAyatrasya prabharmaNi | vishvAsu dhIShu vandya

आ नो अग्ने रयिं भर सत्रासाहं वरेण्यम । विश्वासु पृत्सु दुष्टरम

A no agne rayiM bhara satrAsAhaM vareNyam | vishvAsu pR^itsu duShTaram

आ नो अग्ने सुच्हेतुना रयिं विश्वायुपोषसम । मार्डीकं धेहि जीवसे

A no agne suchetunA rayiM vishvAyupoShasam | mArDIkaM dhehi jIvase

अग्निं हिन्वन्तु नो धियः सप्तिमाशुमिवाजिषु । तेन जेष्म धनन्धनम

agni.N hinvantu no dhiyaH saptimAshumivAjiShu | tena jeShma dhanandhanam

यया गा आकरामहै सेनयाग्ने तवोत्या । तां नो हिन्व मघत्तये

yayA gA AkarAmahai senayAgne tavotyA | tAM no hinva maghattaye

आग्ने स्थूरं रयिं भर पृथुं गोमन्तमश्विनम । अन्धि खं वर्त्तया पविम

Agne sthUra.N rayiM bhara pR^ithuM gomantamashvinam | andhi khaM varttayA pavim

अग्ने नक्षत्रमजरमा सूर्यं रोहयो दिवि । दधज्ज्योतिर्जनेभ्यः

agne nakShatramajaramA sUrya.N rohayo divi | dadhajjyotirjanebhyaH

अग्ने केतुर्विशामसि प्रेष्ठः श्रेष्ठ उपस्थसत । बोधा स्तोत्रे वयो दधत

agne keturvishAmasi preShThaH shreShTha upasthasat | bodhA stotre vayo dadhat

अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम । अपां रेतांसि जिन्वति

agnirmUrdhA divaH kakutpatiH pR^ithivyA ayam | apA.N retA.Nsi jinvati

ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वःपतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि

IshiShe vAryasya hi dAtrasyAgne svaHpatiH | stotA syAM tava sharmaNi

उदग्ने शुच्हयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते । तव ज्योतींष्यर्च्हयः

udagne shuchayastava shukrA bhrAjanta Irate | tava jyotI.NShyarchayaH