सुषमिद्धो न आ वह देवां अग्ने हविष्मते । होतः पावक यक्षि च्ह

suShamiddho na A vaha devA.N agne haviShmate | hotaH pAvaka yakShi cha

मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे । अद्या कृणुय्हूतये

madhumantaM tanUnapAdyaj~naM deveShu naH kave | adyA kR^iNuyhUtaye

नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये । मधुजिह्वं हविष्कृतम

narAsha.Nsamiha priyamasminyaj~na upa hvaye | madhujihva.N haviShkR^itam

अग्ने सुखतमे रथे देवां ईडित आ वह । असि होता मनुर्हितः

agne sukhatame rathe devA.N IDita A vaha | asi hotA manurhitaH

यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा । सुवाति सविता भगः

yadadya sUra udite.anAgA mitro aryamA | suvAti savitA bhagaH

सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्त्सुदानवः । ये नो अंहोऽतिपिप्रति

suprAvIrastu sa kShayaH pra nu yAmantsudAnavaH | ye no a.Nho.atipiprati

उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये । महो राजान ईशते

uta svarAjo aditiradabdhasya vratasya ye | maho rAjAna Ishate

उ त्वा मन्दन्तु सोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि

u tvA mandantu somAH kR^iNuShva rAdho adrivaH | ava brahmadviSho jahi

पदा पणीनराधसो नि बाधस्व महां असि । न हि त्वा कश्च्ह न प्रति

padA paNInarAdhaso ni bAdhasva mahA.N asi | na hi tvA kashcha na prati

त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम । त्वं राजा जनानाम

tvamIshiShe sutAnAmindra tvamasutAnAm | tva.N rAjA janAnAm

आ जागृविर्विप्र ऋतां मतीनां सोमः पुनानो असदच्ह्च्हमूषु । सपन्ति यं मिथुनासो निकामा अध्वर्यवो रथिरासः सुहस्ताः

A jAgR^ivirvipra R^itAM matInA.N somaH punAno asadachchamUShu | sapanti yaM mithunAso nikAmA adhvaryavo rathirAsaH suhastAH

स पुनान उप सूरे दधान ओबे अप्रा रोदसी वि ष आवः । प्रिया च्हिद्यस्य प्रियसास ऊती सतो धनं कारिणे न प्र यंसत

sa punAna upa sUre dadhAna obe aprA rodasI vi Sha AvaH | priyA chidyasya priyasAsa UtI sato dhanaM kAriNe na pra ya.Nsat

स वर्धिता वर्धनः पूयमानः सोमो मीढ्वां अभि नो ज्योतिषावीत । यत्र नः पूर्वे पितरः पदज्ञाः स्वर्विदो अभि गा अद्रिमिष्णन

sa vardhitA vardhanaH pUyamAnaH somo mIDhvA.N abhi no jyotiShAvIt | yatra naH pUrve pitaraH padaj~nAH svarvido abhi gA adrimiShNan

मा च्हिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सच्हा सुते मुहुरुक्था च्ह शंसत

mA chidanyadvi sha.Nsata sakhAyo mA riShaNyata | indramitstotA vR^iShaNa.N sachA sute muhurukthA cha sha.Nsata

अवक्रक्षिणं वृषभं यथा जुवं गां न च्हर्षणीसहम । विद्वेषणं संवननमुभयङ्करं मंहिष्ठमुभयाविनम

avakrakShiNaM vR^iShabhaM yathA juvaM gAM na charShaNIsaham | vidveShaNa.N saMvananamubhaya~NkaraM ma.NhiShThamubhayAvinam

उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजन्तो रथा इव

udu tye madhumattamA gira stomAsa Irate | satrAjito dhanasA akShitotayo vAjanto rathA iva

कण्वा इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिद्धीतमाशत । इन्द्रं स्तोमेभिर्महयन्त आयवः प्रियमेधासो अस्वरन

kaNvA iva bhR^igavaH sUryA iva vishvamiddhItamAshata | indra.N stomebhirmahayanta AyavaH priyamedhAso asvaran

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

paryU Shu pra dhanva vAjasAtaye pari vR^itrANi sakShaNiH | dviShastaradhyA R^iNayA na Irase

अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः । गोजीरया रंहमानः पुरन्ध्या

ajIjano hi pavamAna sUryaM vidhAre shakmanA payaH | gojIrayA ra.NhamAnaH purandhyA

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

anu hi tvA suta.N soma madAmasi mahe samaryarAjye | vAjA.N abhi pavamAna pra gAhase

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

pari pra dhanvendrAya soma svAdurmitrAya pUShNe bhagAya

एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्ष दिव्यः पीयूषः

evAmR^itAya mahe kShayAya sa shukro arSha divyaH pIyUShaH

इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयात्क्रत्वे दक्षाय विश्वे च्ह देवाः

indraste soma sutasya peyAtkratve dakShAya vishve cha devAH

सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुतः साकमीरते । तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो नेन्द्रादृते पवते धाम किं च्हन

sUryasyeva rashmayo drAvayitnavo matsarAsaH prasutaH sAkamIrate | tantuM tataM pari sargAsa Ashavo nendrAdR^ite pavate dhAma kiM chana

उपो मतिः पृच्ह्यते सिच्ह्यते मधु मन्द्राजनी च्होदते अन्तरासनि । पवमानः सन्तनिः सुन्वतामिव मधुमान्द्रप्सः परि वारमर्षति

upo matiH pR^ichyate sichyate madhu mandrAjanI chodate antarAsani | pavamAnaH santaniH sunvatAmiva madhumAndrapsaH pari vAramarShati

उक्षा मिमेति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम । अत्यक्रमीदर्जुनं वारमव्ययमत्कं न निक्तं परि सोमो अव्यत

ukShA mimeti prati yanti dhenavo devasya devIrupa yanti niShkR^itam | atyakramIdarjunaM vAramavyayamatkaM na niktaM pari somo avyata

अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर्हस्तच्ह्युतं जनयत प्रशस्तम । दूरेदृशं गृहपतिमथव्युम

agniM naro dIdhitibhiraraNyorhastachyutaM janayata prashastam | dUredR^ishaM gR^ihapatimathavyum

तमग्निमस्ते वसवो न्यृण्वन्त्सुप्रतिच्हक्षमवसे कुतश्च्हित । दक्षाय्यो यो दम आस नित्यः

tamagnimaste vasavo nyR^iNvantsupratichakShamavase kutashchit | dakShAyyo yo dama Asa nityaH

प्रेद्धो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ । त्वां शश्वन्त उप यन्ति वाजाः

preddho agne dIdihi puro no.ajasrayA sUrmyA yaviShTha | tvA.N shashvanta upa yanti vAjAH

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः । पितरं च्ह प्रयन्त्स्वः

AyaM gauH pR^ishnirakramIdasadanmAtaraM puraH | pitaraM cha prayantsvaH

अन्तश्च्हरति रोच्हनास्य प्राणादपानती । व्यख्यन्महिषो दिवम

antashcharati rochanAsya prANAdapAnatI | vyakhyanmahiSho divam

त्रिंशद्धाम वि राजति वाक्पतङ्गाय धीयते । प्रति वस्तोरह द्युभिः

tri.NshaddhAma vi rAjati vAkpata~NgAya dhIyate | prati vastoraha dyubhiH