उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवां इयक्षते

upAsmai gAyatA naraH pavamAnAyendave | abhi devA.N iyakShate

अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्रयुः । देवं देवाय देवयु

abhi te madhunA payo.atharvANo ashishrayuH | devaM devAya devayu

स नः पवस्व शं गवे शं जनाय शमर्वते । शं राजन्नोषधीभ्यः

sa naH pavasva shaM gave shaM janAya shamarvate | sha.N rAjannoShadhIbhyaH

दविद्युतत्या रुच्हा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः

davidyutatyA ruchA pariShTobhantyA kR^ipA | somAH shukrA gavAshiraH

हिन्वानो हेतृभिर्हित आ वाजं वाज्यक्रमीत । सीदन्तो वनुषो यथा

hinvAno hetR^ibhirhita A vAjaM vAjyakramIt | sIdanto vanuSho yathA

ऋधक्सोम स्वस्तये सञ्जग्मानो दिवा कवे । पवस्व सूर्यो दृशे

R^idhaksoma svastaye sa~njagmAno divA kave | pavasva sUryo dR^ishe

पवमानस्य ते कवे वाजिन्त्सर्गा असृक्षते । अर्वन्तो न श्रवस्यवः

pavamAnasya te kave vAjintsargA asR^ikShate | arvanto na shravasyavaH

अच्ह्छा कोशं मधुश्च्हुतमसृग्रं वारे अव्यये । अवावशन्त धीतयः

achChA koshaM madhushchutamasR^igraM vAre avyaye | avAvashanta dhItayaH

अच्ह्छा समुद्रमिन्दवोऽस्तं गावो न धेनवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा

achChA samudramindavo.astaM gAvo na dhenavaH | agmannR^itasya yonimA

अग्न आ याहि वीतये गृणानो हव्यदातये । नि होता सत्सि बर्हिषि

agna A yAhi vItaye gR^iNAno havyadAtaye | ni hotA satsi barhiShi

तं त्वा समिद्भिरङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि । बृहच्ह्छोच्हा यविष्ठ्य

taM tvA samidbhira~Ngiro ghR^itena vardhayAmasi | bR^ihachChochA yaviShThya

स नः पृथु श्रवाय्यमच्ह्छा देव विवाससि । बृहदग्ने सुवीर्यम

sa naH pR^ithu shravAyyamachChA deva vivAsasi | bR^ihadagne suvIryam

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम । मध्वा रजांसि सुक्रतू

A no mitrAvaruNA ghR^itairgavyUtimukShatam | madhvA rajA.Nsi sukratU

उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः । द्राघिष्ठाभिः शुच्हिव्रता

urusha.NsA namovR^idhA mahnA dakShasya rAjathaH | drAghiShThAbhiH shuchivratA

गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम । पातं सोममृतावृधा

gR^iNAnA jamadagninA yonAvR^itasya sIdatam | pAta.N somamR^itAvR^idhA

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम । एदं बर्हिः सदो मम

A yAhi suShumA hi ta indra somaM pibA imam | edaM barhiH sado mama

आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु

A tvA brahmayujA harI vahatAmindra keshinA | upa brahmANi naH shR^iNu

ब्रह्माणस्त्वा युजा वयं सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे

brahmANastvA yujA vaya.N somapAmindra sominaH | sutAvanto havAmahe

इन्द्राग्नी आ गतं सुतं गीर्भिर्नभो वरेण्यम । अस्य पातं धियेषिता

indrAgnI A gata.N sutaM gIrbhirnabho vareNyam | asya pAtaM dhiyeShitA

इन्द्राग्नी जरितुः सच्हा यज्ञो जिगाति च्हेतनः । अया पातमिमं सुतम

indrAgnI jarituH sachA yaj~no jigAti chetanaH | ayA pAtamima.N sutam

इन्द्रमग्निं कविच्ह्छदा यज्ञस्य जूत्या वृणे । ता सोमस्येह तृम्पताम

indramagniM kavichChadA yaj~nasya jUtyA vR^iNe | tA somasyeha tR^impatAm

उच्ह्च्हा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः

uchchA te jAtamandhaso divi sadbhUmyA dade | ugra.N sharma mahi shravaH

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परि स्रव

sa na indrAya yajyave varuNAya marudbhyaH | varivovitpari srava

एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम । सिषासन्तो वनामहे

enA vishvAnyarya A dyumnAni mAnuShANAm | siShAsanto vanAmahe

पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देवो हिरण्ययः

punAnaH soma dhArayApo vasAno arShasi | A ratnadhA yonimR^itasya sIdasyutso devo hiraNyayaH

दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत । आपृच्ह्छ्यं धरुणं वाज्यर्षसि नृभिर्धौतो विच्हक्षणः

duhAna UdhardivyaM madhu priyaM pratna.N sadhasthamAsadat | ApR^ichChyaM dharuNaM vAjyarShasi nR^ibhirdhauto vichakShaNaH

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्ह्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति

pra tu drava pari koshaM ni ShIda nR^ibhiH punAno abhi vAjamarSha | ashvaM na tvA vAjinaM marjayanto.achChA barhI rashanAbhirnayanti

स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजना रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः

svAyudhaH pavate deva indurashastihA vR^ijanA rakShamANaH | pitA devAnAM janitA sudakSho viShTambho divo dharuNaH pR^ithivyAH

ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन । स च्हिद्विवेद निहितं यदासामपीच्ह्या3ं गुह्यं नाम गोनाम

R^iShirvipraH puraetA janAnAmR^ibhurdhIra ushanA kAvyena | sa chidviveda nihitaM yadAsAmapIchyA3M guhyaM nAma gonAm

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

abhi tvA shUra nonumo.adugdhA iva dhenavaH | IshAnamasya jagataH svardR^ishamIshAnamindra tasthuShaH

न त्वावां अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे

na tvAvA.N anyo divyo na pArthivo na jAto na janiShyate | ashvAyanto maghavannindra vAjino gavyantastvA havAmahe

कया नश्च्हित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शच्हिष्ठया वृता

kayA nashchitra A bhuvadUtI sadAvR^idhaH sakhA | kayA shachiShThayA vR^itA

कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृढा च्हिदारुजे वसु

kastvA satyo madAnAM ma.NhiShTho matsadandhasaH | dR^iDhA chidAruje vasu

अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम । शतं भवास्यूतये

abhI Shu NaH sakhInAmavitA jaritR^INAm | shataM bhavAsyUtaye

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

taM vo dasmamR^itIShahaM vasormandAnamandhasaH | abhi vatsaM na svasareShu dhenava indraM gIrbhirnavAmahe

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम । क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे

dyukSha.N sudAnuM taviShIbhirAvR^itaM giriM na purubhojasam | kShumantaM vAja.N shatina.N sahasriNaM makShU gomantamImahe

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम

tarobhirvo vidadvasumindra.N sabAdha Utaye | bR^ihadgAyantaH sutasome adhvare huve bharaM na kAriNam

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदेषु शिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम

na yaM dudhrA varante na sthirA muro madeShu shipramandhasaH | ya AdR^ityA shashamAnAya sunvate dAtA jaritra ukthyam

स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतः

svAdiShThayA madiShThayA pavasva soma dhArayA | indrAya pAtave sutaH

रक्षोहा विश्वच्हर्षणिरभि योनिमयोहते । द्रोणे सधस्थमासदत

rakShohA vishvacharShaNirabhi yonimayohate | droNe sadhasthamAsadat

वरिवोधातमो भुवो मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम

varivodhAtamo bhuvo ma.NhiShTho vR^itrahantamaH | parShi rAdho maghonAm

पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः

pavasva madhumattama indrAya soma kratuvittamo madaH | mahi dyukShatamo madaH

यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीत्वा स्वर्विदः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्ह्छा वाजं नैतशः

yasya te pItvA vR^iShabho vR^iShAyate.asya pItvA svarvidaH | sa supraketo abhyakramIdiSho.achChA vAjaM naitashaH

इन्द्रमच्ह्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टे जातास इन्दवः स्वर्विदः

indramachCha sutA ime vR^iShaNaM yantu harayaH | shruShTe jAtAsa indavaH svarvidaH

अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य च्हेतति यथा विदे

ayaM bharAya sAnasirindrAya pavate sutaH | somo jaitrasya chetati yathA vide

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णाति सानसिम । वज्रं च्ह वृषणं भरत्समप्सुजित

asyedindro madeShvA grAbhaM gR^ibhNAti sAnasim | vajraM cha vR^iShaNaM bharatsamapsujit

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम

purojitI vo andhasaH sutAya mAdayitnave | apa shvAna.N shnathiShTana sakhAyo dIrghajihvyam

यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः

yo dhArayA pAvakayA pariprasyandate sutaH | indurashvo na kR^itvyaH

तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्ह्या धिया । यज्ञाय सन्त्वद्रयः

taM duroShamabhI naraH somaM vishvAchyA dhiyA | yaj~nAya santvadrayaH

अभि प्रियाणि पवते च्हनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते । आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्च्हमरुहद्विच्हक्षणः

abhi priyANi pavate chanohito nAmAni yahvo adhi yeShu vardhate | A sUryasya bR^ihato bR^ihannadhi rathaM viShva~nchamaruhadvichakShaNaH

ऋतस्य जिह्वा पवते मधु प्रियं वक्ता पतिर्धियो अस्या अदाभ्यः । दधाति पुत्रः पित्रोरपीच्ह्या3ं नाम तृतीयमधि रोच्हनं दिवः

R^itasya jihvA pavate madhu priyaM vaktA patirdhiyo asyA adAbhyaH | dadhAti putraH pitrorapIchyA3M nAma tR^itIyamadhi rochanaM divaH

अव द्युतानः कलशां अच्हिक्रदन्नृभिर्येमाणः कोश आ हिरण्यये । अभी ऋतस्य दोहना अनूषताधि त्रिपृष्ठ उषसो वि राजसि

ava dyutAnaH kalashA.N achikradannR^ibhiryemANaH kosha A hiraNyaye | abhI R^itasya dohanA anUShatAdhi tripR^iShTha uShaso vi rAjasi

यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च्ह दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम

yaj~nAyaj~nA vo agnaye girAgirA cha dakShase | prapra vayamamR^itaM jAtavedasaM priyaM mitraM na sha.NsiSham

ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये । भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम

Urjo napAta.N sa hinAyamasmayurdAshema havyadAtaye | bhuvadvAjeShvavitA bhuvadvR^idha uta trAtA tanUnAm

एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः । एभिर्वर्धास इन्दुभिः

ehyU Shu bravANi te.agna itthetarA giraH | ebhirvardhAsa indubhiH

यत्र क्व च्ह ते मनो दक्षं दधस उत्तरम । तत्रा योनिं कृणवसे

yatra kva cha te mano dakShaM dadhasa uttaram | tatrA yoniM kR^iNavase

न हि ते पूर्तमक्षिपद्भुवन्नेमानां पते । अथा दुवो वनवसे

na hi te pUrtamakShipadbhuvannemAnAM pate | athA duvo vanavase

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्ह्च्हिद्भरन्तोऽवस्यवः । वज्रिञ्च्हित्रं हवामहे

vayamu tvAmapUrvya sthUraM na kachchidbharanto.avasyavaH | vajri~nchitra.N havAmahe

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्च्हक्राम यो धृषत । त्वामिध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम

upa tvA karmannUtaye sa no yuvograshchakrAma yo dhR^iShat | tvAmidhyavitAraM vavR^imahe sakhAya indra sAnasim

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः

adhA hIndra girvaNa upa tvA kAma Imahe sasR^igmahe | udeva gmanta udabhiH

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि । ववृध्वांसं च्हिदद्रिवो दिवेदिवे

vArNa tvA yavyAbhirvardhanti shUra brahmANi | vavR^idhvA.NsaM chidadrivo divedive

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे वच्होयुजा । इन्द्रवाहा स्वर्विदा

yu~njanti harI iShirasya gAthayorau ratha uruyuge vachoyujA | indravAhA svarvidA