उच्ह्च्हा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः

uchchA te jAtamandhaso divi sadbhUmyA dade | ugra.N sharma mahi shravaH

स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतः

svAdiShThayA madiShThayA pavasva soma dhArayA | indrAya pAtave sutaH

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च्ह मत्सरः । विश्वा दधान ओजसा

vR^iShA pavasva dhArayA marutvate cha matsaraH | vishvA dadhAna ojasA

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा

yaste mado vareNyastenA pavasvAndhasA | devAvIraghasha.NsahA

तिस्रो वाच्ह उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिरेति कनिक्रदत

tisro vAcha udIrate gAvo mimanti dhenavaH | harireti kanikradat

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । अर्कस्य योनिमासदम

indrAyendo marutvate pavasva madhumattamaH | arkasya yonimAsadam

असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमासदत

asAvya.NshurmadAyApsu dakSho giriShThAH | shyeno na yonimAsadat

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः

pavasva dakShasAdhano devebhyaH pItaye hare | marudbhyo vAyave madaH

परि स्वानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षरत । मदेषु सर्वधा असि

pari svAno giriShThAH pavitre somo akSharat | madeShu sarvadhA asi

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । स्वानैर्याति कविक्रतुः

pari priyA divaH kavirvayA.Nsi naptyorhitaH | svAnairyAti kavikratuH

प्र सोमासो मदच्ह्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः

pra somAso madachyutaH shravase no maghonaH | sutA vidathe akramuH

प्र सोमासो विपश्च्हितोऽपो नयन्त ऊर्मयः । वनानि महिषा इव

pra somAso vipashchito.apo nayanta UrmayaH | vanAni mahiShA iva

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि

pavasvendo vR^iShA sutaH kR^idhI no yashaso jane | vishvA apa dviSho jahi

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वर्दृशम

vR^iShA hyasi bhAnunA dyumantaM tvA havAmahe | pavamAna svardR^isham

इन्दुः पविष्ट च्हेतनः प्रियः कवीनां मतिः । सृजदश्वं रथीरिव

induH paviShTa chetanaH priyaH kavInAM matiH | sR^ijadashva.N rathIriva

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः

asR^ikShata pra vAjino gavyA somAso ashvayA | shukrAso vIrayAshavaH

पवस्व देव आयुषगिन्द्रं गच्ह्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा

pavasva deva AyuShagindraM gachChatu te madaH | vAyumA roha dharmaNA

पवमानो अजीजनद्दिवश्च्हित्रं न तन्यतुम । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत

pavamAno ajIjanaddivashchitraM na tanyatum | jyotirvaishvAnaraM bR^ihat

परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । मधो अर्षन्ति धारया

pari svAnAsa indavo madAya barhaNA girA | madho arShanti dhArayA

परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः । कारुं बिभ्रत्पुरुस्पृहम

pari prAsiShyadatkaviH sindhorUrmAvadhi shritaH | kAruM bibhratpuruspR^iham

उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम । इन्दुं देवा अयासिषुः

upo Shu jAtamapturaM gobhirbha~NgaM pariShkR^itam | induM devA ayAsiShuH

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विच्हर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

punAno akramIdabhi vishvA mR^idho vicharShaNiH | shumbhanti vipraM dhItibhiH

आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । इन्दुरिन्द्राय धीयते

Avishankalasha.N suto vishvA arShannabhi shriyaH | indurindrAya dhIyate

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे च्हम्वोः सुतः । कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत

asarji rathyo yathA pavitre chamvoH sutaH | kArShmanvAjI nyakramIt

प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वच्हम

pra yadgAvo na bhUrNayastveShA ayAso akramuH | ghnantaH kR^iShNAmapa tvacham

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम

apaghnanpavase mR^idhaH kratuvitsoma matsaraH | nudasvAdevayuM janam

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोच्हयः । हिन्वानो मानुषीरपः

ayA pavasva dhArayA yayA sUryamarochayaH | hinvAno mAnuShIrapaH

स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे । वव्रिवांसं महीरपः

sa pavasva ya AvithendraM vR^itrAya hantave | vavrivA.NsaM mahIrapaH

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव

ayA vItI pari srava yasta indo madeShvA | avAhannavatIrnava

परि द्युक्षं सनद्रायिं भरद्वाजं नो अन्धसा । स्वानो अर्ष पवित्र आ

pari dyukSha.N sanadrAyiM bharadvAjaM no andhasA | svAno arSha pavitra A

अच्हिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः । सं सूर्येण दिद्युते

achikradadvR^iShA harirmahAnmitro na darshataH | sa.N sUryeNa didyute

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम

A te dakShaM mayobhuvaM vahnimadyA vR^iNImahe | pAntamA puruspR^iham

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ नय । पुनीहीन्द्राय पातवे

adhvaryo adribhiH suta.N somaM pavitra A naya | punIhIndrAya pAtave

तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः । तरत्स मन्दी धावति

taratsa mandI dhAvati dhArA sutasyAndhasaH | taratsa mandI dhAvati

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम । अस्मे श्रवांसि धारय

A pavasva sahasriNa.N rayi.N soma suvIryam | asme shravA.Nsi dhAraya

अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः । रुच्हे जनन्त सूर्यम

anu pratnAsa AyavaH padaM navIyo akramuH | ruche jananta sUryam

अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत । सीदन्योनौ योनेष्वा

arShA soma dyumattamo.abhi droNAni roruvat | sIdanyonau yoneShvA

वृषा सोम द्युमां असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दध्रिषे

vR^iShA soma dyumA.N asi vR^iShA deva vR^iShavrataH | vR^iShA dharmANi dadhriShe

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुच्हाभि गा इहि

iShe pavasva dhArayA mR^ijyamAno manIShibhiH | indo ruchAbhi gA ihi

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेभिरस्मयुः

mandrayA soma dhArayA vR^iShA pavasva devayuH | avyo vArebhirasmayuH

अया सोम सुकृत्यपा महान्त्सन्नभ्यवर्धथाः । हिन्दान इद्वृषायसे

ayA soma sukR^ityapA mahAntsannabhyavardhathAH | hindAna idvR^iShAyase

अयं विच्हर्षणिर्हितः पवमानः स च्हेतति । हिन्वान आप्यं बृहत

ayaM vicharShaNirhitaH pavamAnaH sa chetati | hinvAna ApyaM bR^ihat

प्र ण इन्दो महे तु न ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि । अभि देवां अयास्यः

pra Na indo mahe tu na UrmiM na bibhradarShasi | abhi devA.N ayAsyaH

अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः । गच्ह्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम

apaghnanpavate mR^idho.apa somo arAvNaH | gachChannindrasya niShkR^itam

पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देवो हिरण्ययः

punAnaH soma dhArayApo vasAno arShasi | A ratnadhA yonimR^itasya sIdasyutso devo hiraNyayaH

परीतो षिञ्च्हता सुतं सोमो य उत्तमं हविः । दधन्वां यो नर्यो अप्स्वा3न्तरा सुषाव सोममद्रिभिः

parIto Shi~nchatA suta.N somo ya uttama.N haviH | dadhanvA.N yo naryo apsvA3ntarA suShAva somamadribhiH

आ सोम स्वानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि च्हम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दध्रिषे

A soma svAno adribhistiro vArANyavyayA | jano na puri chamvorvishaddhariH sado vaneShu dadhriShe

प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्ह्छा कोशं मधुश्च्हुतम

pra soma devavItaye sindhurna pipye arNasA | a.NshoH payasA madiro na jAgR^ivirachChA koshaM madhushchutam

सोम उ ष्वाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया

soma u ShvANaH sotR^ibhiradhi ShNubhiravInAm | ashvayeva haritA yAti dhArayA mandrayA yAti dhArayA

तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि च्हरन्ति मामव परिधींरति तां इहि

tavAha.N soma rAraNa sakhya indo divedive | purUNi babhro ni charanti mAmava paridhI.Nrati tA.N ihi

मृज्यमानः सुहस्त्या समुद्रे वाच्हमिन्वसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि

mR^ijyamAnaH suhastyA samudre vAchaminvasi | rayiM pisha~NgaM bahulaM puruspR^ihaM pavamAnAbhyarShasi

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम । समुद्रस्याधि विष्टपे मनीषिणो मत्सरासो मदच्ह्युतः

abhi somAsa AyavaH pavante madyaM madam | samudrasyAdhi viShTape manIShiNo matsarAso madachyutaH

पुनानः सोम जागृविरव्या वारैः परि प्रियः । त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तम मध्वा यज्ञं मिमिक्ष णः

punAnaH soma jAgR^iviravyA vAraiH pari priyaH | tvaM vipro abhavo.a~Ngirastama madhvA yaj~naM mimikSha NaH

इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः । सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः

indrAya pavate madaH somo marutvate sutaH | sahasradhAro atyavyamarShati tamI mR^ijantyAyavaH

पवस्व वाजसातमोऽभि विश्वानि वार्या । त्वं समुद्रः प्रथमे विधर्मं देवेभ्यं सोम मत्सरः

pavasva vAjasAtamo.abhi vishvAni vAryA | tva.N samudraH prathame vidharmaM devebhyaM soma matsaraH

पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया । मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयांसि च्ह

pavamAnA asR^ikShata pavitramati dhArayA | marutvanto matsarA indriyA hayA medhAmabhi prayA.Nsi cha

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्ह्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति

pra tu drava pari koshaM ni ShIda nR^ibhiH punAno abhi vAjamarSha | ashvaM na tvA vAjinaM marjayanto.achChA barhI rashanAbhirnayanti

प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुच्हिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन

pra kAvyamushaneva bruvANo devo devAnAM janimA vivakti | mahivrataH shuchibandhuH pAvakaH padA varAho abhyeti rebhan

तिस्रो वाच्ह ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम । गावो यन्ति गोपतिं पृच्ह्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

tisro vAcha Irayati pra vahnirR^itasya dhItiM brahmaNo manIShAm | gAvo yanti gopatiM pR^ichChamAnAH somaM yanti matayo vAvashAnAH

अस्य प्रेषा हेमना पूयमानो देवो देवेभिः समपृक्त रसम । सुतः पवित्रं पर्येति रेभन्मितेव सद्म पशुमन्ति होता

asya preShA hemanA pUyamAno devo devebhiH samapR^ikta rasam | sutaH pavitraM paryeti rebhanmiteva sadma pashumanti hotA

सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

somaH pavate janitA matInAM janitA divo janitA pR^ithivyAH | janitAgnerjanitA sUryasya janitendrasya janitota viShNoH

अभि त्रिपृष्ठं वृषणं वयोधामाङ्गोषिणमवावशन्त वाणीः । वना वसानो वरुणो न सिन्धूर्वि रत्नधा दयते वार्याणि

abhi tripR^iShThaM vR^iShaNaM vayodhAmA~NgoShiNamavAvashanta vANIH | vanA vasAno varuNo na sindhUrvi ratnadhA dayate vAryANi

अक्रान्त्समुद्रः प्रथमे विधर्मं जनयन्प्रजा भुवनस्य गोपाः । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्ये बृहत्सोमो वावृधे स्वानो अद्रिः

akrAntsamudraH prathame vidharmaM janayanprajA bhuvanasya gopAH | vR^iShA pavitre adhi sAno avye bR^ihatsomo vAvR^idhe svAno adriH

कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गामतो मतिं जनयत स्वधाभिः

kanikranti harirA sR^ijyamAnaH sIdanvanasya jaThare punAnaH | nR^ibhiryataH kR^iNute nirNijaM gAmato matiM janayata svadhAbhiH

एष स्य ते मधुमां इन्द्र सोमो वृषा वृष्णः परि पवित्रे अक्षाः । सहस्रदाः शतदा भूरिदावा शश्वत्तमं बर्हिरा वाज्यस्थात

eSha sya te madhumA.N indra somo vR^iShA vR^iShNaH pari pavitre akShAH | sahasradAH shatadA bhUridAvA shashvattamaM barhirA vAjyasthAt

पवस्व सोम मधुमां ऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये । अव द्रोणानि घृतवन्ति रोह मदिन्तमो मत्सर इन्द्रपानः

pavasva soma madhumA.N R^itAvApo vasAno adhi sAno avye | ava droNAni ghR^itavanti roha madintamo matsara indrapAnaH

प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानां गव्यन्नेति हर्षते अस्य सेना । भद्रान्कृण्वन्निन्द्रहवान्त्सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते

pra senAnIH shUro agre rathAnAM gavyanneti harShate asya senA | bhadrAnkR^iNvannindrahavAntsakhibhya A somo vastrA rabhasAni datte

प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन्वारं यत्पूतो अत्येष्यव्यम । पवमान पवसे धाम गोनां जनयन्त्सूर्यमपिन्वो अर्कैः

pra te dhArA madhumatIrasR^igranvAraM yatpUto atyeShyavyam | pavamAna pavase dhAma gonAM janayantsUryamapinvo arkaiH

प्र गायताभ्यर्च्हाम देवान्त्सोमं हिनोत महते धनाय । स्वादुः पवतामति वारमव्यमा सीदतु कलशं देव इन्दुः

pra gAyatAbhyarchAma devAntsoma.N hinota mahate dhanAya | svAduH pavatAmati vAramavyamA sIdatu kalashaM deva induH

प्र हिन्वानो जनिता रोदस्यो रथो न वाजं सनिषन्नयासीत । इन्द्रं गच्ह्छन्नायुधा संशिशानो विश्वा वसु हस्तयोरादधानः

pra hinvAno janitA rodasyo ratho na vAja.N saniShannayAsIt | indraM gachChannAyudhA sa.NshishAno vishvA vasu hastayorAdadhAnaH

तक्षद्यदी मनसो वेनतो वाग्ज्येष्ठस्य धर्मं द्युक्षोरनीके । आदीमायन्वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम

takShadyadI manaso venato vAgjyeShThasya dharmaM dyukShoranIke | AdImAyanvaramA vAvashAnA juShTaM patiM kalashe gAva indum

साकमुक्षो मर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः । हरिः पर्यद्रवज्जाः सूर्यस्य द्रोणं ननक्षे अत्यो न वाजी

sAkamukSho marjayanta svasAro dasha dhIrasya dhItayo dhanutrIH | hariH paryadravajjAH sUryasya droNaM nanakShe atyo na vAjI

अधि यदस्मिन्वाजिनीव शुभः स्पर्धन्ते धियः सूरे न विशः । अपो वृणानः पवते कवीयन्व्रजं न पशुवर्धनाय मन्म

adhi yadasminvAjinIva shubhaH spardhante dhiyaH sUre na vishaH | apo vR^iNAnaH pavate kavIyanvrajaM na pashuvardhanAya manma

इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातिं वरिवस्कृण्वन्वृजनस्य राजा

indurvAjI pavate gonyoghA indre somaH saha invanmadAya | hanti rakSho bAdhate paryarAtiM varivaskR^iNvanvR^ijanasya rAjA

अया पवा पवस्वैना वसूनि मांश्च्हत्व इन्द्रो सरसि प्र धन्व । ब्रघ्नश्च्हिद्यस्य वातो न जूतिं पुरुमेधाश्च्हित्तकवे नरं धात

ayA pavA pavasvainA vasUni mA.Nshchatva indro sarasi pra dhanva | braghnashchidyasya vAto na jUtiM purumedhAshchittakave naraM dhAt

महत्तत्सोमो महिषश्च्हकारापां यद्गर्भोऽवृणीत देवान । अदधादिन्द्रे पवमान ओजोऽजनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः

mahattatsomo mahiShashchakArApAM yadgarbho.avR^iNIta devAn | adadhAdindre pavamAna ojo.ajanayatsUrye jyotirinduH

असर्जि वक्वा रथ्ये यथाजौ धिया मनोता प्रथमा मनीष । दश स्वसारो अधि सानो अव्ये मृजन्ति वह्निं सदनेष्वच्ह्छ

asarji vakvA rathye yathAjau dhiyA manotA prathamA manISha | dasha svasAro adhi sAno avye mR^ijanti vahni.N sadaneShvachCha

अपामिवेदूर्मयस्तर्त्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्ह्छ । नमस्यन्तीरुप च्ह यन्ति सं च्हाच्ह विशन्त्युशतीरुशन्तम

apAmivedUrmayastartturANAH pra manIShA Irate somamachCha | namasyantIrupa cha yanti saM chAcha vishantyushatIrushantam

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम

purojitI vo andhasaH sutAya mAdayitnave | apa shvAna.N shnathiShTana sakhAyo dIrghajihvyam

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे

ayaM pUShA rayirbhagaH somaH punAno arShati | patirvishvasya bhUmano vyakhyadrodasI ubhe

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्ह्छन्तु वो मदाः

sutAso madhumattamAH somA indrAya mandinaH | pavitravanto akSharandevAngachChantu vo madAH

सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मित्राः स्वाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः

somAH pavanta indavo.asmabhyaM gAtuvittamAH | mitrAH svAnA arepasaH svAdhyaH svarvidaH

अभी नो वाजसातमं रयिमर्ष शतस्पृहम । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभासहम

abhI no vAjasAtama.N rayimarSha shataspR^iham | indo sahasrabharNasaM tuvidyumnaM vibhAsaham

अभी नवन्ते अद्रुहः प्रियमिन्द्रस्य काम्यम । वत्सं न पूर्व आयुनि जातं रिहन्ति मातरः

abhI navante adruhaH priyamindrasya kAmyam | vatsaM na pUrva Ayuni jAta.N rihanti mAtaraH

आ हर्यताय धृष्णवे धनुष्टन्वन्ति पौंस्यम । शुक्रा वि यन्त्यसुराय निर्णिजे विपामग्रे महीयुवः

A haryatAya dhR^iShNave dhanuShTanvanti pau.Nsyam | shukrA vi yantyasurAya nirNije vipAmagre mahIyuvaH

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वां इत्परि मदेन सह गच्ह्छति

pari tya.N haryata.N hariM babhruM punanti vAreNa | yo devAnvishvA.N itpari madena saha gachChati

प्र सुन्वानास्यान्धसो मर्तो न वष्ट तद्वच्हः । अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः

pra sunvAnAsyAndhaso marto na vaShTa tadvachaH | apa shvAnamarAdhasa.N hatA makhaM na bhR^igavaH

अभि प्रियाणि पवते च्हनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते । आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्च्हमरुहद्विच्हक्षणः

abhi priyANi pavate chanohito nAmAni yahvo adhi yeShu vardhate | A sUryasya bR^ihato bR^ihannadhi rathaM viShva~nchamaruhadvichakShaNaH

अच्होदसो नो धन्वन्त्विन्दवः प्र स्वानासो बृहद्देवेषु हरयः । वि च्हिदश्नाना इषयो अरातयोऽर्यो नः सन्तु सनिषन्तु नो धियः

achodaso no dhanvantvindavaH pra svAnAso bR^ihaddeveShu harayaH | vi chidashnAnA iShayo arAtayo.aryo naH santu saniShantu no dhiyaH

एष प्र कोशे मधुमां अच्हिक्रददिन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टमः । अभ्यॄ3तस्य सुदुघा घृतश्च्हुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसा च्ह घेनवः

eSha pra koshe madhumA.N achikradadindrasya vajro vapuSho vapuShTamaH | abhyR^I3tasya sudughA ghR^itashchuto vAshrA arShanti payasA cha ghenavaH

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति सङ्गिरम । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयामना पथा

pro ayAsIdindurindrasya niShkR^ita.N sakhA sakhyurna pra minAti sa~Ngiram | marya iva yuvatibhiH samarShati somaH kalashe shatayAmanA pathA

धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुषे नदीष्वा

dhartA divaH pavate kR^itvyo raso dakSho devAnAmanumAdyo nR^ibhiH | hariH sR^ijAno atyo na satvabhirvR^ithA pAjA.Nsi kR^iNuShe nadIShvA

वृषा मतीनां पवते विच्हक्षणः सोमो अह्नां प्रतरीतोषसां दिवः । प्राणा सिन्धूनां कलशां अच्हिक्रददिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः

vR^iShA matInAM pavate vichakShaNaH somo ahnAM pratarItoShasAM divaH | prANA sindhUnAM kalashA.N achikradadindrasya hArdyAvishanmanIShibhiH

त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रिरे सत्यामाशिरं परमे व्योमनि । च्हत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे च्हारूणि च्हक्रे यदृतैरवर्धत

trirasmai sapta dhenavo duduhrire satyAmAshiraM parame vyomani | chatvAryanyA bhuvanAni nirNije chArUNi chakre yadR^itairavardhata

इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्विन्दवः

indrAya soma suShutaH pari sravApAmIvA bhavatu rakShasA saha | mA te rasasya matsata dvayAvino draviNasvanta iha santvindavaH

असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अच्हिक्रदत । पुनानो वारमत्येष्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदत

asAvi somo aruSho vR^iShA harI rAjeva dasmo abhi gA achikradat | punAno vAramatyeShyavyaya.N shyeno na yoniM ghR^itavantamAsadat

प्र देवमच्ह्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वच्हनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे

pra devamachChA madhumanta indavo.asiShyadanta gAva A na dhenavaH | barhiShado vachanAvanta UdhabhiH parisrutamusriyA nirNijaM dhire

अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मघ्वाभ्यञ्जते । सिन्धोरुऽच्ह्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमप्सु गृभ्णते

a~njate vya~njate sama~njate kratu.N rihanti maghvAbhya~njate | sindhoru.achChvAse patayantamukShaNa.N hiraNyapAvAH pashumapsu gR^ibhNate

पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः । अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तः सं तदाशत

pavitraM te vitataM brahmaNaspate prabhurgAtrANi paryeShi vishvataH | ataptatanUrna tadAmo ashnute shR^itAsa idvahantaH saM tadAshata

इन्द्रमच्ह्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टे जातास इन्दवः स्वर्विदः

indramachCha sutA ime vR^iShaNaM yantu harayaH | shruShTe jAtAsa indavaH svarvidaH

प्र धन्वा सोम जागृविरिन्द्रायेन्दो परि स्रव । द्युमन्तं शुष्ममा भर स्वर्विदम

pra dhanvA soma jAgR^ivirindrAyendo pari srava | dyumanta.N shuShmamA bhara svarvidam

सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत । शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

sakhAya A ni ShIdata punAnAya pra gAyata | shishuM na yaj~naiH pari bhUShata shriye

तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न हव्यैः स्वदयन्त गूर्तिभिः

taM vaH sakhAyo madAya punAnamabhi gAyata | shishuM na havyaiH svadayanta gUrtibhiH

प्राणा शिशुर्महीनां हिन्वन्नृतस्य दीधितिम । विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता

prANA shishurmahInA.N hinvannR^itasya dIdhitim | vishvA pari priyA bhuvadadha dvitA

पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा । आ कलशं मधुमान्त्सोम नः सदः

pavasva devavItaya indo dhArAbhirojasA | A kalashaM madhumAntsoma naH sadaH

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यं वारं वि धावति । अग्रे वाच्हः पवमानः कनिक्रदत

somaH punAna UrmiNAvyaM vAraM vi dhAvati | agre vAchaH pavamAnaH kanikradat

प्र पुनानाय वेधसे सोमाय वच्ह उच्ह्यते । भृतिं न भरा मतिभिर्जुजोषते

pra punAnAya vedhase somAya vacha uchyate | bhR^itiM na bharA matibhirjujoShate

गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धनिव । शुच्हिं च्ह वर्णमधि गोषु धार्य

gomanna indo ashvavatsutaH sudakSha dhaniva | shuchiM cha varNamadhi goShu dhArya

अस्मभ्यं त्वा वसुविदमभि वाणीरनूषत । गोभिष्टे वर्णमभि वासयामसि

asmabhyaM tvA vasuvidamabhi vANIranUShata | gobhiShTe varNamabhi vAsayAmasi

पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्ष स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः

pavate haryato harirati hvarA.Nsi ra.NhyA | abhyarSha stotR^ibhyo vIravadyashaH

परि कोशं मधुश्च्हुतं सोमः पुनानो अर्षति । अभि वाणीरृषीणां सप्ता नूषत

pari koshaM madhushchuta.N somaH punAno arShati | abhi vANIrR^iShINA.N saptA nUShata

पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः

pavasva madhumattama indrAya soma kratuvittamo madaH | mahi dyukShatamo madaH

अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुम । वि कोशं मध्यमं युव

abhi dyumnaM bR^ihadyasha iShaspate didIhi deva devayum | vi koshaM madhyamaM yuva

आ सोता परि षिञ्च्हताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम । वनप्रक्षमुदप्रुतम

A sotA pari Shi~nchatAshvaM na stomamaptura.N rajasturam | vanaprakShamudaprutam

एतमु त्यं मदच्ह्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवोदुहम । विश्वा वसूनि बिभ्रतम

etamu tyaM madachyuta.N sahasradhAraM vR^iShabhaM divoduham | vishvA vasUni bibhratam

स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इडानाम । सोमो यः सुक्षितीनाम

sa sunve yo vasUnAM yo rAyAmAnetA ya iDAnAm | somo yaH sukShitInAm

त्वं ह्या3ङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयन

tva.N hyA3~Nga daivyA pavamAna janimAni dyumattamaH | amR^itatvAya ghoShayan

एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः । क्रीडन्नूर्मिरपामिव

eSha sya dhArayA suto.avyo vArebhiH pavate madintamaH | krIDannUrmirapAmiva

य उस्रिया अपि या अन्तरश्मनि निर्गा अकृन्तदोजसा । अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज । Oं वर्मीव धृष्णवा रुज

ya usriyA api yA antarashmani nirgA akR^intadojasA | abhi vrajaM tatniShe gavyamashvyaM varmIva dhR^iShNavA ruja | OM varmIva dhR^iShNavA ruja