तद्वो गाय सुते सच्हा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने

tadvo gAya sute sachA puruhUtAya satvane | shaM yadgave na shAkine

यस्ते नूनं शतक्रतविन्द्र द्युम्नितमो मदः । तेन नूनं मदे मदेः

yaste nUna.N shatakratavindra dyumnitamo madaH | tena nUnaM made madeH

गाव उप वदावटे महि यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया

gAva upa vadAvaTe mahi yaj~nasya rapsudA | ubhA karNA hiraNyayA

अरमश्वाय गायत श्रुतकक्षारं गवे । अरमिन्द्रस्य धाम्ने

aramashvAya gAyata shrutakakShAraM gave | aramindrasya dhAmne

तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत

tamindraM vAjayAmasi mahe vR^itrAya hantave | sa vR^iShA vR^iShabho bhuvat

त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः । त्वं सन्वृषन्वृषेदसि

tvamindra balAdadhi sahaso jAta ojasaH | tva.N sanvR^iShanvR^iShedasi

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत । च्हक्राण ओपशं दिवि

yaj~na indramavardhayadyadbhUmiM vyavartayat | chakrANa opashaM divi

यदिन्द्राहं तथा त्वमीशीय वस्व एक इत । स्तोता मे गोसखा स्यात

yadindrAhaM tathA tvamIshIya vasva eka it | stotA me gosakhA syAt

पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय

panyaMpanyamitsotAra A dhAvata madyAya | somaM vIrAya shUrAya

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम । अनाभयिन्ररिमा ते

idaM vaso sutamandhaH pibA supUrNamudaram | anAbhayinrarimA te

उद्धेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम । अस्तारमेषि सूर्य

uddhedabhi shrutAmaghaM vR^iShabhaM naryApasam | astArameShi sUrya

यदद्य कच्ह्च्ह वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे

yadadya kachcha vR^itrahannudagA abhi sUrya | sarvaM tadindra te vashe

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम । इन्द्रः स नो युवा सखा

ya AnayatparAvataH sunItI turvashaM yadum | indraH sa no yuvA sakhA

मा न इन्द्राभ्याऽऽ3 दिशः सूरो अक्तुष्वा यमत । त्वा युजा वनेम तत

mA na indrAbhyA.a.a3 dishaH sUro aktuShvA yamata | tvA yujA vanema tat

एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम । वर्षिष्ठमूतये भर

endra sAnasi.N rayi.N sajitvAna.N sadAsaham | varShiShThamUtaye bhara

इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे । युजं वृत्रेषु वज्रिणम

indraM vayaM mahAdhana indramarbhe havAmahe | yujaM vR^itreShu vajriNam

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । तत्राददिष्ट पौंस्यम

apibatkadruvaH sutamindraH sahasrabAhve | tatrAdadiShTa pau.Nsyam

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र नोनुमो वृषन । विद्धी त्वा3स्य नो वसो

vayamindra tvAyavo.abhi pra nonumo vR^iShan | viddhI tvA3sya no vaso

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक । येषामिन्द्रो युवा सखा

A ghA ye agnimindhate stR^iNanti barhirAnuShak | yeShAmindro yuvA sakhA

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर

bhindhi vishvA apa dviShaH pari bAdho jahI mR^idhaH | vasu spArhaM tadA bhara

इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान । नि यामं च्हित्रमृञ्जते

iheva shR^iNva eShAM kashA hasteShu yadvadAn | ni yAmaM chitramR^i~njate

इम उ त्वा वि च्हक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम

ima u tvA vi chakShate sakhAya indra sominaH | puShTAvanto yathA pashum

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः

samasya manyave visho vishvA namanta kR^iShTayaH | samudrAyeva sindhavaH

देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम । वृष्णामस्मभ्यमूतये

devAnAmidavo mahattadA vR^iNImahe vayam | vR^iShNAmasmabhyamUtaye

सोमानां स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य औशिजः

somAnA.N svaraNaM kR^iNuhi brahmaNaspate | kakShIvantaM ya aushijaH

बोधन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः । शृणोतु शक्र आशिषम

bodhanmanA idastu no vR^itrahA bhUryAsutiH | shR^iNotu shakra AshiSham

अद्य नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम । परा दुःष्वप्न्यं सुव

adya no deva savitaH prajAvatsAvIH saubhagam | parA duHShvapnya.N suva

क्वा3स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

kvA3sya vR^iShabho yuvA tuvigrIvo anAnataH | brahmA kasta.N saparyati

उपह्वरे गिरीणां सङ्गमे च्ह नदीनाम । धिया विप्रो अजायत

upahvare girINA.N sa~Ngame cha nadInAm | dhiyA vipro ajAyata

प्र सम्राजं च्हर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम

pra samrAjaM charShaNInAmindra.N stotA navyaM gIrbhiH | naraM nR^iShAhaM ma.NhiShTham

अपादु शिप्रयन्धसः सुदक्षस्य प्रहोषिणः । इन्द्रोरिन्द्रो यवाशिरः

apAdu shiprayandhasaH sudakShasya prahoShiNaH | indrorindro yavAshiraH

इमा उ त्वा पुरुवसोऽभि प्र नोनवुर्गिरः । गावो वत्सं न धेनवः

imA u tvA puruvaso.abhi pra nonavurgiraH | gAvo vatsaM na dhenavaH

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्ह्यम । इत्था च्हन्द्रमसो गृहे

atrAha goramanvata nAma tvaShTurapIchyam | itthA chandramaso gR^ihe

यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः । तत्र पूषाभुवत्सच्हा

yadindro anayadrito mahIrapo vR^iShantamaH | tatra pUShAbhuvatsachA

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम युक्ता वह्नी रथानाम

gaurdhayati marutA.N shravasyurmAtA maghonAm yuktA vahnI rathAnAm

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते । उप नो हरिभिः सुतम

upa no haribhiH sutaM yAhi madAnAM pate | upa no haribhiH sutam

इष्टा होत्रा असृक्षतेन्द्रं वृधन्तो अध्वरे । अच्ह्छावभृथमोजसा

iShTA hotrA asR^ikShatendraM vR^idhanto adhvare | achChAvabhR^ithamojasA

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रह । अहं सूर्य इवाजनि

ahamiddhi pituShpari medhAmR^itasya jagraha | aha.N sUrya ivAjani

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम

revatIrnaH sadhamAda indre santu tuvivAjAH | kShumanto yAbhirmadema

सोमः पूषा च्ह च्हेततुर्विश्वासां सुक्षितीनाम । देवत्रा रथ्योर्हिता

somaH pUShA cha chetaturvishvAsA.N sukShitInAm | devatrA rathyorhitA

पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत । विश्वासाहं शतक्रतुं मंहिष्ठं च्हर्षणीनाम

pAntamA vo andhasa indramabhi pra gAyata | vishvAsAha.N shatakratuM ma.NhiShThaM charShaNInAm

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने

pra va indrAya mAdana.N haryashvAya gAyata | sakhAyaH somapAvne

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते

vayamu tvA tadidarthA indra tvAyantaH sakhAyaH | kaNvA ukthebhirjarante

इन्द्राय मद्वने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्च्हन्तु कारवः

indrAya madvane sutaM pari ShTobhantu no giraH | arkamarchantu kAravaH

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि । एहीमस्य द्रवा पिब

ayaM ta indra somo nipUto adhi barhiShi | ehImasya dravA piba

सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि

surUpakR^itnumUtaye sudughAmiva goduhe | juhUmasi dyavidyavi

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम

abhi tvA vR^iShabhA sute suta.N sR^ijAmi pItaye | tR^impA vyashnuhI madam

य इन्द्र च्हमसेष्वा सोमश्च्हमूषु ते सुतः । पिबेदस्य त्वमीशिषे

ya indra chamaseShvA somashchamUShu te sutaH | pibedasya tvamIshiShe

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये

yogeyoge tavastaraM vAjevAje havAmahe | sakhAya indramUtaye

आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखायः स्तोमवाहसः

A tvetA ni ShIdatendramabhi pra gAyata | sakhAyaH stomavAhasaH

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वा3स्य गिर्वणः

ida.N hyanvojasA suta.N rAdhAnAM pate | pibA tvA3sya girvaNaH

महां इन्द्रः पुरश्च्ह नो महित्वमस्तु वज्रिणे । द्यौर्न प्रथिना शवः

mahA.N indraH purashcha no mahitvamastu vajriNe | dyaurna prathinA shavaH

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं च्हित्रं ग्राभं सं गृभाय । महाहस्ती दक्षिणेन

A tU na indra kShumantaM chitraM grAbha.N saM gR^ibhAya | mahAhastI dakShiNena

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च्ह यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम

abhi pra gopatiM girendramarcha yathA vide | sUnu.N satyasya satpatim

कया नश्च्हित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शच्हिष्ठया वृता

kayA nashchitra A bhuvadUtI sadAvR^idhaH sakhA | kayA shachiShThayA vR^itA

त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्ष्वायतम । आ च्ह्यावयस्यूतये

tyamu vaH satrAsAhaM vishvAsu gIrShvAyatam | A chyAvayasyUtaye

सदसस्पतिमद्भुतं प्रियमिन्द्रस्य काम्यम । सनिं मेधामयासिषम

sadasaspatimadbhutaM priyamindrasya kAmyam | saniM medhAmayAsiSham

ये ते पन्था अधो दिवो येभिर्व्यश्वमैरयः । उत श्रोषन्तु नो भुवः

ye te panthA adho divo yebhirvyashvamairayaH | uta shroShantu no bhuvaH

भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जं शतक्रतो । यदिन्द्र मृडयासि नः

bhadrambhadraM na A bhareShamUrja.N shatakrato | yadindra mR^iDayAsi naH

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना

asti somo aya.N sutaH pibantyasya marutaH | uta svarAjo ashvinA

ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते । वन्वानासः सुवीर्यम

I~NkhayantIrapasyuva indraM jAtamupAsate | vanvAnAsaH suvIryam

न कि देवा इनीमसि न क्या योपयामसि । मन्त्रश्रुत्यं च्हरामसि

na ki devA inImasi na kyA yopayAmasi | mantrashrutyaM charAmasi

दोषो आगाद्बृहद्गाय द्युमद्गामन्नाथर्वण । स्तुहि देवं सवितारम

doSho AgAdbR^ihadgAya dyumadgAmannAtharvaNa | stuhi deva.N savitAram

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्ह्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत

eSho uShA apUrvyA vyuchChati priyA divaH | stuShe vAmashvinA bR^ihat

इन्द्रो दधीच्हो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव

indro dadhIcho asthabhirvR^itrANyapratiShkutaH | jaghAna navatIrnava

इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः । महां अभिष्टिरोजसा

indrehi matsyandhaso vishvebhiH somaparvabhiH | mahA.N abhiShTirojasA

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः

A tU na indra vR^itrahannasmAkamardhamA gahi | mahAnmahIbhirUtibhiH

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत । इन्द्रश्च्हर्मेव रोदसी

ojastadasya titviSha ubhe yatsamavartayat | indrashcharmeva rodasI

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम । वच्हस्तच्ह्च्हिन्न ओहसे

ayamu te samatasi kapota iva garbhadhim | vachastachchinna ohase

वात आ वातु बेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे । प्र न अयूंषि तारिषत

vAta A vAtu beShaja.N shambhu mayobhu no hR^ide | pra na ayU.NShi tAriShat

यं रक्षन्ति प्रच्हेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । न किः स दभ्यते जनः

ya.N rakShanti prachetaso varuNo mitro aryamA | na kiH sa dabhyate janaH

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्या महोनाम

gavyo Shu No yathA purAshvayota rathayA | varivasyA mahonAm

इमास्त इन्द्र पृश्नयो घृतं दुहत आशिरम । एनामृतस्य पिप्युषीः

imAsta indra pR^ishnayo ghR^itaM duhata Ashiram | enAmR^itasya pipyuShIH

अया धिया च्ह गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभुवः

ayA dhiyA cha gavyayA puruNAmanpuruShTuta | yatsomesoma AbhuvaH

पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । यज्ञं वष्टु धियावसुः

pAvakA naH sarasvatI vAjebhirvAjinIvatI | yaj~naM vaShTu dhiyAvasuH

क इमं नाहुषीष्वा इन्द्रं सोमस्य तर्पयात । स नो वसून्या भरात

ka imaM nAhuShIShvA indra.N somasya tarpayAt | sa no vasUnyA bharAt

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम । एदं बर्हिः सदो मम

A yAhi suShumA hi ta indra somaM pibA imam | edaM barhiH sado mama

महि त्रीणामवरस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः । दुराधर्षं वरुणस्य

mahi trINAmavarastu dyukShaM mitrasyAryamNaH | durAdharShaM varuNasya

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम

tvAvataH purUvaso vayamindra praNetaH | smasi sthAtarharINAm

उत्त्वा मन्दन्तु सोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि

uttvA mandantu somAH kR^iNuShva rAdho adrivaH | ava brahmadviSho jahi

गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे । इन्द्र त्वादातमिद्यशः

girvaNaH pAhi naH sutaM madhordhArAbhirajyase | indra tvAdAtamidyashaH

सदा व इन्द्रश्च्हर्कृषदा उपो नु स सपर्यन । न देवो वृतः शूर इन्द्रः

sadA va indrashcharkR^iShadA upo nu sa saparyan | na devo vR^itaH shUra indraH

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः । न त्वामिन्द्राति रिच्ह्यते

A tvA vishantvindavaH samudramiva sindhavaH | na tvAmindrAti richyate

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत

indramidgAthino bR^ihadindramarkebhirarkiNaH | indraM vANIranUShata

इन्द्र इषे ददातु न ऋभुक्षणमृभुं रयिम । वाजी ददातु वाजिनम

indra iShe dadAtu na R^ibhukShaNamR^ibhu.N rayim | vAjI dadAtu vAjinam

इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप च्हुच्ह्यवत । स हि स्थिरो विच्हर्षणिः

indro a~Nga mahadbhayamabhI Shadapa chuchyavat | sa hi sthiro vicharShaNiH

गावो वत्सं न धेनवः

gAvo vatsaM na dhenavaH

इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये

indrA nu pUShaNA vaya.N sakhyAya svastaye | huvema vAjasAtaye

न कि इन्द्र त्वदुत्तरं न ज्यायो अस्ति वृत्रहन । न क्येवं यथा त्वम

na ki indra tvaduttaraM na jyAyo asti vR^itrahan | na kyevaM yathA tvam

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम

taraNiM vo janAnAM tradaM vAjasya gomataH | samAnamu pra sha.NsiSham

असृग्रमिन्द्र ते गिरः प्रति त्वामुदहासत । सजोषा वृषभं पतिम

asR^igramindra te giraH prati tvAmudahAsata | sajoShA vR^iShabhaM patim

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रास्पान्त्यद्रुहः

sunItho ghA sa martyo yaM maruto yamaryamA | mitrAspAntyadruhaH

यद्वीडाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम । वसु स्पार्हं तदा भर

yadvIDAvindra yatsthire yatparshAne parAbhR^itam | vasu spArhaM tadA bhara

श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं च्हर्षणीनाम । आशिषे राधसे महे

shrutaM vo vR^itrahantamaM pra shardhaM charShaNInAm | AshiShe rAdhase mahe

अरं त इन्द्र श्रवसे गमेम शूर त्वावतः । अरं शक्र परेमणि

araM ta indra shravase gamema shUra tvAvataH | ara.N shakra paremaNi

धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम । इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः

dhAnAvantaM karambhiNamapUpavantamukthinam | indra prAtarjuShasva naH

अपां फेनेन नमुच्हेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजय स्पृधः

apAM phenena namucheH shira indrodavartayaH | vishvA yadajaya spR^idhaH

इमे त इन्द्र सोमाः सुतासो ये च्ह सोत्वाः । तेषां मत्स्व प्रभूवसो

ime ta indra somAH sutAso ye cha sotvAH | teShAM matsva prabhUvaso

तुभ्यं सुतासः सोमाः स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो । स्तोतृभ्य इन्द्र मृडय

tubhya.N sutAsaH somAH stIrNaM barhirvibhAvaso | stotR^ibhya indra mR^iDaya

आ व इन्द्र कृविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम । मंहिष्ठं सिञ्च्ह इन्दुभिः

A va indra kR^iviM yathA vAjayantaH shatakratum | ma.NhiShTha.N si~ncha indubhiH

अतश्च्हिदिन्द्र न उपा याहि शतवाजया । इषा सहस्रवाजया

atashchidindra na upA yAhi shatavAjayA | iShA sahasravAjayA

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्ह्छद्वि मातरम । क उग्राः के ह शृण्विरे

A bundaM vR^itrahA dade jAtaH pR^ichChadvi mAtaram | ka ugrAH ke ha shR^iNvire

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधः कृण्वन्तमवसे

bR^ibaduktha.N havAmahe sR^iprakarasnamUtaye | sAdhaH kR^iNvantamavase

ऋजुनीती नो वरुणो मित्रो नयति विद्वान । अर्यमा देवैः सजोषाः

R^ijunItI no varuNo mitro nayati vidvAn | aryamA devaiH sajoShAH

दूरादिहेव यत्सतोऽरुणप्सुरशिश्वितत । वि भानुं विश्वथातनत

dUrAdiheva yatsato.aruNapsurashishvitat | vi bhAnuM vishvathAtanat

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम । मध्वा रजांसि सुक्रतू

A no mitrAvaruNA ghR^itairgavyUtimukShatam | madhvA rajA.Nsi sukratU

उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा यज्ञेष्वत्नत । वाश्रा अभिज्ञु यातवे

udu tye sUnavo giraH kAShThA yaj~neShvatnata | vAshrA abhij~nu yAtave

इदं विष्णुर्वि च्हक्रमे त्रेधा नि दधे पदम । समूढमस्य पांसुले

idaM viShNurvi chakrame tredhA ni dadhe padam | samUDhamasya pA.Nsule

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपेरय । अस्य रातौ सुतं पिब

atIhi manyuShAviNa.N suShuvA.Nsamuperaya | asya rAtau sutaM piba

कदु प्रच्हेतसे महे वच्हो देवाय शस्यते । तदिध्यस्य वर्धनम

kadu prachetase mahe vacho devAya shasyate | tadidhyasya vardhanam

उक्थं च्ह न शस्यमानं नागो रयिरा च्हिकेत । न गायत्रं गीयमानम

ukthaM cha na shasyamAnaM nAgo rayirA chiketa | na gAyatraM gIyamAnam

इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वाजानां च्ह वाजपतिः । हरिवान्त्सुतानां सखा

indra ukthebhirmandiShTho vAjAnAM cha vAjapatiH | harivAntsutAnA.N sakhA

आ याह्युप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणीयथाः । महां इव युवजानिः

A yAhyupa naH sutaM vAjebhirmA hR^iNIyathAH | mahA.N iva yuvajAniH

कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आ अव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घं सुतम वाताप्याय

kadA vaso stotra.N haryata A ava shmashA rudhadvAH | dIrgha.N sutam vAtApyAya

ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूं रनु । तवेदं सख्यमस्तृतम

brAhmaNAdindra rAdhasaH pibA somamR^itU.N ranu | taveda.N sakhyamastR^itam

वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः

vayaM ghA te api smasi stotAra indra girvaNaH | tvaM no jinva somapAH

एन्द्र पृक्षु कासु च्हिन्नृम्णं तनूषु धेहि नः । सत्राजिदुग्र पौंस्यम

endra pR^ikShu kAsu chinnR^imNaM tanUShu dhehi naH | satrAjidugra pau.Nsyam

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः

evA hyasi vIrayurevA shUra uta sthiraH | evA te rAdhyaM manaH

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

abhi tvA shUra nonumo.adugdhA iva dhenavaH | IshAnamasya jagataH svardR^ishamIshAnamindra tasthuShaH

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvAmiddhi havAmahe sAtau vAjasya kArvaH | tvAM vR^itreShvindra satpatiM narastvAM kAShThAsvarvataH

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च्ह यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

abhi pra vaH surAdhasamindramarcha yathA vide | yo jaritR^ibhyo maghavA purUvasuH sahasreNeva shikShati

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

taM vo dasmamR^itIShahaM vasormandAnamandhasaH | abhi vatsaM na svasareShu dhenava indraM gIrbhirnavAmahe

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम

tarobhirvo vidadvasumindra.N sabAdha Utaye | bR^ihadgAyantaH sutasome adhvare huve bharaM na kAriNam

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम

taraNiritsiShAsati vAjaM purandhyA yujA | A va indraM puruhUtaM name girA nemiM taShTeva sudruvam

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्ये वृधे3ऽस्मां अवन्तु ते धियः

pibA sutasya rasino matsvA na indra gomataH | Apirno bodhi sadhamAdye vR^idhe3.asmA.N avantu te dhiyaH

त्वं ह्येहि च्हेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

tva.N hyehi cherave vidA bhagaM vasuttaye | udvAvR^iShasva maghavangaviShTaya udindrAshvamiShTaye

न हि वश्च्हरमं च्ह न वसिष्ठः परिमंस्ते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सच्हा विश्वे पिबन्तु कामिनः

na hi vashcharamaM cha na vasiShThaH parima.Nste | asmAkamadya marutaH sute sachA vishve pibantu kAminaH

मा च्हिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सच्हा सुते मुहुरुक्था च्ह शंसत

mA chidanyadvi sha.Nsata sakhAyo mA riShaNyata | indramitstotA vR^iShaNa.N sachA sute muhurukthA cha sha.Nsata

न किष्टं कर्मणा नशद्यश्च्हकार सदावृधम । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

na kiShTaM karmaNA nashadyashchakAra sadAvR^idham | indraM na yaj~nairvishvagUrtamR^ibhvasamadhR^iShTaM dhR^iShNumojasA

य ऋते च्हिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । सन्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः

ya R^ite chidabhishriShaH purA jatrubhya AtR^idaH | sandhAtA sandhiM maghavA purUvasurniShkartA vihrutaM punaH

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये

A tvA sahasramA shataM yuktA rathe hiraNyaye | brahmayujo haraya indra keshino vahantu somapItaye

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के च्हिन्नि येमुरिन्न पाशिनोऽति धन्वेव तां इहि

A mandrairindra haribhiryAhi mayUraromabhiH | mA tvA ke chinni yemurinna pAshino.ati dhanveva tA.N ihi

त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वच्हः

tvama~Nga pra sha.NsiSho devaH shaviShTha martyam | na tvadanyo maghavannasti marDitendra bravImi te vachaH

त्वमिन्द्र यशा अस्यृजीषी शवसस्पतिः । त्वं वृत्राणि हंस्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्च्हर्षणीधृतिः

tvamindra yashA asyR^ijIShI shavasaspatiH | tvaM vR^itrANi ha.NsyapratInyeka itpurvanuttashcharShaNIdhR^itiH

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये

indramiddevatAtaya indraM prayatyadhvare | indra.N samIke vanino havAmaha indraM dhanasya sAtaye

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुच्हयो विपश्च्हितोऽभि स्तोमैरनूषत

imA u tvA purUvaso giro vardhantu yA mama | pAvakavarNAH shuchayo vipashchito.abhi stomairanUShata

उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव

udu tye madhumattamA gira stomAsa Irate | satrAjito dhanasA akShitotayo vAjayanto rathA iva

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सच्हा पिब

yathA gauro apA kR^itaM tR^iShyannetyaveriNam | Apitve naH prapitve tUyamA gahi kaNveShu su sachA piba

शग्ध्यू3षु शच्हीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर च्हरामसि

shagdhyU3Shu shachIpata indra vishvAbhirUtibhiH | bhagaM na hi tvA yashasaM vasuvidamanu shUra charAmasi

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वां असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च्ह त्वे वृक्तबर्हिषः

yA indra bhuja AbharaH svarvA.N asurebhyaH | stotAraminmaghavannasya vardhaya ye cha tve vR^iktabarhiShaH

प्र मित्राय प्रार्यम्णे सच्हथ्यमृतावसो । वरूथ्ये3 वरुणे छन्द्यं वच्हः स्तोत्रं राजसु गायत

pra mitrAya prAryamNe sachathyamR^itAvaso | varUthye3 varuNe ChandyaM vachaH stotra.N rAjasu gAyata

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीच्हीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम

abhi tvA pUrvapItaya indra stomebhirAyavaH | samIchInAsa R^ibhavaH samasvaranrudrA gR^iNanta pUrvyam

प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्च्हत । वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा

pra va indrAya bR^ihate maruto brahmArchata | vR^itra.N hanati vR^itrahA shatakraturvajreNa shataparvaNA

बृहदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम । येन ज्योतिरजनयन्नृतावृधो देवं देवाय जागृवि

bR^ihadindrAya gAyata maruto vR^itrahantamam | yena jyotirajanayannR^itAvR^idho devaM devAya jAgR^ivi

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि

indra kratuM na A bhara pitA putrebhyo yathA | shikShA No asminpuruhUta yAmani jIvA jyotirashImahi

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्ये । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यम मा न इन्द्र परा वृणक

mA na indra parA vR^iNagbhavA naH sadhamAdye | tvaM na UtI tvaminna Apyam mA na indra parA vR^iNak

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaM gha tvA sutAvanta Apo na vR^iktabarhiShaH | pavitrasya prasravaNeShu vR^itrahanpari stotAra Asate

यदिन्द्र नाहुषीष्वा ओजो नृम्णं च्ह कृष्टिषु । यद्वा पञ्च्ह क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या

yadindra nAhuShIShvA ojo nR^imNaM cha kR^iShTiShu | yadvA pa~ncha kShitInAM dyumnamA bhara satrA vishvAni pau.NsyA

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽविता । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः

satyamitthA vR^iShedasi vR^iShajUtirno.avitA | vR^iShA hyugra shR^iNviShe parAvati vR^iSho arvAvati shrutaH

यच्ह्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावां आ विवासति

yachChakrAsi parAvati yadarvAvati vR^itrahan | atastvA gIrbhirdyugadindra keshibhiH sutAvA.N A vivAsati

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विच्हेतसम । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वच्हो यथा

abhi vo vIramandhaso madeShu gAya girA mahA vichetasam | indraM nAma shrutya.N shAkinaM vacho yathA

इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तये । छर्दिर्यच्ह्छ मघवद्भ्यश्च्ह मह्यं च्ह यावया दिद्युमेभ्यः

indra tridhAtu sharaNaM trivarUtha.N svastaye | ChardiryachCha maghavadbhyashcha mahyaM cha yAvayA didyumebhyaH

श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः

shrAyanta iva sUryaM vishvedindrasya bhakShata | vasUni jAto janimAnyojasA prati bhAgaM na dIdhimaH

न सीमदेव आप तदिषं दीर्घायो मर्त्यः । एतग्वा च्हिद्या एतशो युयोजत इन्द्रो हरी युयोजते

na sImadeva Apa tadiShaM dIrghAyo martyaH | etagvA chidyA etasho yuyojata indro harI yuyojate

आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत । उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋच्हीषम

A no vishvAsu havyamindra.N samatsu bhUShata | upa brahmANi savanAni vR^itrahanparamajyA R^ichIShama

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि न किष्ट्वा गोषु वृण्वते

tavedindrAvamaM vasu tvaM puShyasi madhyamam | satrA vishvasya paramasya rAjasi na kiShTvA goShu vR^iNvate

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा च्हिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरन्दर प्र गायत्रा अगासिषुः

kveyatha kvedasi purutrA chiddhi te manaH | alarShi yudhma khajakR^itpurandara pra gAyatrA agAsiShuH

वयमेनमिदा ह्योपीपेमेह वज्रिणम । तस्मा उ अद्य सवने सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते

vayamenamidA hyopIpemeha vajriNam | tasmA u adya savane sutaM bharA nUnaM bhUShata shrute

यो राजा च्हर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे

yo rAjA charShaNInAM yAtA rathebhiradhriguH | vishvAsAM tarutA pR^itanAnAM jyeShThaM yo vR^itrahA gR^iNe

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि

yata indra bhayAmahe tato no abhayaM kR^idhi | maghava~nChagdhi tava tanna Utaye vi dviSho vi mR^idho jahi

वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणां सत्रं सोम्यानाम । द्रप्सः पुरां भेत्ता शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा

vAstoShpate dhruvA sthUNA.N satra.N somyAnAm | drapsaH purAM bhettA shashvatInAmindro munInA.N sakhA

बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि । महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि

baNmahA.N asi sUrya baDAditya mahA.N asi | mahaste sato mahimA paniShTama mahnA deva mahA.N asi

अश्वी रथी सुरूप इद्गोमां यदिन्द्र ते सखा । श्वात्रभाजा वयसा सच्हते सदा च्हन्द्रैर्याति सभामुप

ashvI rathI surUpa idgomA.N yadindra te sakhA | shvAtrabhAjA vayasA sachate sadA chandrairyAti sabhAmupa

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

yaddyAva indra te shata.N shataM bhUmIruta syuH | na tvA vajrintsahasra.N sUryA anu na jAtamaShTa rodasI

यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे

yadindra prAgapAgudagnyagvA hUyase nR^ibhiH | simA purU nR^iShUto asyAnave.asi prashardha turvashe

कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा हि ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति

kastamindra tvA vasavA martyo dadharShati | shraddhA hi te maghavanpArye divi vAjI vAja.N siShAsati

इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः । हित्वा शिरो जिह्वया रारपच्ह्च्हरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत

indrAgnI apAdiyaM pUrvAgAtpadvatIbhyaH | hitvA shiro jihvayA rArapachcharattri.NshatpadA nyakramIt

इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः । आ शं तम शं तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः

indra nedIya edihi mitamedhAbhirUtibhiH | A shaM tama shaM tamAbhirabhiShTibhirA svApe svApibhiH

इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम । आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्रियावृधम

ita UtI vo ajaraM prahetAramaprahitam | AshuM jetAra.N hetAra.N rathItamamatUrtaM tugriyAvR^idham

मो षु त्वा वाघतश्च्ह नारे अस्मन्नि रीरमन । आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

mo Shu tvA vAghatashcha nAre asmanni rIraman | ArAttAdvA sadhamAdaM na A gahIha vA sannupa shrudhi

सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पच्हता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः

sunota somapAvne somamindrAya vajriNe | pachatA paktIravase kR^iNudhvamitpR^iNannitpR^iNate mayaH

यः सत्राहा विच्हर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम । सहस्रमन्यो तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे

yaH satrAhA vicharShaNirindraM ta.N hUmahe vayam | sahasramanyo tuvinR^imNa satpate bhavA samatsu no vR^idhe

शच्हीभिर्नः शच्हीवसू दिवानक्तं दिशस्यतम । मा वां रातिरुप दसत्कदा च्ह नास्मद्रातिः कदा च्ह न

shachIbhirnaH shachIvasU divAnaktaM dishasyatam | mA vA.N rAtirupa dasatkadA cha nAsmadrAtiH kadA cha na

यदा कदा च्ह मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः । आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम

yadA kadA cha mIDhuShe stotA jareta martyaH | Adidvandeta varuNaM vipA girA dharttAraM vivratAnAm

पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

pAhi gA andhaso mada indrAya medhyAtithe | yaH sammishlo haryoryo hiraNyaya indro vajrI hiraNyayaH

उभयं शृणवच्ह्च्ह न इन्द्रो अर्वागिदं वच्हः । सत्राच्ह्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत

ubhaya.N shR^iNavachcha na indro arvAgidaM vachaH | satrAchyA maghavAntsomapItaye dhiyA shaviShTha A gamat

महे च्ह न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे । न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ

mahe cha na tvAdrivaH parA shulkAya dIyase | na sahasrAya nAyutAye vajrivo na shatAya shatAmagha

वस्यां इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च्ह मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे

vasyA.N indrAsi me pituruta bhrAturabhu~njataH | mAtA cha me ChadayathaH samA vaso vasutvanAya rAdhase

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । तां आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ

ima indrAya sunvire somAso dadhyAshiraH | tA.N A madAya vajrahasta pItaye haribhyAM yAhyoka A

इम इन्द्र मदाय ते सोमाश्च्हिकित्र उकिथनः । मधोः पपान उप नो गिरः शृणु रास्व स्तोत्राय गिर्वणः

ima indra madAya te somAshchikitra ukithanaH | madhoH papAna upa no giraH shR^iNu rAsva stotrAya girvaNaH

आ त्वा3द्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरङ्कृतम

A tvA3dya sabardughA.N huve gAyatravepasam | indraM dhenu.N sudughAmanyAmiShamurudhArAmara~NkR^itam

न त्वा बृहन्तो अद्रयो वरन्त इन्द्र वीडवः । यच्ह्छिक्षसि स्तुवते मावते वसु न किष्टदा मिनाति ते

na tvA bR^ihanto adrayo varanta indra vIDavaH | yachChikShasi stuvate mAvate vasu na kiShTadA minAti te

क ईं वेद सुते सच्हा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः

ka IM veda sute sachA pibantaM kadvayo dadhe | ayaM yaH puro vibhinatyojasA mandAnaH shipryandhasaH

यदिन्द्र शासो अव्रतं च्ह्यावया सदसस्परि । अस्माकमंशुं मघवन्पुरुस्पृहं वसव्ये अधि बर्हय

yadindra shAso avrataM chyAvayA sadasaspari | asmAkama.NshuM maghavanpuruspR^ihaM vasavye adhi barhaya

त्वष्टा नो दैव्यं वच्हः पर्जन्यो ब्रह्मणस्पतिः । पुत्रैर्भ्रातृभिरदितिर्नु पातु नो दुष्टरं त्रामणं वच्हः

tvaShTA no daivyaM vachaH parjanyo brahmaNaspatiH | putrairbhrAtR^ibhiraditirnu pAtu no duShTaraM trAmaNaM vachaH

कदा च्ह न स्तरीरसि नेन्द्र सश्च्हसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्ह्यते

kadA cha na starIrasi nendra sashchasi dAshuShe | upopennu maghavanbhUya innu te dAnaM devasya pR^ichyate

युङ्क्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाच्हीनो मघवन्त्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि

yu~NkShvA hi vR^itrahantama harI indra parAvataH | arvAchIno maghavantsomapItaya ugra R^iShvebhirA gahi

त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि

tvAmidA hyo naro.apIpyanvajrinbhUrNayaH | sa indra stomavAhasa iha shrudhyupa svasaramA gahi

प्रत्यु अदर्श्यायत्यू3च्ह्छन्ती दुहिता दिवः । अपो मही वृणुते च्हक्षुषा तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरि

pratyu adarshyAyatyU3chChantI duhitA divaH | apo mahI vR^iNute chakShuShA tamo jyotiShkR^iNoti sUnari

इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना । अयं वामह्वेऽवसे शच्हीवसू विशंविशं हि गच्ह्छथः

imA u vAM diviShTaya usrA havante ashvinA | ayaM vAmahve.avase shachIvasU vishaMvisha.N hi gachChathaH

कु ष्ठः को वामश्विना तपानो देवा मर्त्यः । घ्नता वामश्मया क्षपमाणोंशुनेत्थमु आदुन्यथा

ku ShThaH ko vAmashvinA tapAno devA martyaH | ghnatA vAmashmayA kShapamANo.Nshunetthamu AdunyathA

अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोमो दिविष्टिषु । तमश्विना पिबतं तिरो अह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे

ayaM vAM madhumattamaH sutaH somo diviShTiShu | tamashvinA pibataM tiro ahnyaM dhatta.N ratnAni dAshuShe

आ त्वा सोमस्य गल्दया सदा याच्हन्नहं ज्या । भूर्णिं मृगं न सवनेषु च्हुक्रुधं क ईशानं न याच्हिषत

A tvA somasya galdayA sadA yAchannahaM jyA | bhUrNiM mR^igaM na savaneShu chukrudhaM ka IshAnaM na yAchiShat

अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति । उपो नूनं युयुजे वृष्णा हरी आ च्ह जगाम वृत्रहा

adhvaryo drAvayA tva.N somamindraH pipAsati | upo nUnaM yuyuje vR^iShNA harI A cha jagAma vR^itrahA

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्बभूविथ भरेभरे च्ह हव्यः

abhI ShatastadA bharendra jyAyaH kanIyasaH | purUvasurhi maghavanbabhUvitha bharebhare cha havyaH

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दधिषे रदावसो न पापत्वाय रंसिषम

yadindra yAvatastvametAvadahamIshIya | stotAramiddadhiShe radAvaso na pApatvAya ra.NsiSham

त्वमिन्द्र प्रतूर्तिष्वभि विश्वा असि स्पृधः । अशस्तिहा जनिता वृत्रतूरसि त्वं तूर्य तरुष्यतः

tvamindra pratUrtiShvabhi vishvA asi spR^idhaH | ashastihA janitA vR^itratUrasi tvaM tUrya taruShyataH

प्र यो रिरिक्ष ओजसा दिवः सदोभ्यस्परि । न त्वा विव्याच्ह रज इन्द्र पार्थिवमति विश्वं ववक्षिथ

pra yo ririkSha ojasA divaH sadobhyaspari | na tvA vivyAcha raja indra pArthivamati vishvaM vavakShitha

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच्ह । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु

asAvi devaM goR^ijIkamandho nyasminnindro januShemuvocha | bodhAmasi tvA haryashva yaj~nairbodhA na stomamandhaso madeShu

योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरूहूत प्र याहि । असो यथा नोऽविता वृधश्च्हिद्ददो वसूनि ममदश्च्ह सोमैः

yoniShTa indra sadane akAri tamA nR^ibhiH purUhUta pra yAhi | aso yathA no.avitA vR^idhashchiddado vasUni mamadashcha somaiH

अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानां अरम्णाः । महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजद्धारा अव यद्दानवान्हन

adardarutsamasR^ijo vi khAni tvamarNavAnbadbadhAnA.N aramNAH | mahAntamindra parvataM vi yadvaH sR^ijaddhArA ava yaddAnavAnhan

सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा सनिष्यन्तश्च्हित्तुविनृम्ण वाजम । आ नो भर सुवितं यस्य कोना तना त्मना सह्यामा त्वोताः

suShvANAsa indra stumasi tvA saniShyantashchittuvinR^imNa vAjam | A no bhara suvitaM yasya konA tanA tmanA sahyAmA tvotAH

जगृह्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं च्हित्रं वृषणं रयिन्दाः

jagR^ihmA te dakShiNamindra hastaM vasUyavo vasupate vasUnAm | vidmA hi tvA gopati.N shUra gonAmasmabhyaM chitraM vR^iShaNa.N rayindAH

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ति यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता श्रवसश्च्ह काम आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः

indraM naro nemadhitA havanti yatpAryA yunajate dhiyastAH | shUro nR^iShAtA shravasashcha kAma A gomati vraje bhajA tvaM naH

वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः । अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि च्हक्षुर्मुमुग्ध्या3स्मान्निधयेव बद्धान

vayaH suparNA upa sedurindraM priyamedhA R^iShayo nAdhamAnAH | apa dhvAntamUrNuhi pUrdhi chakShurmumugdhyA3smAnnidhayeva baddhAn

नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यच्हक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम

nAke suparNamupa yatpatanta.N hR^idA venanto abhyachakShata tvA | hiraNyapakShaM varuNasya dUtaM yamasya yonau shakunaM bhuraNyum

ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुच्हो वेन आवः । स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च्ह योनिमसतश्च्ह विवः

brahma jaj~nAnaM prathamaM purastAdvi sImataH surucho vena AvaH | sa budhnyA upamA asya viShThAH satashcha yonimasatashcha vivaH

अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय । विरप्शिने वज्रिणे शन्तमानि वच्हांस्यास्मै स्थविराय तक्षुः

apUrvyA purutamAnyasmai mahe vIrAya tavase turAya | virapshine vajriNe shantamAni vachA.NsyAsmai sthavirAya takShuH

अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदीयानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः । आवत्तमिन्द्रः शच्ह्या धमन्तमप स्नीहितिं नृमणा अधद्राः

ava drapso a.NshumatImatiShThadIyAnaH kR^iShNo dashabhiH sahasraiH | AvattamindraH shachyA dhamantamapa snIhitiM nR^imaNA adhadrAH

वृत्रस्य त्वा श्वसथादीषमाणा विश्वे देवा अजहुर्ये सखायः । मरुद्भिरिन्द्र सख्यं ते अस्त्वथेमा विश्वाः पृतना जयासि

vR^itrasya tvA shvasathAdIShamANA vishve devA ajahurye sakhAyaH | marudbhirindra sakhyaM te astvathemA vishvAH pR^itanA jayAsi

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

vidhuM dadrANa.N samane bahUnA.N yuvAna.N santaM palito jagAra | devasya pashya kAvyaM mahitvAdyA mamAra sa hyaH samAna

त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूढे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः

tva.N ha tyatsaptabhyo jAyamAno.ashatrubhyo abhavaH shatrurindra | gUDhe dyAvApR^ithivI anvavindo vibhumadbhyo bhuvanebhyo raNaM dhAH

मेडिं न त्वा वज्रिणं भृष्टिमन्तं पुरुधस्मानं वृषभं स्थिरप्स्नुम । करोष्यर्यस्तरुषीर्दुवस्युरिन्द्र द्युक्षं वृत्रहणं गृणीषे

meDiM na tvA vajriNaM bhR^iShTimantaM purudhasmAnaM vR^iShabha.N sthirapsnum | karoShyaryastaruShIrduvasyurindra dyukShaM vR^itrahaNaM gR^iNIShe

विशः पूर्वीः प्र च्हर च्हर्षणिप्राः

vishaH pUrvIH pra chara charShaNiprAH

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु ध्नन्तं वृत्राणि सञ्जितं धनानि

shuna.N huvema maghavAnamindramasminbhare nR^itamaM vAjasAtau | shR^iNvantamugramUtaye samatsu dhnantaM vR^itrANi sa~njitaM dhanAni

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ । आ यो विश्वानि श्रवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वच्हांसि

udu brahmANyairata shravasyendra.N samarye mahayA vasiShTha | A yo vishvAni shravasA tatAnopashrotA ma Ivato vachA.Nsi

च्हक्रं यदस्याप्स्वा निषत्तमुतो तदस्मै मध्विच्ह्च्हच्ह्छद्यात । पृथिव्यामतिषितं यदूधः पयो गोष्वदधा ओषधीषु

chakraM yadasyApsvA niShattamuto tadasmai madhvichchachChadyAt | pR^ithivyAmatiShitaM yadUdhaH payo goShvadadhA oShadhIShu

त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथानाम । अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम

tyamU Shu vAjinaM devajUta.N sahovAnaM tarutAra.N rathAnAm | ariShTanemiM pR^itanAjamAshu.N svastaye tArkShyamihA huvema

त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम । हुवे नु शक्रं पुरुहूतमिन्द्रमिदं हविर्मघवा वेत्विन्द्रः

trAtAramindramavitAramindra.N havehave suhava.N shUramindram | huve nu shakraM puruhUtamindramida.N havirmaghavA vetvindraH

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्य3ं विव्रतानाम । प्र श्मश्रुभिर्दोधुवदूर्ध्वधा भुवद्वि सेनाभिर्भयमानो वि राधसा

yajAmaha indraM vajradakShiNa.N harINA.N rathya3M vivratAnAm | pra shmashrubhirdodhuvadUrdhvadhA bhuvadvi senAbhirbhayamAno vi rAdhasA

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृशभं सुवज्रम । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः

satrAhaNaM dAdhR^iShiM tumramindraM mahAmapAraM vR^ishabha.N suvajram | hantA yo vR^itra.N sanitota vAjaM dAtA maghAni maghavA surAdhAH

यो नो वनुष्यन्नभिदाति मर्त उगणा वा मन्यमानस्तुरो वा । क्षिधी युधा शवसा वा तमिन्द्राभी ष्याम वृषमणस्त्वोताः

yo no vanuShyannabhidAti marta ugaNA vA manyamAnasturo vA | kShidhI yudhA shavasA vA tamindrAbhI ShyAma vR^iShamaNastvotAH

यं वृत्रेषु क्षितय स्पर्धमाना यं युक्तेषु तुरयन्तो हवन्ते । यं शूरसातौ यमपामुपज्मन्यं विप्रासो वाजयन्ते स इन्द्रः

yaM vR^itreShu kShitaya spardhamAnA yaM yukteShu turayanto havante | ya.N shUrasAtau yamapAmupajmanyaM viprAso vAjayante sa indraH

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भीरिडया मदन्ता

indrAparvatA bR^ihatA rathena vAmIriSha A vahata.N suvIrAH | vIta.N havyAnyadhvareShu devA vardhethAM gIrbhIriDayA madantA

इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रैरयत्सगरस्य बुध्नात । यो अक्षेणेव च्हक्रियौ शच्हीभिर्विष्वक्तस्तम्भ पृथिवीमुत द्याम

indrAya giro anishitasargA apaH prairayatsagarasya budhnAt | yo akSheNeva chakriyau shachIbhirviShvaktastambha pR^ithivImuta dyAm

आ त्वा सखायः सख्या ववृत्युस्तिरः पुरू च्हिदर्णवां जगम्याः । पितुर्नपातमा दधित वेधा अस्मिन्क्षये प्रतरां दीद्यानः

A tvA sakhAyaH sakhyA vavR^ityustiraH purU chidarNavAM jagamyAH | piturnapAtamA dadhita vedhA asminkShaye pratarAM dIdyAnaH

को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून । आसन्नेषामप्सुवाहो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात

ko adya yu~Nkte dhuri gA R^itasya shimIvato bhAmino durhR^iNAyUn | AsanneShAmapsuvAho mayobhUnya eShAM bhR^ityAmR^iNadhatsa jIvAt

गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्च्हन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे

gAyanti tvA gAyatriNo.archantyarkamarkiNaH | brahmANastvA shatakrata udva.Nshamiva yemire

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यच्हसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम

indraM vishvA avIvR^idhantsamudravyachasaM giraH | rathItama.N rathInAM vAjAnA.N satpatiM patim

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

imamindra sutaM piba jyeShThamamartyaM madam | shukrasya tvAbhyakSharandhArA R^itasya sAdane

यदिन्द्र च्हित्र म इह नास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर

yadindra chitra ma iha nAsti tvAdAtamadrivaH | rAdhastanno vidadvasa ubhayAhastyA bhara

श्रुदी हवं तिरश्च्ह्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यति । सुवीर्यस्य गोमतो रायस्पूर्धि महां असि

shrudI havaM tirashchyA indra yastvA saparyati | suvIryasya gomato rAyaspUrdhi mahA.N asi

असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

asAvi soma indra te shaviShTha dhR^iShNavA gahi | A tvA pR^iNaktvindriya.N rajaH sUryo na rashmibhiH

एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

endra yAhi haribhirupa kaNvasya suShTutim | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

आ त्वा गिरो रथीरिवास्थुः सुतेषु गिर्वणः । अभि त्वा समनूषत गावो वत्सं न धेनवः

A tvA giro rathIrivAsthuH suteShu girvaNaH | abhi tvA samanUShata gAvo vatsaM na dhenavaH

एतो न्विन्द्रं स्तवाम शुद्धं शुद्धेन साम्ना । शुद्धैरुक्थैर्वावृध्वांसं शुद्धैराशीर्वान्ममत्तु

eto nvindra.N stavAma shuddha.N shuddhena sAmnA | shuddhairukthairvAvR^idhvA.Nsa.N shuddhairAshIrvAnmamattu

यो रयिं वो रयिन्तमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yo rayiM vo rayintamo yo dyumnairdyumnavattamaH | somaH sutaH sa indra te.asti svadhApate madaH

प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरङ्गमाय जग्मयेऽपश्च्हादध्वने नरः

pratyasmai pipIShate vishvAni viduShe bhara | ara~NgamAya jagmaye.apashchAdadhvane naraH

आ नो वयोवयःशयं महान्तं गह्वरेष्ठां महान्तं पूर्विनेष्ठाम । उग्रं वच्हो अपावधीः

A no vayovayaHshayaM mahAntaM gahvareShThAM mahAntaM pUrvineShThAm | ugraM vacho apAvadhIH

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि । तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम

A tvA rathaM yathotaye sumnAya vartayAmasi | tuvikUrmimR^itIShahamindra.N shaviShTha satpatim

स पूर्व्यो महोनां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुः पिता देवेषु धिय आनजे

sa pUrvyo mahonAM venaH kratubhirAnaje | yasya dvArA manuH pitA deveShu dhiya Anaje

यदी वहन्त्याशवो भ्राजमाना रथेष्वा । पिबन्तो मदिरं मधु तत्र श्रवांसि कृण्वते

yadI vahantyAshavo bhrAjamAnA ratheShvA | pibanto madiraM madhu tatra shravA.Nsi kR^iNvate

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम । इन्द्रं विश्वासाहं नरं शच्हिष्ठं विश्ववेदसम

tyamu vo aprahaNaM gR^iNIShe shavasaspatim | indraM vishvAsAhaM nara.N shachiShThaM vishvavedasam

दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र न आयूंषि तारिषत

dadhikrAvNo akAriShaM jiShNorashvasya vAjinaH | surabhi no mukhA karatpra na AyU.NShi tAriShat

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्त्ता वज्री पुरुष्टुतः

purAM bhinduryuvA kaviramitaujA ajAyata | indro vishvasya karmaNo dharttA vajrI puruShTutaH

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं वन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरन्ध्या विवासति

prapra vastriShTubhamiShaM vandadvIrAyendave | dhiyA vo medhasAtaye purandhyA vivAsati

कश्यपस्य स्वर्विदो यावाहुः सयुजाविति । ययोर्विश्वमपि व्रतं यज्ञं धीरा निच्हाय्य

kashyapasya svarvido yAvAhuH sayujAviti | yayorvishvamapi vrataM yaj~naM dhIrA nichAyya

अर्च्हत प्रार्च्हता नरः प्रियमेधासो अर्च्हत । अर्च्हन्तु पुत्रका उत पुरमिद्धृष्ण्वर्च्हत

archata prArchatA naraH priyamedhAso archata | archantu putrakA uta puramiddhR^iShNvarchata

उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिःषिधे । शक्रो यथा सुतेषु नो रारणत्सख्येषु च्ह

ukthamindrAya sha.NsyaM vardhanaM puruniHShidhe | shakro yathA suteShu no rAraNatsakhyeShu cha

विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः । एवैश्च्ह च्हर्षणीनामूती हुवे रथानाम

vishvAnarasya vaspatimanAnatasya shavasaH | evaishcha charShaNInAmUtI huve rathAnAm

स घा यस्ते दिवो नरो धिया मर्तस्य शमतः । ऊती स बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति

sa ghA yaste divo naro dhiyA martasya shamataH | UtI sa bR^ihato divo dviSho a.Nho na tarati

विभोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो । अथा नो विश्वच्हर्षणे द्युम्नं सुदत्र मंहय

vibhoShTa indra rAdhaso vibhvI rAtiH shatakrato | athA no vishvacharShaNe dyumna.N sudatra ma.Nhaya

वयश्च्हित्ते पतत्रिणो द्विपाच्ह्च्हतुष्पादर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूंरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि

vayashchitte patatriNo dvipAchchatuShpAdarjuni | uShaH prArannR^itU.Nranu divo antebhyaspari

अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोच्हने दिवः । कद्व ऋतं कदमृतं का प्रत्ना व आहुतिः

amI ye devA sthana madhya A rochane divaH | kadva R^itaM kadamR^itaM kA pratnA va AhutiH

ऋच्हं साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कृण्वते । वि ते सदसि राजतो यज्ञं देवेषु वक्षतः

R^icha.N sAma yajAmahe yAbhyAM karmANi kR^iNvate | vi te sadasi rAjato yaj~naM deveShu vakShataH

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च्ह राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम

vishvAH pR^itanA abhibhUtaraM naraH sajUstatakShurindraM jajanushcha rAjase | kratve vare sthemanyAmurImutogramojiShThaM tarasaM tarasvinam

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्दस्युं नर्यं विवेरपः । उभे यत्वा रोदसी धावतामनु भ्यसात्ते शुष्मात्पृथिवी च्हिदद्रिवः

shratte dadhAmi prathamAya manyave.ahanyaddasyuM naryaM viverapaH | ubhe yatvA rodasI dhAvatAmanu bhyasAtte shuShmAtpR^ithivI chidadrivaH

समेत विश्वा ओजसा पतिं दिवो य एक इद्भूरतिथिर्जनानाम स पूर्व्यो नूतनमाजिगीषं तं वर्त्तनीरनु वावृत एक इत

sameta vishvA ojasA patiM divo ya eka idbhUratithirjanAnAm sa pUrvyo nUtanamAjigIShaM taM varttanIranu vAvR^ita eka it

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य च्हरामसि प्रभूवसो । न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति तद्धर्य नो वच्हः

ime ta indra te vayaM puruShTuta ye tvArabhya charAmasi prabhUvaso | na hi tvadanyo girvaNo giraH saghatkShoNIriva prati taddharya no vachaH

च्हर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्या3मिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे

charShaNIdhR^itaM maghavAnamukthyA3mindraM giro bR^ihatIrabhyanUShata | vAvR^idhAnaM puruhUta.N suvR^iktibhiramartyaM jaramANaM divedive

अच्ह्छा व इन्द्रं मतयः स्वर्युवः सध्रीच्हीर्विश्वा उशतीरनूषत । परि ष्वजन्त जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये

achChA va indraM matayaH svaryuvaH sadhrIchIrvishvA ushatIranUShata | pari Shvajanta janayo yathA patiM maryaM na shundhyuM maghavAnamUtaye

अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम । यस्य द्यावो न विच्हरन्ति मानुषं भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्च्हत

abhi tyaM meShaM puruhUtamR^igmiyamindraM gIrbhirmadatA vasvo arNavam | yasya dyAvo na vicharanti mAnuShaM bhuje ma.NhiShThamabhi vipramarchata

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभुवः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः

tya.N su meShaM mahayA svarvida.N shataM yasya subhuvaH sAkamIrate | atyaM na vAja.N havanasyada.N rathamendraM vavR^ityAmavase suvR^iktibhiH

घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा

ghR^itavatI bhuvanAnAmabhishriyorvI pR^ithvI madhudughe supeshasA | dyAvApR^ithivI varuNasya dharmaNA viShkabhite ajare bhUriretasA

उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं च्हर्षणीनाम । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

ubhe yadindra rodasI ApaprAthoShA iva | mahAntaM tvA mahInA.N samrAjaM charShaNInAm | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

प्र मन्दिने पितुमदर्च्हता वच्हो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना । अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हुवेमहि

pra mandine pitumadarchatA vacho yaH kR^iShNagarbhA nirahannR^ijishvanA | avasyavo vR^iShaNaM vajradakShiNaM marutvanta.N sakhyAya huvemahi

इन्द्र सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीष उक्थ्यम । विदे वृधस्य दक्षस्य महां हि षः

indra suteShu someShu kratuM punISha ukthyam | vide vR^idhasya dakShasya mahA.N hi ShaH

तमु अभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत

tamu abhi pra gAyata puruhUtaM puruShTutam | indraM gIrbhistaviShamA vivAsata

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृक्षु सासहिम । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम

taM te madaM gR^iNImasi vR^iShaNaM pR^ikShu sAsahim | u lokakR^itnumadrivo harishriyam

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः

yatsomamindra viShNavi yadvA gha trita Aptye | yadvA marutsu mandase samindubhiH

एदु मधोर्मदिन्तरं सिञ्च्हाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीरस्तवते सदावृधः

edu madhormadintara.N si~nchAdhvaryo andhasaH | evA hi vIrastavate sadAvR^idhaH

एन्दुमिन्द्राय सिञ्च्हत पिबाति सोम्यं मधु । प्र राधांसि च्होदयते महित्वना

endumindrAya si~nchata pibAti somyaM madhu | pra rAdhA.Nsi chodayate mahitvanA

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखायः स्तोम्यं नरम । कृष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत

eto nvindra.N stavAma sakhAyaH stomyaM naram | kR^iShTIryo vishvA abhyastyeka it

इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत । ब्रह्मकृते विपश्च्हिते पनस्यवे

indrAya sAma gAyata viprAya bR^ihate bR^ihat | brahmakR^ite vipashchite panasyave

य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग

ya eka idvidayate vasu martAya dAshuShe | IshAno apratiShkuta indro a~Nga

सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । स्तुष ऊ षु वो नृतमाय धृष्णवे

sakhAya A shiShAmahe brahmendrAya vajriNe | stuSha U Shu vo nR^itamAya dhR^iShNave

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमां देवतातये । यद्धंसि वृत्रमोजसा शच्हीपते

gR^iNe tadindra te shava upamAM devatAtaye | yaddha.Nsi vR^itramojasA shachIpate

यस्य त्यच्ह्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयन । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya tyachChambaraM made divodAsAya randhayan | aya.N sa soma indra te sutaH piba

एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगोह्य । गिरिर्न विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः

endra no gadhi priya satrAjidagohya | girirna vishvataH pR^ithuH patirdivaH

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ च्हेतति । येना हंसि न्या3त्रिणं तमीमहे

ya indra somapAtamo madaH shaviShTha chetati | yenA ha.Nsi nyA3triNaM tamImahe

तुच्हे तुनाय तत्सु नो द्राधीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः समहसः कृणोतन

tuche tunAya tatsu no drAdhIya AyurjIvase | AdityAsaH samahasaH kR^iNotana

वेत्था हि निरृतीनां वज्रहस्त परिवृजम । अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव

vetthA hi nirR^itInAM vajrahasta parivR^ijam | aharahaH shundhyuH paripadAmiva

अपामीवामप स्त्रिधमप सेधत दुर्मतिम । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः

apAmIvAmapa stridhamapa sedhata durmatim | AdityAso yuyotanA no a.NhasaH

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibA somamindra mandatu tvA yaM te suShAva haryashvAdriH | soturbAhubhyA.N suyato nArvA

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्ह्छसे

abhrAtR^ivyo anA tvamanApirindra januShA sanAdasi | yudhedApitvamichChase

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये

yo na idamidaM purA pra vasya AninAya tamu va stuShe | sakhAya indramUtaye

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थात समन्यवः । दृढा च्हिद्यमयिष्णवः

A gantA mA riShaNyata prasthAvAno mApa sthAta samanyavaH | dR^iDhA chidyamayiShNavaH

आ याह्ययमिन्दवेऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब

A yAhyayamindave.ashvapate gopata urvarApate | soma.N somapate piba

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः

tvayA ha svidyujA vayaM prati shvasantaM vR^iShabha bruvImahi | sa.Nsthe janasya gomataH

गावश्च्हिद्धा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः

gAvashchiddhA samanyavaH sajAtyena marutaH sabandhavaH | rihate kakubho mithaH

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विच्हर्षणे । आ वीरं पृतनासहम

tvaM na indrA bhara ojo nR^imNa.N shatakrato vicharShaNe | A vIraM pR^itanAsaham

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः

adhA hIndra girvaNa upa tvA kAma Imahe sasR^igmahe | udeva gmanta udabhiH

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

sIdantaste vayo yathA goshrIte madhau madire vivakShaNe | abhi tvAmindra nonumaH

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्ह्च्हिद्भरन्तोऽवस्यवः । वज्रिञ्च्हित्रं हवामहे

vayamu tvAmapUrvya sthUraM na kachchidbharanto.avasyavaH | vajri~nchitra.N havAmahe

स्वादोरित्था विषूवतो मधोः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभथा वस्वीरनु स्वराज्यम

svAdoritthA viShUvato madhoH pibanti gauryaH | yA indreNa sayAvarIrvR^iShNA madanti shobhathA vasvIranu svarAjyam

इत्था हि सोम इन्मदो ब्रह्म च्हकार वर्धनम । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्च्हन्ननु स्वराज्यम

itthA hi soma inmado brahma chakAra vardhanam | shaviShTha vajrinnojasA pR^ithivyA niH shashA ahimarchannanu svarAjyam

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत

indro madAya vAvR^idhe shavase vR^itrahA nR^ibhiH | taminmahatsvAjiShUtimarbhe havAmahe sa vAjeShu pra no.aviShat

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीरर्च्हन्ननु स्वराज्यम

indra tubhyamidadrivo.anuttaM vajrinvIryam | yaddha tyaM mAyinaM mR^igaM tava tyanmAyayAvadhIrarchannanu svarAjyam

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्च्हन्ननु स्वराज्यम

prehyabhIhi dhR^iShNuhi na te vajro ni ya.Nsate | indra nR^imNa.N hi te shavo hano vR^itraM jayA apo.archannanu svarAjyam

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनम । युङ्क्ष्वा मदच्ह्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

yadudIrata Ajayo dhR^iShNave dhIyate dhanam | yu~NkShvA madachyutA harI ka.N hanaH kaM vasau dadho.asmA.N indra vasau dadhaH

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

akShannamImadanta hyava priyA adhUShata | astoShata svabhAnavo viprA naviShThayA matI yojA nvindra te harI

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । कदा नः सूनृतावतः कर इदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

upo Shu shR^iNuhI giro maghavanmAtathA iva | kadA naH sUnR^itAvataH kara idarthayAsa idyojA nvindra te harI

च्हन्द्रमा अप्स्वा3न्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

chandramA apsvA3ntarA suparNo dhAvate divi | na vo hiraNyanemayaH padaM vindanti vidyuto vittaM me asya rodasI

प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम । स्तोता वामश्विनावृशि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम

prati priyatama.N rathaM vR^iShaNaM vasuvAhanam | stotA vAmashvinAvR^ishi stomebhirbhUShati prati mAdhvI mama shruta.N havam

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम । युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

A te agna idhImahi dyumantaM devAjaram | yuddha syA te panIyasI samiddIdayati dyavISha.N stotR^ibhya A bhara

आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । शीरं पावकशोच्हिषं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णबर्हिषं विवक्षसे

AgniM na svavR^iktibhirhotAraM tvA vR^iNImahe | shIraM pAvakashochiShaM vi vo made yaj~neShu stIrNabarhiShaM vivakShase

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा च्हिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

mahe no adya bodhayoSho rAye divitmatI | yathA chinno abodhayaH satyashravasi vAyye sujAte ashvasUnR^ite

भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम । अथा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावो न यवसे विवक्षसे

bhadraM no api vAtaya mano dakShamuta kratum | athA te sakhye andhaso vi vo made raNA gAvo na yavase vivakShase

क्रत्वा महां अनुष्वधं भीम आ वावृते शवः । श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवां दधे हस्तयोर्वज्रमायसम

kratvA mahA.N anuShvadhaM bhIma A vAvR^ite shavaH | shriya R^iShva upAkayorni shiprI harivAM dadhe hastayorvajramAyasam

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्रा च्हिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

sa ghA taM vR^iShaNa.N rathamadhi tiShThAti govidam | yaH pAtra.N hAriyojanaM pUrNamindrA chiketati yojA nvindra te harI

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

agniM taM manye yo vasurastaM yaM yanti dhenavaH | astamarvanta Ashavo.astaM nityAso vAjina iSha.N stotR^ibhya A bhara

न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम । सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः

na tama.Nho na duritaM devAso aShTa martyam | sajoShaso yamaryamA mitro nayati varuNo ati dviShaH

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

pari pra dhanvendrAya soma svAdurmitrAya pUShNe bhagAya

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

paryU Shu pra dhanva vAjasAtaye pari vR^itrANi sakShaNiH | dviShastaradhyA R^iNayA na Irase

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

pavasva soma mahAntsamudraH pitA devAnAM vishvAbhi dhAma

पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

pavasva soma mahe dakShAyAshvo na nikto vAjI dhanAya

इन्दुः पविष्ट च्हारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

induH paviShTa chArurmadAyApAmupasthe kavirbhagAya

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

anu hi tvA suta.N soma madAmasi mahe samaryarAjye | vAjA.N abhi pavamAna pra gAhase

क ईं व्यक्ता नरः सनीडा रुद्रस्य मर्या अथ स्वश्वाः

ka IM vyaktA naraH sanIDA rudrasya maryA atha svashvAH

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम । ऋध्यामा त ओहैः

agne tamadyAshvaM na stomaiH kratuM na bhadra.N hR^idispR^isham | R^idhyAmA ta ohaiH

आविर्मर्या आ वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सवम । स्वर्गां अर्वन्तो जयत

AvirmaryA A vAjaM vAjino agmaM devasya savituH savam | svargA.N arvanto jayata

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महां अवीनामनुपूर्व्यः

pavasva soma dyumnI sudhAro mahA.N avInAmanupUrvyaH

विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे

vishvatodAvanvishvato na A bhara yaM tvA shaviShThamImahe

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

eSha brahmA ya R^itviya indro nAma shruto gR^iNe

ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ

brahmANa indraM mahayanto arkairavardhayannahaye hantavA u

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम

anavaste rathamashvAya takShustvaShTA vajraM puruhUta dyumantam

शं पदं मघं रयीषिणो न काममव्रतो हिनोति न स्पृशद्रयिम

shaM padaM magha.N rayIShiNo na kAmamavrato hinoti na spR^ishadrayim

सदा गावः शुच्हयो विश्वधायसः सदा देवा अरेपसः

sadA gAvaH shuchayo vishvadhAyasaH sadA devA arepasaH

आ याहि वनसा सह गावः सच्हन्त वर्त्तनिं यदूधभिः

A yAhi vanasA saha gAvaH sachanta varttaniM yadUdhabhiH

उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

upa prakShe madhumati kShiyantaH puShyema rayiM dhImahe ta indra

अर्च्हन्त्यर्कं मरुतः स्वर्क्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

archantyarkaM marutaH svarkkA A stobhati shruto yuvA sa indraH

प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

pra va indrAya vR^itrahantamAya viprAya gAthaM gAyata yaM jujoShate

अच्हेत्यग्निश्च्हिकितिर्हव्यवाड्न सुमद्रथः

achetyagnishchikitirhavyavADna sumadrathaH

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

agne tvaM no antama uta trAtA shivo bhuvo varUthyaH

भगो न च्हित्रो अग्निर्महोनां दधाति रत्नम

bhago na chitro agnirmahonAM dadhAti ratnam

विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन्यदि वेह नूनम

vishvasya pra stobha puro vA sanyadi veha nUnam

उषा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनिं सुजातता

uShA apa svasuShTamaH saM varttayati varttani.N sujAtatA

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च्ह विश्वे च्ह देवाः

imA nu kaM bhuvanA sIShadhemendrashcha vishve cha devAH

वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

vi srutayo yathA patha indra tvadyantu rAtayaH

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

ayA vAjaM devahita.N sanema madema shatahimAH suvIrAH

ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र

UrjA mitro varuNaH pinvateDAH pIvarImiShaM kR^iNuhI na indra

इन्द्रो विश्वस्य राजति

indro vishvasya rAjati

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम । स ईं ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुं सैनं सश्च्हद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम

trikadrukeShu mahiSho yavAshiraM tuvishuShmastR^impatsomamapibadviShNunA sutaM yathAvasham | sa IM mamAda mahi karma karttave mahAmuru.N saina.N sashchaddevo deva.N satya induH satyamindram

अयं सहस्रमानवो दृशः कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्म । ब्रध्नः समीच्हीरुषसः समैरयदरेपसः सोच्हेतसः स्वसरे मन्युमन्तश्च्हिता गोः

aya.N sahasramAnavo dR^ishaH kavInAM matirjyotirvidharma | bradhnaH samIchIruShasaH samairayadarepasaH sochetasaH svasare manyumantashchitA goH

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्ह्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्पतिः । हवामहे त्वा प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

endra yAhyupa naH parAvato nAyamachChA vidathAnIva satpatirastA rAjeva satpatiH | havAmahe tvA prayasvantaH suteShvA putrAso na pitaraM vAjasAtaye ma.NhiShThaM vAjasAtaye

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं श्रवांसि भूरिः । मंहिष्ठो गीर्भिरा च्ह यज्ञियो ववर्त्त राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री

tamindraM johavImi maghavAnamugra.N satrA dadhAnamapratiShkuta.N shravA.Nsi bhUriH | ma.NhiShTho gIrbhirA cha yaj~niyo vavartta rAye no vishvA supathA kR^iNotu vajrI

अस्तु श्रौष्ट्पुरो अग्निं धिया दध आ नु त्यच्ह्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वते नाभा सन्दाय नव्यसे । अध प्र नूनमुप यन्ति धीतयो देवांअच्ह्छा न धीतयः

astu shrauShTpuro agniM dhiyA dadha A nu tyachChardho divyaM vR^iNImaha indravAyU vR^iNImahe | yaddha krANA vivasvate nAbhA sandAya navyase | adha pra nUnamupa yanti dhItayo devA.NachChA na dhItayaH

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत । प्र शर्धाय प्र यज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे

pra vo mahe matayo yantu viShNave marutvate girijA evayAmarut | pra shardhAya pra yajyave sukhAdaye tavase bhandadiShTaye dhunivratAya shavase

अया रुच्हा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः । धारा पृष्ठस्य रोच्हते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियास्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

ayA ruchA hariNyA punAno vishvA dveShA.Nsi tarati sayugvabhiH sUro na sayugvabhiH | dhArA pR^iShThasya rochate punAno aruSho hariH | vishvA yadrUpA pariyAsyR^ikvabhiH saptAsyebhirR^ikvabhiH

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुमर्च्हामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम ऊर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः

abhi tyaM deva.N savitAramoNyoH kavikratumarchAmi satyasava.N ratnadhAmabhi priyaM matim UrdhvA yasyAmatirbhA adidyutatsavImani hiraNyapANiramimIta sukratuH kR^ipA svaH

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्ह्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोच्हिष आजुह्वानस्य सर्पिषः

agni.N hotAraM manye dAsvantaM vasoH sUnu.N sahaso jAtavedasaM vipraM na jAtavedasam | ya UrdhvayA svadhvaro devo devAchyA kR^ipA | ghR^itasya vibhrAShTimanu shukrashochiSha AjuhvAnasya sarpiShaH

तव त्यन्नर्यं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्ह्यं कृतम । यो देवस्य शवसा प्रारिणा असु रिणन्नपः । भुवो विश्वमभ्यदेवमोजसा विदेदूर्जं शतक्रतुर्विदेदिषम

tava tyannaryaM nR^ito.apa indra prathamaM pUrvyaM divi pravAchyaM kR^itam | yo devasya shavasA prAriNA asu riNannapaH | bhuvo vishvamabhyadevamojasA videdUrja.N shatakraturvidediSham