यो रयिं वो रयिन्तमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः

yo rayiM vo rayintamo yo dyumnairdyumnavattamaH | somaH sutaH sa indra te.asti svadhApate madaH

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्तयामसि । तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम

A tvA rathaM yathotaye sumnAya vartayAmasi | tuvikUrmimR^itIShahamindra.N shaviShTha satpatim

यदी वहन्त्याशवो भ्राजमाना रथेष्वा । पिबन्तो मदिरं मधु तत्र श्रवांसि कृण्वते

yadI vahantyAshavo bhrAjamAnA ratheShvA | pibanto madiraM madhu tatra shravA.Nsi kR^iNvate

त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम । इन्द्रं विश्वासाहं नरं शच्हिष्ठं विश्ववेदसम

tyamu vo aprahaNaM gR^iNIShe shavasaspatim | indraM vishvAsAhaM nara.N shachiShThaM vishvavedasam

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्त्ता वज्री पुरुष्टुतः

purAM bhinduryuvA kaviramitaujA ajAyata | indro vishvasya karmaNo dharttA vajrI puruShTutaH

प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं वन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरन्ध्या विवासति

prapra vastriShTubhamiShaM vandadvIrAyendave | dhiyA vo medhasAtaye purandhyA vivAsati

कश्यपस्य स्वर्विदो यावाहुः सयुजाविति । ययोर्विश्वमपि व्रतं यज्ञं धीरा निच्हाय्य

kashyapasya svarvido yAvAhuH sayujAviti | yayorvishvamapi vrataM yaj~naM dhIrA nichAyya

अर्च्हत प्रार्च्हता नरः प्रियमेधासो अर्च्हत । अर्च्हन्तु पुत्रका उत पुरमिद्धृष्ण्वर्च्हत

archata prArchatA naraH priyamedhAso archata | archantu putrakA uta puramiddhR^iShNvarchata

विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः । एवैश्च्ह च्हर्षणीनामूती हुवे रथानाम

vishvAnarasya vaspatimanAnatasya shavasaH | evaishcha charShaNInAmUtI huve rathAnAm

विभोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो । अथा नो विश्वच्हर्षणे द्युम्नं सुदत्र मंहय

vibhoShTa indra rAdhaso vibhvI rAtiH shatakrato | athA no vishvacharShaNe dyumna.N sudatra ma.Nhaya

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च्ह राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम

vishvAH pR^itanA abhibhUtaraM naraH sajUstatakShurindraM jajanushcha rAjase | kratve vare sthemanyAmurImutogramojiShThaM tarasaM tarasvinam

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्दस्युं नर्यं विवेरपः । उभे यत्वा रोदसी धावतामनु भ्यसात्ते शुष्मात्पृथिवी च्हिदद्रिवः

shratte dadhAmi prathamAya manyave.ahanyaddasyuM naryaM viverapaH | ubhe yatvA rodasI dhAvatAmanu bhyasAtte shuShmAtpR^ithivI chidadrivaH

समेत विश्वा ओजसा पतिं दिवो य एक इद्भूरतिथिर्जनानाम स पूर्व्यो नूतनमाजिगीषं तं वर्त्तनीरनु वावृत एक इत

sameta vishvA ojasA patiM divo ya eka idbhUratithirjanAnAm sa pUrvyo nUtanamAjigIShaM taM varttanIranu vAvR^ita eka it

च्हर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्या3मिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे

charShaNIdhR^itaM maghavAnamukthyA3mindraM giro bR^ihatIrabhyanUShata | vAvR^idhAnaM puruhUta.N suvR^iktibhiramartyaM jaramANaM divedive

अच्ह्छा व इन्द्रं मतयः स्वर्युवः सध्रीच्हीर्विश्वा उशतीरनूषत । परि ष्वजन्त जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये

achChA va indraM matayaH svaryuvaH sadhrIchIrvishvA ushatIranUShata | pari Shvajanta janayo yathA patiM maryaM na shundhyuM maghavAnamUtaye

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभुवः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः

tya.N su meShaM mahayA svarvida.N shataM yasya subhuvaH sAkamIrate | atyaM na vAja.N havanasyada.N rathamendraM vavR^ityAmavase suvR^iktibhiH

उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं च्हर्षणीनाम । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

ubhe yadindra rodasI ApaprAthoShA iva | mahAntaM tvA mahInA.N samrAjaM charShaNInAm | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

तमु अभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत

tamu abhi pra gAyata puruhUtaM puruShTutam | indraM gIrbhistaviShamA vivAsata

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृक्षु सासहिम । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम

taM te madaM gR^iNImasi vR^iShaNaM pR^ikShu sAsahim | u lokakR^itnumadrivo harishriyam

एदु मधोर्मदिन्तरं सिञ्च्हाध्वर्यो अन्धसः । एवा हि वीरस्तवते सदावृधः

edu madhormadintara.N si~nchAdhvaryo andhasaH | evA hi vIrastavate sadAvR^idhaH

इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत । ब्रह्मकृते विपश्च्हिते पनस्यवे

indrAya sAma gAyata viprAya bR^ihate bR^ihat | brahmakR^ite vipashchite panasyave

सखाय आ शिषामहे ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । स्तुष ऊ षु वो नृतमाय धृष्णवे

sakhAya A shiShAmahe brahmendrAya vajriNe | stuSha U Shu vo nR^itamAya dhR^iShNave

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमां देवतातये । यद्धंसि वृत्रमोजसा शच्हीपते

gR^iNe tadindra te shava upamAM devatAtaye | yaddha.Nsi vR^itramojasA shachIpate

एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगोह्य । गिरिर्न विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः

endra no gadhi priya satrAjidagohya | girirna vishvataH pR^ithuH patirdivaH

वेत्था हि निरृतीनां वज्रहस्त परिवृजम । अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव

vetthA hi nirR^itInAM vajrahasta parivR^ijam | aharahaH shundhyuH paripadAmiva

अपामीवामप स्त्रिधमप सेधत दुर्मतिम । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः

apAmIvAmapa stridhamapa sedhata durmatim | AdityAso yuyotanA no a.NhasaH

अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्ह्छसे

abhrAtR^ivyo anA tvamanApirindra januShA sanAdasi | yudhedApitvamichChase

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थात समन्यवः । दृढा च्हिद्यमयिष्णवः

A gantA mA riShaNyata prasthAvAno mApa sthAta samanyavaH | dR^iDhA chidyamayiShNavaH

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विच्हर्षणे । आ वीरं पृतनासहम

tvaM na indrA bhara ojo nR^imNa.N shatakrato vicharShaNe | A vIraM pR^itanAsaham

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः

adhA hIndra girvaNa upa tvA kAma Imahe sasR^igmahe | udeva gmanta udabhiH

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

sIdantaste vayo yathA goshrIte madhau madire vivakShaNe | abhi tvAmindra nonumaH

स्वादोरित्था विषूवतो मधोः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभथा वस्वीरनु स्वराज्यम

svAdoritthA viShUvato madhoH pibanti gauryaH | yA indreNa sayAvarIrvR^iShNA madanti shobhathA vasvIranu svarAjyam

इत्था हि सोम इन्मदो ब्रह्म च्हकार वर्धनम । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्च्हन्ननु स्वराज्यम

itthA hi soma inmado brahma chakAra vardhanam | shaviShTha vajrinnojasA pR^ithivyA niH shashA ahimarchannanu svarAjyam

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत

indro madAya vAvR^idhe shavase vR^itrahA nR^ibhiH | taminmahatsvAjiShUtimarbhe havAmahe sa vAjeShu pra no.aviShat

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्च्हन्ननु स्वराज्यम

prehyabhIhi dhR^iShNuhi na te vajro ni ya.Nsate | indra nR^imNa.N hi te shavo hano vR^itraM jayA apo.archannanu svarAjyam

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनम । युङ्क्ष्वा मदच्ह्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

yadudIrata Ajayo dhR^iShNave dhIyate dhanam | yu~NkShvA madachyutA harI ka.N hanaH kaM vasau dadho.asmA.N indra vasau dadhaH

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

akShannamImadanta hyava priyA adhUShata | astoShata svabhAnavo viprA naviShThayA matI yojA nvindra te harI

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । कदा नः सूनृतावतः कर इदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

upo Shu shR^iNuhI giro maghavanmAtathA iva | kadA naH sUnR^itAvataH kara idarthayAsa idyojA nvindra te harI

च्हन्द्रमा अप्स्वा3न्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

chandramA apsvA3ntarA suparNo dhAvate divi | na vo hiraNyanemayaH padaM vindanti vidyuto vittaM me asya rodasI

प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम । स्तोता वामश्विनावृशि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम

prati priyatama.N rathaM vR^iShaNaM vasuvAhanam | stotA vAmashvinAvR^ishi stomebhirbhUShati prati mAdhvI mama shruta.N havam

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम । युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

A te agna idhImahi dyumantaM devAjaram | yuddha syA te panIyasI samiddIdayati dyavISha.N stotR^ibhya A bhara

आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे । शीरं पावकशोच्हिषं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णबर्हिषं विवक्षसे

AgniM na svavR^iktibhirhotAraM tvA vR^iNImahe | shIraM pAvakashochiShaM vi vo made yaj~neShu stIrNabarhiShaM vivakShase

भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम । अथा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावो न यवसे विवक्षसे

bhadraM no api vAtaya mano dakShamuta kratum | athA te sakhye andhaso vi vo made raNA gAvo na yavase vivakShase

क्रत्वा महां अनुष्वधं भीम आ वावृते शवः । श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवां दधे हस्तयोर्वज्रमायसम

kratvA mahA.N anuShvadhaM bhIma A vAvR^ite shavaH | shriya R^iShva upAkayorni shiprI harivAM dadhe hastayorvajramAyasam

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्रा च्हिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

sa ghA taM vR^iShaNa.N rathamadhi tiShThAti govidam | yaH pAtra.N hAriyojanaM pUrNamindrA chiketati yojA nvindra te harI

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

agniM taM manye yo vasurastaM yaM yanti dhenavaH | astamarvanta Ashavo.astaM nityAso vAjina iSha.N stotR^ibhya A bhara

न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम । सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः

na tama.Nho na duritaM devAso aShTa martyam | sajoShaso yamaryamA mitro nayati varuNo ati dviShaH

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

pari pra dhanvendrAya soma svAdurmitrAya pUShNe bhagAya

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

paryU Shu pra dhanva vAjasAtaye pari vR^itrANi sakShaNiH | dviShastaradhyA R^iNayA na Irase

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

pavasva soma mahAntsamudraH pitA devAnAM vishvAbhi dhAma

इन्दुः पविष्ट च्हारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

induH paviShTa chArurmadAyApAmupasthe kavirbhagAya

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

anu hi tvA suta.N soma madAmasi mahe samaryarAjye | vAjA.N abhi pavamAna pra gAhase

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम । ऋध्यामा त ओहैः

agne tamadyAshvaM na stomaiH kratuM na bhadra.N hR^idispR^isham | R^idhyAmA ta ohaiH

आविर्मर्या आ वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सवम । स्वर्गां अर्वन्तो जयत

AvirmaryA A vAjaM vAjino agmaM devasya savituH savam | svargA.N arvanto jayata

विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे

vishvatodAvanvishvato na A bhara yaM tvA shaviShThamImahe

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

eSha brahmA ya R^itviya indro nAma shruto gR^iNe

ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ

brahmANa indraM mahayanto arkairavardhayannahaye hantavA u

शं पदं मघं रयीषिणो न काममव्रतो हिनोति न स्पृशद्रयिम

shaM padaM magha.N rayIShiNo na kAmamavrato hinoti na spR^ishadrayim

सदा गावः शुच्हयो विश्वधायसः सदा देवा अरेपसः

sadA gAvaH shuchayo vishvadhAyasaH sadA devA arepasaH

आ याहि वनसा सह गावः सच्हन्त वर्त्तनिं यदूधभिः

A yAhi vanasA saha gAvaH sachanta varttaniM yadUdhabhiH

अर्च्हन्त्यर्कं मरुतः स्वर्क्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

archantyarkaM marutaH svarkkA A stobhati shruto yuvA sa indraH

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

agne tvaM no antama uta trAtA shivo bhuvo varUthyaH

भगो न च्हित्रो अग्निर्महोनां दधाति रत्नम

bhago na chitro agnirmahonAM dadhAti ratnam

विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन्यदि वेह नूनम

vishvasya pra stobha puro vA sanyadi veha nUnam

उषा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनिं सुजातता

uShA apa svasuShTamaH saM varttayati varttani.N sujAtatA

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च्ह विश्वे च्ह देवाः

imA nu kaM bhuvanA sIShadhemendrashcha vishve cha devAH

वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

vi srutayo yathA patha indra tvadyantu rAtayaH

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

ayA vAjaM devahita.N sanema madema shatahimAH suvIrAH

ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र

UrjA mitro varuNaH pinvateDAH pIvarImiShaM kR^iNuhI na indra

इन्द्रो विश्वस्य राजति

indro vishvasya rAjati

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम । स ईं ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुं सैनं सश्च्हद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम

trikadrukeShu mahiSho yavAshiraM tuvishuShmastR^impatsomamapibadviShNunA sutaM yathAvasham | sa IM mamAda mahi karma karttave mahAmuru.N saina.N sashchaddevo deva.N satya induH satyamindram

अयं सहस्रमानवो दृशः कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्म । ब्रध्नः समीच्हीरुषसः समैरयदरेपसः सोच्हेतसः स्वसरे मन्युमन्तश्च्हिता गोः

aya.N sahasramAnavo dR^ishaH kavInAM matirjyotirvidharma | bradhnaH samIchIruShasaH samairayadarepasaH sochetasaH svasare manyumantashchitA goH

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्ह्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्पतिः । हवामहे त्वा प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

endra yAhyupa naH parAvato nAyamachChA vidathAnIva satpatirastA rAjeva satpatiH | havAmahe tvA prayasvantaH suteShvA putrAso na pitaraM vAjasAtaye ma.NhiShThaM vAjasAtaye

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं श्रवांसि भूरिः । मंहिष्ठो गीर्भिरा च्ह यज्ञियो ववर्त्त राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री

tamindraM johavImi maghavAnamugra.N satrA dadhAnamapratiShkuta.N shravA.Nsi bhUriH | ma.NhiShTho gIrbhirA cha yaj~niyo vavartta rAye no vishvA supathA kR^iNotu vajrI

अस्तु श्रौष्ट्पुरो अग्निं धिया दध आ नु त्यच्ह्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे । यद्ध क्राणा विवस्वते नाभा सन्दाय नव्यसे । अध प्र नूनमुप यन्ति धीतयो देवांअच्ह्छा न धीतयः

astu shrauShTpuro agniM dhiyA dadha A nu tyachChardho divyaM vR^iNImaha indravAyU vR^iNImahe | yaddha krANA vivasvate nAbhA sandAya navyase | adha pra nUnamupa yanti dhItayo devA.NachChA na dhItayaH

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत । प्र शर्धाय प्र यज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे

pra vo mahe matayo yantu viShNave marutvate girijA evayAmarut | pra shardhAya pra yajyave sukhAdaye tavase bhandadiShTaye dhunivratAya shavase

अया रुच्हा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः । धारा पृष्ठस्य रोच्हते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियास्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

ayA ruchA hariNyA punAno vishvA dveShA.Nsi tarati sayugvabhiH sUro na sayugvabhiH | dhArA pR^iShThasya rochate punAno aruSho hariH | vishvA yadrUpA pariyAsyR^ikvabhiH saptAsyebhirR^ikvabhiH

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुमर्च्हामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम ऊर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः

abhi tyaM deva.N savitAramoNyoH kavikratumarchAmi satyasava.N ratnadhAmabhi priyaM matim UrdhvA yasyAmatirbhA adidyutatsavImani hiraNyapANiramimIta sukratuH kR^ipA svaH

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम । य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्ह्या कृपा । घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोच्हिष आजुह्वानस्य सर्पिषः

agni.N hotAraM manye dAsvantaM vasoH sUnu.N sahaso jAtavedasaM vipraM na jAtavedasam | ya UrdhvayA svadhvaro devo devAchyA kR^ipA | ghR^itasya vibhrAShTimanu shukrashochiSha AjuhvAnasya sarpiShaH

तव त्यन्नर्यं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्ह्यं कृतम । यो देवस्य शवसा प्रारिणा असु रिणन्नपः । भुवो विश्वमभ्यदेवमोजसा विदेदूर्जं शतक्रतुर्विदेदिषम

tava tyannaryaM nR^ito.apa indra prathamaM pUrvyaM divi pravAchyaM kR^itam | yo devasya shavasA prAriNA asu riNannapaH | bhuvo vishvamabhyadevamojasA videdUrja.N shatakraturvidediSham