अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम

agniM dUtaM vR^iNImahe hotAraM vishvavedasam | asya yaj~nasya sukratum

अग्निर्वृत्राणि जङ्घनद्द्रविणस्युर्विपन्यया । समिद्धः शुक्र आहुतः

agnirvR^itrANi ja~NghanaddraviNasyurvipanyayA | samiddhaH shukra AhutaH

प्रेष्ठं वो अतिथिं स्तुषे मित्रमिव प्रियम । अग्ने रथं न वेद्यम

preShThaM vo atithi.N stuShe mitramiva priyam | agne rathaM na vedyam

त्वं नो अग्ने महोभिः पाहि विश्वस्या अरातेः । उत द्विषो मर्त्यस्य

tvaM no agne mahobhiH pAhi vishvasyA arAteH | uta dviSho martyasya

एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः । एभिर्वर्धास इन्दुभिः

ehyU Shu bravANi te.agna itthetarA giraH | ebhirvardhAsa indubhiH

आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्ह्च्हित्सधस्थात । अग्ने त्वां कामये गिरा

A te vatso mano yamatparamAchchitsadhasthAt | agne tvAM kAmaye girA

त्वामग्ने पुष्करादध्यथर्वा निरमन्थत । मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः

tvAmagne puShkarAdadhyatharvA niramanthata | mUrdhno vishvasya vAghataH

अग्ने विवस्वदा भरास्मभ्यमूतये महे । देवो ह्यसि नो दृशे

agne vivasvadA bharAsmabhyamUtaye mahe | devo hyasi no dR^ishe

नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः । अमैरमित्रमर्दय

namaste agna ojase gR^iNanti deva kR^iShTayaH | amairamitramardaya

दूतं वो विश्ववेदसं हव्यवाहममर्त्यम । यजिष्ठमृञ्जसे गिरा

dUtaM vo vishvavedasa.N havyavAhamamartyam | yajiShThamR^i~njase girA

उप त्वा जामयो गिरो देदिशतीर्हविष्कृतः । वायोरनीके अस्थिरन

upa tvA jAmayo giro dedishatIrhaviShkR^itaH | vAyoranIke asthiran

उप त्वाग्ने दिवेदिवे दोषावस्तर्धिया वयम । नमो भरन्त एमसि

upa tvAgne divedive doShAvastardhiyA vayam | namo bharanta emasi

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमं रुद्राय दृशीकम

jarAbodha tadviviDDhi vishevishe yaj~niyAya | stoma.N rudrAya dR^ishIkam

प्रति त्यं च्हारुमध्वरं गोपीथाय प्र हूयसे । मरुद्भिरग्न आ गहि

prati tyaM chArumadhvaraM gopIthAya pra hUyase | marudbhiragna A gahi

अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः । सम्राजन्तमध्वराणाम

ashvaM na tvA vAravantaM vandadhyA agniM namobhiH | samrAjantamadhvarANAm

और्वभृगुवच्ह्छुच्हिमप्नवानवदा हुवे । अग्निं समुद्रवाससम

aurvabhR^iguvachChuchimapnavAnavadA huve | agni.N samudravAsasam

अग्निमिन्धानो मनसा धियं सच्हेत मर्त्यः । अग्निमिन्धे विवस्वभिः

agnimindhAno manasA dhiya.N sacheta martyaH | agnimindhe vivasvabhiH

आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिः पश्यन्ति वासरम । परो यदिध्यते दिवि

Aditpratnasya retaso jyotiH pashyanti vAsaram | paro yadidhyate divi

अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम । अच्ह्छा नप्त्रे सहस्वते

agniM vo vR^idhantamadhvarANAM purUtamam | achChA naptre sahasvate

अग्निस्तिग्मेन शोच्हिषा यंसद्विश्वं न्या3त्रिणम । अग्निर्नो वंसते रयिम

agnistigmena shochiShA ya.NsadvishvaM nyA3triNam | agnirno va.Nsate rayim

अग्ने मृड महां अस्यय आ देवयुं जनम । इयेथ बर्हिरासदम

agne mR^iDa mahA.N asyaya A devayuM janam | iyetha barhirAsadam

अग्ने रक्षा णो अंहसः प्रति स्म देव रीषतः । तपिष्ठैरजरो दह

agne rakShA No a.NhasaH prati sma deva rIShataH | tapiShThairajaro daha

अग्ने युङ्क्ष्वा हि ये तवाश्वासो देव साधवः । अरं वहन्त्याशवः

agne yu~NkShvA hi ye tavAshvAso deva sAdhavaH | araM vahantyAshavaH

नि त्वा नक्ष्य विश्पते द्युमन्तं धीमहे वयम । सुवीरमग्न आहुत

ni tvA nakShya vishpate dyumantaM dhImahe vayam | suvIramagna Ahuta

अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम । अपां रेतांसि जिन्वति

agnirmUrdhA divaH kakutpatiH pR^ithivyA ayam | apA.N retA.Nsi jinvati

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम । अग्ने देवेषु प्र वोच्हः

imamU Shu tvamasmAka.N saniM gAyatraM navyA.Nsam | agne deveShu pra vochaH

तं त्वा गोपवनो गिरा जनिष्ठदग्ने अङ्गरः । स पावक श्रुधी हवम

taM tvA gopavano girA janiShThadagne a~NgaraH | sa pAvaka shrudhI havam

परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत । दधद्रत्नानि दाशुषे

pari vAjapatiH kaviragnirhavyAnyakramIt | dadhadratnAni dAshuShe

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम

udu tyaM jAtavedasaM devaM vahanti ketavaH | dR^ishe vishvAya sUryam

कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवच्हातनम

kavimagnimupa stuhi satyadharmANamadhvare | devamamIvachAtanam

शं नो देवीरभिष्टये शं नो भवन्तु पीतये । शं योरभि स्रवन्तु नः

shaM no devIrabhiShTaye shaM no bhavantu pItaye | shaM yorabhi sravantu naH

कस्य नूनं परीणसि धियो जिन्वसि सत्पते । जोषाता यस्य ते गिरः

kasya nUnaM parINasi dhiyo jinvasi satpate | joShAtA yasya te giraH

यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च्ह दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम

yaj~nAyaj~nA vo agnaye girAgirA cha dakShase | prapra vayamamR^itaM jAtavedasaM priyaM mitraM na sha.NsiSham

त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वं दयन्त गोनाम

tve agne svAhuta priyAsaH santu sUrayaH | yantAro ye maghavAno janAnAmUrvaM dayanta gonAm

अग्ने जरितर्विश्पतिस्तपानो देव रक्षसः । अप्रोषिवान्गृहपते महां असि दिवस्पायुर्दुरोणयुः

agne jaritarvishpatistapAno deva rakShasaH | aproShivAngR^ihapate mahA.N asi divaspAyurduroNayuH

अग्ने विवस्वदुषसश्च्हित्रं राधो अमर्त्य । आ दाशुषे जातवेदो वहा त्वमद्या देवां उषर्बुधः

agne vivasvaduShasashchitra.N rAdho amartya | A dAshuShe jAtavedo vahA tvamadyA devA.N uSharbudhaH

त्वं नश्च्हित्र ऊत्या वसो राधांसि च्होदय । अस्य रायस्त्वमग्ने रथीरसि विदा गाधं तुच्हे तु नः

tvaM nashchitra UtyA vaso rAdhA.Nsi chodaya | asya rAyastvamagne rathIrasi vidA gAdhaM tuche tu naH

त्वमित्सप्रथा अस्यग्ने त्रातरृतः कविः । त्वां विप्रासः समिधान दीदिव आ विवासन्ति वेधसः

tvamitsaprathA asyagne trAtarR^itaH kaviH | tvAM viprAsaH samidhAna dIdiva A vivAsanti vedhasaH

आ नो अग्ने वयोवृधं रयिं पावक शंस्यम । रास्वा च्ह न उपमाते पुरुस्पृहं सुनीती सुयशस्तरम

A no agne vayovR^idha.N rayiM pAvaka sha.Nsyam | rAsvA cha na upamAte puruspR^iha.N sunItI suyashastaram

यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम । मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्वग्नये

yo vishvA dayate vasu hotA mandro janAnAm | madhorna pAtrA prathamAnyasmai pra stomA yantvagnaye

एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे । प्रियं च्हेतिष्ठमरतिं स्वाध्वरं विश्वस्य दूतममृतम

enA vo agniM namasorjo napAtamA huve | priyaM chetiShThamarati.N svAdhvaraM vishvasya dUtamamR^itam

शेषे वनेषु मातृषु सं त्वा मर्तास इन्धते । अतन्द्रो हव्यं वहसि हविष्कृत आदिद्देवेषु राजसि

sheShe vaneShu mAtR^iShu saM tvA martAsa indhate | atandro havyaM vahasi haviShkR^ita AdiddeveShu rAjasi

अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन्व्रतान्यादधुः । उपो षु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्तु नो गिरः

adarshi gAtuvittamo yasminvratAnyAdadhuH | upo Shu jAtamAryasya vardhanamagniM nakShantu no giraH

अग्निमीडिष्वावसे गाथाभिः शीरशोच्हिषम । अग्निं राये पुरुमीढ श्रुतं नरोऽग्निः सुदीतये छर्दिः

agnimIDiShvAvase gAthAbhiH shIrashochiSham | agni.N rAye purumIDha shrutaM naro.agniH sudItaye ChardiH

श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर्देवैरग्ने सयावभिः । आ सीदतु बर्हिषि मित्रो अर्यमा प्रातर्यावभिरध्वरे

shrudhi shrutkarNa vahnibhirdevairagne sayAvabhiH | A sIdatu barhiShi mitro aryamA prAtaryAvabhiradhvare

प्र दैवोदासो अग्निर्देव इन्द्रो न मज्मना । अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य शर्मणि

pra daivodAso agnirdeva indro na majmanA | anu mAtaraM pR^ithivIM vi vAvR^ite tasthau nAkasya sharmaNi

अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोच्हनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण

adha jmo adha vA divo bR^ihato rochanAdadhi | ayA vardhasva tanvA girA mamA jAtA sukrato pR^iNa

कायमानो वना त्वं यन्मातॄरजगन्नपः । न तत्ते अग्ने प्रमृषे निवर्तनं यद्दूरे सन्निहाभुवः

kAyamAno vanA tvaM yanmAtR^IrajagannapaH | na tatte agne pramR^iShe nivartanaM yaddUre sannihAbhuvaH

नि त्वामग्ने मनुर्दधे ज्योतिर्जनाय शश्वते । दीदेथ कण्व ऋतजात उक्षितो यं नमस्यन्ति कृष्टयः

ni tvAmagne manurdadhe jyotirjanAya shashvate | dIdetha kaNva R^itajAta ukShito yaM namasyanti kR^iShTayaH

देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्वासिच्हम । उद्वा सिञ्जध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते

devo vo draviNodAH pUrNAM vivaShTvAsicham | udvA si~njadhvamupa vA pR^iNadhvamAdidvo deva ohate

ऊर्ध्व ऊ षु ण ऊतये तिष्ठा देवो न सविता । ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यदञ्जिभिर्वाघद्भिर्विह्वयामहे

Urdhva U Shu Na Utaye tiShThA devo na savitA | Urdhvo vAjasya sanitA yada~njibhirvAghadbhirvihvayAmahe

प्र यो राये निनीषति मर्तो यस्ते वसो दाशत । स वीरं धत्ते अग्न उक्थशंसिनं त्मना सहस्रपोषिणम

pra yo rAye ninIShati marto yaste vaso dAshat | sa vIraM dhatte agna ukthasha.NsinaM tmanA sahasrapoShiNam

प्र वो यह्वं पुरूणां विशां देवयतीनाम । अग्निं सूक्तेभिर्वच्होभिर्वृणीमहे यंसमिदन्य इन्धते

pra vo yahvaM purUNAM vishAM devayatInAm | agni.N sUktebhirvachobhirvR^iNImahe ya.Nsamidanya indhate

अयमग्निः सुवीर्यस्येशे हि सौभगस्य । राय ईशे स्वपत्यस्य गोमत ईशे वृत्रहथानाम

ayamagniH suvIryasyeshe hi saubhagasya | rAya Ishe svapatyasya gomata Ishe vR^itrahathAnAm

सखायस्त्वा ववृमहे देवं मर्तास ऊतये । अपां नपातं सुभगं सुदंससं सुप्रतूर्तिमनेहसम

sakhAyastvA vavR^imahe devaM martAsa Utaye | apAM napAta.N subhaga.N suda.Nsasa.N supratUrtimanehasam

आ जुहोता हविषा मर्जयध्वं नि होतारं गृहपतिं दधिध्वम । इडस्पदे नमसा रातहव्यं सपर्यता यजतं पस्त्यानाम

A juhotA haviShA marjayadhvaM ni hotAraM gR^ihapatiM dadhidhvam | iDaspade namasA rAtahavya.N saparyatA yajataM pastyAnAm

च्हित्र इच्ह्छिशोस्तरुणस्य वक्षथो न यो मातरावन्वेति धातवे । अनूधा यदजीजनदधा च्हिदा ववक्षत्सद्यो महि दूत्या3ं च्हरन

chitra ichChishostaruNasya vakShatho na yo mAtarAvanveti dhAtave | anUdhA yadajIjanadadhA chidA vavakShatsadyo mahi dUtyA3M charan

इमं स्तोममर्हते जातवेदसे रथमिव सं महेमा मनीषया । भद्रा हि नः प्रमतिरस्य संसद्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

ima.N stomamarhate jAtavedase rathamiva saM mahemA manIShayA | bhadrA hi naH pramatirasya sa.Nsadyagne sakhye mA riShAmA vayaM tava

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्नाः पात्रं जनयन्त देवाः

mUrdhAnaM divo aratiM pR^ithivyA vaishvAnaramR^ita A jAtamagnim | kavi.N samrAjamatithiM janAnAmAsannAH pAtraM janayanta devAH

वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरग्ने जनयन्त देवाः । तं त्वा गिरः सुष्टुतयो वाजयन्त्याजिं न गिर्ववाहो जिग्युरश्वाः

vi tvadApo na parvatasya pR^iShThAdukthebhiragne janayanta devAH | taM tvA giraH suShTutayo vAjayantyAjiM na girvavAho jigyurashvAH

आ वो राजानमध्वरस्य रुद्रं होतारं सत्ययजं रोदस्योः । अग्निं पुरा तनयित्नोरच्हित्ताद्धिरण्यरूपमवसे कृणुध्वम

A vo rAjAnamadhvarasya rudra.N hotAra.N satyayaja.N rodasyoH | agniM purA tanayitnorachittAddhiraNyarUpamavase kR^iNudhvam

इन्धे राजा समर्यो नमोभिर्यस्य प्रतीकमाहुतं घृतेन । नरो हव्येभिरीडते सबाध आग्निरग्रमुषसामशोच्हि

indhe rAjA samaryo namobhiryasya pratIkamAhutaM ghR^itena | naro havyebhirIDate sabAdha AgniragramuShasAmashochi

प्र केतुना बृहता यात्यग्निरा रोदसी वृषभो रोरवीति । दिवश्च्हिदन्तादुपमामुदानडपामुपस्थे महिषो ववर्ध

pra ketunA bR^ihatA yAtyagnirA rodasI vR^iShabho roravIti | divashchidantAdupamAmudAnaDapAmupasthe mahiSho vavardha

अग्निं नरो दीधितिभिरण्योर्हस्तच्ह्युतं जनयत प्रशस्तम । दूरेदृशं गृहपतिमथव्युम

agniM naro dIdhitibhiraNyorhastachyutaM janayata prashastam | dUredR^ishaM gR^ihapatimathavyum

अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम । यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सस्रते नाकमच्ह्छ

abodhyagniH samidhA janAnAM prati dhenumivAyatImuShAsam | yahvA iva pra vayAmujjihAnAH pra bhAnavaH sasrate nAkamachCha

प्र भूर्जयन्तं महां विपोधां मूरैरमूरं पुरां दर्माणम । नयन्तं गीर्भिर्वना धियं धा हरिश्मश्रुं न वार्मणा धनर्च्हिम

pra bhUrjayantaM mahAM vipodhAM mUrairamUraM purAM darmANam | nayantaM gIrbhirvanA dhiyaM dhA harishmashruM na vArmaNA dhanarchim

शुक्रं ते अन्यद्यजतं ते अन्यद्विषुरूपे अहनी द्यौरिवासि । विश्वा हि माया अवसि स्वधावन्भद्रा ते पूषन्निह रातिरस्तु

shukraM te anyadyajataM te anyadviShurUpe ahanI dyaurivAsi | vishvA hi mAyA avasi svadhAvanbhadrA te pUShanniha rAtirastu

इडामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे

iDAmagne puruda.Nsa.N saniM goH shashvattama.N havamAnAya sAdha | syAnnaH sUnustanayo vijAvAgne sA te sumatirbhUtvasme

प्र होता जातो महान्नभोविन्नृषद्मा सीददपां विवर्ते । दधद्यो धायी सुते वयांसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः

pra hotA jAto mahAnnabhovinnR^iShadmA sIdadapAM vivarte | dadhadyo dhAyI sute vayA.Nsi yantA vasUni vidhate tanUpAH

प्र सम्राजमसुरस्य प्रश्स्तं पुंसः कृष्टीनामनुमाद्यस्य । इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दद्वारा वन्दमाना विवष्टु

pra samrAjamasurasya prashstaM pu.NsaH kR^iShTInAmanumAdyasya | indrasyeva pra tavasaskR^itAni vandadvArA vandamAnA vivaShTu

अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इवेत्सुभृतो गर्भिणीभिः । दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः

araNyornihito jAtavedA garbha ivetsubhR^ito garbhiNIbhiH | divediva IDyo jAgR^ivadbhirhaviShmadbhirmanuShyebhiragniH

सनादग्ने मृणसि यातुधानान्न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । अनु दह सहमूरान्कयादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः

sanAdagne mR^iNasi yAtudhAnAnna tvA rakShA.Nsi pR^itanAsu jigyuH | anu daha sahamUrAnkayAdo mA te hetyA mukShata daivyAyAH

अग्न ओजिष्ठमा भर द्युम्नमस्मभ्यमध्रिगो । प्र नो राये पनीयसे रत्सि वाजाय पन्थाम

agna ojiShThamA bhara dyumnamasmabhyamadhrigo | pra no rAye panIyase ratsi vAjAya panthAm

यदि वीरो अनु ष्यादग्निमिन्धीत मर्त्यः । आजुह्वद्धव्यमानुषक्षर्म भक्षीत दैव्यम

yadi vIro anu ShyAdagnimindhIta martyaH | AjuhvaddhavyamAnuShakSharma bhakShIta daivyam

त्वेषस्ते धूम ऋण्वति दिवि सं च्ह्छुक्र आततः । सूरो न हि द्युता त्वं कृपा पावक रोच्हसे

tveShaste dhUma R^iNvati divi saM chChukra AtataH | sUro na hi dyutA tvaM kR^ipA pAvaka rochase

त्वं हि क्षैतवद्यशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे । त्वं विच्हर्षणे श्रवो वसो पुष्टिं न पुष्यसि

tva.N hi kShaitavadyasho.agne mitro na patyase | tvaM vicharShaNe shravo vaso puShTiM na puShyasi

प्रातरग्निः पुरुप्रियो विष स्तवेतातिथिः । विश्वे यस्मिन्नमर्त्ये हव्यं मर्तास इन्धते

prAtaragniH purupriyo viSha stavetAtithiH | vishve yasminnamartye havyaM martAsa indhate

यद्वाहिष्ठं तदग्नये बृहदर्च्ह विभावसो । महिषीव त्वद्रयिस्त्वद्वाजा उदीरते

yadvAhiShThaM tadagnaye bR^ihadarcha vibhAvaso | mahiShIva tvadrayistvadvAjA udIrate

विशोविशो वो अतिथिं वाजयन्तः पुरुप्रियम । अग्निं वो दुर्यं वच्हः स्तुषे शूषस्य मन्मभिः

vishovisho vo atithiM vAjayantaH purupriyam | agniM vo duryaM vachaH stuShe shUShasya manmabhiH

बृहद्वयो हि भानवेऽर्च्हा देवायाग्नये । यं मित्रं न प्रशस्तये मर्तासो दधिरे पुरः

bR^ihadvayo hi bhAnave.archA devAyAgnaye | yaM mitraM na prashastaye martAso dadhire puraH

अगन्म वृत्रहन्तमं ज्येष्ठमग्निमानवम । य स्म श्रुतर्वन्नार्क्षे बृहदनीक इध्यते

aganma vR^itrahantamaM jyeShThamagnimAnavam | ya sma shrutarvannArkShe bR^ihadanIka idhyate

सोमं राजानं वरुणमग्निमन्वारभामहे । आदित्यं विष्णुं सूर्यं ब्रह्मानं च्ह बृहस्पतिम

soma.N rAjAnaM varuNamagnimanvArabhAmahe | AdityaM viShNu.N sUryaM brahmAnaM cha bR^ihaspatim

इत एत उदारुहन्दिवः पृष्ठान्या रुहन । प्र भूर्जयो यथा पथोद्यामङ्गिरसो ययुः

ita eta udAruhandivaH pR^iShThAnyA ruhan | pra bhUrjayo yathA pathodyAma~Ngiraso yayuH

राये अग्ने महे त्वा दानाय समिधीमहि । ईडिष्वा हि महे वृषं द्यावा होत्राय पृथिवी

rAye agne mahe tvA dAnAya samidhImahi | IDiShvA hi mahe vR^iShaM dyAvA hotrAya pR^ithivI

त्वमग्ने वसूंरिह रुद्रां आदित्यां उत । यजा स्वध्वरं जनं मनुजातं घृतप्रुषम

tvamagne vasU.Nriha rudrA.N AdityA.N uta | yajA svadhvaraM janaM manujAtaM ghR^itapruSham

प्र होत्रे पूर्व्यं वच्होऽग्नये भरता बृहत । विपां ज्योतींषि बिभ्रते न वेधसे

pra hotre pUrvyaM vacho.agnaye bharatA bR^ihat | vipAM jyotI.NShi bibhrate na vedhase

अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो । अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः

agne vAjasya gomata IshAnaH sahaso yaho | asme dhehi jAtavedo mahi shravaH

अग्ने यजिष्ठो अध्वरे देवां देवयते यज । होता मन्द्रो वि राजस्यति स्रिधः

agne yajiShTho adhvare devAM devayate yaja | hotA mandro vi rAjasyati sridhaH

जज्ञानः सप्त मातृभिर्मेधामाशासत श्रिये । अयं ध्रुवो रयीणां च्हिकेतदा

jaj~nAnaH sapta mAtR^ibhirmedhAmAshAsata shriye | ayaM dhruvo rayINAM chiketadA

ईडिष्वा हि प्रतीव्या3ं यजस्व जातवेदसम । च्हरिष्णुधूममगृभीतशोच्हिषम

IDiShvA hi pratIvyA3M yajasva jAtavedasam | chariShNudhUmamagR^ibhItashochiSham

अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम

apa tyaM vR^ijina.N ripu.N stenamagne durAdhyam | daviShThamasya satpate kR^idhI sugam

प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोच्हिषे । उपस्तुतासो अग्नये

pra ma.NhiShThAya gAyata R^itAvne bR^ihate shukrashochiShe | upastutAso agnaye

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमाविथ

pra so agne tavotibhiH suvIrAbhistarati vAjakarmabhiH | yasya tva.N sakhyamAvitha

तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमूहिषे

taM gUrdhayA svarNaraM devAso devamaratiM dadhanvire | devatrA havyamUhiShe

मा नो हृणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एशः । यः सुहोता स्वध्वरः

mA no hR^iNIthA atithiM vasuragniH puruprashasta eshaH | yaH suhotA svadhvaraH

भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः

bhadro no agnirAhuto bhadrA rAtiH subhaga bhadro adhvaraH | bhadrA uta prashastayaH

तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं च्हिदत्रिणम । मन्युं जनस्य दूढ्यम

tadagne dyumnamA bhara yatsAsAhA sadane kaM chidatriNam | manyuM janasya dUDhyam