तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत

tamindraM vAjayAmasi mahe vR^itrAya hantave | sa vR^iShA vR^iShabho bhuvat

यदिन्द्राहं तथा त्वमीशीय वस्व एक इत । स्तोता मे गोसखा स्यात

yadindrAhaM tathA tvamIshIya vasva eka it | stotA me gosakhA syAt

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम । इन्द्रः स नो युवा सखा

ya AnayatparAvataH sunItI turvashaM yadum | indraH sa no yuvA sakhA

इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे । युजं वृत्रेषु वज्रिणम

indraM vayaM mahAdhana indramarbhe havAmahe | yujaM vR^itreShu vajriNam

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर

bhindhi vishvA apa dviShaH pari bAdho jahI mR^idhaH | vasu spArhaM tadA bhara

इम उ त्वा वि च्हक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम

ima u tvA vi chakShate sakhAya indra sominaH | puShTAvanto yathA pashum

देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम । वृष्णामस्मभ्यमूतये

devAnAmidavo mahattadA vR^iNImahe vayam | vR^iShNAmasmabhyamUtaye

क्वा3स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

kvA3sya vR^iShabho yuvA tuvigrIvo anAnataH | brahmA kasta.N saparyati

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्ह्यम । इत्था च्हन्द्रमसो गृहे

atrAha goramanvata nAma tvaShTurapIchyam | itthA chandramaso gR^ihe

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने

pra va indrAya mAdana.N haryashvAya gAyata | sakhAyaH somapAvne

य इन्द्र च्हमसेष्वा सोमश्च्हमूषु ते सुतः । पिबेदस्य त्वमीशिषे

ya indra chamaseShvA somashchamUShu te sutaH | pibedasya tvamIshiShe

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वा3स्य गिर्वणः

ida.N hyanvojasA suta.N rAdhAnAM pate | pibA tvA3sya girvaNaH

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च्ह यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम

abhi pra gopatiM girendramarcha yathA vide | sUnu.N satyasya satpatim

भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जं शतक्रतो । यदिन्द्र मृडयासि नः

bhadrambhadraM na A bhareShamUrja.N shatakrato | yadindra mR^iDayAsi naH

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्ह्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत

eSho uShA apUrvyA vyuchChati priyA divaH | stuShe vAmashvinA bR^ihat

इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः । महां अभिष्टिरोजसा

indrehi matsyandhaso vishvebhiH somaparvabhiH | mahA.N abhiShTirojasA

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम । वच्हस्तच्ह्च्हिन्न ओहसे

ayamu te samatasi kapota iva garbhadhim | vachastachchinna ohase

वात आ वातु बेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे । प्र न अयूंषि तारिषत

vAta A vAtu beShaja.N shambhu mayobhu no hR^ide | pra na ayU.NShi tAriShat

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्या महोनाम

gavyo Shu No yathA purAshvayota rathayA | varivasyA mahonAm

अया धिया च्ह गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभुवः

ayA dhiyA cha gavyayA puruNAmanpuruShTuta | yatsomesoma AbhuvaH

उत्त्वा मन्दन्तु सोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि

uttvA mandantu somAH kR^iNuShva rAdho adrivaH | ava brahmadviSho jahi

सदा व इन्द्रश्च्हर्कृषदा उपो नु स सपर्यन । न देवो वृतः शूर इन्द्रः

sadA va indrashcharkR^iShadA upo nu sa saparyan | na devo vR^itaH shUra indraH

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत

indramidgAthino bR^ihadindramarkebhirarkiNaH | indraM vANIranUShata

इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये

indrA nu pUShaNA vaya.N sakhyAya svastaye | huvema vAjasAtaye

न कि इन्द्र त्वदुत्तरं न ज्यायो अस्ति वृत्रहन । न क्येवं यथा त्वम

na ki indra tvaduttaraM na jyAyo asti vR^itrahan | na kyevaM yathA tvam

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम

taraNiM vo janAnAM tradaM vAjasya gomataH | samAnamu pra sha.NsiSham

असृग्रमिन्द्र ते गिरः प्रति त्वामुदहासत । सजोषा वृषभं पतिम

asR^igramindra te giraH prati tvAmudahAsata | sajoShA vR^iShabhaM patim

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रास्पान्त्यद्रुहः

sunItho ghA sa martyo yaM maruto yamaryamA | mitrAspAntyadruhaH

यद्वीडाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम । वसु स्पार्हं तदा भर

yadvIDAvindra yatsthire yatparshAne parAbhR^itam | vasu spArhaM tadA bhara

श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं च्हर्षणीनाम । आशिषे राधसे महे

shrutaM vo vR^itrahantamaM pra shardhaM charShaNInAm | AshiShe rAdhase mahe

धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम । इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः

dhAnAvantaM karambhiNamapUpavantamukthinam | indra prAtarjuShasva naH

अपां फेनेन नमुच्हेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजय स्पृधः

apAM phenena namucheH shira indrodavartayaH | vishvA yadajaya spR^idhaH

इमे त इन्द्र सोमाः सुतासो ये च्ह सोत्वाः । तेषां मत्स्व प्रभूवसो

ime ta indra somAH sutAso ye cha sotvAH | teShAM matsva prabhUvaso

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्ह्छद्वि मातरम । क उग्राः के ह शृण्विरे

A bundaM vR^itrahA dade jAtaH pR^ichChadvi mAtaram | ka ugrAH ke ha shR^iNvire

ऋजुनीती नो वरुणो मित्रो नयति विद्वान । अर्यमा देवैः सजोषाः

R^ijunItI no varuNo mitro nayati vidvAn | aryamA devaiH sajoShAH

उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा यज्ञेष्वत्नत । वाश्रा अभिज्ञु यातवे

udu tye sUnavo giraH kAShThA yaj~neShvatnata | vAshrA abhij~nu yAtave

ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूं रनु । तवेदं सख्यमस्तृतम

brAhmaNAdindra rAdhasaH pibA somamR^itU.N ranu | taveda.N sakhyamastR^itam

वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः

vayaM ghA te api smasi stotAra indra girvaNaH | tvaM no jinva somapAH

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः

evA hyasi vIrayurevA shUra uta sthiraH | evA te rAdhyaM manaH

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvAmiddhi havAmahe sAtau vAjasya kArvaH | tvAM vR^itreShvindra satpatiM narastvAM kAShThAsvarvataH

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम

tarobhirvo vidadvasumindra.N sabAdha Utaye | bR^ihadgAyantaH sutasome adhvare huve bharaM na kAriNam

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम

taraNiritsiShAsati vAjaM purandhyA yujA | A va indraM puruhUtaM name girA nemiM taShTeva sudruvam

न हि वश्च्हरमं च्ह न वसिष्ठः परिमंस्ते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सच्हा विश्वे पिबन्तु कामिनः

na hi vashcharamaM cha na vasiShThaH parima.Nste | asmAkamadya marutaH sute sachA vishve pibantu kAminaH

न किष्टं कर्मणा नशद्यश्च्हकार सदावृधम । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

na kiShTaM karmaNA nashadyashchakAra sadAvR^idham | indraM na yaj~nairvishvagUrtamR^ibhvasamadhR^iShTaM dhR^iShNumojasA

य ऋते च्हिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । सन्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः

ya R^ite chidabhishriShaH purA jatrubhya AtR^idaH | sandhAtA sandhiM maghavA purUvasurniShkartA vihrutaM punaH

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये

A tvA sahasramA shataM yuktA rathe hiraNyaye | brahmayujo haraya indra keshino vahantu somapItaye

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुच्हयो विपश्च्हितोऽभि स्तोमैरनूषत

imA u tvA purUvaso giro vardhantu yA mama | pAvakavarNAH shuchayo vipashchito.abhi stomairanUShata

उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव

udu tye madhumattamA gira stomAsa Irate | satrAjito dhanasA akShitotayo vAjayanto rathA iva

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वां असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च्ह त्वे वृक्तबर्हिषः

yA indra bhuja AbharaH svarvA.N asurebhyaH | stotAraminmaghavannasya vardhaya ye cha tve vR^iktabarhiShaH

प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्च्हत । वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा

pra va indrAya bR^ihate maruto brahmArchata | vR^itra.N hanati vR^itrahA shatakraturvajreNa shataparvaNA

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि

indra kratuM na A bhara pitA putrebhyo yathA | shikShA No asminpuruhUta yAmani jIvA jyotirashImahi

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaM gha tvA sutAvanta Apo na vR^iktabarhiShaH | pavitrasya prasravaNeShu vR^itrahanpari stotAra Asate

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽविता । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः

satyamitthA vR^iShedasi vR^iShajUtirno.avitA | vR^iShA hyugra shR^iNviShe parAvati vR^iSho arvAvati shrutaH

यच्ह्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावां आ विवासति

yachChakrAsi parAvati yadarvAvati vR^itrahan | atastvA gIrbhirdyugadindra keshibhiH sutAvA.N A vivAsati

इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तये । छर्दिर्यच्ह्छ मघवद्भ्यश्च्ह मह्यं च्ह यावया दिद्युमेभ्यः

indra tridhAtu sharaNaM trivarUtha.N svastaye | ChardiryachCha maghavadbhyashcha mahyaM cha yAvayA didyumebhyaH

श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः

shrAyanta iva sUryaM vishvedindrasya bhakShata | vasUni jAto janimAnyojasA prati bhAgaM na dIdhimaH

आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत । उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋच्हीषम

A no vishvAsu havyamindra.N samatsu bhUShata | upa brahmANi savanAni vR^itrahanparamajyA R^ichIShama

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा च्हिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरन्दर प्र गायत्रा अगासिषुः

kveyatha kvedasi purutrA chiddhi te manaH | alarShi yudhma khajakR^itpurandara pra gAyatrA agAsiShuH

बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि । महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि

baNmahA.N asi sUrya baDAditya mahA.N asi | mahaste sato mahimA paniShTama mahnA deva mahA.N asi

इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः । आ शं तम शं तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः

indra nedIya edihi mitamedhAbhirUtibhiH | A shaM tama shaM tamAbhirabhiShTibhirA svApe svApibhiH

मो षु त्वा वाघतश्च्ह नारे अस्मन्नि रीरमन । आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

mo Shu tvA vAghatashcha nAre asmanni rIraman | ArAttAdvA sadhamAdaM na A gahIha vA sannupa shrudhi

सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पच्हता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः

sunota somapAvne somamindrAya vajriNe | pachatA paktIravase kR^iNudhvamitpR^iNannitpR^iNate mayaH

यदा कदा च्ह मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः । आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम

yadA kadA cha mIDhuShe stotA jareta martyaH | Adidvandeta varuNaM vipA girA dharttAraM vivratAnAm

पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

pAhi gA andhaso mada indrAya medhyAtithe | yaH sammishlo haryoryo hiraNyaya indro vajrI hiraNyayaH

उभयं शृणवच्ह्च्ह न इन्द्रो अर्वागिदं वच्हः । सत्राच्ह्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत

ubhaya.N shR^iNavachcha na indro arvAgidaM vachaH | satrAchyA maghavAntsomapItaye dhiyA shaviShTha A gamat

महे च्ह न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे । न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ

mahe cha na tvAdrivaH parA shulkAya dIyase | na sahasrAya nAyutAye vajrivo na shatAya shatAmagha

आ त्वा3द्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरङ्कृतम

A tvA3dya sabardughA.N huve gAyatravepasam | indraM dhenu.N sudughAmanyAmiShamurudhArAmara~NkR^itam

न त्वा बृहन्तो अद्रयो वरन्त इन्द्र वीडवः । यच्ह्छिक्षसि स्तुवते मावते वसु न किष्टदा मिनाति ते

na tvA bR^ihanto adrayo varanta indra vIDavaH | yachChikShasi stuvate mAvate vasu na kiShTadA minAti te

यदिन्द्र शासो अव्रतं च्ह्यावया सदसस्परि । अस्माकमंशुं मघवन्पुरुस्पृहं वसव्ये अधि बर्हय

yadindra shAso avrataM chyAvayA sadasaspari | asmAkama.NshuM maghavanpuruspR^ihaM vasavye adhi barhaya

कदा च्ह न स्तरीरसि नेन्द्र सश्च्हसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्ह्यते

kadA cha na starIrasi nendra sashchasi dAshuShe | upopennu maghavanbhUya innu te dAnaM devasya pR^ichyate

युङ्क्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाच्हीनो मघवन्त्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि

yu~NkShvA hi vR^itrahantama harI indra parAvataH | arvAchIno maghavantsomapItaya ugra R^iShvebhirA gahi

प्रत्यु अदर्श्यायत्यू3च्ह्छन्ती दुहिता दिवः । अपो मही वृणुते च्हक्षुषा तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरि

pratyu adarshyAyatyU3chChantI duhitA divaH | apo mahI vR^iNute chakShuShA tamo jyotiShkR^iNoti sUnari

कु ष्ठः को वामश्विना तपानो देवा मर्त्यः । घ्नता वामश्मया क्षपमाणोंशुनेत्थमु आदुन्यथा

ku ShThaH ko vAmashvinA tapAno devA martyaH | ghnatA vAmashmayA kShapamANo.Nshunetthamu AdunyathA

अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोमो दिविष्टिषु । तमश्विना पिबतं तिरो अह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे

ayaM vAM madhumattamaH sutaH somo diviShTiShu | tamashvinA pibataM tiro ahnyaM dhatta.N ratnAni dAshuShe

आ त्वा सोमस्य गल्दया सदा याच्हन्नहं ज्या । भूर्णिं मृगं न सवनेषु च्हुक्रुधं क ईशानं न याच्हिषत

A tvA somasya galdayA sadA yAchannahaM jyA | bhUrNiM mR^igaM na savaneShu chukrudhaM ka IshAnaM na yAchiShat

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्बभूविथ भरेभरे च्ह हव्यः

abhI ShatastadA bharendra jyAyaH kanIyasaH | purUvasurhi maghavanbabhUvitha bharebhare cha havyaH

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच्ह । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु

asAvi devaM goR^ijIkamandho nyasminnindro januShemuvocha | bodhAmasi tvA haryashva yaj~nairbodhA na stomamandhaso madeShu

सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा सनिष्यन्तश्च्हित्तुविनृम्ण वाजम । आ नो भर सुवितं यस्य कोना तना त्मना सह्यामा त्वोताः

suShvANAsa indra stumasi tvA saniShyantashchittuvinR^imNa vAjam | A no bhara suvitaM yasya konA tanA tmanA sahyAmA tvotAH

जगृह्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं च्हित्रं वृषणं रयिन्दाः

jagR^ihmA te dakShiNamindra hastaM vasUyavo vasupate vasUnAm | vidmA hi tvA gopati.N shUra gonAmasmabhyaM chitraM vR^iShaNa.N rayindAH

वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः । अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि च्हक्षुर्मुमुग्ध्या3स्मान्निधयेव बद्धान

vayaH suparNA upa sedurindraM priyamedhA R^iShayo nAdhamAnAH | apa dhvAntamUrNuhi pUrdhi chakShurmumugdhyA3smAnnidhayeva baddhAn

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

vidhuM dadrANa.N samane bahUnA.N yuvAna.N santaM palito jagAra | devasya pashya kAvyaM mahitvAdyA mamAra sa hyaH samAna

त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूढे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः

tva.N ha tyatsaptabhyo jAyamAno.ashatrubhyo abhavaH shatrurindra | gUDhe dyAvApR^ithivI anvavindo vibhumadbhyo bhuvanebhyo raNaM dhAH

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ । आ यो विश्वानि श्रवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वच्हांसि

udu brahmANyairata shravasyendra.N samarye mahayA vasiShTha | A yo vishvAni shravasA tatAnopashrotA ma Ivato vachA.Nsi

च्हक्रं यदस्याप्स्वा निषत्तमुतो तदस्मै मध्विच्ह्च्हच्ह्छद्यात । पृथिव्यामतिषितं यदूधः पयो गोष्वदधा ओषधीषु

chakraM yadasyApsvA niShattamuto tadasmai madhvichchachChadyAt | pR^ithivyAmatiShitaM yadUdhaH payo goShvadadhA oShadhIShu

त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथानाम । अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम

tyamU Shu vAjinaM devajUta.N sahovAnaM tarutAra.N rathAnAm | ariShTanemiM pR^itanAjamAshu.N svastaye tArkShyamihA huvema

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्य3ं विव्रतानाम । प्र श्मश्रुभिर्दोधुवदूर्ध्वधा भुवद्वि सेनाभिर्भयमानो वि राधसा

yajAmaha indraM vajradakShiNa.N harINA.N rathya3M vivratAnAm | pra shmashrubhirdodhuvadUrdhvadhA bhuvadvi senAbhirbhayamAno vi rAdhasA

यो नो वनुष्यन्नभिदाति मर्त उगणा वा मन्यमानस्तुरो वा । क्षिधी युधा शवसा वा तमिन्द्राभी ष्याम वृषमणस्त्वोताः

yo no vanuShyannabhidAti marta ugaNA vA manyamAnasturo vA | kShidhI yudhA shavasA vA tamindrAbhI ShyAma vR^iShamaNastvotAH

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भीरिडया मदन्ता

indrAparvatA bR^ihatA rathena vAmIriSha A vahata.N suvIrAH | vIta.N havyAnyadhvareShu devA vardhethAM gIrbhIriDayA madantA

आ त्वा सखायः सख्या ववृत्युस्तिरः पुरू च्हिदर्णवां जगम्याः । पितुर्नपातमा दधित वेधा अस्मिन्क्षये प्रतरां दीद्यानः

A tvA sakhAyaH sakhyA vavR^ityustiraH purU chidarNavAM jagamyAH | piturnapAtamA dadhita vedhA asminkShaye pratarAM dIdyAnaH

गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्च्हन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे

gAyanti tvA gAyatriNo.archantyarkamarkiNaH | brahmANastvA shatakrata udva.Nshamiva yemire

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

imamindra sutaM piba jyeShThamamartyaM madam | shukrasya tvAbhyakSharandhArA R^itasya sAdane

असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

asAvi soma indra te shaviShTha dhR^iShNavA gahi | A tvA pR^iNaktvindriya.N rajaH sUryo na rashmibhiH

एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो

endra yAhi haribhirupa kaNvasya suShTutim | divo amuShya shAsato divaM yaya divAvaso

आ त्वा गिरो रथीरिवास्थुः सुतेषु गिर्वणः । अभि त्वा समनूषत गावो वत्सं न धेनवः

A tvA giro rathIrivAsthuH suteShu girvaNaH | abhi tvA samanUShata gAvo vatsaM na dhenavaH

एतो न्विन्द्रं स्तवाम शुद्धं शुद्धेन साम्ना । शुद्धैरुक्थैर्वावृध्वांसं शुद्धैराशीर्वान्ममत्तु

eto nvindra.N stavAma shuddha.N shuddhena sAmnA | shuddhairukthairvAvR^idhvA.Nsa.N shuddhairAshIrvAnmamattu

प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरङ्गमाय जग्मयेऽपश्च्हादध्वने नरः

pratyasmai pipIShate vishvAni viduShe bhara | ara~NgamAya jagmaye.apashchAdadhvane naraH

आ नो वयोवयःशयं महान्तं गह्वरेष्ठां महान्तं पूर्विनेष्ठाम । उग्रं वच्हो अपावधीः

A no vayovayaHshayaM mahAntaM gahvareShThAM mahAntaM pUrvineShThAm | ugraM vacho apAvadhIH

स पूर्व्यो महोनां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुः पिता देवेषु धिय आनजे

sa pUrvyo mahonAM venaH kratubhirAnaje | yasya dvArA manuH pitA deveShu dhiya Anaje

दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्प्र न आयूंषि तारिषत

dadhikrAvNo akAriShaM jiShNorashvasya vAjinaH | surabhi no mukhA karatpra na AyU.NShi tAriShat

उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिःषिधे । शक्रो यथा सुतेषु नो रारणत्सख्येषु च्ह

ukthamindrAya sha.NsyaM vardhanaM puruniHShidhe | shakro yathA suteShu no rAraNatsakhyeShu cha

स घा यस्ते दिवो नरो धिया मर्तस्य शमतः । ऊती स बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति

sa ghA yaste divo naro dhiyA martasya shamataH | UtI sa bR^ihato divo dviSho a.Nho na tarati

वयश्च्हित्ते पतत्रिणो द्विपाच्ह्च्हतुष्पादर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूंरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि

vayashchitte patatriNo dvipAchchatuShpAdarjuni | uShaH prArannR^itU.Nranu divo antebhyaspari

अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोच्हने दिवः । कद्व ऋतं कदमृतं का प्रत्ना व आहुतिः

amI ye devA sthana madhya A rochane divaH | kadva R^itaM kadamR^itaM kA pratnA va AhutiH

ऋच्हं साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कृण्वते । वि ते सदसि राजतो यज्ञं देवेषु वक्षतः

R^icha.N sAma yajAmahe yAbhyAM karmANi kR^iNvate | vi te sadasi rAjato yaj~naM deveShu vakShataH

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य च्हरामसि प्रभूवसो । न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति तद्धर्य नो वच्हः

ime ta indra te vayaM puruShTuta ye tvArabhya charAmasi prabhUvaso | na hi tvadanyo girvaNo giraH saghatkShoNIriva prati taddharya no vachaH

अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम । यस्य द्यावो न विच्हरन्ति मानुषं भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्च्हत

abhi tyaM meShaM puruhUtamR^igmiyamindraM gIrbhirmadatA vasvo arNavam | yasya dyAvo na vicharanti mAnuShaM bhuje ma.NhiShThamabhi vipramarchata

घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा

ghR^itavatI bhuvanAnAmabhishriyorvI pR^ithvI madhudughe supeshasA | dyAvApR^ithivI varuNasya dharmaNA viShkabhite ajare bhUriretasA

प्र मन्दिने पितुमदर्च्हता वच्हो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना । अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हुवेमहि

pra mandine pitumadarchatA vacho yaH kR^iShNagarbhA nirahannR^ijishvanA | avasyavo vR^iShaNaM vajradakShiNaM marutvanta.N sakhyAya huvemahi

इन्द्र सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीष उक्थ्यम । विदे वृधस्य दक्षस्य महां हि षः

indra suteShu someShu kratuM punISha ukthyam | vide vR^idhasya dakShasya mahA.N hi ShaH

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः

yatsomamindra viShNavi yadvA gha trita Aptye | yadvA marutsu mandase samindubhiH

एन्दुमिन्द्राय सिञ्च्हत पिबाति सोम्यं मधु । प्र राधांसि च्होदयते महित्वना

endumindrAya si~nchata pibAti somyaM madhu | pra rAdhA.Nsi chodayate mahitvanA

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखायः स्तोम्यं नरम । कृष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत

eto nvindra.N stavAma sakhAyaH stomyaM naram | kR^iShTIryo vishvA abhyastyeka it

य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग

ya eka idvidayate vasu martAya dAshuShe | IshAno apratiShkuta indro a~Nga

यस्य त्यच्ह्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयन । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब

yasya tyachChambaraM made divodAsAya randhayan | aya.N sa soma indra te sutaH piba

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ च्हेतति । येना हंसि न्या3त्रिणं तमीमहे

ya indra somapAtamo madaH shaviShTha chetati | yenA ha.Nsi nyA3triNaM tamImahe

तुच्हे तुनाय तत्सु नो द्राधीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः समहसः कृणोतन

tuche tunAya tatsu no drAdhIya AyurjIvase | AdityAsaH samahasaH kR^iNotana

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibA somamindra mandatu tvA yaM te suShAva haryashvAdriH | soturbAhubhyA.N suyato nArvA

यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये

yo na idamidaM purA pra vasya AninAya tamu va stuShe | sakhAya indramUtaye

आ याह्ययमिन्दवेऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब

A yAhyayamindave.ashvapate gopata urvarApate | soma.N somapate piba

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः

tvayA ha svidyujA vayaM prati shvasantaM vR^iShabha bruvImahi | sa.Nsthe janasya gomataH

गावश्च्हिद्धा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः

gAvashchiddhA samanyavaH sajAtyena marutaH sabandhavaH | rihate kakubho mithaH

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्ह्च्हिद्भरन्तोऽवस्यवः । वज्रिञ्च्हित्रं हवामहे

vayamu tvAmapUrvya sthUraM na kachchidbharanto.avasyavaH | vajri~nchitra.N havAmahe

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीरर्च्हन्ननु स्वराज्यम

indra tubhyamidadrivo.anuttaM vajrinvIryam | yaddha tyaM mAyinaM mR^igaM tava tyanmAyayAvadhIrarchannanu svarAjyam

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा च्हिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

mahe no adya bodhayoSho rAye divitmatI | yathA chinno abodhayaH satyashravasi vAyye sujAte ashvasUnR^ite

पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

pavasva soma mahe dakShAyAshvo na nikto vAjI dhanAya

क ईं व्यक्ता नरः सनीडा रुद्रस्य मर्या अथ स्वश्वाः

ka IM vyaktA naraH sanIDA rudrasya maryA atha svashvAH

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महां अवीनामनुपूर्व्यः

pavasva soma dyumnI sudhAro mahA.N avInAmanupUrvyaH

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम

anavaste rathamashvAya takShustvaShTA vajraM puruhUta dyumantam

उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

upa prakShe madhumati kShiyantaH puShyema rayiM dhImahe ta indra

प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

pra va indrAya vR^itrahantamAya viprAya gAthaM gAyata yaM jujoShate

अच्हेत्यग्निश्च्हिकितिर्हव्यवाड्न सुमद्रथः

achetyagnishchikitirhavyavADna sumadrathaH