नमस्समस्तसंसारचक्रभ्रमणहेतवे ॥ गौरीकुचतटद्वन्द्वकुंकुमांकितवक्षसे ॥ १ ॥

namassamastasaMsAracakrabhramaNahetave ॥ gaurIkucataTadvandvakuMkumAMkitavakSase ॥ 1 ॥

सूत उवाच ॥ उक्त्वा भगवतो लब्धप्रसादादुपमन्युना ॥ नियमादुत्थितो वायुर्मध्ये प्राप्ते दिवाकरे ॥ २ ॥

sUta uvAca ॥ uktvA bhagavato labdhaprasAdAdupamanyunA ॥ niyamAdutthito vAyurmadhye prApte divAkare ॥ 2 ॥

ऋषयश्चापि ते सर्वे नैमिषारण्यवासिनः ॥ अथायमर्थः प्रष्टव्य इति कृत्वा विनिश्चयम् ॥ ३ ॥

RSayazcApi te sarve naimiSAraNyavAsinaH ॥ athAyamarthaH praSTavya iti kRtvA vinizcayam ॥ 3 ॥

कृत्वा यथा स्वकं कृत्यं प्रत्यहं ते यथा पुरा ॥ भगवंतमुपायांतं समीक्ष्य समुपाविशन् ॥ ४ ॥

kRtvA yathA svakaM kRtyaM pratyahaM te yathA purA ॥ bhagavaMtamupAyAMtaM samIkSya samupAvizan ॥ 4 ॥

अथासौ नियमस्यांते भगवानम्बरोद्भवः ॥ मध्ये मुनिसभायास्तु भेजे कॢप्तं वरासनम् ॥ ५ ॥

athAsau niyamasyAMte bhagavAnambarodbhavaH ॥ madhye munisabhAyAstu bheje klRptaM varAsanam ॥ 5 ॥

सुखासनोपविष्टश्च वायुर्लोकनमस्कृतः ॥ श्रीमद्विभूतिमीशस्य हृदि कृत्वेदमब्रवीत् ॥ ६ ॥

sukhAsanopaviSTazca vAyurlokanamaskRtaH ॥ zrImadvibhUtimIzasya hRdi kRtvedamabravIt ॥ 6 ॥

तं प्रपद्ये महादेवं सर्वज्ञमपराजितम् ॥ विभूतिस्सकलं यस्य चराचरमिदं जगत् ॥ ७ ॥

taM prapadye mahAdevaM sarvajJamaparAjitam ॥ vibhUtissakalaM yasya carAcaramidaM jagat ॥ 7 ॥

इत्याकर्ण्य शुभां वाणीमृषयः क्षीणकल्मषाः ॥ विभूतिविस्तरं श्रोतुमूचुस्ते परमं वचः ॥ ८ ॥

ityAkarNya zubhAM vANImRSayaH kSINakalmaSAH ॥ vibhUtivistaraM zrotumUcuste paramaM vacaH ॥ 8 ॥

ऋषय ऊचुः ॥ उक्तं भगवता वृत्तमुपमन्योर्महात्मनः ॥ क्षीरार्थेनापि तपसा यत्प्राप्तं परमेश्वरात् ॥ ९ ॥

RSaya UcuH ॥ uktaM bhagavatA vRttamupamanyormahAtmanaH ॥ kSIrArthenApi tapasA yatprAptaM paramezvarAt ॥ 9 ॥

दृष्टो ऽसौ वासुदेवेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ॥ धौम्याग्रजस्ततस्तेन कृत्वा पाशुपतं व्रतम् ॥ १० ॥

dRSTo 'sau vAsudevena kRSNenAkliSTakarmaNA ॥ dhaumyAgrajastatastena kRtvA pAzupataM vratam ॥ 10 ॥

प्राप्तं च परमं ज्ञानमिति प्रागेव शुश्रुम ॥ कथं स लब्धवान् कृष्णो ज्ञानं पाशुपतं परम् ॥ ११ ॥

prAptaM ca paramaM jJAnamiti prAgeva zuzruma ॥ kathaM sa labdhavAn kRSNo jJAnaM pAzupataM param ॥ 11 ॥

वायुरुवाच ॥ स्वेच्छया ह्यवतीर्णोपि वासुदेवस्सनातनः ॥ निंदयन्निव मानुष्यं देहशुद्धिं चकार सः ॥ १२ ॥

vAyuruvAca ॥ svecchayA hyavatIrNopi vAsudevassanAtanaH ॥ niMdayanniva mAnuSyaM dehazuddhiM cakAra saH ॥ 12 ॥

पुत्रार्थं हि तपस्तप्तुं गतस्तस्य महामुनेः ॥ आश्रमं मुनिभिर्दृष्टं दृष्टवांस्तत्र वै मुनिम् ॥ १३ ॥

putrArthaM hi tapastaptuM gatastasya mahAmuneH ॥ AzramaM munibhirdRSTaM dRSTavAMstatra vai munim ॥ 13 ॥

भस्मावदातसर्वांगं त्रिपुंड्रांकितमस्तकम् ॥ रुद्राक्षमालाभरणं जटामंडलमंडितम् ॥ १४ ॥

bhasmAvadAtasarvAMgaM tripuMDrAMkitamastakam ॥ rudrAkSamAlAbharaNaM jaTAmaMDalamaMDitam ॥ 14 ॥

तच्छिष्यभूतैर्मुनिभिश्शास्त्रैर्वेदमिवावृतम् ॥ शिवध्यानरतं शांतमुपमन्युं महाद्युतिम् ॥ १५ ॥

tacchiSyabhUtairmunibhizzAstrairvedamivAvRtam ॥ zivadhyAnarataM zAMtamupamanyuM mahAdyutim ॥ 15 ॥

नमश्चकार तं दृष्ट्वा हृष्टसर्वतनूरुहः ॥ बहुमानेन कृष्णो ऽसौ त्रिः कृत्वा तु प्रदक्षिणाम् ॥ स्तुतिं चकार सुप्रीत्या नतस्कंधः कृताञ्जलिः ॥ १६ ॥

namazcakAra taM dRSTvA hRSTasarvatanUruhaH ॥ bahumAnena kRSNo 'sau triH kRtvA tu pradakSiNAm ॥ stutiM cakAra suprItyA nataskaMdhaH kRtAJjaliH ॥ 16 ॥

तस्यावलोकनादेव मुनेः कृष्णस्य धीमतः ॥ नष्टमासीन्मलं सर्वं मायाजं कार्ममेव च ॥ १७ ॥

tasyAvalokanAdeva muneH kRSNasya dhImataH ॥ naSTamAsInmalaM sarvaM mAyAjaM kArmameva ca ॥ 17 ॥

तपःक्षीणमलं कृष्णमुपमन्युर्यथाविधिः ॥ भस्मनोद्धूल्य तं मन्त्रैरग्निरित्यादिभिः क्रमात् ॥ १८ ॥

tapaHkSINamalaM kRSNamupamanyuryathAvidhiH ॥ bhasmanoddhUlya taM mantrairagnirityAdibhiH kramAt ॥ 18 ॥

अथ पाशुपतं साक्षाद्व्रतं द्वादशमासिकम् ॥ कारयित्वा मुनिस्तस्मै प्रददौ ज्ञानमुत्तमम् ॥ १९ ॥

atha pAzupataM sAkSAdvrataM dvAdazamAsikam ॥ kArayitvA munistasmai pradadau jJAnamuttamam ॥ 19 ॥

तदाप्रभृति तं कृष्णं मुनयश्शंसितव्रताः ॥ दिव्याः पाशुपताः सर्वे परिवृत्योपतस्थिरे ॥ २० ॥

tadAprabhRti taM kRSNaM munayazzaMsitavratAH ॥ divyAH pAzupatAH sarve parivRtyopatasthire ॥ 20 ॥

ततो गुरुनियोगाद्वै कृष्णः परमशक्तिमान् ॥ तपश्चकार पुत्रार्थं सांबमुद्दिश्य शंकरम् ॥ २१ ॥

tato guruniyogAdvai kRSNaH paramazaktimAn ॥ tapazcakAra putrArthaM sAMbamuddizya zaMkaram ॥ 21 ॥

तपसो तेन वर्षांते दृष्टो ऽसौ परमेश्वरः ॥ श्रिया परमया युक्तस्सांबश्च सगणश्शिवः ॥ २२ ॥

tapaso tena varSAMte dRSTo 'sau paramezvaraH ॥ zriyA paramayA yuktassAMbazca sagaNazzivaH ॥ 22 ॥

वरार्थमाविर्भूतस्य हरस्य सुभगाकृतेः ॥ स्तुतिं चकार नत्वासौ कृष्णः सम्यक्कृतांजलिः ॥ २३ ॥

varArthamAvirbhUtasya harasya subhagAkRteH ॥ stutiM cakAra natvAsau kRSNaH samyakkRtAMjaliH ॥ 23 ॥

सांबं समगणव्यग्रो लब्धवान्पुत्रमात्मनः ॥ तपसा तुष्टचित्तेन दत्तं विष्णोश्शिवेन वै ॥ २४ ॥

sAMbaM samagaNavyagro labdhavAnputramAtmanaH ॥ tapasA tuSTacittena dattaM viSNozzivena vai ॥ 24 ॥

यस्मात्सांबो महादेवः प्रददौ पुत्रमात्मनः ॥ तस्माज्जांबवतीसूनुं सांबं चक्रे स नामतः ॥ २५ ॥

yasmAtsAMbo mahAdevaH pradadau putramAtmanaH ॥ tasmAjjAMbavatIsUnuM sAMbaM cakre sa nAmataH ॥ 25 ॥

तदेतत्कथितं सर्वं कृष्णस्यामितकर्मणः ॥ महर्षेर्ज्ञानलाभश्च पुत्रलाभश्च शंकरात् ॥ २६ ॥

tadetatkathitaM sarvaM kRSNasyAmitakarmaNaH ॥ maharSerjJAnalAbhazca putralAbhazca zaMkarAt ॥ 26 ॥

य इदं कीर्तयेन्नित्यं शृणुयाच्छ्रावयेत्तथा ॥ स विष्णोर्ज्ञानमासाद्य तेनैव सह मोदते ॥ २७ ॥

ya idaM kIrtayennityaM zRNuyAcchrAvayettathA ॥ sa viSNorjJAnamAsAdya tenaiva saha modate ॥ 27 ॥