वायुरुवाच ॥ उत्पाद्य कौशिकीं गौरी ब्रह्मणे प्रतिपाद्य ताम् ॥ तस्य प्रत्युपकाराय पितामहमथाब्रवीत् ॥ १ ॥

vAyuruvAca ॥ utpAdya kauzikIM gaurI brahmaNe pratipAdya tAm ॥ tasya pratyupakArAya pitAmahamathAbravIt ॥ 1 ॥

देव्युवाच ॥ दृष्टः किमेष भवता शार्दूलो मदुपाश्रयः ॥ अनेन दुष्टसत्त्वेभ्यो रक्षितं मत्तपोवनम् ॥ २ ॥

devyuvAca ॥ dRSTaH kimeSa bhavatA zArdUlo madupAzrayaH ॥ anena duSTasattvebhyo rakSitaM mattapovanam ॥ 2 ॥

मय्यर्पितमना एष भजते मामनन्यधीः ॥ अस्य संरक्षणादन्यत्प्रियं मम न विद्यते ॥ ३ ॥

mayyarpitamanA eSa bhajate mAmananyadhIH ॥ asya saMrakSaNAdanyatpriyaM mama na vidyate ॥ 3 ॥

भवितव्यमनेनातो ममान्तःपुरचारिणा ॥ गणेश्वरपदं चास्मै प्रीत्या दास्यति शंकरः ॥ ४ ॥

bhavitavyamanenAto mamAntaHpuracAriNA ॥ gaNezvarapadaM cAsmai prItyA dAsyati zaMkaraH ॥ 4 ॥

एनमग्रेसरं कृत्वा सखीभिर्गन्तुमुत्सहे ॥ प्रदीयतामनुज्ञा मे प्रजानां पतिना १ त्वया ॥ ५ ॥

enamagresaraM kRtvA sakhIbhirgantumutsahe ॥ pradIyatAmanujJA me prajAnAM patinA 1 tvayA ॥ 5 ॥

इत्युक्तः प्रहसन्ब्रह्मा देवीम्मुग्धामिव स्मयन् ॥ तस्य तीव्रैः पुरावृत्तैर्दौरात्म्यं समवर्णयत्१ ॥ ६ ॥

ityuktaH prahasanbrahmA devImmugdhAmiva smayan ॥ tasya tIvraiH purAvRttairdaurAtmyaM samavarNayat1 ॥ 6 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ पशौ देवि मृगाः क्रूराः क्व च ते ऽनुग्रहः शुभः ॥ आशीविषमुखे साक्षादमृतं किं निषिच्यते ॥ ७ ॥

brahmovAca ॥ pazau devi mRgAH krUrAH kva ca te 'nugrahaH zubhaH ॥ AzIviSamukhe sAkSAdamRtaM kiM niSicyate ॥ 7 ॥

व्याघ्रमात्रेण सन्नेष दुष्टः को ऽपि निशाचरः ॥ अनेन भक्षिता गावो ब्राह्मणाश्च तपोधनाः ॥ ८ ॥

vyAghramAtreNa sanneSa duSTaH ko 'pi nizAcaraH ॥ anena bhakSitA gAvo brAhmaNAzca tapodhanAH ॥ 8 ॥

तर्पयंस्तान्यथाकामं कामरूपी चरत्यसौ ॥ अवश्यं खलु भोक्तव्यं फलं पापस्य कर्मणः ॥ ९ ॥

tarpayaMstAnyathAkAmaM kAmarUpI caratyasau ॥ avazyaM khalu bhoktavyaM phalaM pApasya karmaNaH ॥ 9 ॥

अतः किं कृपया कृत्यमीदृशेषु दुरात्मसु ॥ अनेन देव्याः किं कृत्यं प्रकृत्या कलुषात्मना ॥ १० ॥

ataH kiM kRpayA kRtyamIdRzeSu durAtmasu ॥ anena devyAH kiM kRtyaM prakRtyA kaluSAtmanA ॥ 10 ॥

देव्युवाच ॥ यदुक्तं भवता सर्वं तथ्यमस्त्वयमीदृशः ॥ तथापि मां प्रपन्नो ऽभून्न त्याज्यो मामुपाश्रितः ॥ ११ ॥

devyuvAca ॥ yaduktaM bhavatA sarvaM tathyamastvayamIdRzaH ॥ tathApi mAM prapanno 'bhUnna tyAjyo mAmupAzritaH ॥ 11 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ अस्य भक्तिमविज्ञाय प्राग्वृत्तं ते निवेदितम् ॥ भक्तिश्चेदस्य किं पापैर्न ते भक्तः प्रणश्यति ॥ १२ ॥

brahmovAca ॥ asya bhaktimavijJAya prAgvRttaM te niveditam ॥ bhaktizcedasya kiM pApairna te bhaktaH praNazyati ॥ 12 ॥

पुण्यकर्मापि किं कुर्यात्त्वदीयाज्ञानपेक्षया ॥ अजा प्रज्ञा पुराणी च त्वमेव परमेश्वरी ॥ १३ ॥

puNyakarmApi kiM kuryAttvadIyAjJAnapekSayA ॥ ajA prajJA purANI ca tvameva paramezvarI ॥ 13 ॥

त्वदधीना हि सर्वेषां बंधमोक्षव्यवस्थितिः ॥ त्वदृते परमा शक्तिः संसिद्धिः कस्य कर्मणा ॥ १४ ॥

tvadadhInA hi sarveSAM baMdhamokSavyavasthitiH ॥ tvadRte paramA zaktiH saMsiddhiH kasya karmaNA ॥ 14 ॥

त्वमेव विविधा शक्तिः भवानामथ वा स्वयम् ॥ अशक्तः कर्मकरणे कर्ता वा किं करिष्यति ॥ १५ ॥

tvameva vividhA zaktiH bhavAnAmatha vA svayam ॥ azaktaH karmakaraNe kartA vA kiM kariSyati ॥ 15 ॥

विष्णोश्च मम चान्येषां देवदानवरक्षसाम् ॥ तत्तदैश्वर्यसम्प्राप्त्यै तवैवाज्ञा हि कारणम् ॥ १६ ॥

viSNozca mama cAnyeSAM devadAnavarakSasAm ॥ tattadaizvaryasamprAptyai tavaivAjJA hi kAraNam ॥ 16 ॥

अतीताः खल्वसंख्याता ब्रह्माणो हरयो भवाः ॥ अनागतास्त्वसंख्यातास्त्वदाज्ञानुविधायिनः ॥ १७ ॥

atItAH khalvasaMkhyAtA brahmANo harayo bhavAH ॥ anAgatAstvasaMkhyAtAstvadAjJAnuvidhAyinaH ॥ 17 ॥

त्वामनाराध्य देवेशि पुरुषार्थचतुष्टयम् ॥ लब्धुं न शक्यमस्माभिरपि सर्वैः सुरोत्तमैः ॥ १८ ॥

tvAmanArAdhya devezi puruSArthacatuSTayam ॥ labdhuM na zakyamasmAbhirapi sarvaiH surottamaiH ॥ 18 ॥

व्यत्यासो ऽपि भवेत्सद्यो ब्रह्मत्वस्थावरत्वयोः ॥ सुकृतं दुष्कृतं चापि त्वयेव स्थापितं यतः ॥ १९ ॥

vyatyAso 'pi bhavetsadyo brahmatvasthAvaratvayoH ॥ sukRtaM duSkRtaM cApi tvayeva sthApitaM yataH ॥ 19 ॥

त्वं हि सर्वजगद्भर्तुश्शिवस्य परमात्मनः ॥ अनादिमध्यनिधना शक्तिराद्या सनातनी ॥ २० ॥

tvaM hi sarvajagadbhartuzzivasya paramAtmanaH ॥ anAdimadhyanidhanA zaktirAdyA sanAtanI ॥ 20 ॥

समस्तलोकयात्रार्थं मूर्तिमाविश्य कामपि ॥ क्रीडसे २ विविधैर्भावैः कस्त्वां जानाति तत्त्वतः ॥ २१ ॥

samastalokayAtrArthaM mUrtimAvizya kAmapi ॥ krIDase 2 vividhairbhAvaiH kastvAM jAnAti tattvataH ॥ 21 ॥

अतो दुष्कृतकर्मापि व्याघ्रो ऽयं त्वदनुग्रहात् ॥ प्राप्नोतु परमां सिद्धिमत्र कः प्रतिबन्धकः ॥ २२ ॥

ato duSkRtakarmApi vyAghro 'yaM tvadanugrahAt ॥ prApnotu paramAM siddhimatra kaH pratibandhakaH ॥ 22 ॥

इत्यात्मनः परं भावं स्मारयित्वानुरूपतः ॥ ब्रह्मणाभ्यर्थिता गौरी तपसो ऽपि न्यवर्तत ॥ २३ ॥

ityAtmanaH paraM bhAvaM smArayitvAnurUpataH ॥ brahmaNAbhyarthitA gaurI tapaso 'pi nyavartata ॥ 23 ॥

ततो देवीमनुज्ञाप्य ब्रह्मण्यन्तर्हिते सति ॥ देवीं च मातरं दृष्ट्वा मेनां हिमवता सह ॥ २४ ॥

tato devImanujJApya brahmaNyantarhite sati ॥ devIM ca mAtaraM dRSTvA menAM himavatA saha ॥ 24 ॥

प्रणम्याश्वास्य बहुधा पितरौ विरहासहौ ॥ तपः प्रणयिनो देवी तपोवनमहीरुहान् ॥ २५ ॥

praNamyAzvAsya bahudhA pitarau virahAsahau ॥ tapaH praNayino devI tapovanamahIruhAn ॥ 25 ॥

विप्रयोगशुचेवाग्रे पुष्पबाष्पं विमुंचतः ॥ तत्तुच्छाखासमारूढविहगो दीरितै रुतैः ॥ २६ ॥

viprayogazucevAgre puSpabASpaM vimuMcataH ॥ tattucchAkhAsamArUDhavihago dIritai rutaiH ॥ 26 ॥

व्याकुलं बहुधा दीनं विलापमिव कुर्वतः ॥ सखीभ्यः कथयंत्येवं सत्त्वरा भर्तृदर्शने ॥ २७ ॥

vyAkulaM bahudhA dInaM vilApamiva kurvataH ॥ sakhIbhyaH kathayaMtyevaM sattvarA bhartRdarzane ॥ 27 ॥

पुरस्कृत्य च तं व्याघ्रं स्नेहात्पुत्रमिवौरसम् ॥ देहस्य प्रभया चैव दीपयन्ती दिशो दश ॥ २८ ॥

puraskRtya ca taM vyAghraM snehAtputramivaurasam ॥ dehasya prabhayA caiva dIpayantI dizo daza ॥ 28 ॥

प्रययौ मंदरं गौरी यत्र भर्ता महेश्वरः ॥ सर्वेषां जगतां धाता कर्ता पाता विनाशकृत् ॥ २९ ॥

prayayau maMdaraM gaurI yatra bhartA mahezvaraH ॥ sarveSAM jagatAM dhAtA kartA pAtA vinAzakRt ॥ 29 ॥