मुनय ऊचुः ॥ श्रुत्वा शंभोः कथा रम्या नानाख्यानसमन्विता॥ नानावतार संयुक्ता भुक्तिमुक्तिप्रदा नृणाम् ॥ १॥

munaya UcuH ॥ zrutvA zaMbhoH kathA ramyA nAnAkhyAnasamanvitA॥ nAnAvatAra saMyuktA bhuktimuktipradA nRNAm ॥ 1॥

इदानीं श्रोतुमिच्छामस्त्वत्तो ब्रह्मविदां वर॥ चरित्रं जगदंबाया भगवत्या मनोहरम्॥ २॥

idAnIM zrotumicchAmastvatto brahmavidAM vara॥ caritraM jagadaMbAyA bhagavatyA manoharam॥ 2॥

परब्रह्म महेशस्य शक्तिराद्या सनातनी ॥ उमा या समभिख्याता त्रैलोक्यजननी परा ॥ ३॥

parabrahma mahezasya zaktirAdyA sanAtanI ॥ umA yA samabhikhyAtA trailokyajananI parA ॥ 3॥

सती हेमवती तस्या अवतारद्वयं श्रुतम्॥ अपरानवतारांस्त्वं ब्रूहि सूत् महामते ॥ ४॥

satI hemavatI tasyA avatAradvayaM zrutam॥ aparAnavatArAMstvaM brUhi sUt mahAmate ॥ 4॥

को विरज्येत मतिमान् गुणश्रवणकर्मणि ॥ श्रीमातुर्ज्ञानिनो यानि न त्यजन्ति कदाचन॥ ५॥

ko virajyeta matimAn guNazravaNakarmaNi ॥ zrImAturjJAnino yAni na tyajanti kadAcana॥ 5॥

सूत उवाच ॥ धन्या यूयं महात्मानः कृतकृत्याः स्थ सर्वदा ॥ यत्पृच्छथ पराम्बाया उमायाश्चरितं महत् ॥ ६॥

sUta uvAca ॥ dhanyA yUyaM mahAtmAnaH kRtakRtyAH stha sarvadA ॥ yatpRcchatha parAmbAyA umAyAzcaritaM mahat ॥ 6॥

शृण्वतां पृच्छतां चैव तथा वाचयतां च तत् ॥ पादाम्बुजरजांस्येव तीर्थानि मुनयो विदुः ॥ ७॥

zRNvatAM pRcchatAM caiva tathA vAcayatAM ca tat ॥ pAdAmbujarajAMsyeva tIrthAni munayo viduH ॥ 7॥

ते धन्या कृतकृत्याः स्युर्धन्या तेषां प्रसूः कुलम् ॥ येषां चित्तं भवेल्लीनं श्रीदेव्यां परसंविदि ॥ ८ ॥

te dhanyA kRtakRtyAH syurdhanyA teSAM prasUH kulam ॥ yeSAM cittaM bhavellInaM zrIdevyAM parasaMvidi ॥ 8 ॥

ये न स्तुवन्ति देवेशीं सर्वकारणकारणाम् ॥ मायागुणैर्मोहितास्स्युर्हतभाग्या न संशयः ॥ ९ ॥

ye na stuvanti devezIM sarvakAraNakAraNAm ॥ mAyAguNairmohitAssyurhatabhAgyA na saMzayaH ॥ 9 ॥

न भजन्ति महादेवीं करुणारससागराम् ॥ अन्धकूपे पतन्त्येते घोरे संसाररूपिणि ॥ १०॥

na bhajanti mahAdevIM karuNArasasAgarAm ॥ andhakUpe patantyete ghore saMsArarUpiNi ॥ 10॥

गंगां विहाय तृप्त्यर्थं मरुवारि यथा व्रजेत् ॥ विहाय देवीं तद्भिन्नं तथा देवान्तरं व्रजेत्॥ ११॥

gaMgAM vihAya tRptyarthaM maruvAri yathA vrajet ॥ vihAya devIM tadbhinnaM tathA devAntaraM vrajet॥ 11॥

यस्याः स्मरणमात्रेण पुरुषार्थचतुष्टयम्॥ अनायासेन लभते कस्त्यजेत्तां नरोत्तमः ॥ १२ ॥

yasyAH smaraNamAtreNa puruSArthacatuSTayam॥ anAyAsena labhate kastyajettAM narottamaH ॥ 12 ॥

एतत्पृष्टः पुरा मेधास्सुरथेन महात्मना ॥ यदुक्तं मेधसा पूर्वं तच्छृणुष्व वदामि ते ॥ १३ ॥

etatpRSTaH purA medhAssurathena mahAtmanA ॥ yaduktaM medhasA pUrvaM tacchRNuSva vadAmi te ॥ 13 ॥

स्वारोचिषेन्तरे पूर्वं विरथो नाम पार्थिवः ॥ सुरथस्तस्य पुत्रोऽभून्महाबलपराक्रमः ॥ १४ ॥

svArociSentare pUrvaM viratho nAma pArthivaH ॥ surathastasya putro'bhUnmahAbalaparAkramaH ॥ 14 ॥

दानशौण्डः सत्यवादी स्वधर्म्म कुशलः कृती ॥ देवीभक्तो दयासिन्धुः प्रजानां परिपालकः ॥ १५ ॥

dAnazauNDaH satyavAdI svadharmma kuzalaH kRtI ॥ devIbhakto dayAsindhuH prajAnAM paripAlakaH ॥ 15 ॥

पृथिवीं शासतस्तस्य पाकशासनतेजसः ॥ बभूबुर्नव ये भूपाः पृथ्वीग्रहणतत्पराः॥ १६॥

pRthivIM zAsatastasya pAkazAsanatejasaH ॥ babhUburnava ye bhUpAH pRthvIgrahaNatatparAH॥ 16॥

कोलानाम्नीं राजधानीं रुरुधुस्तस्य भूपतेः ॥ तैस्समन्तुमुलं युद्धं समपद्यत दारुणम्॥ १७॥

kolAnAmnIM rAjadhAnIM rurudhustasya bhUpateH ॥ taissamantumulaM yuddhaM samapadyata dAruNam॥ 17॥

युद्धे स निर्जितो भूपः प्रबलैस्तैर्द्विषद्गणैः ॥ उज्जासितच्च कोलाया हृत्वा राज्यमशेषतः॥ १८॥

yuddhe sa nirjito bhUpaH prabalaistairdviSadgaNaiH ॥ ujjAsitacca kolAyA hRtvA rAjyamazeSataH॥ 18॥

स राजा स्वपुरीमेत्याकरोद्राज्यं स्वमंत्रिभिः ॥ तत्रापि च महःपक्षैर्विपक्षैस्स पराजितः॥ १९॥

sa rAjA svapurImetyAkarodrAjyaM svamaMtribhiH ॥ tatrApi ca mahaHpakSairvipakSaissa parAjitaH॥ 19॥

दैवाच्छत्रुत्वमापन्नै रमात्यप्रमुखैर्गणैः ॥ कोशस्थितं च यद्वित्तं तत्सर्वं चात्मसात्कृतम् ॥ २०॥

daivAcchatrutvamApannai ramAtyapramukhairgaNaiH ॥ kozasthitaM ca yadvittaM tatsarvaM cAtmasAtkRtam ॥ 20॥

ततस्स निर्गतो राजा नगरान्मृगया छलात् ॥ असहायोऽश्वमारुह्य जगाम गहनं वनम् ॥ २१ ॥

tatassa nirgato rAjA nagarAnmRgayA chalAt ॥ asahAyo'zvamAruhya jagAma gahanaM vanam ॥ 21 ॥

इतस्ततस्तत्र गच्छन्राजा मुनिवराश्रमम् ॥ ददर्श कुसुमारामभ्राजितं सर्वतोदिशम् ॥ २२॥

itastatastatra gacchanrAjA munivarAzramam ॥ dadarza kusumArAmabhrAjitaM sarvatodizam ॥ 22॥

वेदध्वनिसमाकीर्णं शान्तजन्तुसमाश्रितम् ॥ शिष्यैः प्रशिष्यैस्तच्छिष्यैस्समन्तात्परिवेष्टितम् ॥ २३॥

vedadhvanisamAkIrNaM zAntajantusamAzritam ॥ ziSyaiH praziSyaistacchiSyaissamantAtpariveSTitam ॥ 23॥

व्याघ्रादयो महावीर्या अल्पवीर्यान्महामते ॥ तदाश्रमे न बाधन्ते द्विजवर्य्यप्रभावतः ॥ २४॥

vyAghrAdayo mahAvIryA alpavIryAnmahAmate ॥ tadAzrame na bAdhante dvijavaryyaprabhAvataH ॥ 24॥

उवास तत्र नृपतिर्महाकारुणिको बुधः ॥ सत्कृतो मुनिनाथेन सुवचो भोजनासनैः ॥ २५ ॥

uvAsa tatra nRpatirmahAkAruNiko budhaH ॥ satkRto muninAthena suvaco bhojanAsanaiH ॥ 25 ॥

एकदा स महाराजश्चिंतामाप दुरत्ययाम् ॥ अहो मे हीनभाग्यस्य दुर्बुद्धेर्हीनतेजसः ॥ २६ ॥

ekadA sa mahArAjazciMtAmApa duratyayAm ॥ aho me hInabhAgyasya durbuddherhInatejasaH ॥ 26 ॥

हृतं राज्यमशेषेण शत्रुवर्गैर्मदोद्धतैः ॥ मत्पूर्वै रक्षितं राज्यं शत्रुभिर्भुज्यतेऽधुना ॥ २७ ॥

hRtaM rAjyamazeSeNa zatruvargairmadoddhataiH ॥ matpUrvai rakSitaM rAjyaM zatrubhirbhujyate'dhunA ॥ 27 ॥

मादृशश्चैत्रवंशेस्मिन्न कोप्यासीन्महीपतिः ॥ किं करोमि क्व गच्छामि कथं राज्यं लभेमहि ॥ २८ ॥

mAdRzazcaitravaMzesminna kopyAsInmahIpatiH ॥ kiM karomi kva gacchAmi kathaM rAjyaM labhemahi ॥ 28 ॥

अमात्या मंत्रिणश्चैव मामका ये सनातनाः ॥ न जाने कं च नृपतिं समासाद्याधुनासते ॥ २९ ॥

amAtyA maMtriNazcaiva mAmakA ye sanAtanAH ॥ na jAne kaM ca nRpatiM samAsAdyAdhunAsate ॥ 29 ॥

विनाश्य राज्यमधुना न जाने कां गतिं गताः ॥ रणभूमिमहोत्साहा अरिवर्गनिकर्तनाः ॥ ३० ॥

vinAzya rAjyamadhunA na jAne kAM gatiM gatAH ॥ raNabhUmimahotsAhA arivarganikartanAH ॥ 30 ॥

मामका ये महाशूरा नृपमन्यं भजन्ति ते ॥ पर्वताभा गजा अश्वा वातवद्वेगगामिनः ॥ ३१॥

mAmakA ye mahAzUrA nRpamanyaM bhajanti te ॥ parvatAbhA gajA azvA vAtavadvegagAminaH ॥ 31॥

पूर्वपूर्वार्जितः कोशः पाल्यते तैर्नवाधुना ॥ एवं मोहवशं यातो राजा परमधार्मिकः ॥ ३२ ॥

pUrvapUrvArjitaH kozaH pAlyate tairnavAdhunA ॥ evaM mohavazaM yAto rAjA paramadhArmikaH ॥ 32 ॥

एतस्मिन्नंतरे तत्र वैश्यः कश्चित्समागतः॥ राजा पप्रच्छ कस्त्वं भोः किमर्थमिह चागतः॥ ३३॥

etasminnaMtare tatra vaizyaH kazcitsamAgataH॥ rAjA papraccha kastvaM bhoH kimarthamiha cAgataH॥ 33॥

दुर्मना लक्ष्यसे कस्मादेतन्मे ब्रूहि साम्प्रतम् ॥ इत्याकर्ण्य वचो रम्यं नरपालेन भाषितम् ॥ ३४ ॥

durmanA lakSyase kasmAdetanme brUhi sAmpratam ॥ ityAkarNya vaco ramyaM narapAlena bhASitam ॥ 34 ॥

दृग्भ्यां विमुंचन्नश्रूणि समाधिर्वैश्यपुंगवः ॥ प्रत्युवाच महीपालं प्रणयावनतो गिरम् ॥ ३५ ॥

dRgbhyAM vimuMcannazrUNi samAdhirvaizyapuMgavaH ॥ pratyuvAca mahIpAlaM praNayAvanato giram ॥ 35 ॥

॥ वैश्य उवाच ॥ समाधिर्नाम वैश्योहं धनिवंशसमुद्भवः ॥ पुत्रदारादिभिस्त्यक्तो धनलोभान्महीपते ॥ ३६ ॥

॥ vaizya uvAca ॥ samAdhirnAma vaizyohaM dhanivaMzasamudbhavaH ॥ putradArAdibhistyakto dhanalobhAnmahIpate ॥ 36 ॥

स वनमभ्यागतो राजन्दुःखितः स्वेन कर्मणा ॥ सोहं पुत्रप्रपौत्राणां कलत्राणां तथैव च ॥ ३७ ॥

sa vanamabhyAgato rAjanduHkhitaH svena karmaNA ॥ sohaM putraprapautrANAM kalatrANAM tathaiva ca ॥ 37 ॥

भ्रातॄणां भ्रातृपुत्राणां परेषां सुहृदां तथा ॥ न वेद्मि कुशलं सम्यक्करुणासागर प्रभो ॥ ३८॥

bhrAtRRNAM bhrAtRputrANAM pareSAM suhRdAM tathA ॥ na vedmi kuzalaM samyakkaruNAsAgara prabho ॥ 38॥

राजोवाच ॥ निष्कासितो यैः पुत्राद्यैर्दुर्वृत्तैर्धनगर्धिभिः ॥ तेषु किं भवता प्रीतिः क्रियते मूर्खजन्तुवत्॥ ३९॥

rAjovAca ॥ niSkAsito yaiH putrAdyairdurvRttairdhanagardhibhiH ॥ teSu kiM bhavatA prItiH kriyate mUrkhajantuvat॥ 39॥

वैश्य उवाच ॥ सम्यगुक्तं त्वया राजन्वचः सारार्थबृंहितम् ॥ तथापि स्नेहपाशेन मोह्यतेऽतीव मे मनः॥ ४०॥

vaizya uvAca ॥ samyaguktaM tvayA rAjanvacaH sArArthabRMhitam ॥ tathApi snehapAzena mohyate'tIva me manaH॥ 40॥

एवं मोहाकुलौ वैश्यपार्थिवौ मुनिसत्तम ॥ जग्मतुर्मुनिवर्यस्य मेधसः सन्निधिन्तदा ॥ ४१॥

evaM mohAkulau vaizyapArthivau munisattama ॥ jagmaturmunivaryasya medhasaH sannidhintadA ॥ 41॥

स वैश्यराजसहितो नरराजः प्रतापवान् ॥ प्रणनाम महावीरः शिरसा योगिनां वरम् ॥ ४२॥

sa vaizyarAjasahito nararAjaH pratApavAn ॥ praNanAma mahAvIraH zirasA yoginAM varam ॥ 42॥

बद्ध्वाञ्जलिमिमां वाचमुवाच नृपतिर्मुनिम् ॥ भगवन्नावयोर्मोहं छेत्तुमर्हसि साम्प्रतम् ॥ ४३ ॥

baddhvAJjalimimAM vAcamuvAca nRpatirmunim ॥ bhagavannAvayormohaM chettumarhasi sAmpratam ॥ 43 ॥

अहं राजश्रिया त्यक्तो गहनं वनमाश्रितः ॥ तथापि हृतराज्यस्य तोषो नैवाभिजायते ॥ ४४ ॥

ahaM rAjazriyA tyakto gahanaM vanamAzritaH ॥ tathApi hRtarAjyasya toSo naivAbhijAyate ॥ 44 ॥

अयं च वैश्यस्स्वजनैर्दाराद्यैर्निष्कृतो गृहात् ॥ तथाप्येतस्य ममता न निवृत्तिं समश्नुते ॥ ४५ ॥

ayaM ca vaizyassvajanairdArAdyairniSkRto gRhAt ॥ tathApyetasya mamatA na nivRttiM samaznute ॥ 45 ॥

किमत्र कारणं ब्रूहि ज्ञानिनोरपि नो मनः ॥ मोहेन व्याकुलं जातं महत्येषां हि मूर्खता ॥ ४६ ॥

kimatra kAraNaM brUhi jJAninorapi no manaH ॥ mohena vyAkulaM jAtaM mahatyeSAM hi mUrkhatA ॥ 46 ॥

ऋषि उवाच ॥ महामाया जगद्धात्री शक्तिरूपा सनातनी ॥ सा मोहयति सर्वेषां समाकृष्य मनांसि वै॥ ४७॥

RSi uvAca ॥ mahAmAyA jagaddhAtrI zaktirUpA sanAtanI ॥ sA mohayati sarveSAM samAkRSya manAMsi vai॥ 47॥

ब्रह्मादयस्सुरास्सर्वे यन्मायामोहिताः प्रभो ॥ न जानन्ति परन्तत्त्वं मनुष्याणां च का कथा ॥ ४८ ॥

brahmAdayassurAssarve yanmAyAmohitAH prabho ॥ na jAnanti parantattvaM manuSyANAM ca kA kathA ॥ 48 ॥

सा सृजत्यखिलं विश्वं सैव पालयतीति च ॥ सैव संहरते काले त्रिगुणा परमेश्वरी ॥ ४९॥

sA sRjatyakhilaM vizvaM saiva pAlayatIti ca ॥ saiva saMharate kAle triguNA paramezvarI ॥ 49॥

यस्योपरि प्रसन्ना सा वरदा कामरूपिणी॥ स एव मोहमत्येति नान्यथा नृपसत्तम ॥ ५०॥

yasyopari prasannA sA varadA kAmarUpiNI॥ sa eva mohamatyeti nAnyathA nRpasattama ॥ 50॥

राजोवाच ॥ का सा देवी महामाया या च मोहयतेऽखिलान्॥ कथं जाता च सा देवी कृपया वद मे मुने ॥ ५१ ॥

rAjovAca ॥ kA sA devI mahAmAyA yA ca mohayate'khilAn॥ kathaM jAtA ca sA devI kRpayA vada me mune ॥ 51 ॥

ऋषिरुवाच ॥ जगत्येकार्णवे जाते शेषमास्तीर्य योगराट् ॥ योगनिद्रामुपाश्रित्य यदा सुष्वाप केशवः ॥ ५२ ॥

RSiruvAca ॥ jagatyekArNave jAte zeSamAstIrya yogarAT ॥ yoganidrAmupAzritya yadA suSvApa kezavaH ॥ 52 ॥

तदा द्वावसुरौ जातौ विष्णौ कर्णमलेन वै ॥ मधुकैटभनामानौ विख्यातौ पृथिवीतले ॥ ५३ ॥

tadA dvAvasurau jAtau viSNau karNamalena vai ॥ madhukaiTabhanAmAnau vikhyAtau pRthivItale ॥ 53 ॥

प्रलयार्कप्रभौ घोरौ महाकायौ महाहनू ॥ दंष्द्राकरालवदनौ भक्षयन्तौ जगन्ति वा॥ ५४॥

pralayArkaprabhau ghorau mahAkAyau mahAhanU ॥ daMSdrAkarAlavadanau bhakSayantau jaganti vA॥ 54॥

तौ दृष्ट्वा भगवन्नाभिपङ्कजे कमलासनम् ॥ हननायोद्यतावास्तां कस्त्वं भोरिति वादिनौ ॥ ५५॥

tau dRSTvA bhagavannAbhipaGkaje kamalAsanam ॥ hananAyodyatAvAstAM kastvaM bhoriti vAdinau ॥ 55॥

समालोक्यं तु तौ दैत्यौ सुरज्येष्ठो जनार्दनम् ॥ शयानं च पयोम्भोधौ तुष्टाव परमेश्वरीम् ॥ ५६॥

samAlokyaM tu tau daityau surajyeSTho janArdanam ॥ zayAnaM ca payombhodhau tuSTAva paramezvarIm ॥ 56॥

ब्रह्मोवाच॥ रक्षरक्ष महामाये शरणागतवत्सले॥ एताभ्यां घोररूपाभ्यां दैत्याभ्यां जगदम्बिके॥ ५७॥

brahmovAca॥ rakSarakSa mahAmAye zaraNAgatavatsale॥ etAbhyAM ghorarUpAbhyAM daityAbhyAM jagadambike॥ 57॥

प्रणमामि महामायां योगनिद्रामुमां सतीम् ॥ कालरात्रिं महारात्रिं मोहरात्रिं परात्पराम् ॥ ५८॥

praNamAmi mahAmAyAM yoganidrAmumAM satIm ॥ kAlarAtriM mahArAtriM moharAtriM parAtparAm ॥ 58॥

त्रिदेवजननीं नित्यां भक्ताभीष्टफलप्रदाम् ॥ पालिनीं सर्वदेवानां करुणावरुणालयम् ॥ ५९ ॥

tridevajananIM nityAM bhaktAbhISTaphalapradAm ॥ pAlinIM sarvadevAnAM karuNAvaruNAlayam ॥ 59 ॥

त्वत्प्रभावादहं ब्रह्मा माधवो गिरिजापतिः ॥ सृजत्यवति संसारं काले संहरतीति च ॥ ६०॥

tvatprabhAvAdahaM brahmA mAdhavo girijApatiH ॥ sRjatyavati saMsAraM kAle saMharatIti ca ॥ 60॥

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा त्वं ह्रीस्त्वं बुद्धिर्विमला मता ॥ तुष्टिः पुष्टिस्त्वमेवाम्ब शान्तिः क्षान्तिः क्षुधा दया ॥ ६१॥

tvaM svAhA tvaM svadhA tvaM hrIstvaM buddhirvimalA matA ॥ tuSTiH puSTistvamevAmba zAntiH kSAntiH kSudhA dayA ॥ 61॥

विष्णु माया त्वमेवाम्ब त्वमेव चेतना मता॥ त्वं शक्तिः परमा प्रोक्ता लज्जा तृष्णा त्वमेव च ॥ ६२॥

viSNu mAyA tvamevAmba tvameva cetanA matA॥ tvaM zaktiH paramA proktA lajjA tRSNA tvameva ca ॥ 62॥

भ्रान्तिस्त्वं स्मृतिरूपा त्वं मातृरूपेण संस्थिता ॥ त्वं लक्ष्मीर्भवने पुंसां पुण्याक्षरप्रवर्तिनाम् ॥ ६३॥

bhrAntistvaM smRtirUpA tvaM mAtRrUpeNa saMsthitA ॥ tvaM lakSmIrbhavane puMsAM puNyAkSarapravartinAm ॥ 63॥

त्वं जातिस्त्वं मता वृत्तिर्व्याप्तिरूपा त्वमेव हि॥ त्वमेव चित्तिरूपेण व्याप्य कृत्स्नं प्रतिष्ठिता ॥ ६४ ॥

tvaM jAtistvaM matA vRttirvyAptirUpA tvameva hi॥ tvameva cittirUpeNa vyApya kRtsnaM pratiSThitA ॥ 64 ॥

सा त्वमेतौ दुराधर्षावसुरौ मोहयाम्बिके । प्रबोधय जगद्योने नारायणमजं विभुम् ॥ ६५ ॥

sA tvametau durAdharSAvasurau mohayAmbike । prabodhaya jagadyone nArAyaNamajaM vibhum ॥ 65 ॥

ऋषिरुवाच ॥ ॥ ब्रह्मणा प्रार्थिता सेयं मधुकैटभनाशने ॥ महाविद्याजगद्धात्री सर्वविद्याधिदेवता ॥ ६६॥

RSiruvAca ॥ ॥ brahmaNA prArthitA seyaM madhukaiTabhanAzane ॥ mahAvidyAjagaddhAtrI sarvavidyAdhidevatA ॥ 66॥

द्वादश्यां फाल्गुनस्यैव शुक्लायां समभून्नृप ॥ महाकालीति विख्याता शक्तिस्त्रैलोक्यमोहिनी ॥ ६७॥

dvAdazyAM phAlgunasyaiva zuklAyAM samabhUnnRpa ॥ mahAkAlIti vikhyAtA zaktistrailokyamohinI ॥ 67॥

ततोऽभवद्वियद्वाणी मा भैषीः कमलासन॥ कण्टकं नाशयाम्यद्य हत्वाजौ मधुकैटभौ ॥ ६८॥

tato'bhavadviyadvANI mA bhaiSIH kamalAsana॥ kaNTakaM nAzayAmyadya hatvAjau madhukaiTabhau ॥ 68॥

इत्युक्त्वा सा महामाया नेत्रवक्त्रादितो हरेः॥ निर्गम्य दर्शने तस्थौ ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः ॥ ६९ ॥

ityuktvA sA mahAmAyA netravaktrAdito hareH॥ nirgamya darzane tasthau brahmaNo'vyaktajanmanaH ॥ 69 ॥

उत्तस्थौ च हृषीकेशो देवदेवो जनार्दनः ॥ स ददर्श पुरो दैत्यो मधुकैटभसंज्ञकौ ॥ ७०॥

uttasthau ca hRSIkezo devadevo janArdanaH ॥ sa dadarza puro daityo madhukaiTabhasaMjJakau ॥ 70॥

ताभ्यां प्रववृत्ते युद्धं विष्णोरतुलतेजसः ॥ पञ्चवर्षसहस्राणि बाहुयुद्धमभूत्तदा ॥ ७१॥

tAbhyAM pravavRtte yuddhaM viSNoratulatejasaH ॥ paJcavarSasahasrANi bAhuyuddhamabhUttadA ॥ 71॥

महामायाप्रभावेण मोहितो दानवोत्तमौ ॥ जजल्पतू रमाकान्तं गृहाण वरमीप्सितम् ॥ ७२ ॥

mahAmAyAprabhAveNa mohito dAnavottamau ॥ jajalpatU ramAkAntaM gRhANa varamIpsitam ॥ 72 ॥

नारायण उवाच ॥ मयि प्रसन्नौ यदि वां दीयतामेष मे वरः ॥ मम वध्यावुभौ नान्यं युवाभ्यां प्रार्थये वरम् ॥ ७३ ॥

nArAyaNa uvAca ॥ mayi prasannau yadi vAM dIyatAmeSa me varaH ॥ mama vadhyAvubhau nAnyaM yuvAbhyAM prArthaye varam ॥ 73 ॥

ऋथिरुवाच ॥ एकार्णवां महीं दृष्ट्वा प्रोचतुः केशवं वचः ॥ आवां जहि न यत्रासौ धरणी पयसाऽ ऽप्लुता ॥ ७४ ॥

RthiruvAca ॥ ekArNavAM mahIM dRSTvA procatuH kezavaM vacaH ॥ AvAM jahi na yatrAsau dharaNI payasA' 'plutA ॥ 74 ॥

तथास्तु प्रोच्य भगवांश्चक्रमुत्थाप्य सूज्ज्वलम् ॥ चिच्छेद शिरसी कृत्वा स्वकीयजघने तयोः॥ ७५॥

tathAstu procya bhagavAMzcakramutthApya sUjjvalam ॥ ciccheda zirasI kRtvA svakIyajaghane tayoH॥ 75॥

एवन्ते कथितो राजन्कालिकायास्समुद्भवः ॥ महालक्ष्म्यास्तथोत्पत्तिं निशामय महामते ॥ ७६ ॥

evante kathito rAjankAlikAyAssamudbhavaH ॥ mahAlakSmyAstathotpattiM nizAmaya mahAmate ॥ 76 ॥

निर्विकारादि साकारा निराकारापि देव्युमा ॥ देवानां तापनाशार्थं प्रादुरासीद्युगेयुगे ॥ ७५ ॥

nirvikArAdi sAkArA nirAkArApi devyumA ॥ devAnAM tApanAzArthaM prAdurAsIdyugeyuge ॥ 75 ॥

यदिच्छावैभवं सर्वं तस्या देहग्रहः स्मृतः ॥ लीलया सापि भक्तानां गुणवर्णनहेतवे ॥ ७८ ॥

yadicchAvaibhavaM sarvaM tasyA dehagrahaH smRtaH ॥ lIlayA sApi bhaktAnAM guNavarNanahetave ॥ 78 ॥