तमागतन्ततो दृष्ट्वा ध्यानं कृत्वा शिवस्य सः ॥ गत्वा तत्रार्जुनस्तेन युद्धं चक्रे सुदारुणम् ॥ १॥

tamAgatantato dRSTvA dhyAnaM kRtvA zivasya saH ॥ gatvA tatrArjunastena yuddhaM cakre sudAruNam ॥ 1॥

गणैश्च विविधैस्तीक्ष्णैरायुधैस्तं न्यपीडयत् ॥ तैस्तदा पीडितः पार्थः सस्मार स्वामिनं शिवम् ॥ २॥

gaNaizca vividhaistIkSNairAyudhaistaM nyapIDayat ॥ taistadA pIDitaH pArthaH sasmAra svAminaM zivam ॥ 2॥

अर्जुनश्च तदा तेषां बाणावलिमथाच्छिनत् ॥ यदायुद्धं च तैः क्षिप्तं ततः शर्वं परामृशत् ॥ ३॥

arjunazca tadA teSAM bANAvalimathAcchinat ॥ yadAyuddhaM ca taiH kSiptaM tataH zarvaM parAmRzat ॥ 3॥

पीडितास्ते गणास्तेन ययुश्चैव दिशो दश ॥ गणेशा वारितास्ते च नाजग्मुस्स्वामिनम्प्रति ॥ ४॥

pIDitAste gaNAstena yayuzcaiva dizo daza ॥ gaNezA vAritAste ca nAjagmussvAminamprati ॥ 4॥

शिवश्चैवार्जुनश्चैव युयुधाते परस्परम् ॥ नानाविधैश्चायुधैर्हि महाबलपराक्रमौ ॥ ५॥

zivazcaivArjunazcaiva yuyudhAte parasparam ॥ nAnAvidhaizcAyudhairhi mahAbalaparAkramau ॥ 5॥

शिवोऽपि मनसा नूनं दयां कृत्वार्जुनं ह्यगात् ॥ अर्जुनश्च दृढं तत्र प्रहारं कृतवांस्तदा ॥ ६ ॥

zivo'pi manasA nUnaM dayAM kRtvArjunaM hyagAt ॥ arjunazca dRDhaM tatra prahAraM kRtavAMstadA ॥ 6 ॥

आयुधानि शिवस्सो वै ह्यर्जुनस्याच्छिनत्तदा ॥ कवचानि च सर्वाणि शरीरं केवलं स्थितम्॥ ७ ॥

AyudhAni zivasso vai hyarjunasyAcchinattadA ॥ kavacAni ca sarvANi zarIraM kevalaM sthitam॥ 7 ॥

तदार्जुनः शिवं स्मृत्वा मल्लयुद्धं चकार सः ॥ वाहिनीपतिना तेन भयात्क्लिष्टोपि धैर्यवान् ॥ ८॥

tadArjunaH zivaM smRtvA mallayuddhaM cakAra saH ॥ vAhinIpatinA tena bhayAtkliSTopi dhairyavAn ॥ 8॥

तद्युद्धेन मही सर्वा चकंपे ससमुद्रका ॥ देवा दुःखं समापन्नः किं भविष्यति वा पुनः ॥ ९॥

tadyuddhena mahI sarvA cakaMpe sasamudrakA ॥ devA duHkhaM samApannaH kiM bhaviSyati vA punaH ॥ 9॥

एतस्मित्रंतरे देवः शिवो गगनमास्थितः ॥ युद्धं चकार तत्रस्थस्सोर्जुनश्च तथाऽकरोत्॥ १०॥

etasmitraMtare devaH zivo gaganamAsthitaH ॥ yuddhaM cakAra tatrasthassorjunazca tathA'karot॥ 10॥

उड्डीयोड्डीय तौ युद्धं चक्रतुर्देवपार्थिवौ॥ देवाश्च विस्मयं प्रापू रणं दृष्ट्वा तदाद्भुतम् ॥ ११॥

uDDIyoDDIya tau yuddhaM cakraturdevapArthivau॥ devAzca vismayaM prApU raNaM dRSTvA tadAdbhutam ॥ 11॥

अथार्जुनोत्तरे ज्ञात्वा स्मृत्वा शिवपदांबुजम्॥ दधार पादयोस्तं वै तद्ध्यानादाप्तसद्बलः ॥ १२॥

athArjunottare jJAtvA smRtvA zivapadAMbujam॥ dadhAra pAdayostaM vai taddhyAnAdAptasadbalaH ॥ 12॥

धृत्वा पादौ तदा तस्य भ्रामयामास सोर्जुनः ॥ विजहास महादेवो भक्तवत्सल ऊतिकृत् ॥ १३॥

dhRtvA pAdau tadA tasya bhrAmayAmAsa sorjunaH ॥ vijahAsa mahAdevo bhaktavatsala UtikRt ॥ 13॥

दातुं स्वदासतां तस्मै भक्तवश्यतया मुने ॥ शिवेनैव कृतं ह्येतच्चरितन्नान्यथा भवेत् ॥ १४॥

dAtuM svadAsatAM tasmai bhaktavazyatayA mune ॥ zivenaiva kRtaM hyetaccaritannAnyathA bhavet ॥ 14॥

पश्चाद्विहस्य तत्रैव शंकरो रूपम द्भुतम् ॥ दर्शयामास सहसा भक्तवश्यतया शुभम् ॥ १५ ॥

pazcAdvihasya tatraiva zaMkaro rUpama dbhutam ॥ darzayAmAsa sahasA bhaktavazyatayA zubham ॥ 15 ॥

यथोक्तं वेदशास्त्रेषु पुराणे पुरुषोत्तमम्॥ व्यासोपदिष्टं ध्यानाय तस्य यत्सर्वसिद्धिदम् ॥ १६ ॥

yathoktaM vedazAstreSu purANe puruSottamam॥ vyAsopadiSTaM dhyAnAya tasya yatsarvasiddhidam ॥ 16 ॥

तद्दृष्ट्वा सुंदरं रूपं ध्यानप्राप्तं शिवस्य तु ॥ बभूव विस्मितोतीव ह्यर्जुनो लज्जितः स्वयम् ॥ १७ ॥

taddRSTvA suMdaraM rUpaM dhyAnaprAptaM zivasya tu ॥ babhUva vismitotIva hyarjuno lajjitaH svayam ॥ 17 ॥

अहो शिवश्शिवस्सोय यो मे प्रभुतया वृतः ॥ त्रिलोकेशः स्वयं साक्षाद्धा कृतं किं मयाऽधुना ॥ १८॥

aho zivazzivassoya yo me prabhutayA vRtaH ॥ trilokezaH svayaM sAkSAddhA kRtaM kiM mayA'dhunA ॥ 18॥

प्रभोर्बलवती माया मायिनामपि मोहिनी ॥ किं कृतं रूपमाच्छाद्य प्रभुणा छलितो ह्यहम् ॥ १९ ॥

prabhorbalavatI mAyA mAyinAmapi mohinI ॥ kiM kRtaM rUpamAcchAdya prabhuNA chalito hyaham ॥ 19 ॥

धियेति संविचार्य्यैव साञ्जलिर्नतमस्तकः ॥ प्रणनाम प्रभुं प्रीत्या तदोवाच स खिन्नधीः ॥ २०॥

dhiyeti saMvicAryyaiva sAJjalirnatamastakaH ॥ praNanAma prabhuM prItyA tadovAca sa khinnadhIH ॥ 20॥

अर्जुन उवाच ॥ देवदेव महादेव करुणाकर शंकर॥ ममापराधः सर्वेश क्षन्तव्यश्च त्वया पुनः ॥ २१॥

arjuna uvAca ॥ devadeva mahAdeva karuNAkara zaMkara॥ mamAparAdhaH sarveza kSantavyazca tvayA punaH ॥ 21॥

किं कृतं रूपमाच्छाद्य च्छलितोऽस्मि त्वयाधुना ॥ धिङ् मां समरकर्तारं स्वामिना भवता प्रभो॥ २२॥

kiM kRtaM rUpamAcchAdya cchalito'smi tvayAdhunA ॥ dhiG mAM samarakartAraM svAminA bhavatA prabho॥ 22॥

नन्दीश्वर उवाच॥ इत्येवं पाण्डवस्सोथ पश्चात्तापमवाप सः ॥ पादयोर्निपपाताशु शंकरस्य महाप्रभोः ॥ २३॥

nandIzvara uvAca॥ ityevaM pANDavassotha pazcAttApamavApa saH ॥ pAdayornipapAtAzu zaMkarasya mahAprabhoH ॥ 23॥

अथेश्वरः प्रसन्नात्मा प्रत्युवाचार्जुनं च तम् ॥ समाश्वास्येति बहुशो महेशो भक्तवत्सलः ॥ २४ ॥

athezvaraH prasannAtmA pratyuvAcArjunaM ca tam ॥ samAzvAsyeti bahuzo mahezo bhaktavatsalaH ॥ 24 ॥

शंकर उवाच ॥ न खिद्य पार्थ भक्तोसि मम त्वं हि विशेषतः॥ परीक्षार्थं मया तेऽद्य कृतमेवं शुचञ्जहि ॥ २५ ॥

zaMkara uvAca ॥ na khidya pArtha bhaktosi mama tvaM hi vizeSataH॥ parIkSArthaM mayA te'dya kRtamevaM zucaJjahi ॥ 25 ॥

नंदीश्वर उवाच ॥ इत्युक्त्वा तं स्वहस्ताभ्यामुत्थाप्य प्रभुरर्जुनम् ॥ विलज्जं कारयामास गणैश्च स्वामिनो गणैः ॥ २६ ॥

naMdIzvara uvAca ॥ ityuktvA taM svahastAbhyAmutthApya prabhurarjunam ॥ vilajjaM kArayAmAsa gaNaizca svAmino gaNaiH ॥ 26 ॥

पुनश्शिवोऽर्जुनम्प्राह पाण्डवं वीरसम्मतम् ॥ हर्षयन् सर्वथा प्रीत्या शंकरो भक्तवत्सलः ॥ २७॥

punazzivo'rjunamprAha pANDavaM vIrasammatam ॥ harSayan sarvathA prItyA zaMkaro bhaktavatsalaH ॥ 27॥

शिव उवाच ॥ हे पार्थ पाण्डवश्रेष्ठ प्रसन्नोस्मि वरं वृणु ॥ प्रहारैस्ताडनैस्तेऽद्य पूजनम्मानितम्मया ॥ २८ ॥

ziva uvAca ॥ he pArtha pANDavazreSTha prasannosmi varaM vRNu ॥ prahAraistADanaiste'dya pUjanammAnitammayA ॥ 28 ॥

इच्छया च कृतं मेऽद्य नापराधस्तवाधुना ॥ नादेयं विद्यते तुभ्यं यदिच्छसि वृणीष्व तत्॥ २९॥

icchayA ca kRtaM me'dya nAparAdhastavAdhunA ॥ nAdeyaM vidyate tubhyaM yadicchasi vRNISva tat॥ 29॥

ते शत्रुषु यशोराज्यस्थापनाय शुभं कृतम् ॥ एतद्दुःखं न कर्तव्यं वैक्लव्यं च त्यजाखिलम् ॥ ३०॥

te zatruSu yazorAjyasthApanAya zubhaM kRtam ॥ etadduHkhaM na kartavyaM vaiklavyaM ca tyajAkhilam ॥ 30॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तेन प्रभुणा शंकरेण सः॥ उवाच शंकरं भक्त्या सावधानतया स्थितः ॥ ३१॥

nandIzvara uvAca ॥ ityuktastvarjunastena prabhuNA zaMkareNa saH॥ uvAca zaMkaraM bhaktyA sAvadhAnatayA sthitaH ॥ 31॥

अर्जुन उवाच ॥ भक्तप्रियस्य शम्भोस्ते सुप्रभो किं समीहितम्॥ वर्णनीयं मया देव कृपालुस्त्वं सदाशिव ॥ ३२ ॥

arjuna uvAca ॥ bhaktapriyasya zambhoste suprabho kiM samIhitam॥ varNanIyaM mayA deva kRpAlustvaM sadAziva ॥ 32 ॥

इत्युक्त्वा संस्तुतिं तस्य शंकरस्य महाप्रभोः ॥ चकार पाण्डवस्सोथ सद्भक्तिं वेदसंमताम् ॥ ३३॥

ityuktvA saMstutiM tasya zaMkarasya mahAprabhoH ॥ cakAra pANDavassotha sadbhaktiM vedasaMmatAm ॥ 33॥

नमस्ते देवदेवाय नमः कैलासवासिने ॥ सदाशिव नमस्तुभ्यं पञ्चवक्त्राय ते नमः ॥ ३४॥

namaste devadevAya namaH kailAsavAsine ॥ sadAziva namastubhyaM paJcavaktrAya te namaH ॥ 34॥

कपर्दिने नमस्तुभ्यन्त्रिनेत्राय नमोऽस्तु ते॥ मनः प्रसन्नरूपाय सहस्रवदनाय च ॥ ३५ ॥

kapardine namastubhyantrinetrAya namo'stu te॥ manaH prasannarUpAya sahasravadanAya ca ॥ 35 ॥

नीलकंठ नमस्तेस्तु सद्योजाताय वै नमः ॥ वृषध्वज नमस्तेस्तु वामांगगिरिजाय च॥ ३६॥

nIlakaMTha namastestu sadyojAtAya vai namaH ॥ vRSadhvaja namastestu vAmAMgagirijAya ca॥ 36॥

दशदोष नमस्तुभ्यन्नमस्ते परमात्मने ॥ डमरुकपालहस्ताय नमस्ते मुण्डमालिने ॥ ३७ ॥

dazadoSa namastubhyannamaste paramAtmane ॥ DamarukapAlahastAya namaste muNDamAline ॥ 37 ॥

शुद्धस्फटिकसंकाशशुद्धकर्पूरवर्ष्मणे ॥ पिनाकपाणये तुभ्यन्त्रिशूलवरधारिणे ॥ ३८॥

zuddhasphaTikasaMkAzazuddhakarpUravarSmaNe ॥ pinAkapANaye tubhyantrizUlavaradhAriNe ॥ 38॥

व्याघ्रचर्मोत्तरीयाय गजाम्बरविधारिणे ॥ नागांगाय नमस्तुभ्यं गंगाधर नमोस्तु ते॥ ३९ ॥

vyAghracarmottarIyAya gajAmbaravidhAriNe ॥ nAgAMgAya namastubhyaM gaMgAdhara namostu te॥ 39 ॥

सुपादाय नमस्तेऽस्तु आरक्तचरणाय च ॥ नन्द्यादिगणसेव्याय गणेशाय च ते नमः ॥ ४० ॥

supAdAya namaste'stu AraktacaraNAya ca ॥ nandyAdigaNasevyAya gaNezAya ca te namaH ॥ 40 ॥

नमो गणेशरूपाय कार्तिकेयानुगाय च ॥ भक्तिदाय च भक्तानां मुक्तिदाय नमोनमः ॥ ४१ ॥

namo gaNezarUpAya kArtikeyAnugAya ca ॥ bhaktidAya ca bhaktAnAM muktidAya namonamaH ॥ 41 ॥

अगुणाय नमस्तेस्तु सगुणाय नमोनमः ॥ अरूपाय सरूपाय सकलायाकलाय च ॥ ४२ ॥

aguNAya namastestu saguNAya namonamaH ॥ arUpAya sarUpAya sakalAyAkalAya ca ॥ 42 ॥

नमः किरातरूपाय मदनुग्रहकारिणे ॥ युद्धप्रियाय वीराणां नानालीलानुकारिणे ॥ ४३ ॥

namaH kirAtarUpAya madanugrahakAriNe ॥ yuddhapriyAya vIrANAM nAnAlIlAnukAriNe ॥ 43 ॥

यत्किंचिद्दृश्यते रूपन्तत्तेजस्तावकं स्मृतम् ॥ चिद्रूपस्त्वं त्रिलोकेषु रमसेन्वयभेदतः ॥ ४४ ॥

yatkiMciddRzyate rUpantattejastAvakaM smRtam ॥ cidrUpastvaM trilokeSu ramasenvayabhedataH ॥ 44 ॥

गुणानान्ते न संख्यास्ति यथा भूरजसामिह ॥ आकाशे तारकाणां हि कणानां वृष्ट्यपामपि॥ ४५॥

guNAnAnte na saMkhyAsti yathA bhUrajasAmiha ॥ AkAze tArakANAM hi kaNAnAM vRSTyapAmapi॥ 45॥

न ते गुणास्तु संख्यातुं वेदा वै सम्भवन्ति हि ॥ मन्दबुद्धिरहं नाथ वर्णयामि कथम्पुनः ॥ ४६॥

na te guNAstu saMkhyAtuM vedA vai sambhavanti hi ॥ mandabuddhirahaM nAtha varNayAmi kathampunaH ॥ 46॥

सोसि योसि नमस्तेऽस्तु कृपां कर्तुमिहार्हसि॥ दासोहं ते महेशान स्वामी त्वं मे महेश्वर॥ ४७॥

sosi yosi namaste'stu kRpAM kartumihArhasi॥ dAsohaM te mahezAna svAmI tvaM me mahezvara॥ 47॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इति श्रुत्वा वचस्तस्य पुनः प्रोवाच शंकर ॥ सुप्रसन्नतरो भूत्वा विहसन्प्रभुरर्जुनम् ॥ ४८॥

nandIzvara uvAca ॥ iti zrutvA vacastasya punaH provAca zaMkara ॥ suprasannataro bhUtvA vihasanprabhurarjunam ॥ 48॥

शंकर उवाच॥ वचसा किम्बहूक्तेन शृणुष्व वचनम्मम ॥ शीघ्रं वृणु वरम्पुत्र सर्वन्तच्च ददामि ते ॥ ४९॥

zaMkara uvAca॥ vacasA kimbahUktena zRNuSva vacanammama ॥ zIghraM vRNu varamputra sarvantacca dadAmi te ॥ 49॥

नन्दीश्वर उवाच॥ इत्युक्तश्चार्जुनस्तेन प्रणिपत्य सदाशिवम् ॥ साञ्जलिर्नतकः प्रेम्णा प्रोवाच गद्गदाक्षरम् ॥ ५० ॥

nandIzvara uvAca॥ ityuktazcArjunastena praNipatya sadAzivam ॥ sAJjalirnatakaH premNA provAca gadgadAkSaram ॥ 50 ॥

अर्जुन उवाच ॥ किं ब्रूयां त्वं च सर्वेषामन्तर्यामितया स्थितः ॥ तथापि वर्णितं मेऽद्य श्रूयतां च त्वया विभो ॥ ५१॥

arjuna uvAca ॥ kiM brUyAM tvaM ca sarveSAmantaryAmitayA sthitaH ॥ tathApi varNitaM me'dya zrUyatAM ca tvayA vibho ॥ 51॥

शत्रूणां संकटं यच्च तद्गतन्दर्शनात्तव॥ ऐहिकीं च परां सिद्धिम्प्राप्नुयां वै तथा कुरु ॥ ५२ ॥

zatrUNAM saMkaTaM yacca tadgatandarzanAttava॥ aihikIM ca parAM siddhimprApnuyAM vai tathA kuru ॥ 52 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्युक्त्वा तं नमस्कृत्य शंकरम्भक्तवत्सलम् ॥ नतस्कन्धोऽर्जुनस्तत्र बद्धाञ्जलिरुपस्थितः ॥ ५३ ॥

nandIzvara uvAca ॥ ityuktvA taM namaskRtya zaMkarambhaktavatsalam ॥ nataskandho'rjunastatra baddhAJjalirupasthitaH ॥ 53 ॥

शिवोपि च तथाभूतञ्ज्ञात्वा पाण्डवमर्जुनम् ॥ निजभक्तवरं स्वामी महातुष्टो बभूव ह ॥ ५४ ॥

zivopi ca tathAbhUtaJjJAtvA pANDavamarjunam ॥ nijabhaktavaraM svAmI mahAtuSTo babhUva ha ॥ 54 ॥

अस्त्रम्पाशुपतं स्वीयन्दुर्जयं सर्वदाखिलैः ॥ ददौ तस्मै महेशानो वचनश्चेदमब्रवीत् ॥ ५५ ॥

astrampAzupataM svIyandurjayaM sarvadAkhilaiH ॥ dadau tasmai mahezAno vacanazcedamabravIt ॥ 55 ॥

शिव उवाच ॥ स्वं महास्त्रम्मया दत्तन्दुर्जयस्त्वम्भविष्यति ॥ अनेन सर्वशत्रूणां जयकृत्यमवाप्नुहि ॥ ५६ ॥

ziva uvAca ॥ svaM mahAstrammayA dattandurjayastvambhaviSyati ॥ anena sarvazatrUNAM jayakRtyamavApnuhi ॥ 56 ॥

कृष्णं च कथयिष्यामि साहाय्यन्ते करिष्यति ॥ स वै ममात्मभूतश्च मद्भक्तः कार्य्यकारकः ॥ ५७ ॥

kRSNaM ca kathayiSyAmi sAhAyyante kariSyati ॥ sa vai mamAtmabhUtazca madbhaktaH kAryyakArakaH ॥ 57 ॥

मत्प्रभावान्भारत त्वं राज्यन्निकण्टकं कुरु ॥ धर्म्यान्नानाविधान्भ्रात्रा कारय त्वं च सर्वदा ॥ ५८ ॥

matprabhAvAnbhArata tvaM rAjyannikaNTakaM kuru ॥ dharmyAnnAnAvidhAnbhrAtrA kAraya tvaM ca sarvadA ॥ 58 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्युक्त्वा निजहस्तं च धृत्वा शिरसि तस्य सः ॥ पूजितो ह्यर्जुनेनाशु शंकरोन्तरधीयत ॥ ५९ ॥

nandIzvara uvAca ॥ ityuktvA nijahastaM ca dhRtvA zirasi tasya saH ॥ pUjito hyarjunenAzu zaMkarontaradhIyata ॥ 59 ॥

अथार्जुनः प्रसन्नात्मा प्राप्यास्त्रं च वरं प्रभोः ॥ जगाम स्वाश्रमे मुख्यं स्मरन्भक्त्या गुरुं शिवम् ॥ ६० ॥

athArjunaH prasannAtmA prApyAstraM ca varaM prabhoH ॥ jagAma svAzrame mukhyaM smaranbhaktyA guruM zivam ॥ 60 ॥

सर्व्वे ते भ्रातरः प्रीतास्तन्वः प्राणमिवागतम् ॥ मिलित्वा तं सुखं प्रापुर्द्रौपदी चाति सुव्रता ॥ ६१ ॥

sarvve te bhrAtaraH prItAstanvaH prANamivAgatam ॥ militvA taM sukhaM prApurdraupadI cAti suvratA ॥ 61 ॥

शिवं परं च सन्तुष्टम्पाण्डवाः सर्व एव हि ॥ नातृप्यन्सर्ववृत्तान्तं श्रुत्वा हर्षमुपागताः ॥ ६२ ॥

zivaM paraM ca santuSTampANDavAH sarva eva hi ॥ nAtRpyansarvavRttAntaM zrutvA harSamupAgatAH ॥ 62 ॥

आश्रमे पुष्पवृष्टिश्च चन्दनेन समन्विता ॥ पपात सुकरार्थं च तेषाञ्चैव महात्मनाम् ॥ ६३॥

Azrame puSpavRSTizca candanena samanvitA ॥ papAta sukarArthaM ca teSAJcaiva mahAtmanAm ॥ 63॥

धन्यं च शंकरं चैव नमस्कृत्य शिवम्मुदा ॥ अवधिं चागतं ज्ञात्वा जयश्चैव भविष्यति ॥ ६४ ॥

dhanyaM ca zaMkaraM caiva namaskRtya zivammudA ॥ avadhiM cAgataM jJAtvA jayazcaiva bhaviSyati ॥ 64 ॥

एतस्मिन्नन्तरे कृष्णश्श्रुत्वार्जुनमथागतम्॥ मेलनाय समायातश्श्रुत्वा सुखमुपागतः ॥ ६५॥

etasminnantare kRSNazzrutvArjunamathAgatam॥ melanAya samAyAtazzrutvA sukhamupAgataH ॥ 65॥

अतश्चैव मयाख्यातः शंकरः सर्वदुःखहा ॥ स सेव्यते मया नित्यं भवद्भिरपि सेव्यताम् ॥ ६६ ॥

atazcaiva mayAkhyAtaH zaMkaraH sarvaduHkhahA ॥ sa sevyate mayA nityaM bhavadbhirapi sevyatAm ॥ 66 ॥

इत्युक्तस्ते किराताह्वोवतारश्शंकस्य वै ॥ तं श्रुत्वा श्रावयन्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात्॥ ६७॥

ityuktaste kirAtAhvovatArazzaMkasya vai ॥ taM zrutvA zrAvayanvApi sarvAnkAmAnavApnuyAt॥ 67॥