नन्दीश्वर उवाच ॥ शृणु तात प्रवक्ष्यामि शिवस्य परमात्मनः ॥ द्विजेश्वरावतारं च सशिवं सुखदं सताम् ॥ १ ॥

nandIzvara uvAca ॥ zRNu tAta pravakSyAmi zivasya paramAtmanaH ॥ dvijezvarAvatAraM ca sazivaM sukhadaM satAm ॥ 1 ॥

यः पूर्वं वर्णितस्तात भद्रायुर्नृपसत्तमः ॥ यस्मिन्नृषभरूपेणानुग्रहं कृतवाञ्छिवः ॥ २॥

yaH pUrvaM varNitastAta bhadrAyurnRpasattamaH ॥ yasminnRSabharUpeNAnugrahaM kRtavAJchivaH ॥ 2॥

तद्धर्मस्य परीक्षार्थं पुनराविर्बभूव सः॥ द्विजेश्वरस्वरूपेण तदेव कथयाम्यहम् ॥ ३ ॥

taddharmasya parIkSArthaM punarAvirbabhUva saH॥ dvijezvarasvarUpeNa tadeva kathayAmyaham ॥ 3 ॥

ऋषभस्य प्रभावेण शत्रूञ्जित्वा रणे प्रभुः ॥ प्राप्तसिंहासनस्तात भद्रायुः संबभूव ह ॥ ४॥

RSabhasya prabhAveNa zatrUJjitvA raNe prabhuH ॥ prAptasiMhAsanastAta bhadrAyuH saMbabhUva ha ॥ 4॥

चन्द्रांगदस्य तनया सीमन्तिन्याः शुभांगजा ॥ पत्नी तस्याभवद्ब्रह्मन्सुसाध्वी कीर्तिमालिनी॥ ५॥

candrAMgadasya tanayA sImantinyAH zubhAMgajA ॥ patnI tasyAbhavadbrahmansusAdhvI kIrtimAlinI॥ 5॥

स भद्रायुः कदाचित्स्वप्रियया गहनं वनम् । प्राविशत्संविहारार्थं वसन्तसमये मुने ॥ ६॥

sa bhadrAyuH kadAcitsvapriyayA gahanaM vanam । prAvizatsaMvihArArthaM vasantasamaye mune ॥ 6॥

अथ तस्मिन्वने रम्ये विजहार स भूपतिः ॥ शरणागतपालिन्या तमास्यप्रियया सह ॥ ७॥

atha tasminvane ramye vijahAra sa bhUpatiH ॥ zaraNAgatapAlinyA tamAsyapriyayA saha ॥ 7॥

अथ तद्धर्मदृढतां प्रतीक्षन्परमेश्वरः ॥ लीलां चकार तत्रैव शिवया सह शङ्करः ॥ ८॥

atha taddharmadRDhatAM pratIkSanparamezvaraH ॥ lIlAM cakAra tatraiva zivayA saha zaGkaraH ॥ 8॥

शिवा शिवश्च भूत्वोभौ तद्वने द्विजदम्पती॥ व्याघ्रं मायामयं कृत्वाविर्भूतौ निजलीलया॥ ९॥

zivA zivazca bhUtvobhau tadvane dvijadampatI॥ vyAghraM mAyAmayaM kRtvAvirbhUtau nijalIlayA॥ 9॥

अथाविदूरे तस्यैव द्रवन्तौ भयविह्वलौ ॥ अन्वीयमानौ व्याघ्रेण रुदन्तौ तौ बभूवतुः ॥ १० ॥

athAvidUre tasyaiva dravantau bhayavihvalau ॥ anvIyamAnau vyAghreNa rudantau tau babhUvatuH ॥ 10 ॥

अथ विद्धौ च तौ तात भद्रायुः स महीपतिः ॥ ददर्श क्रन्दमानौ हि शरण्यः क्षत्रियर्षभः ॥ ११॥

atha viddhau ca tau tAta bhadrAyuH sa mahIpatiH ॥ dadarza krandamAnau hi zaraNyaH kSatriyarSabhaH ॥ 11॥

अथ तौ मुनिशार्दूलः स्वमायाद्विजदम्पती ॥ भद्रायुषं महाराजमूचतुर्भयविह्वलौ ॥ १२ ॥

atha tau munizArdUlaH svamAyAdvijadampatI ॥ bhadrAyuSaM mahArAjamUcaturbhayavihvalau ॥ 12 ॥

द्विजदम्पती ऊचतुः ॥ पाहि पाहि महाराज नावुभौ धर्मवित्तम ॥ एष आयाति शार्दूलो जग्धुमावां महाप्रभो ॥ १३ ॥

dvijadampatI UcatuH ॥ pAhi pAhi mahArAja nAvubhau dharmavittama ॥ eSa AyAti zArdUlo jagdhumAvAM mahAprabho ॥ 13 ॥

एष हिंस्रः कालसमः सर्वप्राणिभयङ्करः ॥ यावन्न खादति प्राप्य तावन्नौ रक्ष धर्मवित् ॥ १४ ॥

eSa hiMsraH kAlasamaH sarvaprANibhayaGkaraH ॥ yAvanna khAdati prApya tAvannau rakSa dharmavit ॥ 14 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्थमाक्रन्दितं श्रुत्वा तयोश्च नृपतीश्वरः ॥ अति शीघ्रं महावीरः स यावद्धनुराददे ॥ १५॥

nandIzvara uvAca ॥ itthamAkranditaM zrutvA tayozca nRpatIzvaraH ॥ ati zIghraM mahAvIraH sa yAvaddhanurAdade ॥ 15॥

तावदभ्येत्य शार्दूलस्त्वरमाणोतिमायिकः ॥ स तस्य द्विजवर्य्यस्य मध्ये जग्राह तां वधूम् ॥ १६॥

tAvadabhyetya zArdUlastvaramANotimAyikaH ॥ sa tasya dvijavaryyasya madhye jagrAha tAM vadhUm ॥ 16॥

हे नाथनाथ हे कान्त हा शम्भो हा जगद्गुरो ॥ इति रोरूयमाणां तां व्याघ्रो जग्रास भीषणः ॥ १७॥

he nAthanAtha he kAnta hA zambho hA jagadguro ॥ iti rorUyamANAM tAM vyAghro jagrAsa bhISaNaH ॥ 17॥

तावत्स राजा निशितैर्भल्लैर्व्याघ्रमताडयत् ॥ न स तैर्विव्यथे किंचिद्गिरीन्द्र इव वृष्टिभिः ॥ १८॥

tAvatsa rAjA nizitairbhallairvyAghramatADayat ॥ na sa tairvivyathe kiMcidgirIndra iva vRSTibhiH ॥ 18॥

स शार्दूलो महासत्त्वो राज्ञः स्वैरकृतव्यथः ॥ बलादाकृष्य तां नारीमपाक्रमत सत्वरः ॥ १९॥

sa zArdUlo mahAsattvo rAjJaH svairakRtavyathaH ॥ balAdAkRSya tAM nArImapAkramata satvaraH ॥ 19॥

व्याघ्रेणापहृतां नारीं वीक्ष्य विप्रोतिविस्मितः ॥ लौकिकीं गतिमाश्रित्य रुरोदाति मुहुर्मुहुः ॥ २०॥

vyAghreNApahRtAM nArIM vIkSya viprotivismitaH ॥ laukikIM gatimAzritya rurodAti muhurmuhuH ॥ 20॥

रुदित्वा चिरकालं च स विप्रो माययेश्वरः ॥ भद्रायुषं महीपालं प्रोवाच मदहारकः ॥ २१ ॥

ruditvA cirakAlaM ca sa vipro mAyayezvaraH ॥ bhadrAyuSaM mahIpAlaM provAca madahArakaH ॥ 21 ॥

द्विजेश्वर उवाच ॥ राजन्क ते महास्त्राणि क्व ते त्राणं महद्धनुः ॥ क्व ते द्वादशसाहस्रमहानागायुतम्बलम् ॥ २२ ॥

dvijezvara uvAca ॥ rAjanka te mahAstrANi kva te trANaM mahaddhanuH ॥ kva te dvAdazasAhasramahAnAgAyutambalam ॥ 22 ॥

किन्ते खड्गेन शङ्खेन किं ते मंत्रास्त्रविद्यया ॥ किं सत्त्वेन महास्त्राणां किं प्रभावेण भूयसा ॥ २३ ॥

kinte khaDgena zaGkhena kiM te maMtrAstravidyayA ॥ kiM sattvena mahAstrANAM kiM prabhAveNa bhUyasA ॥ 23 ॥

तत्सर्वं विफलं जातं यच्चान्यत्त्वयि तिष्ठति॥ यस्त्वं वनौकसां घातं न निवारयितुं क्षमः ॥ २४॥

tatsarvaM viphalaM jAtaM yaccAnyattvayi tiSThati॥ yastvaM vanaukasAM ghAtaM na nivArayituM kSamaH ॥ 24॥

क्षत्रस्यायं परो धर्मो क्षताच्च परिरक्षणम् ॥ तस्मिन्कुलोचिते धर्मे नष्टे त्वज्जीवितेन किम् ॥ २५॥

kSatrasyAyaM paro dharmo kSatAcca parirakSaNam ॥ tasminkulocite dharme naSTe tvajjIvitena kim ॥ 25॥

आर्तानां शरणाप्तानां त्राणं कुर्वन्ति पार्थिवाः ॥ प्राणैरर्थैश्च धर्मज्ञास्तद्विना च मृतोपमा ॥ २६ ॥

ArtAnAM zaraNAptAnAM trANaM kurvanti pArthivAH ॥ prANairarthaizca dharmajJAstadvinA ca mRtopamA ॥ 26 ॥

आर्तत्राणविहीनानां जीवितान्मरणं वरम्॥ धनिनान्पानहीनानां गार्हस्थ्याद्भिक्षुता वरम्॥ २७॥

ArtatrANavihInAnAM jIvitAnmaraNaM varam॥ dhaninAnpAnahInAnAM gArhasthyAdbhikSutA varam॥ 27॥

वरं विषाशनं प्राज्ञैर्वरमग्निप्रवेशनम्॥ कृपणानामनाथानां दीनानामपरक्षणात् ॥ २८ ॥

varaM viSAzanaM prAjJairvaramagnipravezanam॥ kRpaNAnAmanAthAnAM dInAnAmaparakSaNAt ॥ 28 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्थं विलपितं तस्य स्ववीर्य्यस्य च गर्हणम्॥ निशम्य नृपतिः शोकादात्मन्येवमचिन्तयत् ॥ २९ ॥

nandIzvara uvAca ॥ itthaM vilapitaM tasya svavIryyasya ca garhaNam॥ nizamya nRpatiH zokAdAtmanyevamacintayat ॥ 29 ॥

अहो मे पौरुषं नष्टमद्य देवविपर्ययात् ॥ अद्य कीर्तिश्च मे नष्टा पातकम्प्राप्तमुत्कटम् ॥ ३०॥

aho me pauruSaM naSTamadya devaviparyayAt ॥ adya kIrtizca me naSTA pAtakamprAptamutkaTam ॥ 30॥

धर्मः कुलोचितो नष्टो मन्दभाग्यस्य दुर्मतेः ॥ नूनं मे सम्पदो राज्यमायुष्यं क्षयमेष्यति ॥ ३१ ॥

dharmaH kulocito naSTo mandabhAgyasya durmateH ॥ nUnaM me sampado rAjyamAyuSyaM kSayameSyati ॥ 31 ॥

अद्य चैनं द्विजन्मानं हतदारं शुचार्दितम् ॥ हतशोकं करिष्यामि दत्त्वा प्राणानतिप्रियान् ॥ ३२॥

adya cainaM dvijanmAnaM hatadAraM zucArditam ॥ hatazokaM kariSyAmi dattvA prANAnatipriyAn ॥ 32॥

इति निश्चित्य मनसा स भद्रायुर्नृपोत्तमः ॥ पतित्वा पादयोस्तस्य बभाषे परिसान्त्वयन्॥ ३३ ॥

iti nizcitya manasA sa bhadrAyurnRpottamaH ॥ patitvA pAdayostasya babhASe parisAntvayan॥ 33 ॥

भद्रायुरुवाच ॥ कृपां कृत्वा मयि ब्रह्मन् क्षत्रबन्धौ हतौजसि ॥ शोकन्त्यज महाप्राज्ञ दास्याम्यद्य तु वाञ्छितम् ॥ ३४ ॥

bhadrAyuruvAca ॥ kRpAM kRtvA mayi brahman kSatrabandhau hataujasi ॥ zokantyaja mahAprAjJa dAsyAmyadya tu vAJchitam ॥ 34 ॥

इदं राज्यमियं राज्ञी ममेदञ्च कलेवरम् ॥ त्वदधीनमिदं सर्वं किन्तेऽभिलषितं वरम् ॥ ३५ ॥

idaM rAjyamiyaM rAjJI mamedaJca kalevaram ॥ tvadadhInamidaM sarvaM kinte'bhilaSitaM varam ॥ 35 ॥

ब्राह्मण उवाच ॥ किमादर्शेन चान्धस्य किं गृहेर्भैक्ष्यजीविनः ॥ किम्पुस्तकेन मूढस्य निस्त्रीकस्य धनेन किम्॥ ३६॥

brAhmaNa uvAca ॥ kimAdarzena cAndhasya kiM gRherbhaikSyajIvinaH ॥ kimpustakena mUDhasya nistrIkasya dhanena kim॥ 36॥

अतोऽहं हतपत्नीको भुक्तभोगो न कर्हिचित्॥ इमान्तवाग्रमहिषीं कामये दीयतामिति ॥ ३७॥

ato'haM hatapatnIko bhuktabhogo na karhicit॥ imAntavAgramahiSIM kAmaye dIyatAmiti ॥ 37॥

दाता रसान्तवित्तस्य राज्यस्य गजवाजिनाम्॥ आत्मदेहस्य यस्यापि कलत्रस्य न कर्हिचित् ॥ ३८॥

dAtA rasAntavittasya rAjyasya gajavAjinAm॥ Atmadehasya yasyApi kalatrasya na karhicit ॥ 38॥

परदारोपभोगेन यत्पापं समुपार्जितम् ॥ न तत्क्षालयितुं शक्यं प्रायश्चित्तशतैरपि ॥ ३९॥

paradAropabhogena yatpApaM samupArjitam ॥ na tatkSAlayituM zakyaM prAyazcittazatairapi ॥ 39॥

ब्राह्मण उवाच ॥ आस्तां ब्रह्मवधं घोरमपि मद्यनिषेवणम् ॥ तपसा विधमिष्यामि किं पुनः पारदारिकम् ॥ ४०॥

brAhmaNa uvAca ॥ AstAM brahmavadhaM ghoramapi madyaniSevaNam ॥ tapasA vidhamiSyAmi kiM punaH pAradArikam ॥ 40॥

तस्मात्प्रयच्छ भार्यां स्वामियां कामो न मेऽपरः ॥ अरक्षणाद्भयार्तानां गन्तासि निरयन्ध्रुवम् ॥ ४१ ॥

tasmAtprayaccha bhAryAM svAmiyAM kAmo na me'paraH ॥ arakSaNAdbhayArtAnAM gantAsi nirayandhruvam ॥ 41 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इति विप्रगिरा भीतश्चिन्तयामास पार्थिवः ॥ अरक्षणान्महापापं पत्नीदानन्ततो वरम् ॥ ४२ ॥

nandIzvara uvAca ॥ iti vipragirA bhItazcintayAmAsa pArthivaH ॥ arakSaNAnmahApApaM patnIdAnantato varam ॥ 42 ॥

अतः पत्नीं द्विजाग्र्याय दत्त्वा निर्मुक्तकिल्विषः ॥ सद्यो वह्निं प्रवेक्ष्यामि कीर्तिश्च विदिता भवेत् ॥ ४३ ॥

ataH patnIM dvijAgryAya dattvA nirmuktakilviSaH ॥ sadyo vahniM pravekSyAmi kIrtizca viditA bhavet ॥ 43 ॥

इति निश्चित्य मनसा समुज्ज्वाल्य हुताशनम् ॥ तमाहूय द्विजं चक्रे पत्नीदानं सहोदकम् ॥ ४४ ॥

iti nizcitya manasA samujjvAlya hutAzanam ॥ tamAhUya dvijaM cakre patnIdAnaM sahodakam ॥ 44 ॥

स्वयं स्नातः शुचिर्भूत्वा प्रणम्य विबुधेश्वरान् ॥ तमग्निं त्रिः परिक्रम्य शिवं दध्यौ समाहितः॥ ४५॥

svayaM snAtaH zucirbhUtvA praNamya vibudhezvarAn ॥ tamagniM triH parikramya zivaM dadhyau samAhitaH॥ 45॥

तमथाग्निं पतिष्यन्तं स्वपदासक्तचेतसम् ॥ प्रत्यषेधत विश्वेशः प्रादुर्भूतो द्विजेश्वरः ॥ ४६॥

tamathAgniM patiSyantaM svapadAsaktacetasam ॥ pratyaSedhata vizvezaH prAdurbhUto dvijezvaraH ॥ 46॥

तमीश्वरं पञ्चमुखं त्रिनेत्रं पिनाकिनं चन्द्रकलावतंसम् ॥ प्रलम्बपिंगासुजटाकलापं मध्याह्नसद्भास्करकोटितेजसम् ॥ ४७ ॥

tamIzvaraM paJcamukhaM trinetraM pinAkinaM candrakalAvataMsam ॥ pralambapiMgAsujaTAkalApaM madhyAhnasadbhAskarakoTitejasam ॥ 47 ॥

मृणालगौरं गजचर्मवाससं गंगातरङ्गोक्षितमौलिदेशकम् ॥ नागेन्द्रहारावलिकण्ठभूषणं किरीटकाच्यंगदकंकणोज्ज्वलम् ॥ ४८ ॥

mRNAlagauraM gajacarmavAsasaM gaMgAtaraGgokSitamaulidezakam ॥ nAgendrahArAvalikaNThabhUSaNaM kirITakAcyaMgadakaMkaNojjvalam ॥ 48 ॥

शूलासिखट्वांगकुठारचर्ममृगाभयाष्टांगपिनाकहस्तम् ॥ वृषोपरिस्थं शितिकण्ठभूषणं प्रोद्भूतमग्रे स नृपो ददर्श ॥ ४९ ॥

zUlAsikhaTvAMgakuThAracarmamRgAbhayASTAMgapinAkahastam ॥ vRSoparisthaM zitikaNThabhUSaNaM prodbhUtamagre sa nRpo dadarza ॥ 49 ॥

ततोम्बराद्द्रुतं पेतुर्द्दिव्याः कुसुमवृष्टयः ॥ प्रणेदुर्देवतूर्य्याणि देव्यश्च ननृतुर्जगुः ॥ ५० ॥

tatombarAddrutaM peturddivyAH kusumavRSTayaH ॥ praNedurdevatUryyANi devyazca nanRturjaguH ॥ 50 ॥

तत्राजग्मुः स्तूयमाना हरिर्ब्रह्मा तथासुराः ॥ इन्द्रादयो नारदाद्या मुनयश्चापरेऽपि च॥ ५१॥

tatrAjagmuH stUyamAnA harirbrahmA tathAsurAH ॥ indrAdayo nAradAdyA munayazcApare'pi ca॥ 51॥

तदोत्सवो महानासीत्तत्र भक्तिप्रवर्धनः॥ सति पश्यति भूपाले भक्तिनम्रीकृताञ्जलौ ॥ ५२ ॥

tadotsavo mahAnAsIttatra bhaktipravardhanaH॥ sati pazyati bhUpAle bhaktinamrIkRtAJjalau ॥ 52 ॥

तद्दर्शनानन्दविजृम्भिताशयः प्रवृद्धवाष्पाम्बुविलिप्तगात्रः ॥ प्रहृष्टरोमा स हि गद्गदाक्षरस्तुष्टाव गीर्भिर्मुकुलीकृतांजलिः ॥ ५३ ॥

taddarzanAnandavijRmbhitAzayaH pravRddhavASpAmbuviliptagAtraH ॥ prahRSTaromA sa hi gadgadAkSarastuSTAva gIrbhirmukulIkRtAMjaliH ॥ 53 ॥

ततस्स भगवान्राज्ञा संस्तुतः परमेश्वरः ॥ प्रसन्नः सह पार्वत्या तमुवाच दयानिधिः ॥ ५४ ॥

tatassa bhagavAnrAjJA saMstutaH paramezvaraH ॥ prasannaH saha pArvatyA tamuvAca dayAnidhiH ॥ 54 ॥

राजंस्ते परितुष्टोहं भक्त्या त्वद्धर्मतोऽधिकम् ॥ वरं ब्रूहि सपत्नीकम्प्रयच्छामि न संशयः ॥ ५५ ॥

rAjaMste parituSTohaM bhaktyA tvaddharmato'dhikam ॥ varaM brUhi sapatnIkamprayacchAmi na saMzayaH ॥ 55 ॥

तव भावपरीक्षार्थं द्विजो भूत्वाहमागतः॥ व्याघ्रेण या परिग्रस्ता साक्षाद्देवी शिवा हि सा ॥ ५६॥

tava bhAvaparIkSArthaM dvijo bhUtvAhamAgataH॥ vyAghreNa yA parigrastA sAkSAddevI zivA hi sA ॥ 56॥

व्याघ्रो मायामयो यस्ते शरैरक्षत विग्रहः ॥ धीरतान्द्रष्टुकामस्ते पत्नी याचितवानहम् ॥ ५७ ॥

vyAghro mAyAmayo yaste zarairakSata vigrahaH ॥ dhIratAndraSTukAmaste patnI yAcitavAnaham ॥ 57 ॥

इत्याकर्ण्य प्रभोर्वाक्यं स भद्रायुर्महीपतिः ॥ पुन प्रणम्य संस्तूय स्वामिनं नतकोऽब्रवीत्॥ ५८॥

ityAkarNya prabhorvAkyaM sa bhadrAyurmahIpatiH ॥ puna praNamya saMstUya svAminaM natako'bravIt॥ 58॥

भद्रायुरुवाच ॥ एक एव वरो नाथ यद्भवान्परमेश्वरः॥ भवतापप्रतप्तस्य मम प्रत्यक्षतां गतः ॥ ५९ ॥

bhadrAyuruvAca ॥ eka eva varo nAtha yadbhavAnparamezvaraH॥ bhavatApaprataptasya mama pratyakSatAM gataH ॥ 59 ॥

यद्ददासि पुनर्नाथ वरं स्वकृपया प्रभो ॥ वृणेहं परमं त्यक्तो वरं हि वरदर्षभात् ॥ ६० ॥

yaddadAsi punarnAtha varaM svakRpayA prabho ॥ vRNehaM paramaM tyakto varaM hi varadarSabhAt ॥ 60 ॥

वज्रबाहुः पिता मे हि सप त्नीको महेश्वर ॥ सपत्नीकस्त्वहं नाथ सदा त्वत्पादसेवकः ॥ ६१॥

vajrabAhuH pitA me hi sapa tnIko mahezvara ॥ sapatnIkastvahaM nAtha sadA tvatpAdasevakaH ॥ 61॥

वैश्यः पद्माकरो नाम तत्पुत्रस्सनयाभिधः॥ सर्वानेतान्महेशान सदा त्वं पार्श्वगान्कुरु ॥ ६२ ॥

vaizyaH padmAkaro nAma tatputrassanayAbhidhaH॥ sarvAnetAnmahezAna sadA tvaM pArzvagAnkuru ॥ 62 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ अथ राज्ञी च तत्पत्नी प्रमत्ता कीर्तिमालिनी ॥ भक्त्या प्रसाद्य गिरिशं ययाचे वरमुत्तमम् ॥ ६३ ॥

nandIzvara uvAca ॥ atha rAjJI ca tatpatnI pramattA kIrtimAlinI ॥ bhaktyA prasAdya girizaM yayAce varamuttamam ॥ 63 ॥

सत्युवाच ॥ चन्द्रांगदो मम पिता माता सीमन्तिनी च मे ॥ तयोर्याचे महादेव त्वत्पाश्वे सन्निधिं मुदा ॥ ६४ ॥

satyuvAca ॥ candrAMgado mama pitA mAtA sImantinI ca me ॥ tayoryAce mahAdeva tvatpAzve sannidhiM mudA ॥ 64 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ एवमस्त्विति गौरीशः प्रसन्नो भक्तवत्सलः॥ तयोः कामवरन्दत्त्वा क्षणादन्तर्हितोऽभवत् ॥ ६५॥

nandIzvara uvAca ॥ evamastviti gaurIzaH prasanno bhaktavatsalaH॥ tayoH kAmavarandattvA kSaNAdantarhito'bhavat ॥ 65॥

भद्रायुरपि सुप्रीत्या प्रसादम्प्राप्य शूलिनः ॥ सहितः कीर्तिमालिन्या बुभुजे विषयान्बहून् ॥ ६६॥

bhadrAyurapi suprItyA prasAdamprApya zUlinaH ॥ sahitaH kIrtimAlinyA bubhuje viSayAnbahUn ॥ 66॥

कृत्वा वर्षायुतराज्यमव्याहतपराक्रमः॥ राज्यं विक्षिप्य तनये जगाम शिवसन्निधिम्॥ ६७॥

kRtvA varSAyutarAjyamavyAhataparAkramaH॥ rAjyaM vikSipya tanaye jagAma zivasannidhim॥ 67॥

चन्द्रांगदोपि राजेन्द्रो राज्ञी सीमन्तिनी च सा॥ भक्त्या संपूज्य गिरिशं जग्मतुः शाम्भवं पदम् ॥ ६८ ॥

candrAMgadopi rAjendro rAjJI sImantinI ca sA॥ bhaktyA saMpUjya girizaM jagmatuH zAmbhavaM padam ॥ 68 ॥

द्विजेश्वरावतारस्ते वर्णितः परमो मया ॥ महेश्वरस्य भद्रायुपरमानन्ददः प्रभो ॥ ६९॥

dvijezvarAvatAraste varNitaH paramo mayA ॥ mahezvarasya bhadrAyuparamAnandadaH prabho ॥ 69॥

इदं चरित्रं परमं पवित्रं शिवावतारस्य पवित्रकीर्त्तेः ॥ द्विजेशसंज्ञस्य महाद्भुतं हि शृण्वन्पठञ्शम्भुपदम्प्रयाति॥ ७० ॥

idaM caritraM paramaM pavitraM zivAvatArasya pavitrakIrtteH ॥ dvijezasaMjJasya mahAdbhutaM hi zRNvanpaThaJzambhupadamprayAti॥ 70 ॥

य इदं शृणुयान्नित्यं श्रावयेद्वा समाहितः॥ न श्चोतति स्वधर्मात्स परत्र लभते गतिम् ॥ ७१।

ya idaM zRNuyAnnityaM zrAvayedvA samAhitaH॥ na zcotati svadharmAtsa paratra labhate gatim ॥ 71।