नन्दीश्वर उवाच ॥ अथ लोके व्यवस्थाय धर्मस्य स्थापनेच्छया ॥ महालीलां चकारेशस्तामहो सन्मुने शृणु ॥ १ ॥

nandIzvara uvAca ॥ atha loke vyavasthAya dharmasya sthApanecchayA ॥ mahAlIlAM cakArezastAmaho sanmune zRNu ॥ 1 ॥

एकदा पुष्पभद्रायां स्नातुं गच्छन्मुनीश्वरः ॥ ददर्श पद्मां युवतीं शिवांशां सुमनोहराम् ॥ २॥

ekadA puSpabhadrAyAM snAtuM gacchanmunIzvaraH ॥ dadarza padmAM yuvatIM zivAMzAM sumanoharAm ॥ 2॥

तल्लिप्सुस्तत्पितुः स्थानमनरण्यस्य भूपतेः ॥ जगाम भुवनाचारी लोकतत्त्वविचक्षणः ॥ ३ ॥

tallipsustatpituH sthAnamanaraNyasya bhUpateH ॥ jagAma bhuvanAcArI lokatattvavicakSaNaH ॥ 3 ॥

राजा नराणां तं दृष्ट्वा प्रणम्य च भयाकुलः ॥ मधुपर्कादिकं दत्त्वा पूजयामास भक्तितः ॥ ४ ॥

rAjA narANAM taM dRSTvA praNamya ca bhayAkulaH ॥ madhuparkAdikaM dattvA pUjayAmAsa bhaktitaH ॥ 4 ॥

स्नेहात्सर्वं गृहीत्वा स ययाचे कन्यकां मुनिः ॥ मौनी बभूव नृपतिः किंचिन्निर्वक्तुमक्षमः ॥ ५ ॥

snehAtsarvaM gRhItvA sa yayAce kanyakAM muniH ॥ maunI babhUva nRpatiH kiMcinnirvaktumakSamaH ॥ 5 ॥

मुनिः प्रोवाच नृपतिं कन्यां मे देहि भक्तितः ॥ अन्यथा भस्मसात्सर्वं करिष्येहं त्वया सह ॥ ६॥

muniH provAca nRpatiM kanyAM me dehi bhaktitaH ॥ anyathA bhasmasAtsarvaM kariSyehaM tvayA saha ॥ 6॥

अथो बभूवुराच्छन्नाः सर्वे राजजनास्तदा ॥ तेजसा पिप्पलादस्य दाधीचस्य महामुने ॥ ७ ॥

atho babhUvurAcchannAH sarve rAjajanAstadA ॥ tejasA pippalAdasya dAdhIcasya mahAmune ॥ 7 ॥

अथ राजा महाभीतो विलप्य च मुहुर्मुहुः ॥ कन्यामलंकृताम्पद्मां वृद्धाय मुनये ददौ ॥ ८ ॥

atha rAjA mahAbhIto vilapya ca muhurmuhuH ॥ kanyAmalaMkRtAmpadmAM vRddhAya munaye dadau ॥ 8 ॥

पद्मां विवाह्य स मुनिश्शिवांशाम्भूपतेः सुताम् ॥ पिप्पलादो गृहीत्वा तां मुदितः स्वाश्रमं ययौ ॥ ९ ॥

padmAM vivAhya sa munizzivAMzAmbhUpateH sutAm ॥ pippalAdo gRhItvA tAM muditaH svAzramaM yayau ॥ 9 ॥

तत्र गत्वा मुनिवरो वयसा जर्जरोधिकः ॥ उवाच नार्या स तया तपस्वीनातिलम्पटः ॥ १०॥

tatra gatvA munivaro vayasA jarjarodhikaH ॥ uvAca nAryA sa tayA tapasvInAtilampaTaH ॥ 10॥

अथोऽनरण्यकन्या सा सिषेवे भक्तितो मुनिम् ॥ कर्मणा मनसा वाचा लक्ष्मीर्नारायणं यथा ॥ ११॥

atho'naraNyakanyA sA siSeve bhaktito munim ॥ karmaNA manasA vAcA lakSmIrnArAyaNaM yathA ॥ 11॥

इत्थं स पिप्पलादो हि शिवांशो मुनिसत्तमः ॥ रेमे तया युवत्या च युवाभूय स्वलीलया ॥ १२ ॥

itthaM sa pippalAdo hi zivAMzo munisattamaH ॥ reme tayA yuvatyA ca yuvAbhUya svalIlayA ॥ 12 ॥

दश पुत्रा महात्मानो बभूवुस्सुतपस्विनः ॥ मुनेः पितुस्समाः सर्वे पद्मायाः सुखवर्द्धनाः ॥ १३॥

daza putrA mahAtmAno babhUvussutapasvinaH ॥ muneH pitussamAH sarve padmAyAH sukhavarddhanAH ॥ 13॥

एवं लीलावतारो हि शंकरस्य महाप्रभोः ॥ पिप्पलादो मुनिवरो नानालीलाकरः प्रभुः ॥ १४ ॥

evaM lIlAvatAro hi zaMkarasya mahAprabhoH ॥ pippalAdo munivaro nAnAlIlAkaraH prabhuH ॥ 14 ॥

येन दत्तो वरः प्रीत्या लोकेभ्यो हि दयालुना ॥ दृष्ट्वा लोके शनेः पीडां सर्वेषामनिवारिणीम् ॥ १५ ॥

yena datto varaH prItyA lokebhyo hi dayAlunA ॥ dRSTvA loke zaneH pIDAM sarveSAmanivAriNIm ॥ 15 ॥

षोडशाब्दावधि नृणां जन्मतो न भवेच्च सा ॥ तथा च शिवभक्तानां सत्यमेतद्धि मे वचः ॥ १६ ॥

SoDazAbdAvadhi nRNAM janmato na bhavecca sA ॥ tathA ca zivabhaktAnAM satyametaddhi me vacaH ॥ 16 ॥

अथानादृत्य मद्वाक्यं कुर्यात्पीडां शनिः क्वचित् ॥ तेषां नृणां तदा स स्याद्भस्मसान्न हि संशयः ॥ १७ ॥

athAnAdRtya madvAkyaM kuryAtpIDAM zaniH kvacit ॥ teSAM nRNAM tadA sa syAdbhasmasAnna hi saMzayaH ॥ 17 ॥

इति तद्भयतस्तात विकृतोपि शनैश्चरः ॥ तेषां न कुरुते पीडां कदाचिद्ग्रहसत्तमः ॥ १८ ॥

iti tadbhayatastAta vikRtopi zanaizcaraH ॥ teSAM na kurute pIDAM kadAcidgrahasattamaH ॥ 18 ॥

इति लीलामनुष्यस्य पिप्पलादस्य सन्मुने ॥ कथितं सुचरित्रन्ते सर्वकामफलप्रदम् ॥ १९ ॥

iti lIlAmanuSyasya pippalAdasya sanmune ॥ kathitaM sucaritrante sarvakAmaphalapradam ॥ 19 ॥

गाधिश्च कौशिकश्चैव पिप्पलादो महामुनिः ॥ शनैश्चरकृतां पीडां नाशयन्ति स्मृतास्त्रयः ॥ २० ॥

gAdhizca kauzikazcaiva pippalAdo mahAmuniH ॥ zanaizcarakRtAM pIDAM nAzayanti smRtAstrayaH ॥ 20 ॥

पिप्पलादस्य चरितं पद्माचरितसंयुतम् ॥ यः पठेच्छृणुयाद्वापि सुभक्त्या भुवि मानवः ॥ २१ ॥

pippalAdasya caritaM padmAcaritasaMyutam ॥ yaH paThecchRNuyAdvApi subhaktyA bhuvi mAnavaH ॥ 21 ॥

शनिपीडाविनाशार्थमेतच्चरितमुत्तमम् ॥ यः पठेच्छणुयाद्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ २२ ॥

zanipIDAvinAzArthametaccaritamuttamam ॥ yaH paThecchaNuyAdvApi sarvAnkAmAnavApnuyAt ॥ 22 ॥

धन्यो मुनिवरो ज्ञानी महाशैवः सताम्प्रियः ॥ अस्य पुत्रो महेशानः पिप्पलादाख्य आत्मवान् ॥ २३ ॥

dhanyo munivaro jJAnI mahAzaivaH satAmpriyaH ॥ asya putro mahezAnaH pippalAdAkhya AtmavAn ॥ 23 ॥

इदमाख्यानमनघं स्वर्ग्यं कुग्रहपोषहृत् ॥ सर्वकामप्रदन्तात शिवभक्तिविवर्द्धनम् ॥ २४ ॥

idamAkhyAnamanaghaM svargyaM kugrahapoSahRt ॥ sarvakAmapradantAta zivabhaktivivarddhanam ॥ 24 ॥