नन्दीश्वर उवाच॥ अतः परं श्रुणु प्रीत्या हनुमच्चरितम्मुने॥ यथा चकाराशु हरो लीलास्तद्रूपतो वराः ॥ १॥

nandIzvara uvAca॥ ataH paraM zruNu prItyA hanumaccaritammune॥ yathA cakArAzu haro lIlAstadrUpato varAH ॥ 1॥

चकार सुहितं प्रीत्या रामस्य परमेश्वराः ॥ तत्सर्वं चरितं विप्र शृणु सर्वसुखावहम् ॥ २ ॥।

cakAra suhitaM prItyA rAmasya paramezvarAH ॥ tatsarvaM caritaM vipra zRNu sarvasukhAvaham ॥ 2 ॥।

एकस्मिन्समये शम्भुरद्भुतोतिकरः प्रभुः ॥ ददर्श मोहिनीरूपं विष्णोस्स हि वसद्गुणः? ॥ ३ ॥

ekasminsamaye zambhuradbhutotikaraH prabhuH ॥ dadarza mohinIrUpaM viSNossa hi vasadguNaH? ॥ 3 ॥

चक्रे स्वं क्षुभितं शम्भुः कामबाणहतो यथा ॥ स्वम्वीर्यम्पातयामास रामकार्यार्थमीश्वरः ॥ ४॥

cakre svaM kSubhitaM zambhuH kAmabANahato yathA ॥ svamvIryampAtayAmAsa rAmakAryArthamIzvaraH ॥ 4॥

तद्वीर्यं स्थापयामासुः पत्रे सप्तर्षयश्च ते ॥ प्रेरिता मनसा तेन रामकार्यार्थमादरात ॥ ५॥

tadvIryaM sthApayAmAsuH patre saptarSayazca te ॥ preritA manasA tena rAmakAryArthamAdarAta ॥ 5॥

तैर्गौतमसुतायां तद्वीर्यं शम्भोर्महर्षिभिः॥ कर्णद्वारा तथांजन्यां रामकार्यार्थमाहितम् ॥ ६॥

tairgautamasutAyAM tadvIryaM zambhormaharSibhiH॥ karNadvArA tathAMjanyAM rAmakAryArthamAhitam ॥ 6॥

ततश्च समये तस्माद्धनूमानिति नामभाक् ॥ शम्भुर्जज्ञे कपितनुर्महाबलपराक्रमः ॥ ७॥

tatazca samaye tasmAddhanUmAniti nAmabhAk ॥ zambhurjajJe kapitanurmahAbalaparAkramaH ॥ 7॥

हनूमान्स कपीशानः शिशुरेव महाबलः ॥ रविबिम्बं बभक्षाशु ज्ञात्वा लघुफलम्प्रगे ॥ ८॥

hanUmAnsa kapIzAnaH zizureva mahAbalaH ॥ ravibimbaM babhakSAzu jJAtvA laghuphalamprage ॥ 8॥

देवप्रार्थनया तं सोऽत्यजज्ज्ञात्वा महाबलम् ॥ शिवावतारं च प्राप वरान्दत्तान्सुरर्षिभिः ॥ ९ ॥

devaprArthanayA taM so'tyajajjJAtvA mahAbalam ॥ zivAvatAraM ca prApa varAndattAnsurarSibhiH ॥ 9 ॥

स्वजनन्यन्तिकम्प्रागादथ सोतिप्रहर्षितः ॥ हनूमान्सर्वमाचख्यौ तस्यै तद्वृत्तमादरात् ॥ १०॥

svajananyantikamprAgAdatha sotipraharSitaH ॥ hanUmAnsarvamAcakhyau tasyai tadvRttamAdarAt ॥ 10॥

तदाज्ञया ततो धीरस्सर्वविद्यामयत्नतः ॥ सूर्यात्पपाठ स कपिर्गत्वा नित्यं तदान्तिकम्॥ ११॥

tadAjJayA tato dhIrassarvavidyAmayatnataH ॥ sUryAtpapATha sa kapirgatvA nityaM tadAntikam॥ 11॥

सूर्याज्ञया तदंशत्य सुग्रीवस्यान्तिकं ययौ॥ मातुराज्ञामनुप्राप्य रुद्रांशः कपिसत्तमः ॥ १२॥

sUryAjJayA tadaMzatya sugrIvasyAntikaM yayau॥ mAturAjJAmanuprApya rudrAMzaH kapisattamaH ॥ 12॥

ज्येष्ठभ्रात्रा वालिना हि स्वस्त्रीभोक्त्रा तिरस्कृतः ॥ ऋष्यमृकगिरौ तेन न्यवसत्स हनूमता ॥ १३ ॥

jyeSThabhrAtrA vAlinA hi svastrIbhoktrA tiraskRtaH ॥ RSyamRkagirau tena nyavasatsa hanUmatA ॥ 13 ॥

ततोऽभूत्स सुकण्ठस्य मन्त्री कपिवरस्सुधीः ॥ सर्वथा सुहितं चक्रे सुग्रीवस्य हरांशजः ॥ १४ ॥

tato'bhUtsa sukaNThasya mantrI kapivarassudhIH ॥ sarvathA suhitaM cakre sugrIvasya harAMzajaH ॥ 14 ॥

तत्रागतेन सभ्रात्रा हृतभार्येण दुःखिना ॥ कारयामास रामेण तस्य सख्यं सुखावहम् ॥ १५॥

tatrAgatena sabhrAtrA hRtabhAryeNa duHkhinA ॥ kArayAmAsa rAmeNa tasya sakhyaM sukhAvaham ॥ 15॥

घातयामास रामश्च वालिनं कपिकुञ्जरम् ॥ भ्रातृपत्न्याश्च भोक्तारं पापिनम्वीरमानिनम् ॥ १६ ॥

ghAtayAmAsa rAmazca vAlinaM kapikuJjaram ॥ bhrAtRpatnyAzca bhoktAraM pApinamvIramAninam ॥ 16 ॥

ततो रामाऽऽज्ञया तात हनूमान्वानरेश्वरः ॥ स सीतान्वेषणञ्चक्रे बहुभिर्वानरैस्सुधीः ॥ १७ ॥

tato rAmA''jJayA tAta hanUmAnvAnarezvaraH ॥ sa sItAnveSaNaJcakre bahubhirvAnaraissudhIH ॥ 17 ॥

ज्ञात्वा लङ्कागतां सीतां गतस्तत्र कपीश्वरः ॥ द्रुतमुल्लंघ्य सिंधुन्तमनिस्तीर्य्यं परैस्स वै ॥ १८ ॥

jJAtvA laGkAgatAM sItAM gatastatra kapIzvaraH ॥ drutamullaMghya siMdhuntamanistIryyaM paraissa vai ॥ 18 ॥

चक्रेऽद्भुतचरित्रं स तत्र विक्रमसंयुतम् ॥ अभिज्ञानन्ददौ प्रीत्या सीतायै स्वप्रभोर्वरम् ॥ १९ ॥

cakre'dbhutacaritraM sa tatra vikramasaMyutam ॥ abhijJAnandadau prItyA sItAyai svaprabhorvaram ॥ 19 ॥

सीताशोकं जहाराशु स वीरः कपिनायकः ॥ श्रावयित्वा रामवृत्तं तत्प्राणावनकारकम् ॥ २० ॥

sItAzokaM jahArAzu sa vIraH kapinAyakaH ॥ zrAvayitvA rAmavRttaM tatprANAvanakArakam ॥ 20 ॥

तदभिज्ञानमादाय निवृत्तो रामसन्निधिम्॥ रावणाऽऽराममाहत्य जघान बहुराक्षसान्॥ २१॥

tadabhijJAnamAdAya nivRtto rAmasannidhim॥ rAvaNA''rAmamAhatya jaghAna bahurAkSasAn॥ 21॥

तदेव रावणसुतं हत्वा सबहुराक्षसम् ॥ स महोपद्रवं चक्रे महोतिस्तत्र निर्भयः ॥ २२॥

tadeva rAvaNasutaM hatvA sabahurAkSasam ॥ sa mahopadravaM cakre mahotistatra nirbhayaH ॥ 22॥

यदा दग्धो रावणेनावगुंठ्य वसनानि च ॥ तैलाभ्यक्तानि सुदृढं महाबलवता मुने॥ २३॥

yadA dagdho rAvaNenAvaguMThya vasanAni ca ॥ tailAbhyaktAni sudRDhaM mahAbalavatA mune॥ 23॥

उत्प्लुत्योत्प्लुत्य च तदा महादेवांशजः कपिः ॥ ददाह लंकां निखिलां कृत्वा व्याजन्तमेव हि ॥ २४ ॥

utplutyotplutya ca tadA mahAdevAMzajaH kapiH ॥ dadAha laMkAM nikhilAM kRtvA vyAjantameva hi ॥ 24 ॥

दग्ध्वा लंकां वंचयित्वा विभीषणगृहं ततः ॥ अपतद्वारिधौ वीरस्ततस्स कपिकुञ्जरः ॥ २५॥

dagdhvA laMkAM vaMcayitvA vibhISaNagRhaM tataH ॥ apatadvAridhau vIrastatassa kapikuJjaraH ॥ 25॥

स्वपुच्छं तत्र निर्वाप्य प्राप तस्य परन्तटम् ॥ अखिन्नस्स ययौ रामसन्निधिं गिरिशांशजः ॥ २६॥

svapucchaM tatra nirvApya prApa tasya parantaTam ॥ akhinnassa yayau rAmasannidhiM girizAMzajaH ॥ 26॥

अविलंबेन सुजवो हनूमान् कपिसत्तमः ॥ रामोपकण्ठमागत्य ददौ सीताशिरोमणिम् ॥ २७ ॥

avilaMbena sujavo hanUmAn kapisattamaH ॥ rAmopakaNThamAgatya dadau sItAziromaNim ॥ 27 ॥

ततस्तदाज्ञया वीरस्सिन्धौ सेतुमबन्धयत् ॥ वानरस्स समानीय बहून्गिरिवरान्बली ॥ २८॥

tatastadAjJayA vIrassindhau setumabandhayat ॥ vAnarassa samAnIya bahUngirivarAnbalI ॥ 28॥

गत्वा तत्र ततो रामस्तर्तुकामो यथा ततः ॥ शिवलिंगं समानर्च प्रतिष्ठाप्य जयेप्सया ॥ २९ ॥

gatvA tatra tato rAmastartukAmo yathA tataH ॥ zivaliMgaM samAnarca pratiSThApya jayepsayA ॥ 29 ॥

तद्वरात्स जयं प्राप्य वरं तीर्त्वोदधिं ततः ॥ लंकामावृत्य कपिभी रणं चक्रे स राक्षसैः ॥ ३० ॥

tadvarAtsa jayaM prApya varaM tIrtvodadhiM tataH ॥ laMkAmAvRtya kapibhI raNaM cakre sa rAkSasaiH ॥ 30 ॥

जघानाथासुरान्वीरो रामसैन्यं ररक्ष सः ॥ शक्तिक्षतं लक्ष्मणं च संजीविन्या ह्यजीवयत् ॥ ३१ ॥

jaghAnAthAsurAnvIro rAmasainyaM rarakSa saH ॥ zaktikSataM lakSmaNaM ca saMjIvinyA hyajIvayat ॥ 31 ॥

सर्वथा सुखिनं चक्रे सरामं लक्ष्मणं हि सः ॥ सर्वसैन्यं ररक्षासौ महादेवात्मजः प्रभुः ॥ ३२॥

sarvathA sukhinaM cakre sarAmaM lakSmaNaM hi saH ॥ sarvasainyaM rarakSAsau mahAdevAtmajaH prabhuH ॥ 32॥

रावणं परिवाराढ्यं नाशयामास विश्रमः ॥ सुखीचकार देवान्स महाबलग्रहः कपि॥ ३३॥

rAvaNaM parivArADhyaM nAzayAmAsa vizramaH ॥ sukhIcakAra devAnsa mahAbalagrahaH kapi॥ 33॥

महीरावणसंज्ञं स हत्वा रामं सलक्ष्मणम् ॥ तत्स्थानादानयामास स्वस्थानम्परिपाल्य च ॥ ३४ ॥

mahIrAvaNasaMjJaM sa hatvA rAmaM salakSmaNam ॥ tatsthAnAdAnayAmAsa svasthAnamparipAlya ca ॥ 34 ॥

रामकार्यं चकाराशु सर्वथा कपिपुंगवः ॥ असुरान्नमयामास नानालीलां चकार च ॥ ३५ ॥

rAmakAryaM cakArAzu sarvathA kapipuMgavaH ॥ asurAnnamayAmAsa nAnAlIlAM cakAra ca ॥ 35 ॥

स्थापयामास भूलोके रामभक्तिं कपीश्वरः॥ स्वयं भक्तवरो भूत्वा सीतारामसुखप्रदः ॥ ३६॥

sthApayAmAsa bhUloke rAmabhaktiM kapIzvaraH॥ svayaM bhaktavaro bhUtvA sItArAmasukhapradaH ॥ 36॥

लक्ष्मणप्राणदाता च सर्वदेवमदापहः ॥ रुद्रावतारो भगवान्भक्तोद्धारकरस्स वै ॥ ३७॥

lakSmaNaprANadAtA ca sarvadevamadApahaH ॥ rudrAvatAro bhagavAnbhaktoddhArakarassa vai ॥ 37॥

हनुमान्स महावीरो रामकार्यकरस्सदा॥ रामदूताभिधो लोके दैत्यघ्नो भक्तवत्सलः॥ ३८॥

hanumAnsa mahAvIro rAmakAryakarassadA॥ rAmadUtAbhidho loke daityaghno bhaktavatsalaH॥ 38॥

इति ते कथितं तात हनुमच्चरितम्वरम्॥ धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामफलप्रदम्॥ ३९॥

iti te kathitaM tAta hanumaccaritamvaram॥ dhanyaM yazasyamAyuSyaM sarvakAmaphalapradam॥ 39॥

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः॥ स भुक्त्वेहाखिलान्कामानन्ते मोक्षं लभेत्परम् ॥ ४०॥

ya idaM zRNuyAdbhaktyA zrAvayedvA samAhitaH॥ sa bhuktvehAkhilAnkAmAnante mokSaM labhetparam ॥ 40॥