नन्दीश्वर उवाच॥ एकादशवतारान्वै शृण्वथो शांकरान्वरान् ॥ याञ्छ्रुत्वा न हि बाध्येत बाधासत्यादिसम्भवा ॥ १॥

nandIzvara uvAca॥ ekAdazavatArAnvai zRNvatho zAMkarAnvarAn ॥ yAJchrutvA na hi bAdhyeta bAdhAsatyAdisambhavA ॥ 1॥

पुरा सर्वे सुराश्शक्रमुखा दैत्यपराजिताः ॥ त्यक्त्वामरावतीम्भीत्याऽपलायन्त निजाम्पुरीम् ॥ २ ॥

purA sarve surAzzakramukhA daityaparAjitAH ॥ tyaktvAmarAvatImbhItyA'palAyanta nijAmpurIm ॥ 2 ॥

दैत्यप्रपीडिता देवा जग्मुस्ते कश्यपा न्तिकम् ॥ बद्ध्वा करान्नतस्कन्धाः प्रणेमुस्तं सुविह्वलम् ॥ ३ ॥

daityaprapIDitA devA jagmuste kazyapA ntikam ॥ baddhvA karAnnataskandhAH praNemustaM suvihvalam ॥ 3 ॥

सुनुत्वा तं सुरास्सर्व्वे कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् ॥ सर्वं निवेदयामा स्स्वदुःखन्तत्पराजयम् ॥ ४॥

sunutvA taM surAssarvve kRtvA vijJaptimAdarAt ॥ sarvaM nivedayAmA ssvaduHkhantatparAjayam ॥ 4॥

ततस्स कश्यपस्तात तत्पिता शिवसक्तधीः ॥ तदाकर्ण्यामराकं वै दुखितोभून्न चाधिकम् ॥ ५ ॥

tatassa kazyapastAta tatpitA zivasaktadhIH ॥ tadAkarNyAmarAkaM vai dukhitobhUnna cAdhikam ॥ 5 ॥

तानाश्वास्य मुनिस्सोऽथ धैर्यमाधाय शान्तधीः ॥ काशीं जगाम सुप्रीत्या विश्वेश्वरपुरीम्मुने ॥ ६॥

tAnAzvAsya munisso'tha dhairyamAdhAya zAntadhIH ॥ kAzIM jagAma suprItyA vizvezvarapurImmune ॥ 6॥

गंगाम्भसि ततः स्नात्वा कृत्वा तं विधिमादरात् ॥ विश्वेश्वरं समानर्च साम्बं सर्वेश्वरम्प्रभुम् ॥ ७॥

gaMgAmbhasi tataH snAtvA kRtvA taM vidhimAdarAt ॥ vizvezvaraM samAnarca sAmbaM sarvezvaramprabhum ॥ 7॥

शिवलिंगं सुसंस्थाप्य चकार विपुलन्तपः ॥ शम्भुमुद्दिश्य सुप्रीत्या देवानां हितकाम्यया ॥ ८॥

zivaliMgaM susaMsthApya cakAra vipulantapaH ॥ zambhumuddizya suprItyA devAnAM hitakAmyayA ॥ 8॥

महान्कालो व्यतीयाय तपतस्तस्य वै मुनेः ॥ शिवपादाम्बुजासक्तमनसो धैर्य्यशालिनः ॥ ९॥

mahAnkAlo vyatIyAya tapatastasya vai muneH ॥ zivapAdAmbujAsaktamanaso dhairyyazAlinaH ॥ 9॥

अथ प्रादुरभूच्छम्भुर्वरन्दातुन्तदर्षये ॥ स्वपदासक्तमनसे दीनबन्धुस्सतांगतिः ॥ १० ॥

atha prAdurabhUcchambhurvarandAtuntadarSaye ॥ svapadAsaktamanase dInabandhussatAMgatiH ॥ 10 ॥

वरम्ब्रूहीति चोवाच सुप्रसन्नो महेश्वरः ॥ कश्यपं मुनिशार्दूलं स्वभक्तं भक्तवत्सलः ॥ ११॥

varambrUhIti covAca suprasanno mahezvaraH ॥ kazyapaM munizArdUlaM svabhaktaM bhaktavatsalaH ॥ 11॥

दृष्ट्वाथ तं महेशानं स प्रणम्य कृताञ्जलिः ॥ तुष्टाव कश्यपो हृष्टो देवतातः प्रस न्नधीः ॥ १२॥

dRSTvAtha taM mahezAnaM sa praNamya kRtAJjaliH ॥ tuSTAva kazyapo hRSTo devatAtaH prasa nnadhIH ॥ 12॥

कश्यप उवाच ॥ देवदेव महेशान शरणागतवत्सल ॥ सर्वेश्वरः परात्मा त्वं ध्यानगम्योद्वयोऽव्ययः ॥ १३॥

kazyapa uvAca ॥ devadeva mahezAna zaraNAgatavatsala ॥ sarvezvaraH parAtmA tvaM dhyAnagamyodvayo'vyayaH ॥ 13॥

बलनिग्रह कर्ता त्वं महेश्वर सतां गतिः ॥ दीनबन्धुर्दयासिन्धुर्भक्तरक्षणदक्षधीः ॥ १४॥

balanigraha kartA tvaM mahezvara satAM gatiH ॥ dInabandhurdayAsindhurbhaktarakSaNadakSadhIH ॥ 14॥

एते सुरास्त्वदीया हि त्वद्भक्ताश्च विशेषतः ॥ दैत्यैः पराजिताश्चाथ पाहि तान्दुःखितान् प्रभो ॥ १५॥

ete surAstvadIyA hi tvadbhaktAzca vizeSataH ॥ daityaiH parAjitAzcAtha pAhi tAnduHkhitAn prabho ॥ 15॥

असमर्थो रमेशोपि दुःखदस्ते मुहुर्मुहुः ॥ अतः सुरा मच्छरणा वेदयन्तोऽसुखं च तत् ॥ १६॥

asamartho ramezopi duHkhadaste muhurmuhuH ॥ ataH surA maccharaNA vedayanto'sukhaM ca tat ॥ 16॥

तदर्थं देवदेवेश देवदुःखविनाशकः ॥ तत्पूरितुं तपोनिष्ठां प्रसन्नार्थं तवासदम् ॥ १७॥

tadarthaM devadeveza devaduHkhavinAzakaH ॥ tatpUrituM taponiSThAM prasannArthaM tavAsadam ॥ 17॥

शरणं ते प्रपन्नोऽस्मि सर्वथाहं महेश्वर ॥ कामं मे पूरय स्वामिन्देवदुःखं विनाशय ॥ १८॥

zaraNaM te prapanno'smi sarvathAhaM mahezvara ॥ kAmaM me pUraya svAmindevaduHkhaM vinAzaya ॥ 18॥

पुत्रदुःखैश्च देवेश दुःखितोऽहं विशेषतः ॥ सुखिनं कुरु मामीश सहाय स्त्वन्दिवौकसाम् ॥ १९॥

putraduHkhaizca deveza duHkhito'haM vizeSataH ॥ sukhinaM kuru mAmIza sahAya stvandivaukasAm ॥ 19॥

भूत्वा मम सुतो नाथ देवा यक्षाः पराजिताः ॥ दैत्यैर्महाबलैश्शम्भो सुरानन्दप्रदो भव ॥ २०॥

bhUtvA mama suto nAtha devA yakSAH parAjitAH ॥ daityairmahAbalaizzambho surAnandaprado bhava ॥ 20॥

सदैवास्तु महेशान सर्वलेखसहायकः ॥ यथा दैत्यकृता बाधा न बाधेत सुरान्प्रभो ॥ २१ ॥

sadaivAstu mahezAna sarvalekhasahAyakaH ॥ yathA daityakRtA bAdhA na bAdheta surAnprabho ॥ 21 ॥

नंदीश्वर उवाच ॥ इत्युक्तस्स तु सर्वेशस्तथेति प्रोच्य शंकरः ॥ पश्यतस्तस्य भगवांस्तत्रैवांतर्दधे हरः ॥ २२॥

naMdIzvara uvAca ॥ ityuktassa tu sarvezastatheti procya zaMkaraH ॥ pazyatastasya bhagavAMstatraivAMtardadhe haraH ॥ 22॥

कश्यपोऽपि महाहृष्टः स्वस्थानमगमद्द्रुतम् ॥ देवेशः कथयामास सर्ववृत्तान्तमादरात् ॥ २३ ॥

kazyapo'pi mahAhRSTaH svasthAnamagamaddrutam ॥ devezaH kathayAmAsa sarvavRttAntamAdarAt ॥ 23 ॥

ततस्स शंकरश्शर्वस्सत्यं कर्तुं स्वकं वचः ॥ सुरभ्यां कश्यपाज्जज्ञे एकादशस्वरूपवान् ॥ २४ ॥

tatassa zaMkarazzarvassatyaM kartuM svakaM vacaH ॥ surabhyAM kazyapAjjajJe ekAdazasvarUpavAn ॥ 24 ॥

महोत्सवस्तदासीद्वे सर्वं शिवमयं त्वभूत् ॥ आसन्हृष्टाः सुराश्चाथ मुनिना कश्यपेन च ॥ २५ ॥

mahotsavastadAsIdve sarvaM zivamayaM tvabhUt ॥ AsanhRSTAH surAzcAtha muninA kazyapena ca ॥ 25 ॥

कपाली १ पिंगलो २ भीमो ३ विरूपाक्षो ४ विलोहितः ५ ॥ शास्ताऽ ६ जपाद ७ हिर्बुध्न्य ८ श्शंभु ९ श्चण्डो १० भवस्तथा ११ ॥ २६ ॥

kapAlI 1 piMgalo 2 bhImo 3 virUpAkSo 4 vilohitaH 5 ॥ zAstA' 6 japAda 7 hirbudhnya 8 zzaMbhu 9 zcaNDo 10 bhavastathA 11 ॥ 26 ॥

एकादशैते रुद्रास्तु सुरभतिनयाः स्मृताः ॥ देवकार्य्यार्थमुत्पन्नाश्शिवरूपास्सुखास्पदम् ॥ २७ ॥

ekAdazaite rudrAstu surabhatinayAH smRtAH ॥ devakAryyArthamutpannAzzivarUpAssukhAspadam ॥ 27 ॥

ते रुद्राः काश्यपा वीरा महाबलपराक्रमाः ॥ दैत्याञ्जघ्नुश्च संग्रामे देवसाहाय्यकारिणः ॥ २८ ॥

te rudrAH kAzyapA vIrA mahAbalaparAkramAH ॥ daityAJjaghnuzca saMgrAme devasAhAyyakAriNaH ॥ 28 ॥

तद्रुद्रकृपया देवा दैत्याञ्जित्वा च निर्भयाः ॥ चक्रु- स्वराज्यं सर्वे ते शक्राद्यास्स्वस्थमानसाः ॥ २९ ॥

tadrudrakRpayA devA daityAJjitvA ca nirbhayAH ॥ cakru- svarAjyaM sarve te zakrAdyAssvasthamAnasAH ॥ 29 ॥

अद्यापि ते महारुद्रास्सर्वे शिवस्वरूपकाः ॥ देवानां रक्षणार्थाय विराजन्ते सदा दिवि ॥ ३० ॥

adyApi te mahArudrAssarve zivasvarUpakAH ॥ devAnAM rakSaNArthAya virAjante sadA divi ॥ 30 ॥

ऐशान्याम्पुरि ते वासं चक्रिरे भक्तवत्सलाः ॥ विरमन्ते सदा तत्र नानालीलाविशारदाः ॥ ३१ ॥

aizAnyAmpuri te vAsaM cakrire bhaktavatsalAH ॥ viramante sadA tatra nAnAlIlAvizAradAH ॥ 31 ॥

तेषामनुचरा रुद्राः कोटिशः परिकीर्तिताः ॥ सर्वत्र संस्थितास्तत्र त्रिलोकेष्वभिभागशः ॥ ३२ ॥

teSAmanucarA rudrAH koTizaH parikIrtitAH ॥ sarvatra saMsthitAstatra trilokeSvabhibhAgazaH ॥ 32 ॥

इति ते वर्णितास्तातावताराश्शंकरस्य वै ॥ एकादशमिता रुद्रास्सर्वलोकसुखावहाः ॥ ३३ ॥

iti te varNitAstAtAvatArAzzaMkarasya vai ॥ ekAdazamitA rudrAssarvalokasukhAvahAH ॥ 33 ॥

इदमाख्यानममलं सर्वपापप्रणाशकम् ॥ धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामप्रदायकम् ॥ ३४ ॥

idamAkhyAnamamalaM sarvapApapraNAzakam ॥ dhanyaM yazasyamAyuSyaM sarvakAmapradAyakam ॥ 34 ॥

य इदं शृणुयात्तात श्रावयेद्वै समाहितः ॥ इह सर्वसुखम्भुक्त्वा ततो मुक्तिं लभेत सः ॥ ३५ ॥

ya idaM zRNuyAttAta zrAvayedvai samAhitaH ॥ iha sarvasukhambhuktvA tato muktiM labheta saH ॥ 35 ॥