नन्दीश्वर उवाच ॥ सनत्कुमार सर्वज्ञ भैरवीमपरां कथाम् ॥ शृणु प्रीत्या महादोषसंहर्त्रीम्भक्तिवर्द्धिनीम् ॥ १ ॥

nandIzvara uvAca ॥ sanatkumAra sarvajJa bhairavImaparAM kathAm ॥ zRNu prItyA mahAdoSasaMhartrImbhaktivarddhinIm ॥ 1 ॥

तत्सान्निध्यं भैरवोऽपि कालोऽभूत्कालकालनः ॥ स देवदेववाक्येन बिभ्रत्कापालिकं व्रतम् ॥ २ ॥

tatsAnnidhyaM bhairavo'pi kAlo'bhUtkAlakAlanaH ॥ sa devadevavAkyena bibhratkApAlikaM vratam ॥ 2 ॥

कपालपाणिर्विश्वात्मा चचार भुवनत्रयम् ॥ नात्याक्षीच्चापि तं देवं ब्रह्महत्यापि दारुणा ॥ ३ ॥

kapAlapANirvizvAtmA cacAra bhuvanatrayam ॥ nAtyAkSIccApi taM devaM brahmahatyApi dAruNA ॥ 3 ॥

प्रतितीर्थं भ्रमन्वापि विमुक्तो ब्रह्महत्यया ॥ अतः कामारिमहिमा सर्वोपि ह्यवगम्यताम् ॥ ४ ॥

pratitIrthaM bhramanvApi vimukto brahmahatyayA ॥ ataH kAmArimahimA sarvopi hyavagamyatAm ॥ 4 ॥

प्रमथैः सेव्यमानोऽपि ह्येकदा विहरन्हरः ॥ कापालिको ययौ स्वैरी नारायणनिकेतनम् ॥ ५ ॥

pramathaiH sevyamAno'pi hyekadA viharanharaH ॥ kApAliko yayau svairI nArAyaNaniketanam ॥ 5 ॥

अथायान्तं महाकालं त्रिनेत्रं सर्पकुण्डलम् ॥ महादेवांशसम्भूतं पूर्णाकारं च भैरवम् ॥ ६ ॥

athAyAntaM mahAkAlaM trinetraM sarpakuNDalam ॥ mahAdevAMzasambhUtaM pUrNAkAraM ca bhairavam ॥ 6 ॥

पपात दण्डवद्भूमौ तं दृष्ट्वा गरुडध्वजः ॥ देवाश्च मुनयश्चैव देवनार्य्यः समन्ततः ॥ ७ ॥

papAta daNDavadbhUmau taM dRSTvA garuDadhvajaH ॥ devAzca munayazcaiva devanAryyaH samantataH ॥ 7 ॥

अथ विष्णुः प्रणम्यैनं प्रयातः कमलापतिः ॥ शिरस्यञ्जलिमाधाय तुष्टाव विविधैः स्तवः ॥ ८ ॥

atha viSNuH praNamyainaM prayAtaH kamalApatiH ॥ zirasyaJjalimAdhAya tuSTAva vividhaiH stavaH ॥ 8 ॥

सानन्दोऽथ हरिः प्राह प्रसन्नात्मा महामुने ॥ क्षीरोदमथनोद्भूतां पद्मां पद्मालयां मुदा ॥ ९ ॥

sAnando'tha hariH prAha prasannAtmA mahAmune ॥ kSIrodamathanodbhUtAM padmAM padmAlayAM mudA ॥ 9 ॥

विष्णुरुवाच ॥ प्रिये पश्याब्जनयने धन्यासि सुभगेऽनघे ॥ धन्योऽहं देवि सुश्रोणि यत्पश्यावो जगत्पतिम् ॥ १०॥

viSNuruvAca ॥ priye pazyAbjanayane dhanyAsi subhage'naghe ॥ dhanyo'haM devi suzroNi yatpazyAvo jagatpatim ॥ 10॥

अयन्धाता विधाता च लोकानां प्रभुरीश्वरः ॥ अनादिः शरणः शान्तः पुरः षड्विंशसंमितः ॥ ११ ॥

ayandhAtA vidhAtA ca lokAnAM prabhurIzvaraH ॥ anAdiH zaraNaH zAntaH puraH SaDviMzasaMmitaH ॥ 11 ॥

सर्वज्ञः सर्वयोगीशस्सर्वभूतैकनायकः ॥ सर्वभूतान्तरात्मायं सर्वेषां सर्वदः सदा ॥ १२॥

sarvajJaH sarvayogIzassarvabhUtaikanAyakaH ॥ sarvabhUtAntarAtmAyaM sarveSAM sarvadaH sadA ॥ 12॥

ये विनिद्रा विनिश्वासाः शान्ता ध्यानपरायणाः ॥ । धिया पश्यंति हृदये सोयं पद्मे समीक्षताम् ॥ १३ ॥

ye vinidrA vinizvAsAH zAntA dhyAnaparAyaNAH ॥ । dhiyA pazyaMti hRdaye soyaM padme samIkSatAm ॥ 13 ॥

यं विदुर्व्वेदतत्त्वज्ञा योगिनो यतमानसाः ॥ अरूपो रूपवान्भूत्वा सोऽयमायाति सर्वगः ॥ १४ ॥

yaM vidurvvedatattvajJA yogino yatamAnasAH ॥ arUpo rUpavAnbhUtvA so'yamAyAti sarvagaH ॥ 14 ॥

अहो विचित्रं देवस्य चेष्टितम्परमेष्ठिनः ॥ यस्याख्यां ब्रुवतो नित्यं न देहः सोऽपि देहभृत् ॥ १५ ॥

aho vicitraM devasya ceSTitamparameSThinaH ॥ yasyAkhyAM bruvato nityaM na dehaH so'pi dehabhRt ॥ 15 ॥

तं दृष्ट्वा न पुनर्जन्म लभ्यते मानवैर्भुवि ॥ सोयमायाति भगवांस्त्र्यम्बकश्शशिभूषणः ॥ १६॥

taM dRSTvA na punarjanma labhyate mAnavairbhuvi ॥ soyamAyAti bhagavAMstryambakazzazibhUSaNaH ॥ 16॥

पुण्डरीकदलायामे धन्ये मेऽद्य विलोचने ॥ यद्दृश्यते महादेवो ह्याभ्यां लक्ष्मि महेश्वरः ॥ १७ ॥

puNDarIkadalAyAme dhanye me'dya vilocane ॥ yaddRzyate mahAdevo hyAbhyAM lakSmi mahezvaraH ॥ 17 ॥

धिग्धिक्पदन्तु देवानां परं दृष्ट्वा न शंकरम् ॥ लभ्यते यत्र निर्वाणं सर्व दुःखान्तकृत्तु यत् ॥ १८ ॥

dhigdhikpadantu devAnAM paraM dRSTvA na zaMkaram ॥ labhyate yatra nirvANaM sarva duHkhAntakRttu yat ॥ 18 ॥

देवत्वादशुभं किञ्चिद्देवलोके न विद्यते ॥ दृष्ट्वापि सर्वे देवेशं यन्मुक्तिन्न लभामहे ॥ १९ ॥

devatvAdazubhaM kiJciddevaloke na vidyate ॥ dRSTvApi sarve devezaM yanmuktinna labhAmahe ॥ 19 ॥

एवमुक्त्वा हृषीकेशस्संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ प्रणिपत्य महादेवमिदमाह वृषध्वजम् ॥ २० ॥

evamuktvA hRSIkezassaMprahRSTatanUruhaH ॥ praNipatya mahAdevamidamAha vRSadhvajam ॥ 20 ॥

विष्णुरुवाच ॥ किमिदन्देवदेवेन सर्वज्ञेन त्वया विभो ॥ क्रियते जगतां धात्रा सर्वपापहराव्यय ॥ २१॥

viSNuruvAca ॥ kimidandevadevena sarvajJena tvayA vibho ॥ kriyate jagatAM dhAtrA sarvapApaharAvyaya ॥ 21॥

क्रीडेयन्तव देवेश त्रिलोचन महामते ॥ किङ्कारणं विरूपाक्ष चेष्टितन्ते स्मरार्दन ॥ २२ ॥

krIDeyantava deveza trilocana mahAmate ॥ kiGkAraNaM virUpAkSa ceSTitante smarArdana ॥ 22 ॥

किमर्थं भगवञ्छम्भो भिक्षाञ्चरसि शक्तिप ॥ संशयो मे जगन्नाथ एष त्रैलोक्यराज्यद ॥ २३ ॥

kimarthaM bhagavaJchambho bhikSAJcarasi zaktipa ॥ saMzayo me jagannAtha eSa trailokyarAjyada ॥ 23 ॥

॥ नन्दीश्वर उवाच ॥ एवमुक्तस्ततः शम्भुर्विष्णुना भैरवो हरः ॥ प्रत्युवाचाद्भुतोतिस्स विष्णुं हि विहसन्प्रभुः ॥ २४ ॥

॥ nandIzvara uvAca ॥ evamuktastataH zambhurviSNunA bhairavo haraH ॥ pratyuvAcAdbhutotissa viSNuM hi vihasanprabhuH ॥ 24 ॥

॥ भैरव उवाच ॥ ब्रह्मणस्तु शिरश्छिन्नमंगुल्याग्रनखेन ह ॥ तदघम्प्रतिहन्तुं हि चराम्येतद्व्रतं शुभम् ॥ २५ ॥

॥ bhairava uvAca ॥ brahmaNastu zirazchinnamaMgulyAgranakhena ha ॥ tadaghampratihantuM hi carAmyetadvrataM zubham ॥ 25 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ एवमुक्तो महेशेन भैरवेण रमापतिः ॥ स्मृत्वा किंचिन्नतशिराः पुनरेवमजिज्ञपत् ॥ २६ ॥

nandIzvara uvAca ॥ evamukto mahezena bhairaveNa ramApatiH ॥ smRtvA kiMcinnatazirAH punarevamajijJapat ॥ 26 ॥

॥ विष्णुरुवाच ॥ यथेच्छसि तथा क्रीड सर्वविघ्नोपनोदक ॥ मायया मां महादेव नाच्छादयितुमर्हसि ॥ २७ ॥

॥ viSNuruvAca ॥ yathecchasi tathA krIDa sarvavighnopanodaka ॥ mAyayA mAM mahAdeva nAcchAdayitumarhasi ॥ 27 ॥

नाभीकमलकोशात्तु कोटिशः कमलासनाः॥ कल्पे कल्पे पुरा ह्यान्सत्यं योगबलाद्विभो॥ २८॥

nAbhIkamalakozAttu koTizaH kamalAsanAH॥ kalpe kalpe purA hyAnsatyaM yogabalAdvibho॥ 28॥

त्यज मायामिमान्देव दुस्तरामकृतात्मभिः ॥ ब्रह्मादयो महादेव मायया तव मोहिताः ॥ २९॥

tyaja mAyAmimAndeva dustarAmakRtAtmabhiH ॥ brahmAdayo mahAdeva mAyayA tava mohitAH ॥ 29॥

यथावदनुगच्छामि चेष्टितन्ते शिवापते ॥ तवैवानुग्रहाच्छम्भो सर्वेश्वर सतांगते ॥ ३० ॥

yathAvadanugacchAmi ceSTitante zivApate ॥ tavaivAnugrahAcchambho sarvezvara satAMgate ॥ 30 ॥

संहारकाले संप्राप्ते सदेवान्निखिलान्मुनीन् ॥ लोकान्वर्णाश्रमवतो हरिष्यसि यदा हर ॥ ३१ ॥

saMhArakAle saMprApte sadevAnnikhilAnmunIn ॥ lokAnvarNAzramavato hariSyasi yadA hara ॥ 31 ॥

तदा कृते महादेव पापं ब्रह्मवधादिकम्॥ पारतन्त्र्यं न ते शम्भो स्वैरं क्रीडत्यतो भवान्॥ ३२॥

tadA kRte mahAdeva pApaM brahmavadhAdikam॥ pAratantryaM na te zambho svairaM krIDatyato bhavAn॥ 32॥

अर्घीव ब्रह्मणो ह्यस्थ्नां स्रक्कण्ठे तव भासते॥ तथाद्यनुगता शम्भो ब्रह्महत्या तवानघ॥ ३३॥

arghIva brahmaNo hyasthnAM srakkaNThe tava bhAsate॥ tathAdyanugatA zambho brahmahatyA tavAnagha॥ 33॥

कृत्वापि सुमहत्पापं यस्त्वां स्मरति मानवः ॥ आधारं जगतामीश तस्य पापं विलीयते ॥ ३४॥

kRtvApi sumahatpApaM yastvAM smarati mAnavaH ॥ AdhAraM jagatAmIza tasya pApaM vilIyate ॥ 34॥

यथा तमो न तिष्ठेत सन्निधावंशुमालिनः ॥ तथैव तव यो भक्तः पापन्तस्य व्रजेत्क्षयम्॥ ३५॥

yathA tamo na tiSTheta sannidhAvaMzumAlinaH ॥ tathaiva tava yo bhaktaH pApantasya vrajetkSayam॥ 35॥

यश्चिन्तयति पुण्यात्मा तव पादाम्बुजद्वयम्॥ ब्रह्महत्याकृतमपि पापन्तस्य व्रजेत्क्षयम् ॥ ३६॥

yazcintayati puNyAtmA tava pAdAmbujadvayam॥ brahmahatyAkRtamapi pApantasya vrajetkSayam ॥ 36॥

तव नामानुरक्ता वाग्यस्य पुंसो जगत्पते ॥ अप्यद्रिकूटतुलितं नैनस्तमनुबाधते ॥ ३७ ॥

tava nAmAnuraktA vAgyasya puMso jagatpate ॥ apyadrikUTatulitaM nainastamanubAdhate ॥ 37 ॥

परमात्मन्परन्धाम स्वेच्छाभिधृतविग्रह ॥ कुतूहलं तवेशेदं कृपणाधीनतेश्वर ॥ ३८ ॥

paramAtmanparandhAma svecchAbhidhRtavigraha ॥ kutUhalaM tavezedaM kRpaNAdhInatezvara ॥ 38 ॥

अद्य धन्योऽस्मि देवेश यत्र पश्यंति योगिनः ॥ पश्यामि तं जगन्मूर्त्ति परमेश्वरमव्ययम् ॥ ३९॥

adya dhanyo'smi deveza yatra pazyaMti yoginaH ॥ pazyAmi taM jaganmUrtti paramezvaramavyayam ॥ 39॥

अद्य मे परमो लाभस्त्वद्य मे मंगलं परम् ॥ तं दृष्ट्वामृत तृप्तस्य तृणं स्वर्गापवर्गकम्॥ ४० ॥

adya me paramo lAbhastvadya me maMgalaM param ॥ taM dRSTvAmRta tRptasya tRNaM svargApavargakam॥ 40 ॥

इत्थं वदति गोविंदे विमला पद्मया तया॥ मनोरथवती नाम भिक्षा पात्रे समर्पिता॥ ४१॥

itthaM vadati goviMde vimalA padmayA tayA॥ manorathavatI nAma bhikSA pAtre samarpitA॥ 41॥

भिक्षाटनाय देवोऽपि निरगात्परया मुदा॥ अन्यत्रापि महादेवो भैरवश्चात्तविग्रहः ॥ ४२॥

bhikSATanAya devo'pi niragAtparayA mudA॥ anyatrApi mahAdevo bhairavazcAttavigrahaH ॥ 42॥

दृष्ट्वानुयायिनीं तान्तु समाहूय जनार्दनः ॥ संप्रार्थयद्ब्रह्महत्यां विमुंच त्वं त्रिशूलिनम् ॥ ४३ ॥

dRSTvAnuyAyinIM tAntu samAhUya janArdanaH ॥ saMprArthayadbrahmahatyAM vimuMca tvaM trizUlinam ॥ 43 ॥

॥ ब्रह्महत्योवाच ॥ अनेनापि मिषेणाहं संसेव्यामुं वृषध्वजम् ॥ आत्मानम्पावयिष्यामि त्वपुनर्भवदर्शनम् ॥ ४४ ॥

॥ brahmahatyovAca ॥ anenApi miSeNAhaM saMsevyAmuM vRSadhvajam ॥ AtmAnampAvayiSyAmi tvapunarbhavadarzanam ॥ 44 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ सा तत्याज न तत्पार्श्वं व्याहृतापि मुरारिणा ॥ तमूचेऽथ हरिं शंभुः स्मेरास्यो भैरवो वचः ॥ ४५ ॥

nandIzvara uvAca ॥ sA tatyAja na tatpArzvaM vyAhRtApi murAriNA ॥ tamUce'tha hariM zaMbhuH smerAsyo bhairavo vacaH ॥ 45 ॥

भैरव उवाच ॥ त्वद्वाक्पीयूषपानेन तृप्तोऽस्मि बहुमानद ॥ स्वभावोऽयं हि साधूनां यत्त्वं वदसि मापते ॥ ४६ ॥

bhairava uvAca ॥ tvadvAkpIyUSapAnena tRpto'smi bahumAnada ॥ svabhAvo'yaM hi sAdhUnAM yattvaM vadasi mApate ॥ 46 ॥

वरं वृणीष्व गोविंद वरदोऽस्मि तवानघ ॥ अग्रणीर्मम भक्तानां त्वं हरे निर्विकारवान् ॥ ४७ ॥

varaM vRNISva goviMda varado'smi tavAnagha ॥ agraNIrmama bhaktAnAM tvaM hare nirvikAravAn ॥ 47 ॥

नो माद्यन्ति तथा भैक्ष्यैर्भिक्षवोऽप्यतिसंस्कृतैः॥ यथा मानसुधापानैर्ननु भिक्षाटनज्वराः ॥ ४८ ॥

no mAdyanti tathA bhaikSyairbhikSavo'pyatisaMskRtaiH॥ yathA mAnasudhApAnairnanu bhikSATanajvarAH ॥ 48 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचः शंभो भैरवस्य परात्मनः ॥ सुप्रसन्नतरो भूत्वा समवोचन्महेश्वरम् ॥ ४९ ॥

nandIzvara uvAca ॥ ityAkarNya vacaH zaMbho bhairavasya parAtmanaH ॥ suprasannataro bhUtvA samavocanmahezvaram ॥ 49 ॥

विष्णुरुवाच ॥ एष एव वरः श्लाघ्यो यदहं देक्ताधिपम् ॥ पश्यामि त्वान्देवदेव मनोवाणी पथातिगम् ॥ ५० ॥

viSNuruvAca ॥ eSa eva varaH zlAghyo yadahaM dektAdhipam ॥ pazyAmi tvAndevadeva manovANI pathAtigam ॥ 50 ॥

अदभ्रेयं सुधादृष्टिरनया मे महोत्सवः ॥ अयत्त्ननिधिलाभोयं वीक्षणं हर ते सताम् ॥ ५१ ॥

adabhreyaM sudhAdRSTiranayA me mahotsavaH ॥ ayattnanidhilAbhoyaM vIkSaNaM hara te satAm ॥ 51 ॥

अवियोगोऽस्तु मे देव त्वदंघ्रियुगलेन वै ॥ एष एव वरः शंभो नान्यं कश्चिद् वृणे वरम् ॥ ५२ ॥

aviyogo'stu me deva tvadaMghriyugalena vai ॥ eSa eva varaH zaMbho nAnyaM kazcid vRNe varam ॥ 52 ॥

श्रीभैरवी उवाच ॥ एवम्भवतु ते तात यत्त्वयोक्तं महामते ॥ सर्वेषामपि देवानां वरदस्त्वं भविष्यसि ॥ ५३ ॥

zrIbhairavI uvAca ॥ evambhavatu te tAta yattvayoktaM mahAmate ॥ sarveSAmapi devAnAM varadastvaM bhaviSyasi ॥ 53 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ अनुगृह्येति दैत्यारि केंद्राद्रिभुवनेचरम् ॥ भेजे विमुक्तनगरीं नाम्ना वाराणसीं पुरीम् ॥ ५४ ॥

nandIzvara uvAca ॥ anugRhyeti daityAri keMdrAdribhuvanecaram ॥ bheje vimuktanagarIM nAmnA vArANasIM purIm ॥ 54 ॥

क्षेत्रे प्रविष्टमात्रेऽथ भैरवे भीषणाकृतौ ॥ हाहेत्युक्त्वा ब्रह्महत्या पातालं चाविशत्तदा ॥ ९५ ॥

kSetre praviSTamAtre'tha bhairave bhISaNAkRtau ॥ hAhetyuktvA brahmahatyA pAtAlaM cAvizattadA ॥ 95 ॥

कपालं ब्राह्मणः सद्यो भैरवस्य करांबुजात् ॥ पपात भुवि तत्तीर्थमभूत्कापालमोचनम् ॥ ५६ ॥

kapAlaM brAhmaNaH sadyo bhairavasya karAMbujAt ॥ papAta bhuvi tattIrthamabhUtkApAlamocanam ॥ 56 ॥

कपालं ब्रह्मणो रुद्रस्सर्वेषामेव पश्यताम् ॥ हस्तात्पतन्तमालोक्य ननर्त परया मुदा ॥ ५७॥

kapAlaM brahmaNo rudrassarveSAmeva pazyatAm ॥ hastAtpatantamAlokya nanarta parayA mudA ॥ 57॥

विधेः कपालं नामुंचत्करमत्यन्तदुस्सहम् ॥ परस्य भ्रमतः क्वापि तत्काश्यां क्षणतोऽपतत् ॥ ५८ ॥

vidheH kapAlaM nAmuMcatkaramatyantadussaham ॥ parasya bhramataH kvApi tatkAzyAM kSaNato'patat ॥ 58 ॥

शूलिनो ब्रह्मणो हत्या नापैति स्म च या क्वचित् ॥ सा काश्यां क्षणतो नष्टा तस्मात्सेव्या हि काशिका ॥ ५९ ॥

zUlino brahmaNo hatyA nApaiti sma ca yA kvacit ॥ sA kAzyAM kSaNato naSTA tasmAtsevyA hi kAzikA ॥ 59 ॥

कपालमोचनं काश्यां यः स्मरेत्तीर्थमुत्तमम्॥ इहान्यत्रापि यत्पापं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ६० ॥

kapAlamocanaM kAzyAM yaH smarettIrthamuttamam॥ ihAnyatrApi yatpApaM kSipraM tasya praNazyati ॥ 60 ॥

आगत्य तीर्थप्रवरे स्नानं कृत्वा विधानतः ॥ तर्पयित्वा पितॄन्देवान्मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ ६१॥

Agatya tIrthapravare snAnaM kRtvA vidhAnataH ॥ tarpayitvA pitRRndevAnmucyate brahmahatyayA ॥ 61॥

कपालमोचनं तीर्थं पुरस्कृत्वा तु भैरवः ॥ तत्रैव तस्थौ भक्तानां भक्षयन्नघसन्ततिम् ॥ ६२॥

kapAlamocanaM tIrthaM puraskRtvA tu bhairavaH ॥ tatraiva tasthau bhaktAnAM bhakSayannaghasantatim ॥ 62॥

कृष्णाष्टम्यान्तु मार्गस्य मासस्य परमेश्वरः ॥ आविर्बभूव सल्लीलो भैरवात्मा सताम्प्रियः ॥ ६३॥

kRSNASTamyAntu mArgasya mAsasya paramezvaraH ॥ AvirbabhUva sallIlo bhairavAtmA satAmpriyaH ॥ 63॥

मार्गशीर्षासिताष्टम्यां कालभैरवसन्निधौ ॥ उपोष्य जागरं कुर्वन्महापापैः प्रमुच्यते ॥ ६४ ॥

mArgazIrSAsitASTamyAM kAlabhairavasannidhau ॥ upoSya jAgaraM kurvanmahApApaiH pramucyate ॥ 64 ॥

अन्यत्रापि नरो भक्त्या तद्व्रतं यः करिष्यति ॥ स जागरं महापापैर्मुक्तो यास्यति सद्गतिम् ॥ ६५ ॥

anyatrApi naro bhaktyA tadvrataM yaH kariSyati ॥ sa jAgaraM mahApApairmukto yAsyati sadgatim ॥ 65 ॥

अनेकजन्मनियुतैर्यत्कृतं जन्तुभिस्त्वघम् ॥ तत्सर्वं विलयं याति कालभैरवदर्शनात् ॥ ६६॥

anekajanmaniyutairyatkRtaM jantubhistvagham ॥ tatsarvaM vilayaM yAti kAlabhairavadarzanAt ॥ 66॥

कालभैरवभक्तानां पातकानि करोति यः ॥ स मूढो दुःखितो भूत्वा पुनर्दुर्गतिमाप्नुयात् ॥ ६७॥

kAlabhairavabhaktAnAM pAtakAni karoti yaH ॥ sa mUDho duHkhito bhUtvA punardurgatimApnuyAt ॥ 67॥

विश्वेश्वरेऽपि ये भक्ता नो भक्ताः कालभैरवे ॥ ते लभन्ते महादुःखं काश्यां चैव विशेषतः ॥ ६८ ॥

vizvezvare'pi ye bhaktA no bhaktAH kAlabhairave ॥ te labhante mahAduHkhaM kAzyAM caiva vizeSataH ॥ 68 ॥

वाराणस्यामुषित्वा यो भैरवं न भजेन्नरः ॥ तस्य पापानि वर्द्धन्ते शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ ६९ ॥

vArANasyAmuSitvA yo bhairavaM na bhajennaraH ॥ tasya pApAni varddhante zuklapakSe yathA zazI ॥ 69 ॥

कालराजं न यः काश्यां प्रतिभूताष्टमीकुजम् ॥ भजेत्तस्य क्षयं पुण्यं कृष्णपक्षे यथा शशी॥ ७० ॥

kAlarAjaM na yaH kAzyAM pratibhUtASTamIkujam ॥ bhajettasya kSayaM puNyaM kRSNapakSe yathA zazI॥ 70 ॥

श्रुत्वाख्यानमिदम्पुण्यम्ब्रह्महत्यापनोदकम् ॥ भैरवोत्पत्तिसंज्ञं च सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ७१ ॥

zrutvAkhyAnamidampuNyambrahmahatyApanodakam ॥ bhairavotpattisaMjJaM ca sarvapApaiH pramucyate ॥ 71 ॥

बन्धनागारसंस्थोऽपि प्राप्तोऽपि विपदम्पराम् ॥ प्रादुर्भावं भैरवस्य श्रुत्वा मुच्येत सङ्कटात्॥ ७२॥

bandhanAgArasaMstho'pi prApto'pi vipadamparAm ॥ prAdurbhAvaM bhairavasya zrutvA mucyeta saGkaTAt॥ 72॥