नन्दीश्वर उवाच॥ सनत्कुमार सर्व्वज्ञ शृणु त्वं भैरवीं कथाम् ॥ यस्याः श्रवणमात्रेण शैवी भक्तिर्दृढा भवेत् ॥ १ ॥

nandIzvara uvAca॥ sanatkumAra sarvvajJa zRNu tvaM bhairavIM kathAm ॥ yasyAH zravaNamAtreNa zaivI bhaktirdRDhA bhavet ॥ 1 ॥

भैरवः पूर्णरूपो हि शंकरस्य परात्मनः ॥ मूढास्तं वै न जानन्ति मोहिताश्शिवमायया ॥ २ ॥

bhairavaH pUrNarUpo hi zaMkarasya parAtmanaH ॥ mUDhAstaM vai na jAnanti mohitAzzivamAyayA ॥ 2 ॥

सनत्कुमार नो वेत्ति महिमानं महेशितुः॥ चतुर्भुजोऽपि विष्णुर्वै चतुर्व्वक्त्रोऽपि वै विधिः ॥ ३॥

sanatkumAra no vetti mahimAnaM mahezituH॥ caturbhujo'pi viSNurvai caturvvaktro'pi vai vidhiH ॥ 3॥

चित्रमत्र न किञ्चिद्वै दुर्ज्ञेया खलु शाम्भवी ॥ तया संमोहितास्सर्वे नार्चयन्त्यपि तम्परम् ॥ ४ ॥

citramatra na kiJcidvai durjJeyA khalu zAmbhavI ॥ tayA saMmohitAssarve nArcayantyapi tamparam ॥ 4 ॥

वेद चेद्यदि वात्मानं स एव परमेश्वरः ॥ तदा विहन्ति ते सर्व्वे स्वेच्छया न हि केऽपि तम्॥ ५॥

veda cedyadi vAtmAnaM sa eva paramezvaraH ॥ tadA vihanti te sarvve svecchayA na hi ke'pi tam॥ 5॥

सर्व्वगोऽपि महेशानो नेक्ष्यते मूढबुद्धिभिः॥ देववद् बुध्यते लोके योऽतीतो मनसां गिराम् ॥ ६॥

sarvvago'pi mahezAno nekSyate mUDhabuddhibhiH॥ devavad budhyate loke yo'tIto manasAM girAm ॥ 6॥

अत्रेतिहासं वक्ष्येऽहं परमर्षे पुरातनम् ॥ शृणु तं श्रद्धया तात परमं ज्ञानकारणम् ॥ ७ ॥

atretihAsaM vakSye'haM paramarSe purAtanam ॥ zRNu taM zraddhayA tAta paramaM jJAnakAraNam ॥ 7 ॥

मेरुशृङ्गेऽद्भुते रम्ये स्थितम्ब्रह्माणमीश्वरम्॥ जग्मुर्देवर्षयः सर्व्वे सुतत्त्वं ज्ञातुमिच्छया ॥ ८॥

meruzRGge'dbhute ramye sthitambrahmANamIzvaram॥ jagmurdevarSayaH sarvve sutattvaM jJAtumicchayA ॥ 8॥

तत्रागत्य विधिन्नत्वा पप्रच्छुस्ते महादरात् ॥ कृताञ्जलिपुटास्सर्वे नतस्कन्धा मुनीश्वराः ॥ ९॥

tatrAgatya vidhinnatvA papracchuste mahAdarAt ॥ kRtAJjalipuTAssarve nataskandhA munIzvarAH ॥ 9॥

देवर्षय ऊचुः॥ देवदेव प्रजानाथ सृष्टिकृल्लोकनायक ॥ तत्त्वतो वद चास्मभ्यं किमेकं तत्त्वमव्ययम् ॥ १० ॥

devarSaya UcuH॥ devadeva prajAnAtha sRSTikRllokanAyaka ॥ tattvato vada cAsmabhyaM kimekaM tattvamavyayam ॥ 10 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ स मायया महेशस्य मोहितः पद्मसम्भवः ॥ अविज्ञाय परम्भावं संभावं प्रत्युवाच ह ॥ ११॥

nandIzvara uvAca ॥ sa mAyayA mahezasya mohitaH padmasambhavaH ॥ avijJAya parambhAvaM saMbhAvaM pratyuvAca ha ॥ 11॥

ब्रह्मोवाच ॥ हे सुरा ऋषयः सर्व्वे सुमत्या शृणुतादरात् ॥ वच्म्यहं परमं तत्त्वमव्ययं वै यथार्थतः ॥ १२ ॥

brahmovAca ॥ he surA RSayaH sarvve sumatyA zRNutAdarAt ॥ vacmyahaM paramaM tattvamavyayaM vai yathArthataH ॥ 12 ॥

जगद्योनिरहं धाता स्वयम्भूरज ईश्वरः ॥ अनादिभागहं ब्रह्म ह्येक आत्मा निरञ्जनः॥ १३॥

jagadyonirahaM dhAtA svayambhUraja IzvaraH ॥ anAdibhAgahaM brahma hyeka AtmA niraJjanaH॥ 13॥

प्रवर्तको हि जगतामहमेव निवर्त्तकः ॥ संवर्तको मदधिको नान्यः कश्चित्सुरोत्तमाः ॥ १४ ॥

pravartako hi jagatAmahameva nivarttakaH ॥ saMvartako madadhiko nAnyaH kazcitsurottamAH ॥ 14 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ तस्यैवं वदतो धातुर्विष्णुस्तत्र स्थितो मुने ॥ प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं संक्रुद्धो मोहितोऽजया ॥ १५॥

nandIzvara uvAca ॥ tasyaivaM vadato dhAturviSNustatra sthito mune ॥ provAca prahasanvAkyaM saMkruddho mohito'jayA ॥ 15॥

न चैतदुचिता ब्रह्मन्योगयुक्तस्य मूर्खता॥ अविज्ञाय परं तत्त्वं वृथैतत्ते निगद्यते॥ १६॥

na caitaducitA brahmanyogayuktasya mUrkhatA॥ avijJAya paraM tattvaM vRthaitatte nigadyate॥ 16॥

कर्ता वै सर्वलोकानां परमात्मा परः पुमान्॥ यज्ञो नारायणो देवो मायाधीशः परा गतिः॥ १७॥

kartA vai sarvalokAnAM paramAtmA paraH pumAn॥ yajJo nArAyaNo devo mAyAdhIzaH parA gatiH॥ 17॥

ममाज्ञया त्वया ब्रह्मन्सृष्टिरेषा विधी यते ॥ जगतां जीवनं नैव मामनादृत्य चेश्वरम् ॥ १८॥

mamAjJayA tvayA brahmansRSTireSA vidhI yate ॥ jagatAM jIvanaM naiva mAmanAdRtya cezvaram ॥ 18॥

एवं त्रिप्रकृतौ मोहात्परस्परजयैषिणौ ॥ प्रोचतुर्निगमांश्चात्र प्रमाणे सर्वथा तनौ ॥ १९॥

evaM triprakRtau mohAtparasparajayaiSiNau ॥ procaturnigamAMzcAtra pramANe sarvathA tanau ॥ 19॥

प्रष्टव्यास्ते विशेषेण स्थिता मूर्तिधराश्च ते ॥ पप्रच्छतुः प्रमाणज्ञानित्युक्त्वा चतुरोऽपि तान्॥ २०॥

praSTavyAste vizeSeNa sthitA mUrtidharAzca te ॥ papracchatuH pramANajJAnityuktvA caturo'pi tAn॥ 20॥

विधिविष्णू ऊचतुः॥ वेदाः प्रमाणं सर्व्वत्र प्रतिष्ठा परमामिताः॥ यूयं वदत विश्रब्धं किमेकं तत्त्वमव्ययम्॥ २१॥

vidhiviSNU UcatuH॥ vedAH pramANaM sarvvatra pratiSThA paramAmitAH॥ yUyaM vadata vizrabdhaM kimekaM tattvamavyayam॥ 21॥

नन्दीश्वर उवाच॥ इत्याकर्ण्य तयोर्वाचं पुनस्ते हि ऋगादयः॥ अवदंस्तत्त्वतः सर्व्वे संस्मरतो परं प्रभुम्॥ २२॥

nandIzvara uvAca॥ ityAkarNya tayorvAcaM punaste hi RgAdayaH॥ avadaMstattvataH sarvve saMsmarato paraM prabhum॥ 22॥

यदि मान्या वयन्देवौ सृष्टिस्थितिकरौ विभू॥ तदा प्रमाणं वक्ष्यामो भवत्सन्देहभेदकम् ॥ २३॥

yadi mAnyA vayandevau sRSTisthitikarau vibhU॥ tadA pramANaM vakSyAmo bhavatsandehabhedakam ॥ 23॥

नन्दीश्वर उवाच॥ श्रुत्युक्तविधिमाकर्ण्य प्रोचतुस्तौ सुरौ श्रुतीः॥ युष्मदुक्तं प्रमाणं नौ किन्तत्त्वं सम्यगुच्यताम्॥ २४॥

nandIzvara uvAca॥ zrutyuktavidhimAkarNya procatustau surau zrutIH॥ yuSmaduktaM pramANaM nau kintattvaM samyagucyatAm॥ 24॥

ऋग्वेद उवाच॥ यदन्तस्स्थानि भूतानि यतस्सर्व्वम्प्रवर्त्तते॥ यदाहुः परमन्तत्त्वं स रुद्रस्त्वेक एव हि ॥ २५ ॥

Rgveda uvAca॥ yadantassthAni bhUtAni yatassarvvampravarttate॥ yadAhuH paramantattvaM sa rudrastveka eva hi ॥ 25 ॥

यजुर्वेद उवाच ॥ यो यज्ञैरखिलैरीशो योगेन च समिज्यते ॥ येन प्रमाणं खलु नस्स एकः सर्व्वदृक् छिवः ॥ २६॥

yajurveda uvAca ॥ yo yajJairakhilairIzo yogena ca samijyate ॥ yena pramANaM khalu nassa ekaH sarvvadRk chivaH ॥ 26॥

सामवेद उवाच ॥ येनेदम्भ्रम्यते विश्वं योगिभिर्यो विचिन्त्यते ॥ यद्भासा भासते विश्वं स एकस्त्र्यम्बकः परः ॥ २७॥

sAmaveda uvAca ॥ yenedambhramyate vizvaM yogibhiryo vicintyate ॥ yadbhAsA bhAsate vizvaM sa ekastryambakaH paraH ॥ 27॥

अथर्ववेद उवाच ॥ यं प्रपश्यन्ति देवेशम्भक्त्यनुग्रहिणो जनाः ॥ तमाहुरेकं कैवल्यं शंकरं दुःखतः परम् ॥ २८ ॥

atharvaveda uvAca ॥ yaM prapazyanti devezambhaktyanugrahiNo janAH ॥ tamAhurekaM kaivalyaM zaMkaraM duHkhataH param ॥ 28 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ श्रुत्युक्तमिदमाकर्ण्यातीवमायाविमोहितौ ॥ स्मित्वाहतुर्विधिहरी निगमांस्तान्विचेतनौ ॥ २९ ॥

nandIzvara uvAca ॥ zrutyuktamidamAkarNyAtIvamAyAvimohitau ॥ smitvAhaturvidhiharI nigamAMstAnvicetanau ॥ 29 ॥

विधिहरी ऊचतुः ॥ हे वेदाः किमिदं यूयम्भाषन्ते गतचेतनाः ॥ किञ्जातं वोऽद्य सर्व्वं हि नष्टं सुवयुनं परम् ॥ ३० ॥

vidhiharI UcatuH ॥ he vedAH kimidaM yUyambhASante gatacetanAH ॥ kiJjAtaM vo'dya sarvvaM hi naSTaM suvayunaM param ॥ 30 ॥

कथम्प्रमथनाथोऽसौ रममाणो निरन्तरम् ॥ दिगम्बरः पीतवर्णो शिवया धूलिधूसरः ॥ ३१ ॥

kathampramathanAtho'sau ramamANo nirantaram ॥ digambaraH pItavarNo zivayA dhUlidhUsaraH ॥ 31 ॥

विरूपवेषो जटिलो वृषगो व्यालभूषणः ॥ परं ब्रह्मत्वमापन्नः क्व च तत्संगवर्जितम् ॥ ३२ ॥

virUpaveSo jaTilo vRSago vyAlabhUSaNaH ॥ paraM brahmatvamApannaH kva ca tatsaMgavarjitam ॥ 32 ॥

इत्युदीरितमाकर्ण्य प्रणवः सर्वगस्तयोः ॥ अमूर्तो मूर्तिमान्प्रीत्या जृम्भमाण उवाच तौ ॥ ३३ ॥

ityudIritamAkarNya praNavaH sarvagastayoH ॥ amUrto mUrtimAnprItyA jRmbhamANa uvAca tau ॥ 33 ॥

प्रणव उवाच ॥ न हीशो भगवाञ्छक्त्या ह्यात्मनो व्यतिरिक्तया ॥ कदाचिद्रमते रुद्रो लीलारूपधरो हरः ॥ ३४॥

praNava uvAca ॥ na hIzo bhagavAJchaktyA hyAtmano vyatiriktayA ॥ kadAcidramate rudro lIlArUpadharo haraH ॥ 34॥

असौ हि परमेशानस्स्वयंज्योतिस्सनातनः ॥ आनन्दरूपा तस्यैषा शक्तिर्नागन्तुकी शिवा ॥ ३५ ॥

asau hi paramezAnassvayaMjyotissanAtanaH ॥ AnandarUpA tasyaiSA zaktirnAgantukI zivA ॥ 35 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ इत्येवमुक्तोऽपि तदा विधेर्विष्णोश्च वै तदा ॥ नाज्ञानमगमन्नाशं श्रीकण्ठस्यैव मायया ॥ ३६ ॥

nandIzvara uvAca ॥ ityevamukto'pi tadA vidherviSNozca vai tadA ॥ nAjJAnamagamannAzaM zrIkaNThasyaiva mAyayA ॥ 36 ॥

प्रादुरासीत्ततो ज्योतिरुभयोरन्तरे महत् ॥ पूरयन्निजया भासा द्यावाभूम्योर्यदन्तरम् ॥ ३७ ॥

prAdurAsIttato jyotirubhayorantare mahat ॥ pUrayannijayA bhAsA dyAvAbhUmyoryadantaram ॥ 37 ॥

ज्योतिर्मण्डलमध्यस्थो ददृशे पुरुषाकृतिः ॥ विधिक्रतुभ्यां तत्रैव महाद्भुततनुर्मुने ॥ ३८ ॥

jyotirmaNDalamadhyastho dadRze puruSAkRtiH ॥ vidhikratubhyAM tatraiva mahAdbhutatanurmune ॥ 38 ॥

प्रजज्वालाथ कोपेन ब्रह्मणः पञ्चमं शिरः ॥ आवयोरन्तरे कोऽसौ बिभृयात्पुरुषाकृतिम् ॥ ३९॥

prajajvAlAtha kopena brahmaNaH paJcamaM ziraH ॥ Avayorantare ko'sau bibhRyAtpuruSAkRtim ॥ 39॥

विधिः संभावयेद्यावत्तावत्स त्रिविलोचनः ॥ दृष्टः क्षणेन च महापुरुषो नीललोहितः ॥ ४० ॥

vidhiH saMbhAvayedyAvattAvatsa trivilocanaH ॥ dRSTaH kSaNena ca mahApuruSo nIlalohitaH ॥ 40 ॥

त्रिशूलपाणिर्भालाक्षो नागोडुपविभूषणः ॥ हिरण्यगर्भस्तं दृष्ट्वा विहसन्प्राह मोहितः ॥ ४१ ॥

trizUlapANirbhAlAkSo nAgoDupavibhUSaNaH ॥ hiraNyagarbhastaM dRSTvA vihasanprAha mohitaH ॥ 41 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ नीललोहित जाने त्वां मा भैषीश्चन्द्रशेखर ॥ भालस्थलान्मम पुरा रुद्रः प्रादुरभूद्भवान् ॥ ४२ ॥

brahmovAca ॥ nIlalohita jAne tvAM mA bhaiSIzcandrazekhara ॥ bhAlasthalAnmama purA rudraH prAdurabhUdbhavAn ॥ 42 ॥

रोदनाद्रुद्रनामापि योजितोऽसि मया पुरा ॥ मामेव शरणं याहि पुत्र रक्षाङ्करोमि ते ॥ ४३ ॥

rodanAdrudranAmApi yojito'si mayA purA ॥ mAmeva zaraNaM yAhi putra rakSAGkaromi te ॥ 43 ॥

॥ नन्दीश्वर उवाच ॥ अथेश्वरः पद्मयोनेः श्रुत्वा गर्ववतीं गिरम् ॥ चुकोपातीव च तदा कुर्वन्निव लयम्मुने ॥ ४४ ॥

॥ nandIzvara uvAca ॥ athezvaraH padmayoneH zrutvA garvavatIM giram ॥ cukopAtIva ca tadA kurvanniva layammune ॥ 44 ॥

स कोपतस्समुत्पाद्य पुरुषं भैरवं क्वचित् ॥ प्रज्वलन्तं सुमहसा प्रीत्या च परमेश्वरः ॥ ४५॥

sa kopatassamutpAdya puruSaM bhairavaM kvacit ॥ prajvalantaM sumahasA prItyA ca paramezvaraH ॥ 45॥

ईश्वर उवाच ॥ प्राक्च पंकजजन्मासौ शास्यस्ते कालभैरव ॥ कालवद्राजसे साक्षात्कालराजस्ततो भवान् ॥ ४६ ॥

Izvara uvAca ॥ prAkca paMkajajanmAsau zAsyaste kAlabhairava ॥ kAlavadrAjase sAkSAtkAlarAjastato bhavAn ॥ 46 ॥

विश्वं भर्तुं समर्थोसि भीषणाद्भैरवः स्मृतः ॥ त्वत्तो भेष्यति कालोऽपि ततस्त्वं कालभैरवः ॥ ४७ ॥

vizvaM bhartuM samarthosi bhISaNAdbhairavaH smRtaH ॥ tvatto bheSyati kAlo'pi tatastvaM kAlabhairavaH ॥ 47 ॥

आमर्दयिष्यति भवान्रुष्टो दुष्टात्मनो यतः ॥ आमर्दक इति ख्यातिं ततस्सर्वत्र यास्यसि ॥ ४८॥

AmardayiSyati bhavAnruSTo duSTAtmano yataH ॥ Amardaka iti khyAtiM tatassarvatra yAsyasi ॥ 48॥

यतः पापानि भक्तानां भक्षयिष्यसि तत्क्षणात् ॥ पापभक्षण इत्येव तव नाम भविष्यति ॥ ४९॥

yataH pApAni bhaktAnAM bhakSayiSyasi tatkSaNAt ॥ pApabhakSaNa ityeva tava nAma bhaviSyati ॥ 49॥

या मे मुक्तिपुरी काशी सर्व्वाभ्योऽहि गरीयसी ॥ आधिपत्यं च तस्यास्ते कालराज सदैव हि ॥ ५०॥

yA me muktipurI kAzI sarvvAbhyo'hi garIyasI ॥ AdhipatyaM ca tasyAste kAlarAja sadaiva hi ॥ 50॥

तत्र ये पातकिनरास्तेषां शास्ता त्वमेव हि ॥ शुभाशुभं च तत्कर्म चित्रगुप्तो लिखिष्यति ॥ ५१॥

tatra ye pAtakinarAsteSAM zAstA tvameva hi ॥ zubhAzubhaM ca tatkarma citragupto likhiSyati ॥ 51॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ एतान्वरान्प्रगृह्याथ तत्क्षणात्कालभैरवः ॥ वामांगुलिनखाग्रेण चकर्त च विधेश्शिरः ॥ ५२॥

nandIzvara uvAca ॥ etAnvarAnpragRhyAtha tatkSaNAtkAlabhairavaH ॥ vAmAMgulinakhAgreNa cakarta ca vidhezziraH ॥ 52॥

यदंगमपराध्नोति कार्यं तस्यैव शासनम् ॥ अतो येन कृता निन्दा तच्छिन्नम्पञ्चमं शिरः ॥ ५३॥

yadaMgamaparAdhnoti kAryaM tasyaiva zAsanam ॥ ato yena kRtA nindA tacchinnampaJcamaM ziraH ॥ 53॥

अथ च्छिन्नं विधिशिरो दृष्ट्वा भीततरो हरिः ॥ शातरुद्रियमन्त्रैश्च भक्त्या तुष्टाव शङ्करम् ॥ ५४॥

atha cchinnaM vidhiziro dRSTvA bhItataro hariH ॥ zAtarudriyamantraizca bhaktyA tuSTAva zaGkaram ॥ 54॥

भीतो हिरण्यगर्भोऽपि जजाप शतरुद्रियम् ॥ इत्थं तौ गतगर्वौ हि संजातौ तत्क्षणान्मुने ॥ ५५॥

bhIto hiraNyagarbho'pi jajApa zatarudriyam ॥ itthaM tau gatagarvau hi saMjAtau tatkSaNAnmune ॥ 55॥

परब्रह्म शिवः साक्षात्सच्चिदानन्दलक्षणः ॥ परमात्मा गुणातीत इति ज्ञानमवापतुः ॥ ५६ ॥

parabrahma zivaH sAkSAtsaccidAnandalakSaNaH ॥ paramAtmA guNAtIta iti jJAnamavApatuH ॥ 56 ॥

सनत्कुमार सर्वज्ञ शृणु मे परमं शुभम् ॥ यावद्गर्वो भवेत्तावज्ज्ञानगुप्तिर्विशेषतः ॥ ५७ ॥

sanatkumAra sarvajJa zRNu me paramaM zubham ॥ yAvadgarvo bhavettAvajjJAnaguptirvizeSataH ॥ 57 ॥

त्यक्त्वाभि मानं पुरुषो जानाति परमेश्वरम् ॥ गर्विणं हन्ति विश्वेशो जातो गर्वापहारकः ॥ ५८॥

tyaktvAbhi mAnaM puruSo jAnAti paramezvaram ॥ garviNaM hanti vizvezo jAto garvApahArakaH ॥ 58॥

अथ विष्णुविधी ज्ञात्वा विगर्वौ परमेश्वरः॥ प्रसन्नोऽभून्महादेवोऽकरोत्तावभयौ प्रभुः ॥ ५९॥

atha viSNuvidhI jJAtvA vigarvau paramezvaraH॥ prasanno'bhUnmahAdevo'karottAvabhayau prabhuH ॥ 59॥

आश्वास्य तौ महादेवः प्रीतः प्रणतवत्सलः ॥ प्राह स्वां मूर्तिमपरां भैरवन्तं कपर्दिनम् ॥ ६०॥

AzvAsya tau mahAdevaH prItaH praNatavatsalaH ॥ prAha svAM mUrtimaparAM bhairavantaM kapardinam ॥ 60॥

महादेव उवाच ॥ त्वया मान्यो विष्णुरसौ तथा शतधृतिः स्वयम् ॥ कपालम्वैधसम्वापि नीललोहित धारय ॥ ६१॥

mahAdeva uvAca ॥ tvayA mAnyo viSNurasau tathA zatadhRtiH svayam ॥ kapAlamvaidhasamvApi nIlalohita dhAraya ॥ 61॥

ब्रह्महत्यापनोदाय व्रतं लोकाय दर्शय ॥ चर त्वं सततं भिक्षां कपालव्रतमाश्रितः ॥ ६२॥

brahmahatyApanodAya vrataM lokAya darzaya ॥ cara tvaM satataM bhikSAM kapAlavratamAzritaH ॥ 62॥

इत्युक्त्वा पश्यतस्तस्य तेजोरूपः शिवोऽब्रवीत् ॥ उत्पाद्य चैकां कन्यान्तु ब्रह्महत्याभिविश्रुताम् ॥ ६३ ॥

ityuktvA pazyatastasya tejorUpaH zivo'bravIt ॥ utpAdya caikAM kanyAntu brahmahatyAbhivizrutAm ॥ 63 ॥

यावद्वाराणसीन्दिव्याम्पुरीमेषां गमिष्यति ॥ तावत्त्वं भीषणे कालमनुगच्छोग्ररूपिणम् ॥ ६४ ॥

yAvadvArANasIndivyAmpurImeSAM gamiSyati ॥ tAvattvaM bhISaNe kAlamanugacchograrUpiNam ॥ 64 ॥

सर्वत्र ते प्रवेशोऽस्ति त्यक्त्वा वाराणसीं पुरीम् ॥ वाराणसीं यदा गच्छेत्तन्मुक्तां भव तत्क्षणात् ॥ ६५ ॥

sarvatra te pravezo'sti tyaktvA vArANasIM purIm ॥ vArANasIM yadA gacchettanmuktAM bhava tatkSaNAt ॥ 65 ॥

नन्दीश्वर उवाच ॥ नियोज्य तामिति तदा ब्रह्महत्यां च ताम्प्रभुः ॥ महाद्भुतश्च स शिवोऽप्यन्तर्धानमगात्ततः ॥ ६६ ॥

nandIzvara uvAca ॥ niyojya tAmiti tadA brahmahatyAM ca tAmprabhuH ॥ mahAdbhutazca sa zivo'pyantardhAnamagAttataH ॥ 66 ॥