॥ नारद उवाच ॥ कृष्णे गते द्वारकायाम निरुद्धेन भार्यया ॥ अकार्षीत्किं ततो बाणस्तत्त्वं वद महामुने ॥१॥

॥ nArada uvAca ॥ kRSNe gate dvArakAyAma niruddhena bhAryayA ॥ akArSItkiM tato bANastattvaM vada mahAmune ॥1॥

सनत्कुमार उवाच॥ कृष्णे गते द्वारकायामनिरुद्धेन भार्यया ॥ दुःखितोऽभूत्ततो बाणस्स्वाज्ञानं संस्मरन्हृदा ॥२॥

sanatkumAra uvAca॥ kRSNe gate dvArakAyAmaniruddhena bhAryayA ॥ duHkhito'bhUttato bANassvAjJAnaM saMsmaranhRdA ॥2॥

ततो नन्दीशिवगणो बाणं प्रोवाच दुःखितम् ॥ दैत्यं शोणितदिग्धांगमनुता पसमन्वितम् ॥३॥

tato nandIzivagaNo bANaM provAca duHkhitam ॥ daityaM zoNitadigdhAMgamanutA pasamanvitam ॥3॥

॥ नन्दीश्वर उवाच ॥ बाण शंकरसद्भक्त मानुतापं कुरुष्व भोः ॥ भक्तानुकंपी शंभुर्वै भक्तवत्सलनामधृक्॥४॥

॥ nandIzvara uvAca ॥ bANa zaMkarasadbhakta mAnutApaM kuruSva bhoH ॥ bhaktAnukaMpI zaMbhurvai bhaktavatsalanAmadhRk॥4॥

तदिच्छया च यज्जातं तज्जातमिति चेतसा ॥ मन्यस्व भक्तशार्दूल शिवं स्मर पुनःपुनः॥५॥

tadicchayA ca yajjAtaM tajjAtamiti cetasA ॥ manyasva bhaktazArdUla zivaM smara punaHpunaH॥5॥

मन आद्ये समाधाय कुरु नित्यं महो त्सवम् ॥ भक्तानुकंपनश्चाऽस्य शंकरस्य पुनःपुनः॥६॥

mana Adye samAdhAya kuru nityaM maho tsavam ॥ bhaktAnukaMpanazcA'sya zaMkarasya punaHpunaH॥6॥

नन्दिवाक्यात्ततो बाणो द्विषा शीर्षकमात्रकः॥ शिवस्थानं जगामाशु धृत्वा धैर्यं महामनाः ॥७॥

nandivAkyAttato bANo dviSA zIrSakamAtrakaH॥ zivasthAnaM jagAmAzu dhRtvA dhairyaM mahAmanAH ॥7॥

गत्वा तत्र प्रभुं नत्वा रुरोदातीव विह्वलः ॥ गतगर्वव्रजो बाणः प्रेमाकुलितमानसः॥८॥

gatvA tatra prabhuM natvA rurodAtIva vihvalaH ॥ gatagarvavrajo bANaH premAkulitamAnasaH॥8॥

संस्तुवन्विविधैः स्तोत्रै स्संनमन्नुतितस्तथा ॥ यथोचितं पादघातं कुर्वन्विक्षेपयन्करान् ॥ ९ ॥

saMstuvanvividhaiH stotrai ssaMnamannutitastathA ॥ yathocitaM pAdaghAtaM kurvanvikSepayankarAn ॥ 9 ॥

ननर्त तांडवं मुख्यं प्रत्यालीढादिशोभितम् ॥ स्थानकैर्विविधाकारैरालीढप्रमुखैरपि ॥ 2-5-56-१० ॥

nanarta tAMDavaM mukhyaM pratyAlIDhAdizobhitam ॥ sthAnakairvividhAkArairAlIDhapramukhairapi ॥ 2-5-56-10 ॥

सुखवादसहस्राणि भ्रूक्षेपसहितान्यपि ॥ शिरःकम्पसहस्राणि प्राप्तानीकः सहस्रशः ॥११॥

sukhavAdasahasrANi bhrUkSepasahitAnyapi ॥ ziraHkampasahasrANi prAptAnIkaH sahasrazaH ॥11॥

वारीश्च विविधाकारा दर्शयित्वा शनैश्शनः ॥ तथा शोणितधाराभिस्सिञ्चयित्वा महीतलम्॥१२॥

vArIzca vividhAkArA darzayitvA zanaizzanaH ॥ tathA zoNitadhArAbhissiJcayitvA mahItalam॥12॥

रुद्रं प्रसादयामास शूलिनं चन्द्र शेखरम् ॥ बाणासुरो महाभक्तो विस्मृतात्मगतिर्नतः॥१३॥

rudraM prasAdayAmAsa zUlinaM candra zekharam ॥ bANAsuro mahAbhakto vismRtAtmagatirnataH॥13॥

ततो नृत्यं महत्कृत्वा भगवान्भक्तवत्सलः ॥ उवाच बाणं संहृष्टो नृत्य गीतप्रियो हरः ॥ १४ ॥

tato nRtyaM mahatkRtvA bhagavAnbhaktavatsalaH ॥ uvAca bANaM saMhRSTo nRtya gItapriyo haraH ॥ 14 ॥

रुद्र उवाच ॥ बाण तात बलेः पुत्र संतुष्टो नर्तनेन ते ॥ वरं गृहाण दैत्येन्द्र यत्ते मनसि वर्तते ॥ १५ ॥

rudra uvAca ॥ bANa tAta baleH putra saMtuSTo nartanena te ॥ varaM gRhANa daityendra yatte manasi vartate ॥ 15 ॥

सनत्कुमार उवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचश्शंम्भोर्दैत्येन्द्रेण तदा मुने ॥ बाणेन संवृणीतोऽभूद्वरस्तु व्रणरोपणे ॥१६॥

sanatkumAra uvAca ॥ ityAkarNya vacazzaMmbhordaityendreNa tadA mune ॥ bANena saMvRNIto'bhUdvarastu vraNaropaNe ॥16॥

बाहुयुद्धस्य चोद्ध त्तिर्गाणपत्यमथाक्षयम् ॥ उषापुत्रस्य राज्यं तु तस्मिञ्शोणितकाह्वये॥१७॥

bAhuyuddhasya coddha ttirgANapatyamathAkSayam ॥ uSAputrasya rAjyaM tu tasmiJzoNitakAhvaye॥17॥

निर्वैरता च विबुधैर्विष्णुना च विशेषतः॥ न पुनर्दैत्यता दुष्टा रजसा तमसा युता ॥ १८ । ।

nirvairatA ca vibudhairviSNunA ca vizeSataH॥ na punardaityatA duSTA rajasA tamasA yutA ॥ 18 । ।

शंभुभक्तिर्विशेषेण निर्विकारा सदा मुने ॥ शिवभक्तेषु च स्नेहो दया सर्वेषु जंतुषु ॥ १९ ॥

zaMbhubhaktirvizeSeNa nirvikArA sadA mune ॥ zivabhakteSu ca sneho dayA sarveSu jaMtuSu ॥ 19 ॥

कृत्वा वराञ्शंभोर्बलिपुत्रो महाऽसुरः॥ प्रेम्णाऽश्रुनयनो रुद्रं तुष्टाव सुकृतांजलिः॥2-5-56-२०॥

kRtvA varAJzaMbhorbaliputro mahA'suraH॥ premNA'zrunayano rudraM tuSTAva sukRtAMjaliH॥2-5-56-20॥

बाण उवाच॥ देवदेव महादेव शरणा गतवत्सल ॥ त्वां नमामि महेशान दीनबन्धो दयानिधे ॥२१॥

bANa uvAca॥ devadeva mahAdeva zaraNA gatavatsala ॥ tvAM namAmi mahezAna dInabandho dayAnidhe ॥21॥

कृता मयि कृपातीव कृपासागर शंकर ॥ गर्वोपहारितस्सर्वः प्रसन्नेन मम प्रभो ॥२२॥

kRtA mayi kRpAtIva kRpAsAgara zaMkara ॥ garvopahAritassarvaH prasannena mama prabho ॥22॥

त्वं ब्रह्म परमात्मा हि सर्वव्याप्यखिलेश्वरः ॥ ब्रह्मांडतनुरुग्रेशो विराट् सर्वान्वितः परः ॥२३॥

tvaM brahma paramAtmA hi sarvavyApyakhilezvaraH ॥ brahmAMDatanurugrezo virAT sarvAnvitaH paraH ॥23॥

नाभिर्नभोऽग्निर्वदनमंबु रेतो दिशः श्रुतिः ॥ द्यौश्शीर्षमंघ्रिरुर्वी ते मनश्चन्द्रस्तव प्रभो ॥ २४ ॥

nAbhirnabho'gnirvadanamaMbu reto dizaH zrutiH ॥ dyauzzIrSamaMghrirurvI te manazcandrastava prabho ॥ 24 ॥

दृगर्को जठरं वार्द्धिर्भुजेंद्रो धिषणा विधिः ॥ प्रजापतिर्विसर्गश्च धर्मो हि हृदयं तव॥२५॥

dRgarko jaTharaM vArddhirbhujeMdro dhiSaNA vidhiH ॥ prajApatirvisargazca dharmo hi hRdayaM tava॥25॥

रोमाण्यौषधयो नाथ केशा जलमुचस्तव॥ गुणास्त्रयस्त्रिनेत्राणि सर्वात्मा पुरुषो भवान्॥२६॥

romANyauSadhayo nAtha kezA jalamucastava॥ guNAstrayastrinetrANi sarvAtmA puruSo bhavAn॥26॥

ब्राह्मणं ते मुखं प्राहुर्बाहुं क्षत्रियमेव च ॥ ऊरुजं वैश्यमाहुस्ते पादजं शूद्रमेव च ॥ २७ ॥

brAhmaNaM te mukhaM prAhurbAhuM kSatriyameva ca ॥ UrujaM vaizyamAhuste pAdajaM zUdrameva ca ॥ 27 ॥

त्वमेव सर्वदोपास्यस्सर्वैर्जीवैर्महेश्वर ॥ त्वां भजन्परमां मुक्तिं लभते पुरुषो ध्रुवम् ॥ २८ ॥

tvameva sarvadopAsyassarvairjIvairmahezvara ॥ tvAM bhajanparamAM muktiM labhate puruSo dhruvam ॥ 28 ॥

यस्त्वां विसृजते मर्त्य आत्मानं प्रियमीश्वरम् ॥ विपर्ययेन्द्रियार्थार्थं विषमत्त्यमृतं त्यजन् ॥२९॥

yastvAM visRjate martya AtmAnaM priyamIzvaram ॥ viparyayendriyArthArthaM viSamattyamRtaM tyajan ॥29॥

विष्णुर्ब्रह्माऽथ विबुधा मुनयश्चामलाशयाः ॥ सर्वात्मना प्रपन्नास्त्वां शंकरं प्रियमीश्वरम् ॥2-5-56-३०॥

viSNurbrahmA'tha vibudhA munayazcAmalAzayAH ॥ sarvAtmanA prapannAstvAM zaMkaraM priyamIzvaram ॥2-5-56-30॥

सनत्कुमार उवाच ॥ इत्युक्त्वा बलिपुत्रस्तु विरराम शरासुरः ॥ प्रेमप्रफुल्लितांगश्च प्रणम्य स महेश्वरम् ॥ ३१ ॥

sanatkumAra uvAca ॥ ityuktvA baliputrastu virarAma zarAsuraH ॥ premapraphullitAMgazca praNamya sa mahezvaram ॥ 31 ॥

इति श्रुत्वा स्वभक्तस्य बाणस्य भगवान्भवः ॥ सर्वं लभिष्यसीत्युक्त्वा तत्रैवांतरधीयत ॥ ३२ ॥

iti zrutvA svabhaktasya bANasya bhagavAnbhavaH ॥ sarvaM labhiSyasItyuktvA tatraivAMtaradhIyata ॥ 32 ॥

ततश्शंभोः प्रसादेन महाकालत्वमागतः ॥ रुद्रस्यानुचरो बाणो महाप्रमुदितोऽभवत् ॥ ३३ ॥

tatazzaMbhoH prasAdena mahAkAlatvamAgataH ॥ rudrasyAnucaro bANo mahApramudito'bhavat ॥ 33 ॥

इति किल शरनाम्नः शंकरस्यापि वृत्तं सकलगुरु जनानां सद्गुरोश्शूलपाणेः ॥ कथितमिह वरिष्ठं श्रोत्ररम्यैर्वचोभिस्सकलभुवनमध्ये क्रीडमानस्य नित्यम् ॥ ३४॥

iti kila zaranAmnaH zaMkarasyApi vRttaM sakalaguru janAnAM sadgurozzUlapANeH ॥ kathitamiha variSThaM zrotraramyairvacobhissakalabhuvanamadhye krIDamAnasya nityam ॥ 34॥