सनत्कुमार उवाच ॥ तदा देवगणास्सर्वे दानवैश्च पराजिताः ॥ दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः ॥१॥

sanatkumAra uvAca ॥ tadA devagaNAssarve dAnavaizca parAjitAH ॥ dudruvurbhayabhItAzca zastrAstrakSatavigrahAH ॥1॥

ते परावृत्य विश्वेशं शंकरं शरणं ययुः ॥ त्राहि त्राहीति सर्वेशेत्यू चुर्विह्वलया गिरा।२॥

te parAvRtya vizvezaM zaMkaraM zaraNaM yayuH ॥ trAhi trAhIti sarvezetyU curvihvalayA girA।2॥

दृष्ट्वा पराजयं तेषां देवादीनां स शंकरः ॥ सभयं वचनं श्रुत्वा कोपमुच्चैश्चकार ह॥३॥

dRSTvA parAjayaM teSAM devAdInAM sa zaMkaraH ॥ sabhayaM vacanaM zrutvA kopamuccaizcakAra ha॥3॥

निरीक्ष्य स कृपादृष्ट्या देवेभ्यश्चाभयं ददौ ॥ बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा ॥ ४ ॥

nirIkSya sa kRpAdRSTyA devebhyazcAbhayaM dadau ॥ balaM ca svagaNAnAM vai varddhayAmAsa tejasA ॥ 4 ॥

शिवाज्ञप्तस्तदा स्कन्दो दानवानां गणैस्सह ॥ युयुधे निर्भयस्संख्ये महावीरो हरात्मजः ॥ ५ ॥

zivAjJaptastadA skando dAnavAnAM gaNaissaha ॥ yuyudhe nirbhayassaMkhye mahAvIro harAtmajaH ॥ 5 ॥

कृत्वा क्रोधं वीरशब्दं देवो यस्तारकांतकः ॥ अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह ॥ ६ ॥

kRtvA krodhaM vIrazabdaM devo yastArakAMtakaH ॥ akSauhiNInAM zatakaM samare sa jaghAna ha ॥ 6 ॥

रुधिरं पातयामास काली कमललोचना ॥ तेषां शिरांसि संछिद्य बभक्ष सहसा च सा ॥७॥

rudhiraM pAtayAmAsa kAlI kamalalocanA ॥ teSAM zirAMsi saMchidya babhakSa sahasA ca sA ॥7॥

पपौ रक्तानि तेषां च दानवानां समं ततः ॥ युद्धं चकार विविधं सुरदानवभीषणम् ॥८॥

papau raktAni teSAM ca dAnavAnAM samaM tataH ॥ yuddhaM cakAra vividhaM suradAnavabhISaNam ॥8॥

शतलक्षं गजेन्द्राणां शतलक्षं नृणां तथा ॥ समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया ॥९ ॥

zatalakSaM gajendrANAM zatalakSaM nRNAM tathA ॥ samAdAyaikahastena mukhe cikSepa lIlayA ॥9 ॥

कबंधानां सहस्रं च सन्ननर्त रणे बहु ॥ महान् कोलाहलो जातः क्लीबानां च भयंकरः ॥2-5-37-१०॥

kabaMdhAnAM sahasraM ca sannanarta raNe bahu ॥ mahAn kolAhalo jAtaH klIbAnAM ca bhayaMkaraH ॥2-5-37-10॥

पुनः स्कंदः प्रकुप्योच्चैः शरवर्षाञ्चकार ह ॥ पातयामास क्षयतः कोटिशोऽसुरनायकान् ॥११॥

punaH skaMdaH prakupyoccaiH zaravarSAJcakAra ha ॥ pAtayAmAsa kSayataH koTizo'suranAyakAn ॥11॥

दानवाः शरजालेन स्कन्दस्य क्षतविग्रहाः ॥ भीताः प्रदुद्रुवुस्सर्वे शेषा मरणतस्तदा ॥ १२ ॥

dAnavAH zarajAlena skandasya kSatavigrahAH ॥ bhItAH pradudruvussarve zeSA maraNatastadA ॥ 12 ॥

वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दंडश्चापि विकंपनः ॥ स्कंदेन युयुधुस्सार्द्धं तेन सर्वे क्रमेण च ॥१३॥

vRSaparvA vipracittirdaMDazcApi vikaMpanaH ॥ skaMdena yuyudhussArddhaM tena sarve krameNa ca ॥13॥

महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी ॥ बभूवुस्ते क्षतांगाश्च स्कंदशक्तिप्रपीडिताः ॥ १४ ॥

mahAmArI ca yuyudhe na babhUva parAGmukhI ॥ babhUvuste kSatAMgAzca skaMdazaktiprapIDitAH ॥ 14 ॥

महामारीस्कंदयोश्च विजयोभूत्तदा मुने ॥ नेदुर्दुंदुभयस्स्वर्गे पुष्पवृष्टिः पपात ह ॥ १५ ॥

mahAmArIskaMdayozca vijayobhUttadA mune ॥ nedurduMdubhayassvarge puSpavRSTiH papAta ha ॥ 15 ॥

स्कंदस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं तमद्भुतम् ॥ दानवानां क्षयकरं यथाप्रकृतिकल्पकम् ॥१६॥

skaMdasya samaraM dRSTvA mahAraudraM tamadbhutam ॥ dAnavAnAM kSayakaraM yathAprakRtikalpakam ॥16॥

महामारीकृतं तच्चोपद्रवं क्षयहेतुकम्॥ चुकोपातीव सहसा सनद्धोभूत्स्वयं तदा ॥ १७॥

mahAmArIkRtaM taccopadravaM kSayahetukam॥ cukopAtIva sahasA sanaddhobhUtsvayaM tadA ॥ 17॥

वरं विमानमारुह्य नानाशस्त्रास्त्रसंयुतम्॥ अभयं सर्ववीराणां नानारत्नपरिच्छदम्॥१८॥

varaM vimAnamAruhya nAnAzastrAstrasaMyutam॥ abhayaM sarvavIrANAM nAnAratnaparicchadam॥18॥

महावीरैश्शंखचूडो जगाम रथमध्यतः ॥ धनुर्विकृष्य कर्णान्तं चकार शरवर्षणम् ॥१९॥

mahAvIraizzaMkhacUDo jagAma rathamadhyataH ॥ dhanurvikRSya karNAntaM cakAra zaravarSaNam ॥19॥

तस्य सा शरवृष्टिश्च दुर्निवार्य्या भयंकरी ॥ महाघोरांधकारश्च वधस्थाने बभूव ह ॥2-5-37-२०॥

tasya sA zaravRSTizca durnivAryyA bhayaMkarI ॥ mahAghorAMdhakArazca vadhasthAne babhUva ha ॥2-5-37-20॥

देवाः प्रदुद्रुवुः सर्वे येऽन्ये नन्दीश्वरादयः ॥ एक एव कार्त्तिकेयस्तस्थौ समरमूर्द्धनि ॥२१॥

devAH pradudruvuH sarve ye'nye nandIzvarAdayaH ॥ eka eva kArttikeyastasthau samaramUrddhani ॥21॥

पर्वतानां च सर्पाणां नागानां शाखिनां तथा ॥ राजा चकार वृष्टिं च दुर्निवार्या भयंकरीम् ॥ २२ ॥

parvatAnAM ca sarpANAM nAgAnAM zAkhinAM tathA ॥ rAjA cakAra vRSTiM ca durnivAryA bhayaMkarIm ॥ 22 ॥

तद्दृष्ट्या प्रहतः स्कन्दो बभूव शिवनन्दनः ॥ नीहारेण च सांद्रेण संवृतौ भास्करौ यथा ॥२३॥

taddRSTyA prahataH skando babhUva zivanandanaH ॥ nIhAreNa ca sAMdreNa saMvRtau bhAskarau yathA ॥23॥

नानाविधां स्वमायां च चकार मयदर्शिताम् ॥ तां नाविदन् सुराः केपि गणाश्च मुनिसत्तम ॥२४॥

nAnAvidhAM svamAyAM ca cakAra mayadarzitAm ॥ tAM nAvidan surAH kepi gaNAzca munisattama ॥24॥

तदैव शङ्खचूडश्च महामायी महाबलः ॥ शरेणैकेन दिव्येन धनुश्चिच्छेद तस्य वै ॥२५॥

tadaiva zaGkhacUDazca mahAmAyI mahAbalaH ॥ zareNaikena divyena dhanuzciccheda tasya vai ॥25॥

बभंज तद्रथं दिव्यं चिच्छेद रथपीडकान् ॥ मयूरं जर्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः ॥२६॥

babhaMja tadrathaM divyaM ciccheda rathapIDakAn ॥ mayUraM jarjarIbhUtaM divyAstreNa cakAra saH ॥26॥

शक्तिं चिक्षेप सूर्याभां तस्य वक्षसि घातिनीम् ॥ मूर्च्छामवाप सहसा तत्प्रहारेण स क्षणम् ॥२७॥

zaktiM cikSepa sUryAbhAM tasya vakSasi ghAtinIm ॥ mUrcchAmavApa sahasA tatprahAreNa sa kSaNam ॥27॥

पुनश्च चेतनां प्राप्य कार्तिकः परवीरहा ॥ रत्नेन्द्रसारनिर्माणमारुरोह स्ववाहनम् ॥ २८ ॥

punazca cetanAM prApya kArtikaH paravIrahA ॥ ratnendrasAranirmANamAruroha svavAhanam ॥ 28 ॥

स्मृत्वा पादौ महेशस्य साम्बिकस्य च षण्मुखः ॥ शस्त्रास्त्राणि गृहीत्वैव चकार रणमुल्बणम्॥ २९ ॥

smRtvA pAdau mahezasya sAmbikasya ca SaNmukhaH ॥ zastrAstrANi gRhItvaiva cakAra raNamulbaNam॥ 29 ॥

सर्प्पांश्च पर्वतांश्चैव वृक्षांश्च प्रस्तरांस्तथा ॥ सर्वांश्चिच्छेद कोपेन दिव्या स्त्रेण शिवात्मजः ॥2-5-37-३०॥

sarppAMzca parvatAMzcaiva vRkSAMzca prastarAMstathA ॥ sarvAMzciccheda kopena divyA streNa zivAtmajaH ॥2-5-37-30॥

वह्निं निवारयामास पार्जन्येन शरेण ह ॥ रथं धनुश्च चिच्छेद शंखचूडस्य लीलया ॥३१॥

vahniM nivArayAmAsa pArjanyena zareNa ha ॥ rathaM dhanuzca ciccheda zaMkhacUDasya lIlayA ॥31॥

सन्नाहं सर्ववाहांश्च किरीटं मुकुटोज्ज्वलम् ॥ वीरशब्दं चकारासौ जगर्ज च पुनः पुनः ॥३२॥

sannAhaM sarvavAhAMzca kirITaM mukuTojjvalam ॥ vIrazabdaM cakArAsau jagarja ca punaH punaH ॥32॥

चिक्षेप शक्तिं सूर्याभां दानवेन्द्रस्य वक्षसि ॥। तत्प्रहारेण संप्राप मूर्च्छां दीर्घतमेन च ॥३३॥

cikSepa zaktiM sUryAbhAM dAnavendrasya vakSasi ॥। tatprahAreNa saMprApa mUrcchAM dIrghatamena ca ॥33॥

मुहूर्तमात्रं तत्क्लेशं विनीय स महाबलः ॥ चेतनां प्राप्य चोत्तस्थौ जगर्ज हरिवर्च सः ॥३४॥

muhUrtamAtraM tatklezaM vinIya sa mahAbalaH ॥ cetanAM prApya cottasthau jagarja harivarca saH ॥34॥

शक्त्या जघान तं चापि कार्तिकेयं महाबलम् ॥ स पपात महीपृष्ठेऽमोघां कुर्वन्विधिप्रदाम् ॥३५॥

zaktyA jaghAna taM cApi kArtikeyaM mahAbalam ॥ sa papAta mahIpRSThe'moghAM kurvanvidhipradAm ॥35॥

काली गृहीत्वा तं क्रोडे निनाय शिवसन्निधौ ॥ ज्ञानेन तं शिवश्चापि जीवयामास लीलया॥३६॥

kAlI gRhItvA taM kroDe ninAya zivasannidhau ॥ jJAnena taM zivazcApi jIvayAmAsa lIlayA॥36॥

ददौ बलमनंतं च समुत्तस्थौ प्रतापवान् ॥ गमनाय मतिं चक्रे पुनस्तत्र शिवात्मजः ॥३७॥

dadau balamanaMtaM ca samuttasthau pratApavAn ॥ gamanAya matiM cakre punastatra zivAtmajaH ॥37॥

एतस्मिन्नंतरे वीरो वीरभद्रो महाबलः ॥ शंखचूडेन युयुधे समरे बलशालिना ॥३८॥

etasminnaMtare vIro vIrabhadro mahAbalaH ॥ zaMkhacUDena yuyudhe samare balazAlinA ॥38॥

ववर्ष समरेऽस्त्राणि यानियानि च दानवः ॥ चिच्छेद लीलया वीरस्तानितानि निजैश्शरैः ॥३९॥

vavarSa samare'strANi yAniyAni ca dAnavaH ॥ ciccheda lIlayA vIrastAnitAni nijaizzaraiH ॥39॥

दिव्यान्यस्त्राणि शतशो मुमुचे दानवेश्वरः ॥ तानि चिच्छेद तं बाणैर्वीरभद्रः प्रतापवान् ॥ 2-5-37-४० ॥

divyAnyastrANi zatazo mumuce dAnavezvaraH ॥ tAni ciccheda taM bANairvIrabhadraH pratApavAn ॥ 2-5-37-40 ॥

अथातीव चुकोपोच्चैश्शंखचूडः प्रतापवान् ॥ शक्त्या जघानोरसि तं स चकंपे पपात कौ ॥ ४१ ॥

athAtIva cukopoccaizzaMkhacUDaH pratApavAn ॥ zaktyA jaghAnorasi taM sa cakaMpe papAta kau ॥ 41 ॥

क्षणेन चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ गणेश्वरः ॥ जग्राह च धनुर्भूयो वीरभद्रो गणाग्रणीः ॥४२॥

kSaNena cetanAM prApya samuttasthau gaNezvaraH ॥ jagrAha ca dhanurbhUyo vIrabhadro gaNAgraNIH ॥42॥

एतस्मिन्नंतरे काली जगाम समरं पुनः ॥ भक्षितुं दानवान् स्वांश्च रक्षितुं कार्तिकेच्छया॥ ४३ ॥

etasminnaMtare kAlI jagAma samaraM punaH ॥ bhakSituM dAnavAn svAMzca rakSituM kArtikecchayA॥ 43 ॥

वीरास्तामनुजग्मुश्च ते च नन्दीश्वरादयः ॥ सर्वे देवाश्च गंधर्वा यक्षा रक्षांसि पन्नगाः ॥ ४४ ॥

vIrAstAmanujagmuzca te ca nandIzvarAdayaH ॥ sarve devAzca gaMdharvA yakSA rakSAMsi pannagAH ॥ 44 ॥

वाद्यभांडाश्च बहुशश्शतशो मधुवाहकाः ॥ पुनः समुद्यताश्चासन् वीरा उभयतोऽखिलाः ॥ ४५ ॥

vAdyabhAMDAzca bahuzazzatazo madhuvAhakAH ॥ punaH samudyatAzcAsan vIrA ubhayato'khilAH ॥ 45 ॥