॥ ब्रह्मोवाच ॥ अथ तत्र स गांगेयो दर्शयामास सूतिकाम् ॥ तामेव शृणु सुप्रीत्या नारद त्वं स्वभक्तिदाम् ॥१॥

॥ brahmovAca ॥ atha tatra sa gAMgeyo darzayAmAsa sUtikAm ॥ tAmeva zRNu suprItyA nArada tvaM svabhaktidAm ॥1॥

द्विज एको नारदाख्य आजगाम तदैव हि ॥ तत्राध्वरकरः श्रीमाञ्शरणार्थं गुहस्य वै ॥ २ ॥

dvija eko nAradAkhya AjagAma tadaiva hi ॥ tatrAdhvarakaraH zrImAJzaraNArthaM guhasya vai ॥ 2 ॥

स विप्रः प्राप्य निकटं कार्त्तिकस्य प्रसन्नधीः ॥ स्वाभिप्रायं समाचख्यौ सुप्रणम्य शुभैः स्तवैः ॥ ३ ॥

sa vipraH prApya nikaTaM kArttikasya prasannadhIH ॥ svAbhiprAyaM samAcakhyau supraNamya zubhaiH stavaiH ॥ 3 ॥

॥ विप्र उवाच ॥ शृणु स्वामिन्वचो मेद्य कष्टं मे विनिवारय ॥ सर्वब्रह्मांडनाथस्त्वमतस्ते शरणं गतः॥४॥

॥ vipra uvAca ॥ zRNu svAminvaco medya kaSTaM me vinivAraya ॥ sarvabrahmAMDanAthastvamataste zaraNaM gataH॥4॥

अजमेधाध्वरं कर्तुमारंभं कृतवानहम् ॥ सोऽजो गतो गृहान्मे हि त्रोटयित्वा स्वबंधनम् ॥ ५ ॥

ajamedhAdhvaraM kartumAraMbhaM kRtavAnaham ॥ so'jo gato gRhAnme hi troTayitvA svabaMdhanam ॥ 5 ॥

न जाने स गतः कुत्राऽन्वेषणं तत्कृतं बहु ॥ न प्राप्तोऽतस्स बलवान् भंगो भवति मे क्रतोः ॥ ६ ॥

na jAne sa gataH kutrA'nveSaNaM tatkRtaM bahu ॥ na prApto'tassa balavAn bhaMgo bhavati me kratoH ॥ 6 ॥

त्वयि नाथे सति विभो यज्ञभंगः कथं भवेत् ॥ विचार्य्यैवाऽखिलेशान काम पूर्णं कुरुष्व मे ॥ ७ ॥

tvayi nAthe sati vibho yajJabhaMgaH kathaM bhavet ॥ vicAryyaivA'khilezAna kAma pUrNaM kuruSva me ॥ 7 ॥

त्वां विहाय शरण्यं कं यायां शिवसुत प्रभो ॥ सर्वब्रह्मांडनाथं हि सर्वामरसुसेवितम् ॥८॥

tvAM vihAya zaraNyaM kaM yAyAM zivasuta prabho ॥ sarvabrahmAMDanAthaM hi sarvAmarasusevitam ॥8॥

दीनबंधुर्दयासिन्धुस्सुसेव्या भक्तवत्सलः॥ हरिब्रह्मादिदेवैश्च सुस्तुतः परमेश्वरः ॥९॥

dInabaMdhurdayAsindhussusevyA bhaktavatsalaH॥ haribrahmAdidevaizca sustutaH paramezvaraH ॥9॥

पार्वतीनन्दनस्स्कन्दः परमेकः परंतपः ॥ परमात्माऽत्मदस्स्वामी सतां च शरणार्थिनाम् ॥ 2-4-6-१० ॥

pArvatInandanasskandaH paramekaH paraMtapaH ॥ paramAtmA'tmadassvAmI satAM ca zaraNArthinAm ॥ 2-4-6-10 ॥

दीनानाथ महेश शंकरसुत त्रैलोक्यनाथ प्रभो मायाधीश समागतोऽस्मि शरणं मां पाहि विप्रप्रिय ॥ त्वं सर्वप्रभुप्रियः खिलविदब्रह्मादिदेवैस्तुतस्त्वं मायाकृतिरात्मभक्तसुखदो रक्षापरो मायिकः ॥ ११ ॥

dInAnAtha maheza zaMkarasuta trailokyanAtha prabho mAyAdhIza samAgato'smi zaraNaM mAM pAhi viprapriya ॥ tvaM sarvaprabhupriyaH khilavidabrahmAdidevaistutastvaM mAyAkRtirAtmabhaktasukhado rakSAparo mAyikaH ॥ 11 ॥

भक्तप्राणगुणाकरस्त्रिगुणतो भिन्नोसि शंभुप्रियः शंभुः शंभुसुतः प्रसन्नसुखदस्सच्चित्स्वरूपो महान्॥ सर्वज्ञस्त्रिपुरघ्नशंकरसुतः सत्प्रेमवश्यस्सदा षड्वक्त्रः प्रियसाधुरानतप्रियस्सर्वेश्वर श्शंकरः ॥ साधुद्रोहकरघ्न शंकरगुरो ब्रह्मांडनाथो प्रभुः सर्वेषाममरादिसेवितपदो मां पाहि सेवाप्रिय ॥ १२ ॥

bhaktaprANaguNAkarastriguNato bhinnosi zaMbhupriyaH zaMbhuH zaMbhusutaH prasannasukhadassaccitsvarUpo mahAn॥ sarvajJastripuraghnazaMkarasutaH satpremavazyassadA SaDvaktraH priyasAdhurAnatapriyassarvezvara zzaMkaraH ॥ sAdhudrohakaraghna zaMkaraguro brahmAMDanAtho prabhuH sarveSAmamarAdisevitapado mAM pAhi sevApriya ॥ 12 ॥

वैरिभयंकर शंकर जनशरणस्य वन्दे तव पदपद्मं सुखकरणस्य ॥ विज्ञप्तिं मम कर्णे स्कन्द निधेहि निजभक्तिं जनचेतसि सदा विधेहि ॥ १३ ॥

vairibhayaMkara zaMkara janazaraNasya vande tava padapadmaM sukhakaraNasya ॥ vijJaptiM mama karNe skanda nidhehi nijabhaktiM janacetasi sadA vidhehi ॥ 13 ॥

करोति किं तस्य बली विपक्षो दक्षोऽपि पक्षोभयापार्श्वगुप्तः ॥ किन्तक्षकोप्यामिषभक्षको वा त्वं रक्षको यस्य सदक्षमानः ॥१४॥

karoti kiM tasya balI vipakSo dakSo'pi pakSobhayApArzvaguptaH ॥ kintakSakopyAmiSabhakSako vA tvaM rakSako yasya sadakSamAnaH ॥14॥

विबुधगुरुरपि त्वां स्तोतुमीशो न हि स्यात्कथय कथमहं स्यां मंदबुद्धिर्वरार्च्यः ॥ शुचिरशुचिरनार्यो यादृशस्तादृशो वा पदकमल परागं स्कन्द ते प्रार्थयामि ॥ १५ ॥

vibudhagururapi tvAM stotumIzo na hi syAtkathaya kathamahaM syAM maMdabuddhirvarArcyaH ॥ zucirazuciranAryo yAdRzastAdRzo vA padakamala parAgaM skanda te prArthayAmi ॥ 15 ॥

हे सर्वेश्वर भक्तवत्सल कृपासिन्धो त्वदीयोऽस्म्यहं भृत्यस्स्वस्य न सेवकस्य गणपस्याऽऽ गश्शतं सत्प्रभो ॥ भक्तिं क्वापि कृतां मनागपि विभो जानासि भृत्यार्तिहा॥ त्वत्तो नास्त्यपरोऽविता न भगवन् मत्तो नरः पामरः ॥ १६ ॥

he sarvezvara bhaktavatsala kRpAsindho tvadIyo'smyahaM bhRtyassvasya na sevakasya gaNapasyA'' gazzataM satprabho ॥ bhaktiM kvApi kRtAM manAgapi vibho jAnAsi bhRtyArtihA॥ tvatto nAstyaparo'vitA na bhagavan matto naraH pAmaraH ॥ 16 ॥

कल्याणकर्त्ता कलिकल्मषघ्नः कुबेरबन्धुः करुणार्द्रचित्तः ॥ त्रिषट्कनेत्रो रसवक्त्रशोभी यज्ञं प्रपूर्णं कुरु मे गुह त्वम् ॥ १७ ॥

kalyANakarttA kalikalmaSaghnaH kuberabandhuH karuNArdracittaH ॥ triSaTkanetro rasavaktrazobhI yajJaM prapUrNaM kuru me guha tvam ॥ 17 ॥

रक्षकस्त्वं त्रिलोकस्य शरणागतवत्सलः ॥ यज्ञकर्त्ता यज्ञभर्त्ता हरसे विघ्नकारिणाम् ॥ १८ ॥

rakSakastvaM trilokasya zaraNAgatavatsalaH ॥ yajJakarttA yajJabharttA harase vighnakAriNAm ॥ 18 ॥

विघ्नवारण साधूनां सर्ग कारण सर्वतः ॥ पूर्णं कुरु ममेशान सुतयज्ञ नमोस्तु ते ॥१९॥

vighnavAraNa sAdhUnAM sarga kAraNa sarvataH ॥ pUrNaM kuru mamezAna sutayajJa namostu te ॥19॥

सर्वत्राता स्कन्द हि त्वं सर्वज्ञाता त्वमेव हि ॥ सर्वेश्वरस्त्वमीशानो निवेशसकलाऽवनः ॥2-4-6-२०॥

sarvatrAtA skanda hi tvaM sarvajJAtA tvameva hi ॥ sarvezvarastvamIzAno nivezasakalA'vanaH ॥2-4-6-20॥

संगीतज्ञस्त्वमेवासि वेदविज्ञः परः प्रभुः ॥ सर्वस्थाता विधाता त्वं देवदेवस्सतां गतिः ॥२१॥

saMgItajJastvamevAsi vedavijJaH paraH prabhuH ॥ sarvasthAtA vidhAtA tvaM devadevassatAM gatiH ॥21॥

भवानीनन्दनश्शंभुतनयो वयुनः स्वराट् ॥ ध्याता ध्येयः पितॄणां हि पिता योनिः सदात्मनाम्॥ २२ ॥

bhavAnInandanazzaMbhutanayo vayunaH svarAT ॥ dhyAtA dhyeyaH pitRRNAM hi pitA yoniH sadAtmanAm॥ 22 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तस्य देवसम्राट् शिवात्मजः ॥ स्वगणं वीरबाह्वाख्यं प्रेषयामास तत्कृते ॥ २३ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityAkarNya vacastasya devasamrAT zivAtmajaH ॥ svagaNaM vIrabAhvAkhyaM preSayAmAsa tatkRte ॥ 23 ॥

तदाज्ञया वीरबाहुस्तदन्वेषणहेतवे॥ प्रणम्य स्वामिनं भक्त्या महावीरो द्रुतं ययौ ॥ २४ ॥

tadAjJayA vIrabAhustadanveSaNahetave॥ praNamya svAminaM bhaktyA mahAvIro drutaM yayau ॥ 24 ॥

अन्वेषणं चकारासौ सर्वब्रह्माण्डगोलके ॥ न प्राप तमजं कुत्र शुश्राव तदुपद्रवम् ॥२५॥

anveSaNaM cakArAsau sarvabrahmANDagolake ॥ na prApa tamajaM kutra zuzrAva tadupadravam ॥25॥

जगामाऽथ स वैकुंठं तत्राऽजं प्रददर्श तम् ॥ उपद्रवं प्रकुर्वन्तं गलयूपं महाबलम् ॥ २६ ॥

jagAmA'tha sa vaikuMThaM tatrA'jaM pradadarza tam ॥ upadravaM prakurvantaM galayUpaM mahAbalam ॥ 26 ॥

धृत्वा तं शृंगयो वीरो धर्षयित्वा तिवेगतः ॥ आनिनाय स्वामिपुरो विकुर्वंतं रवं बहु ॥ २७ ॥

dhRtvA taM zRMgayo vIro dharSayitvA tivegataH ॥ AninAya svAmipuro vikurvaMtaM ravaM bahu ॥ 27 ॥

दृष्ट्वा तं कार्तिकस्सोऽरमारुरोह स तं प्रभुः ॥ धृतब्रह्माण्डगरिमा महासूतिकरो गुहः ॥ २८ ॥

dRSTvA taM kArtikasso'ramAruroha sa taM prabhuH ॥ dhRtabrahmANDagarimA mahAsUtikaro guhaH ॥ 28 ॥

मुहूर्तमात्रतस्सोऽजो ब्रह्मांडं सकलं मुने ॥ बभ्राम श्रम एवाशु पुनस्तत्स्थानमागतः ॥ २९ ॥

muhUrtamAtratasso'jo brahmAMDaM sakalaM mune ॥ babhrAma zrama evAzu punastatsthAnamAgataH ॥ 29 ॥

तत उत्तीर्य स स्वामी समुवास स्वमासनम्॥ सोऽजः स्थितस्तु तत्रैव स नारद उवाच तम् ॥2-4-6-३०॥

tata uttIrya sa svAmI samuvAsa svamAsanam॥ so'jaH sthitastu tatraiva sa nArada uvAca tam ॥2-4-6-30॥

॥ नारद उवाच ॥ नमस्ते देव देवेश देहि मेऽजं कृपानिधे॥ कुर्यामध्वरमानन्दात्सखायं कुरु मामहो ॥३१॥

॥ nArada uvAca ॥ namaste deva deveza dehi me'jaM kRpAnidhe॥ kuryAmadhvaramAnandAtsakhAyaM kuru mAmaho ॥31॥

॥ कार्त्तिक उवाच ॥ वधयोग्यो न विप्राऽजः स्वगृहं गच्छ नारद ॥ पूर्णोऽस्तु तेऽध्वरस्सर्वः प्रसादादेव मे कृतः॥३२॥

॥ kArttika uvAca ॥ vadhayogyo na viprA'jaH svagRhaM gaccha nArada ॥ pUrNo'stu te'dhvarassarvaH prasAdAdeva me kRtaH॥32॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य द्विजस्स्वामी वचनं प्रीतमानसः॥ जगाम स्वालयं दत्त्वा तस्मा आशिषमुत्तमाम् ॥३३॥

brahmovAca ॥ ityAkarNya dvijassvAmI vacanaM prItamAnasaH॥ jagAma svAlayaM dattvA tasmA AziSamuttamAm ॥33॥