॥ ब्रह्मोवाच ॥ तदाकर्ण्य महादेवो योगज्ञानविशारदः ॥ त्यक्तकामो न तत्याज संभोगं पार्वतीभयात् ॥ १ ॥

॥ brahmovAca ॥ tadAkarNya mahAdevo yogajJAnavizAradaH ॥ tyaktakAmo na tatyAja saMbhogaM pArvatIbhayAt ॥ 1 ॥

आजगाम गृहद्वारि सुराणां निकटं शिवः ॥ दैत्येन पीडितानां च शंकरो भक्तवत्सलः ॥२॥

AjagAma gRhadvAri surANAM nikaTaM zivaH ॥ daityena pIDitAnAM ca zaMkaro bhaktavatsalaH ॥2॥

देवास्सर्वे प्रभुं दृष्ट्वा हरिणा च मया शिवम् ॥ बभूबुस्सुखिनश्चाति तदा वै भक्तवत्सलम् ॥३॥

devAssarve prabhuM dRSTvA hariNA ca mayA zivam ॥ babhUbussukhinazcAti tadA vai bhaktavatsalam ॥3॥

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां भगवान्भवः ॥ प्रत्युवाच विषण्णात्मा दूयमानेन चेतसा ॥४॥

ityAkarNya vacasteSAM surANAM bhagavAnbhavaH ॥ pratyuvAca viSaNNAtmA dUyamAnena cetasA ॥4॥

प्रणम्य सुमहाप्रीत्या नतस्कंधाश्च निर्जराः ॥ तुष्टुवुः शंकरं सर्वे मया च हरिणा मुने ॥५॥

praNamya sumahAprItyA nataskaMdhAzca nirjarAH ॥ tuSTuvuH zaMkaraM sarve mayA ca hariNA mune ॥5॥

देवा ऊचुः ॥ देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो ॥ अन्तर्यामी हि सर्वेषां सर्वं जानासि शंकर ॥६॥

devA UcuH ॥ devadeva mahAdeva karuNAsAgara prabho ॥ antaryAmI hi sarveSAM sarvaM jAnAsi zaMkara ॥6॥

॥ शिव उवाच ॥ हे विष्णो हे विधे देवास्सर्वेषां वो मनोगतिः ॥ यद्भावि तद्भवत्येव कोऽपि नो तन्निवारकः ॥ ८ ॥

॥ ziva uvAca ॥ he viSNo he vidhe devAssarveSAM vo manogatiH ॥ yadbhAvi tadbhavatyeva ko'pi no tannivArakaH ॥ 8 ॥

यज्जातं तज्जातमेव प्रस्तुतं शृणुताऽमराः ॥ शिरस्तस्खलितं वीर्यं को ग्रहीष्यति मेऽधुना ॥ ९ ॥

yajjAtaM tajjAtameva prastutaM zRNutA'marAH ॥ zirastaskhalitaM vIryaM ko grahISyati me'dhunA ॥ 9 ॥

स गृह्णीयादिति प्रोच्य पातयामास तद्भुवि ॥ अग्निर्भूत्वा कपोतो हि प्रेरितस्सर्वनिर्जरैः ॥ 2-4-2-१० ॥

sa gRhNIyAditi procya pAtayAmAsa tadbhuvi ॥ agnirbhUtvA kapoto hi preritassarvanirjaraiH ॥ 2-4-2-10 ॥

अभक्षच्छांभवं वीर्यं चंच्वा तु निखिलं तदा ॥ एतस्मिन्नंतरे तत्राऽऽजगाम गिरिजा मुने ॥ ११ ॥

abhakSacchAMbhavaM vIryaM caMcvA tu nikhilaM tadA ॥ etasminnaMtare tatrA''jagAma girijA mune ॥ 11 ॥

अभक्षच्छांभवं वीर्यं चंच्वा तु निखिलं तदा ॥ एतस्मिन्नंतरे तत्राऽऽजगाम गिरिजा मुने ॥ ११ ॥

abhakSacchAMbhavaM vIryaM caMcvA tu nikhilaM tadA ॥ etasminnaMtare tatrA''jagAma girijA mune ॥ 11 ॥

शिवागमविलंबे च ददर्श सुरपुंगवान् ॥ ॥ ज्ञात्वा तद्वृत्तमखिलं महाक्रोधयुता शिवा ॥ १२ ॥

zivAgamavilaMbe ca dadarza surapuMgavAn ॥ ॥ jJAtvA tadvRttamakhilaM mahAkrodhayutA zivA ॥ 12 ॥

उवाच त्रिदशान् सर्वान् हरिप्रभृतिकाँस्तदा ॥ १३ ॥

uvAca tridazAn sarvAn hariprabhRtikA~stadA ॥ 13 ॥

देव्युवाच ॥ रे रे सुरगणास्सर्वे यूयं दुष्टा विशेषतः ॥ स्वार्थसंसाधका नित्यं तदर्थं परदुःखदाः ॥ १४ ॥

devyuvAca ॥ re re suragaNAssarve yUyaM duSTA vizeSataH ॥ svArthasaMsAdhakA nityaM tadarthaM paraduHkhadAH ॥ 14 ॥

स्वार्थहेतोर्महेशानमाराध्य परमं प्रभुम् ॥ नष्टं चक्रुर्मद्विहारं वंध्याऽभवमहं सुराः ॥ १५ ॥

svArthahetormahezAnamArAdhya paramaM prabhum ॥ naSTaM cakrurmadvihAraM vaMdhyA'bhavamahaM surAH ॥ 15 ॥

मां विरोध्य सुखं नैव केषांचिदपि निर्जराः ॥ तस्माद्दुःखं भवेद्वो हि दुष्टानां त्रिदिवौकसाम् ॥ १६ ॥

mAM virodhya sukhaM naiva keSAMcidapi nirjarAH ॥ tasmAdduHkhaM bhavedvo hi duSTAnAM tridivaukasAm ॥ 16 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा विष्णुप्रमुखान् सुरान्सर्वान् शशाप सा ॥ प्रज्वलंती प्रकोपेन शैलराजसुता शिवा ॥ १७ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityuktvA viSNupramukhAn surAnsarvAn zazApa sA ॥ prajvalaMtI prakopena zailarAjasutA zivA ॥ 17 ॥

॥ पार्वत्युवाच ॥ अद्यप्रभृति देवानां वंध्या भार्या भवन्त्विति ॥ देवाश्च दुःखितास्संतु निखिला मद्विरोधिनः ॥१८॥

॥ pArvatyuvAca ॥ adyaprabhRti devAnAM vaMdhyA bhAryA bhavantviti ॥ devAzca duHkhitAssaMtu nikhilA madvirodhinaH ॥18॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ ॥ इति शप्त्वाखिलान्देवान् विष्ण्वाद्यान्सकलेश्वरी ॥ उवाच पावकं क्रुद्धा भक्षकं शिवरेतसः ॥ १९ ॥

॥ brahmovAca ॥ ॥ iti zaptvAkhilAndevAn viSNvAdyAnsakalezvarI ॥ uvAca pAvakaM kruddhA bhakSakaM zivaretasaH ॥ 19 ॥

पार्वत्युवाच ॥ सर्वभक्षी भव शुचे पीडितात्मेति नित्यशः ॥ शिवतत्त्वं न जानासि मूर्खोऽसि सुरकार्यकृत् ॥ 2-4-2-२० ॥

pArvatyuvAca ॥ sarvabhakSI bhava zuce pIDitAtmeti nityazaH ॥ zivatattvaM na jAnAsi mUrkho'si surakAryakRt ॥ 2-4-2-20 ॥

रे रे शठ महादुष्ट दुष्टानां दुष्टबोधवान् ॥ अभक्षश्शिववीर्यं यन्नाकार्षीरुचितं हि तत् ॥ २१ ॥

re re zaTha mahAduSTa duSTAnAM duSTabodhavAn ॥ abhakSazzivavIryaM yannAkArSIrucitaM hi tat ॥ 21 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इति शप्त्वा शिवा वह्निं सहेशेन नगात्मजा ॥ जगाम स्वालयं शीघ्रमसंतुष्टा ततो मुने ॥ २२ ॥

॥ brahmovAca ॥ iti zaptvA zivA vahniM sahezena nagAtmajA ॥ jagAma svAlayaM zIghramasaMtuSTA tato mune ॥ 22 ॥

गत्वा शिवा शिवं सम्यक् बोधयामास यत्नतः ॥ अजीजनत्परं पुत्रं गणेशाख्यं मुनीश्वर॥२३॥

gatvA zivA zivaM samyak bodhayAmAsa yatnataH ॥ ajIjanatparaM putraM gaNezAkhyaM munIzvara॥23॥

तद्वृत्तांतमशेषं च वर्णयिष्ये मुनेऽग्रतः॥ इदानीं शृणु सुप्रीत्या गुहोत्पत्तिं वदाम्यहम् ॥२४॥

tadvRttAMtamazeSaM ca varNayiSye mune'grataH॥ idAnIM zRNu suprItyA guhotpattiM vadAmyaham ॥24॥

पावकादितमन्नादि भुंजते निर्जराः खलु ॥ वेदवाण्येति सर्वे ते सगर्भा अभवन्सुराः ॥२५॥

pAvakAditamannAdi bhuMjate nirjarAH khalu ॥ vedavANyeti sarve te sagarbhA abhavansurAH ॥25॥

ततोऽसहंतस्तद्वीर्यं पीडिता ह्यभवन् सुराः ॥ विष्ण्वाद्या निखिलाश्चाति शिवाऽऽज्ञा नष्टबुद्धयः ॥२६॥

tato'sahaMtastadvIryaM pIDitA hyabhavan surAH ॥ viSNvAdyA nikhilAzcAti zivA''jJA naSTabuddhayaH ॥26॥

अथ विष्णुप्रभृतिकास्सर्वे देवा विमोहिताः ॥ दह्यमाना ययुः शीघ्रं शरणं पार्वतीपतेः ॥२७॥

atha viSNuprabhRtikAssarve devA vimohitAH ॥ dahyamAnA yayuH zIghraM zaraNaM pArvatIpateH ॥27॥

शिवालयस्य ते द्वारि गत्वा सर्वे विनम्रकाः ॥ तुष्टुवुस्सशिवं शंभुं प्रीत्या सांजलयस्सुराः ॥ २८ ॥

zivAlayasya te dvAri gatvA sarve vinamrakAH ॥ tuSTuvussazivaM zaMbhuM prItyA sAMjalayassurAH ॥ 28 ॥

॥ देवा ऊचुः ॥ देवदेव महादेव गिरिजेश महाप्रभो ॥ किं जातमधुना नाथ तव माया दुरत्यया ॥ २९ ॥

॥ devA UcuH ॥ devadeva mahAdeva girijeza mahAprabho ॥ kiM jAtamadhunA nAtha tava mAyA duratyayA ॥ 29 ॥

सगर्भाश्च वयं जाता दह्यमानाश्च रेतसा ॥ तव शंभो कुरु कृपां निवारय दशामिमाम् ॥ 2-4-2-३० ॥

sagarbhAzca vayaM jAtA dahyamAnAzca retasA ॥ tava zaMbho kuru kRpAM nivAraya dazAmimAm ॥ 2-4-2-30 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्याऽमरनुतिं परमेशश्शिवापतिः ॥ आजगाम द्रुतं द्वारि यत्र देवाः स्थिता मुने ॥३१॥

brahmovAca ॥ ityAkarNyA'maranutiM paramezazzivApatiH ॥ AjagAma drutaM dvAri yatra devAH sthitA mune ॥31॥

आगतं शंकरं द्वारि सर्वे देवाश्च साच्युताः ॥ प्रणम्य तुष्टुवुः प्रीत्या नर्तका भक्तवत्सलम् ॥३२॥

AgataM zaMkaraM dvAri sarve devAzca sAcyutAH ॥ praNamya tuSTuvuH prItyA nartakA bhaktavatsalam ॥32॥

॥ देवा ऊचुः ॥ शंभो शिव महेशान त्वां नतास्स्म विशेषतः ॥ रक्ष नश्शरणापन्नान्दह्यमानांश्च रेतसा ॥३३॥

॥ devA UcuH ॥ zaMbho ziva mahezAna tvAM natAssma vizeSataH ॥ rakSa nazzaraNApannAndahyamAnAMzca retasA ॥33॥

इदं दुःखं हर हर भवामो हि मृता ध्रुवम् ॥ त्वां विना कस्समर्थोऽद्य देवदुःखनिवा रणे ॥३४॥

idaM duHkhaM hara hara bhavAmo hi mRtA dhruvam ॥ tvAM vinA kassamartho'dya devaduHkhanivA raNe ॥34॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इति दीनतरं वाक्यमाकर्ण्य सुरराट् प्रभुः ॥ प्रत्युवाच विहस्याऽथ स सुरान् भक्तवत्सलः ॥ ३५ ॥

॥ brahmovAca ॥ iti dInataraM vAkyamAkarNya surarAT prabhuH ॥ pratyuvAca vihasyA'tha sa surAn bhaktavatsalaH ॥ 35 ॥

॥ शिव उवाच ॥ हे हरे हे विधे देवास्सर्वे शृणुत मद्वचः ॥ भविष्यति सुखं वोऽद्य सावधाना भवन्तु हि ॥ ३६ ॥

॥ ziva uvAca ॥ he hare he vidhe devAssarve zRNuta madvacaH ॥ bhaviSyati sukhaM vo'dya sAvadhAnA bhavantu hi ॥ 36 ॥

एतद्वमत मद्वीर्यं द्रुतमेवाऽखिलास्सुराः ॥ सुखिनस्तद्विशेषेण शासनान्मम सुप्रभो॥३७॥

etadvamata madvIryaM drutamevA'khilAssurAH ॥ sukhinastadvizeSeNa zAsanAnmama suprabho॥37॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याज्ञां शिरसाऽधाय विष्ण्वाद्यास्सकलास्सुराः ॥ अकार्षुर्वमनं शीघ्रं स्मरंतश्शिवमव्ययम् ॥३८॥

॥ brahmovAca ॥ ityAjJAM zirasA'dhAya viSNvAdyAssakalAssurAH ॥ akArSurvamanaM zIghraM smaraMtazzivamavyayam ॥38॥

तच्छंभुरेतस्स्वर्णाभं पर्वताकारमद्भुतम्॥ अभवत्पतितं भूमौ स्पृशद् द्यामेव सुप्रभम्॥३९॥

tacchaMbhuretassvarNAbhaM parvatAkAramadbhutam॥ abhavatpatitaM bhUmau spRzad dyAmeva suprabham॥39॥

अभवन्सुखिनस्सर्वे सुरास्सर्वेऽच्युतादयः ॥ अस्तुवन् परमेशानं शंकरं भक्तवत्सलम् ॥2-4-2-४०॥

abhavansukhinassarve surAssarve'cyutAdayaH ॥ astuvan paramezAnaM zaMkaraM bhaktavatsalam ॥2-4-2-40॥

पावकस्त्वभवन्नैव सुखी तत्र मुनीश्वर॥ तस्याज्ञां परमोऽदाद्वै शंकरः परमेश्वरः॥४१॥

pAvakastvabhavannaiva sukhI tatra munIzvara॥ tasyAjJAM paramo'dAdvai zaMkaraH paramezvaraH॥41॥

ततस्सवह्निर्विकलस्सांजलिर्नतको मुने॥ अस्तौच्छिवं सुखी नात्मा वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ४२ ॥

tatassavahnirvikalassAMjalirnatako mune॥ astaucchivaM sukhI nAtmA vacanaM cedamabravIt ॥ 42 ॥

॥ अग्निरुवाच ॥ ॥ देवदेव महेशान मूढोऽहं तव सेवकः ॥ क्षमस्व मेऽपराधं हि मम दाहं निवारय ॥४३॥

॥ agniruvAca ॥ ॥ devadeva mahezAna mUDho'haM tava sevakaH ॥ kSamasva me'parAdhaM hi mama dAhaM nivAraya ॥43॥

त्वं दीनवत्सल स्वामिञ्शंकरः परमेश्वरः ॥ प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पावको दीनवत्सलम् ॥४४॥

tvaM dInavatsala svAmiJzaMkaraH paramezvaraH ॥ pratyuvAca prasannAtmA pAvako dInavatsalam ॥44॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य शुचेर्वाणीं स शंभुः परमेश्वरः ॥ प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पावकं दीनवत्सलः ॥४५॥

॥ brahmovAca ॥ ityAkarNya zucervANIM sa zaMbhuH paramezvaraH ॥ pratyuvAca prasannAtmA pAvakaM dInavatsalaH ॥45॥

शिव उवाच ॥ कृतं त्वनुचितं कर्म मद्रेतो भक्षितं हि यत् ॥ अतोऽनिवृत्तस्ते दाहः पापाधिक्यान्मदाज्ञया ॥ ४६ ॥

ziva uvAca ॥ kRtaM tvanucitaM karma madreto bhakSitaM hi yat ॥ ato'nivRttaste dAhaH pApAdhikyAnmadAjJayA ॥ 46 ॥

इदानीं त्वं सुखी नाम शुचे मच्छरणागतः ॥ अतः प्रसन्नो जातोऽहं सर्वं दुःखं विनश्यति ॥४७॥

idAnIM tvaM sukhI nAma zuce maccharaNAgataH ॥ ataH prasanno jAto'haM sarvaM duHkhaM vinazyati ॥47॥

कस्याश्चित्सुस्त्रियां योनौ मद्रेतस्त्यज यत्नतः ॥ भविष्यति सुखी त्वं हि निर्दाहात्मा विशेषतः ॥ ४८ ॥

kasyAzcitsustriyAM yonau madretastyaja yatnataH ॥ bhaviSyati sukhI tvaM hi nirdAhAtmA vizeSataH ॥ 48 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ शंभुवाक्यं निशम्येति प्रत्युवाच शनैः शुचिः ॥ सांजलिर्नतकः प्रीत्या शंकरं भक्तशंकरम् ॥ ४९ ॥

॥ brahmovAca ॥ zaMbhuvAkyaM nizamyeti pratyuvAca zanaiH zuciH ॥ sAMjalirnatakaH prItyA zaMkaraM bhaktazaMkaram ॥ 49 ॥

दुरासदमिदं तेजस्तव नाथ महेश्वर ॥ काचिन्नास्ति विना शक्त्या धर्तुं योनौ जगत्त्रये ॥ 2-4-2-५० ॥

durAsadamidaM tejastava nAtha mahezvara ॥ kAcinnAsti vinA zaktyA dhartuM yonau jagattraye ॥ 2-4-2-50 ॥

इत्थं यदाऽब्रवीद्वह्निस्तदा त्वं मुनिसत्तम ॥ शंकरप्रेरितः प्रात्थ हृदाग्निमुपकारकः ॥ ५१ ॥

itthaM yadA'bravIdvahnistadA tvaM munisattama ॥ zaMkarapreritaH prAttha hRdAgnimupakArakaH ॥ 51 ॥

॥ नारद उवाच ॥ शृणु मद्वचनं वह्ने तव दाहहरं शुभम्॥ परमानंददं रम्यं सर्वकष्टनिवारकम् ॥५२॥

॥ nArada uvAca ॥ zRNu madvacanaM vahne tava dAhaharaM zubham॥ paramAnaMdadaM ramyaM sarvakaSTanivArakam ॥52॥

कृत्वोपायमिमं वह्ने सुखी भव विदाहकः ॥ शिवेच्छया मया सम्यगुक्तं तातेदमादरात् ॥ ५३ ॥

kRtvopAyamimaM vahne sukhI bhava vidAhakaH ॥ zivecchayA mayA samyaguktaM tAtedamAdarAt ॥ 53 ॥

तपोमासस्नानकर्त्र्यस्त्रियो यास्स्युः प्रगे शुचे ॥ तद्देहेषु स्थापय त्वं शिवरेतस्त्विदं महत् ॥५४॥

tapomAsasnAnakartryastriyo yAssyuH prage zuce ॥ taddeheSu sthApaya tvaM zivaretastvidaM mahat ॥54॥

ब्रह्मोवाच ॥ तस्मिन्नवसरे तत्रा ऽगतास्सप्तमुनिस्त्रियः ॥ तपोमासि स्नानकामाः प्रातस्सन्नियमा मुने ॥५५॥

brahmovAca ॥ tasminnavasare tatrA 'gatAssaptamunistriyaH ॥ tapomAsi snAnakAmAH prAtassanniyamA mune ॥55॥

स्नानं कृत्वा स्त्रियस्ता हि महाशीतार्द्दिताश्च षट् ॥ गंतुकामा मुने याता वह्निज्वालासमीपतः ॥ ५६ ॥

snAnaM kRtvA striyastA hi mahAzItArdditAzca SaT ॥ gaMtukAmA mune yAtA vahnijvAlAsamIpataH ॥ 56 ॥

विमोहिताश्च ता दृष्ट्वारुन्धती गिरिशाज्ञया ॥ निषिषेध विशेषेण सुचरित्र सुबोधिनी ॥ ५७ ॥

vimohitAzca tA dRSTvArundhatI girizAjJayA ॥ niSiSedha vizeSeNa sucaritra subodhinI ॥ 57 ॥

ताः षड् मुनिस्त्रियो मोहाद्धठात्तत्र गता मुने ॥ स्वशीतविनिवृत्त्यर्थं मोहिताः शिवमायया ॥ ५८ ॥

tAH SaD munistriyo mohAddhaThAttatra gatA mune ॥ svazItavinivRttyarthaM mohitAH zivamAyayA ॥ 58 ॥

तद्रेतःकणिकास्सद्यस्तद्देहान् विविशुर्मुने ॥ रोमद्वाराऽखिला वह्निरभूद्दाहविवर्जितः ॥५९॥

tadretaHkaNikAssadyastaddehAn vivizurmune ॥ romadvArA'khilA vahnirabhUddAhavivarjitaH ॥59॥

अंतर्धाय द्रुतं वह्निर्ज्वालारूपो जगाम ह ॥ सुखी स्वलोकं मनसा स्मरंस्त्वां शंकरं च तम् ॥ 2-4-2-६० ॥

aMtardhAya drutaM vahnirjvAlArUpo jagAma ha ॥ sukhI svalokaM manasA smaraMstvAM zaMkaraM ca tam ॥ 2-4-2-60 ॥

सगर्भास्ताः स्त्रियस्साधोऽभवन् दाहप्रपीडिताः ॥ जग्मुस्स्वभवनं तातारुंधती दुःखिताऽग्निना ॥६१॥

sagarbhAstAH striyassAdho'bhavan dAhaprapIDitAH ॥ jagmussvabhavanaM tAtAruMdhatI duHkhitA'gninA ॥61॥

दृष्ट्वा स्वस्त्रीगतिं तात नाथाः क्रोधाकुला द्रुतम् ॥ तत्यजुस्ताः स्त्रियस्तात सुसंमंत्र्य परस्परम् ॥ ६२ ॥

dRSTvA svastrIgatiM tAta nAthAH krodhAkulA drutam ॥ tatyajustAH striyastAta susaMmaMtrya parasparam ॥ 62 ॥

अथ ताः षट् स्त्रियस्सर्वा दृष्ट्वा स्वव्यभिचारकम् ॥ महादुःखान्वितास्ताताऽभवन्नाकुलमानसाः ॥ ६३ ॥

atha tAH SaT striyassarvA dRSTvA svavyabhicArakam ॥ mahAduHkhAnvitAstAtA'bhavannAkulamAnasAH ॥ 63 ॥

तत्यजुश्शिव रेतस्तद्गर्भरूपं मुनिस्त्रियः ॥ ता हिमाचलपृष्ठेऽथाभवन् दाहविवर्जिताः ॥ ६४ ॥

tatyajuzziva retastadgarbharUpaM munistriyaH ॥ tA himAcalapRSThe'thAbhavan dAhavivarjitAH ॥ 64 ॥

असहञ्शिवरेतस्तद्धिमाद्रिः कंपमुद्वहन् ॥ गंगायां प्राक्षिपत्तूर्णमसह्यं दाहपीडितः ॥ ६५ ॥

asahaJzivaretastaddhimAdriH kaMpamudvahan ॥ gaMgAyAM prAkSipattUrNamasahyaM dAhapIDitaH ॥ 65 ॥

गंगयाऽपि च तद्वीर्यं दुस्सहं परमात्मनः ॥ निःक्षिप्तं हि शरस्तंबे तरंगैः स्वैर्मुनीश्वर ॥६६॥

gaMgayA'pi ca tadvIryaM dussahaM paramAtmanaH ॥ niHkSiptaM hi zarastaMbe taraMgaiH svairmunIzvara ॥66॥

पतितं तत्र तद्रेतो द्रुतं बालो बभूव ह ॥ सुन्दरस्सुभगः श्रीमांस्तेजस्वी प्रीतिवर्द्धनः ॥ ६७ ॥

patitaM tatra tadreto drutaM bAlo babhUva ha ॥ sundarassubhagaH zrImAMstejasvI prItivarddhanaH ॥ 67 ॥

मार्गमासे सिते पक्षे तिथौ षष्ठ्यां मुनीश्वर ॥ प्रादुर्भावोऽभवत्तस्य शिवपुत्रस्य भूतले ॥ ६८ ॥

mArgamAse site pakSe tithau SaSThyAM munIzvara ॥ prAdurbhAvo'bhavattasya zivaputrasya bhUtale ॥ 68 ॥

तस्मिन्नवसरे ब्रह्मन्न कस्माद्धिम शैलजा ॥ अभूतः सुखिनौ तत्र स्वगिरौ गिरिशोऽपि च ॥६९॥

tasminnavasare brahmanna kasmAddhima zailajA ॥ abhUtaH sukhinau tatra svagirau girizo'pi ca ॥69॥

शिवाकुचाभ्यां सुस्राव पय आनन्दसंभवम् ॥ तत्र गत्वा च सर्वेषां सुखमासीन्मुनेऽधिकम् ॥ 2-4-2-७० ॥

zivAkucAbhyAM susrAva paya AnandasaMbhavam ॥ tatra gatvA ca sarveSAM sukhamAsInmune'dhikam ॥ 2-4-2-70 ॥

मंगलं चाऽभवत्तात त्रिलोक्यां सुखदं सताम् ॥ खलानामभवद्विघ्नो दैत्यानां च विशेषतः ॥ ७१ ॥

maMgalaM cA'bhavattAta trilokyAM sukhadaM satAm ॥ khalAnAmabhavadvighno daityAnAM ca vizeSataH ॥ 71 ॥

अकस्मादभवद्व्योम्नि परमो दुंदुभिध्वनिः ॥ पुष्पवृष्टिः पपाताऽशु बालकोपरि नारद ॥ ७२ ॥

akasmAdabhavadvyomni paramo duMdubhidhvaniH ॥ puSpavRSTiH papAtA'zu bAlakopari nArada ॥ 72 ॥

विष्ण्वादीनां समस्तानां देवानां मुनिसत्तम ॥ अभूदकस्मात्परम आनन्दः परमोत्सवः ॥७३॥

viSNvAdInAM samastAnAM devAnAM munisattama ॥ abhUdakasmAtparama AnandaH paramotsavaH ॥73॥