॥ ब्रह्मोवाच ॥ अथाकर्ण्य गिरीशश्च निजपुर्य्युपकण्ठतः ॥ प्राप्तमीशं सर्वगं वै मुमुदेति हिमालयः ॥ १ ॥

॥ brahmovAca ॥ athAkarNya girIzazca nijapuryyupakaNThataH ॥ prAptamIzaM sarvagaM vai mumudeti himAlayaH ॥ 1 ॥

अथ सम्भृतसम्भार स्सम्भाषां कर्तुमीश्वरम् ॥ शैलान्प्रस्थापयामास ब्राह्मणानपि सर्वशः ॥ २ ॥

atha sambhRtasambhAra ssambhASAM kartumIzvaram ॥ zailAnprasthApayAmAsa brAhmaNAnapi sarvazaH ॥ 2 ॥

स्वयं जगाम सद्भक्त्या प्राणेप्सुन्द्रष्टुऽमीश्वरम् ॥ भक्त्युद्रुतमनाश्शैलः प्रशंसन् स्वविधिम्मुदा ॥३॥

svayaM jagAma sadbhaktyA prANepsundraSTu'mIzvaram ॥ bhaktyudrutamanAzzailaH prazaMsan svavidhimmudA ॥3॥

देवसेनां तदा दृष्ट्वा हिमवान्वि स्मयं गतः ॥ जगाम सम्मुखस्तत्र धन्योऽहमिति चिन्तयन् ॥४॥

devasenAM tadA dRSTvA himavAnvi smayaM gataH ॥ jagAma sammukhastatra dhanyo'hamiti cintayan ॥4॥

देवा हि तद्बलं दृष्ट्वा विस्मयम्परमं गताः ॥ आनन्दम्परमम्प्रापुर्देवाश्च गिरयस्तथा ॥५॥

devA hi tadbalaM dRSTvA vismayamparamaM gatAH ॥ AnandamparamamprApurdevAzca girayastathA ॥5॥

पर्वतानां महासेना देवानां च तथा मुने ॥ मिलित्वा विरराजेव पूर्वपश्चिमसागरौ ॥६॥

parvatAnAM mahAsenA devAnAM ca tathA mune ॥ militvA virarAjeva pUrvapazcimasAgarau ॥6॥

परस्परं मिलित्वा ते देवाश्च पर्वतास्तथा ॥ कृतकृत्यन्तथात्मानम्मेनिरे परया मुदा ॥७॥

parasparaM militvA te devAzca parvatAstathA ॥ kRtakRtyantathAtmAnammenire parayA mudA ॥7॥

अथेश्वरम्पुरो दृष्ट्वा प्रणनाम हिमालयः ॥ सर्वे प्रणेमुर्गिरयो ब्राह्मणाश्च सदाशिवम् ॥८॥

athezvarampuro dRSTvA praNanAma himAlayaH ॥ sarve praNemurgirayo brAhmaNAzca sadAzivam ॥8॥

वृषभस्थम्प्रसन्नास्यन्नानाभरणभूषितम् ॥ दिव्यावयवलावण्यप्रकाशितदिगन्तरम् ॥ ९ ॥

vRSabhasthamprasannAsyannAnAbharaNabhUSitam ॥ divyAvayavalAvaNyaprakAzitadigantaram ॥ 9 ॥

सुसूक्ष्माहतसत्पट्टवस्त्रशोभितविग्रहम् ॥ सद्रत्नविलसन्मौलिं विहसन्तं शुचिप्रभम् ॥2-3-42-१ ० ॥

susUkSmAhatasatpaTTavastrazobhitavigraham ॥ sadratnavilasanmauliM vihasantaM zuciprabham ॥2-3-42-1 0 ॥

भूषाभूताहियुक्तांगमद्भुतावयवप्रभम् ॥ दिव्यद्युतिं सुरेशैश्च सेवितं करचामरैः ॥ ११ ॥

bhUSAbhUtAhiyuktAMgamadbhutAvayavaprabham ॥ divyadyutiM surezaizca sevitaM karacAmaraiH ॥ 11 ॥

वामस्थिताच्युतन्दक्षभागस्थितविभुम्प्रभुम् ॥ पृष्ठस्थितहरिं पृष्ठपार्श्वस्थितसुरादिकम् ॥ १२॥

vAmasthitAcyutandakSabhAgasthitavibhumprabhum ॥ pRSThasthitahariM pRSThapArzvasthitasurAdikam ॥ 12॥

नानाविधिसुराद्यैश्च संस्तुतं लोकशंकरम् ॥ स्वहेत्वात्ततनुम्ब्रह्मसर्वेशं वरदायकम् ॥ १३॥

nAnAvidhisurAdyaizca saMstutaM lokazaMkaram ॥ svahetvAttatanumbrahmasarvezaM varadAyakam ॥ 13॥

सगुणं निर्गुणं चापि भक्ताधीनं कृपाकरम्॥ प्रकृतेः पुरुषस्यापि परं सच्चित्सुखात्मकम् ॥ १४ ॥

saguNaM nirguNaM cApi bhaktAdhInaM kRpAkaram॥ prakRteH puruSasyApi paraM saccitsukhAtmakam ॥ 14 ॥

प्रभोर्दक्षिणभागे तु ददर्श हरिमच्युतम् ॥ विनतातनयारूढं नानाभूषणभूषितम् ॥ १५ ॥

prabhordakSiNabhAge tu dadarza harimacyutam ॥ vinatAtanayArUDhaM nAnAbhUSaNabhUSitam ॥ 15 ॥

प्रभोश्च वामभागे तु मुने मां सन्ददर्श ह ॥ चतुर्मुखं महाशोभं स्वपरीवारसंयुतम् ॥ १६ ॥

prabhozca vAmabhAge tu mune mAM sandadarza ha ॥ caturmukhaM mahAzobhaM svaparIvArasaMyutam ॥ 16 ॥

एतौ सुरेश्वरौ दृष्ट्वा शिवस्याति प्रियौ सदा ॥ प्रणनाम गिरीशश्च सपरीवार आदरात् ॥१७॥

etau surezvarau dRSTvA zivasyAti priyau sadA ॥ praNanAma girIzazca saparIvAra AdarAt ॥17॥

तथा शिवस्य पृष्ठे च पार्श्वयोस्तु विराजितान् ॥ देवादीन्प्रणनामासौ दृष्ट्वा गिरिवरेश्वरः ॥ १८ ॥

tathA zivasya pRSThe ca pArzvayostu virAjitAn ॥ devAdInpraNanAmAsau dRSTvA girivarezvaraH ॥ 18 ॥

शिवाज्ञया पुरो भूत्वा जगाम स्वपुरं गिरिः ॥ शेषहर्यात्मभूश्शीघ्रं मुनिभिः निर्जरादिभिः ॥ १९ ॥

zivAjJayA puro bhUtvA jagAma svapuraM giriH ॥ zeSaharyAtmabhUzzIghraM munibhiH nirjarAdibhiH ॥ 19 ॥

सर्वे मुनिसुराद्याश्च गच्छन्तः प्रभुणा सह ॥ गिरेः पुरं समुदिताः शशंसुर्बहु नारद ॥ 2-3-42-२० ॥

sarve munisurAdyAzca gacchantaH prabhuNA saha ॥ gireH puraM samuditAH zazaMsurbahu nArada ॥ 2-3-42-20 ॥

रचिते शिखरे रम्ये संस्थाप्य देवतादिकम् ॥ जगाम हिमवाँस्तत्र यत्रास्ति विधिवेदिका ॥२१॥

racite zikhare ramye saMsthApya devatAdikam ॥ jagAma himavA~statra yatrAsti vidhivedikA ॥21॥

कारयित्वा विशेषेण चतुष्कन्तो रणैर्युतम् ॥ स्नानदानादिकं कृत्वा परीक्षामकरोत्तदा ॥२२॥

kArayitvA vizeSeNa catuSkanto raNairyutam ॥ snAnadAnAdikaM kRtvA parIkSAmakarottadA ॥22॥

स्वपुत्रान्प्रेषयामास शिवस्य निकटे तथा ॥ हिमो विष्ण्वादिसम्पूर्णवर्गयुक्तस्य शैलराट् ॥२३॥

svaputrAnpreSayAmAsa zivasya nikaTe tathA ॥ himo viSNvAdisampUrNavargayuktasya zailarAT ॥23॥

कर्तुमेच्छद्वराचारं महोत्सवपुरस्सरम् ॥ महाहर्षयुतस्सर्वबन्धुयुग्घिमशैलराट् ॥२४॥

kartumecchadvarAcAraM mahotsavapurassaram ॥ mahAharSayutassarvabandhuyugghimazailarAT ॥24॥

अथ ते गिरिपु त्राश्च तत्र गत्वा प्रणम्य तम् ॥ सस्ववर्गं प्रार्थनान्तामूचुश्शैलेश्वरस्य वै ॥ २५ ॥

atha te giripu trAzca tatra gatvA praNamya tam ॥ sasvavargaM prArthanAntAmUcuzzailezvarasya vai ॥ 25 ॥

ततस्ते स्वालयं जग्मुश्शैलपुत्रास्तदाज्ञया ॥ शैलराजाय संचख्युस्ते चायान्तीति हर्षिताः ॥२६॥

tataste svAlayaM jagmuzzailaputrAstadAjJayA ॥ zailarAjAya saMcakhyuste cAyAntIti harSitAH ॥26॥

अथ देवाः प्रार्थनान्तां गिरेः श्रुत्वातिहर्षिताः ॥ मुने विष्ण्वादयस्सर्वे सेश्वरा मुमुदुर्भृशम् ॥२७॥

atha devAH prArthanAntAM gireH zrutvAtiharSitAH ॥ mune viSNvAdayassarve sezvarA mumudurbhRzam ॥27॥

कृत्वा सुवेषं सर्वेपि निर्जरा मुनयो गणाः ॥ गमनं चक्रुरन्येपि प्रभुणा गिरिराड्गृहम् ॥ २८ ॥

kRtvA suveSaM sarvepi nirjarA munayo gaNAH ॥ gamanaM cakruranyepi prabhuNA girirADgRham ॥ 28 ॥

तस्मिन्नवसरे मेना द्रष्टुकामाभवच्छिवम् ॥ प्रभोराह्वाययामास मुने त्वां मुनिसत्तमम् ॥२९॥

tasminnavasare menA draSTukAmAbhavacchivam ॥ prabhorAhvAyayAmAsa mune tvAM munisattamam ॥29॥

अगमस्त्वं मुने तत्र प्रभुणा प्रेरितस्तदा॥ मनसा शिवहृद्धेतुं पूर्णं कर्तुं तमिच्छता ॥ 2-3-42-३० ॥

agamastvaM mune tatra prabhuNA preritastadA॥ manasA zivahRddhetuM pUrNaM kartuM tamicchatA ॥ 2-3-42-30 ॥

त्वाम्प्रणम्य मुने मेना प्राह विस्मितमानसा ॥ द्रष्टुकामा प्रभो रूपं शंकरस्य मदापहम् ॥ ३१ ॥

tvAmpraNamya mune menA prAha vismitamAnasA ॥ draSTukAmA prabho rUpaM zaMkarasya madApaham ॥ 31 ॥