॥ देवा ऊचुः ॥ नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च ॥ स्तुत्याय भूरिभासाय त्रिनेत्राय नमोनमः ॥ १॥

॥ devA UcuH ॥ namo rudrAya devAya madanAMtakarAya ca ॥ stutyAya bhUribhAsAya trinetrAya namonamaH ॥ 1॥

शिपिविष्टाय भीमाय भीमाक्षाय नमोनमः॥ महादेवाय प्रभवे त्रिविष्टपतये नमः ॥२॥

zipiviSTAya bhImAya bhImAkSAya namonamaH॥ mahAdevAya prabhave triviSTapataye namaH ॥2॥

त्वं नाथः सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः ॥ शंभुरीशश्शंकरोसि दयालुस्त्वं विशेषतः ॥ ३ ॥

tvaM nAthaH sarvalokAnAM pitA mAtA tvamIzvaraH ॥ zaMbhurIzazzaMkarosi dayAlustvaM vizeSataH ॥ 3 ॥

त्वं धाता सर्वजगतां त्रातुमर्हसि नः प्रभो ॥ त्वां विना कस्समर्थोस्ति दुःखनाशे महेश्वर ॥ ४ ॥

tvaM dhAtA sarvajagatAM trAtumarhasi naH prabho ॥ tvAM vinA kassamarthosti duHkhanAze mahezvara ॥ 4 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां नन्दिकेश्वरः ॥ कृपया परया युक्तो विज्ञप्तुं शंभुमारभत् ॥ ५ ॥

brahmovAca ॥ ityAkarNya vacasteSAM surANAM nandikezvaraH ॥ kRpayA parayA yukto vijJaptuM zaMbhumArabhat ॥ 5 ॥

॥ नंदिकेश्वर उवाच ॥ विष्ण्वादयस्सुरगणा मुनिसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य्य विशेषयंति ॥ कार्यार्थिनोऽसुरवरैः परिभर्त्स्य मानास्सम्यक् पराभवपदं परमं प्रपन्नाः ॥ ६ ॥

॥ naMdikezvara uvAca ॥ viSNvAdayassuragaNA munisiddhasaMghAstvAM draSTumeva suravaryya vizeSayaMti ॥ kAryArthino'suravaraiH paribhartsya mAnAssamyak parAbhavapadaM paramaM prapannAH ॥ 6 ॥

तस्मात्त्वया हि सर्वेश त्रातव्या मुनयस्सुराः ॥ दीनबंधुर्विशेषेण त्वमुक्तो भक्तवत्सलः ॥७॥

tasmAttvayA hi sarveza trAtavyA munayassurAH ॥ dInabaMdhurvizeSeNa tvamukto bhaktavatsalaH ॥7॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ एवं दयावता शंभुर्विज्ञप्तो नंदिना भृशम् ॥ शनैश्शनैरुपरमद्ध्यानादुन्मील्य चाक्षिणी ॥८॥

॥ brahmovAca ॥ evaM dayAvatA zaMbhurvijJapto naMdinA bhRzam ॥ zanaizzanairuparamaddhyAnAdunmIlya cAkSiNI ॥8॥

ईशोऽथोपरतश्शंभुस्तदा परमकोविदः ॥ समाधेः परमात्मासौ सुरान्सर्वानुवाच ह ॥ ९ ॥

Izo'thoparatazzaMbhustadA paramakovidaH ॥ samAdheH paramAtmAsau surAnsarvAnuvAca ha ॥ 9 ॥

शंभुरुवाच ॥ कस्माद्यूयं समायाता मत्समीपं सुरेश्वरः ॥ हरिब्रह्मादयस्सर्वे ब्रूत कारणमाशु तत् ॥ 2-3-24-१० ॥

zaMbhuruvAca ॥ kasmAdyUyaM samAyAtA matsamIpaM surezvaraH ॥ haribrahmAdayassarve brUta kAraNamAzu tat ॥ 2-3-24-10 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति श्रुत्वा वचश्शम्भोस्सर्वे देवा मुदाऽन्विताः ॥ विष्णोर्विलोकयामासुर्मुखं विज्ञप्तिहेतवे ॥ ११ ॥

brahmovAca ॥ iti zrutvA vacazzambhossarve devA mudA'nvitAH ॥ viSNorvilokayAmAsurmukhaM vijJaptihetave ॥ 11 ॥

अथ विष्णुर्महाभक्तो देवानां हितकारकः ॥ मदीरितमुवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम् ॥ १२ ॥

atha viSNurmahAbhakto devAnAM hitakArakaH ॥ madIritamuvAcedaM surakAryaM mahattaram ॥ 12 ॥

तारकेण कृतं शंभो देवानां परमाद्भुतम् ॥ कष्टात्कष्टतरं देवा विज्ञप्तुं सर्व आगताः ॥ १३ ॥

tArakeNa kRtaM zaMbho devAnAM paramAdbhutam ॥ kaSTAtkaSTataraM devA vijJaptuM sarva AgatAH ॥ 13 ॥

हे शंभो तव पुत्रेणौरसेन हि भविष्यति॥ निहतस्तारको दैत्यो नान्यथा मम भाषितम् ॥ १४ ॥

he zaMbho tava putreNaurasena hi bhaviSyati॥ nihatastArako daityo nAnyathA mama bhASitam ॥ 14 ॥

विचार्य्येत्थं महादेव कृपां कुरु नमोऽस्तु ते ॥ देवान्समुद्धर स्वामिन् कष्टात्तारकनिर्मितात् ॥ १५ ॥

vicAryyetthaM mahAdeva kRpAM kuru namo'stu te ॥ devAnsamuddhara svAmin kaSTAttArakanirmitAt ॥ 15 ॥

तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो ग्रहीतव्या पाणिना दक्षिणेन ॥ पाणिग्रहेणैव महानुभावां दत्तां गिरींद्रेण च तां कुरुष्व ॥ १६॥

tasmAttvayA girijA deva zaMbho grahItavyA pANinA dakSiNena ॥ pANigraheNaiva mahAnubhAvAM dattAM girIMdreNa ca tAM kuruSva ॥ 16॥

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नो ह्यब्रवीच्छिवः ॥ दर्शयन् सद्गतिं तेषां सर्वेषां योगतत्परः ॥ १७ ॥

viSNostadvacanaM zrutvA prasanno hyabravIcchivaH ॥ darzayan sadgatiM teSAM sarveSAM yogatatparaH ॥ 17 ॥

शिव उवाच ॥ यदा मे स्वीकृता देवी गिरिजा सर्वसुंदरी ॥ तदा सर्वे सुरेंद्राश्च मुनयो ऋषयस्तदा ॥ १८ ॥

ziva uvAca ॥ yadA me svIkRtA devI girijA sarvasuMdarI ॥ tadA sarve sureMdrAzca munayo RSayastadA ॥ 18 ॥

सकामाश्च भविष्यन्ति न क्षमाश्च परे पथि ॥ जीवयिष्यति दुर्गा सा पाणिग्रहणतस्स्मरम् ॥ १९ ॥

sakAmAzca bhaviSyanti na kSamAzca pare pathi ॥ jIvayiSyati durgA sA pANigrahaNatassmaram ॥ 19 ॥

मदनो हि मया दग्धस्सर्वेषां कार्य्यसिद्धये ॥। ब्रह्मणो वचनाद्विष्णो नात्र कार्या विचारणा ॥ 2-3-24-२० ॥

madano hi mayA dagdhassarveSAM kAryyasiddhaye ॥। brahmaNo vacanAdviSNo nAtra kAryA vicAraNA ॥ 2-3-24-20 ॥

एवं विमृश्य मनसा कार्याकार्यव्यवस्थितौ ॥ सुधीः सर्वैश्च देवेंद्र हठं नो कर्तुमर्हसि ॥ २१ ॥

evaM vimRzya manasA kAryAkAryavyavasthitau ॥ sudhIH sarvaizca deveMdra haThaM no kartumarhasi ॥ 21 ॥

दग्धे कामे मया विष्णो सुरकार्यं महत् कृतम् ॥ सर्वे तिष्ठंतु निष्कामा मया सह सुनिश्चितम् ॥ २२ ॥

dagdhe kAme mayA viSNo surakAryaM mahat kRtam ॥ sarve tiSThaMtu niSkAmA mayA saha sunizcitam ॥ 22 ॥

यथाऽहं च सुरास्सर्वे तथा यूयमयत्नतः ॥ तपः परमसंयुक्ताः करिष्यध्वं सुदुष्करम् ॥२३॥

yathA'haM ca surAssarve tathA yUyamayatnataH ॥ tapaH paramasaMyuktAH kariSyadhvaM suduSkaram ॥23॥

यूयं समाधिना तेन मदनेन विना सुराः ॥ परमानंदसंयुक्ता निर्विकारा भवंतु वै ॥ २४ ॥

yUyaM samAdhinA tena madanena vinA surAH ॥ paramAnaMdasaMyuktA nirvikArA bhavaMtu vai ॥ 24 ॥

पुरावृत्तं स्मरकृतं विस्मृतं यद्विधे हरे ॥ महेन्द्र मुनयो देवा यत्तत्सर्वं विमृश्यताम् ॥ २५ ॥

purAvRttaM smarakRtaM vismRtaM yadvidhe hare ॥ mahendra munayo devA yattatsarvaM vimRzyatAm ॥ 25 ॥

महाधनुर्धरेणैव मदनेन हठात्सुराः ॥ सर्वेषां ध्यानविध्वंसः कृतस्तेन पुरापुरा ॥ २६ ॥

mahAdhanurdhareNaiva madanena haThAtsurAH ॥ sarveSAM dhyAnavidhvaMsaH kRtastena purApurA ॥ 26 ॥

कामो हि नरकायैव तस्मात् क्रोधोभिजायते ॥ क्रोधाद्भवति संमोहो मोहाच्च भ्रंशते तपः ॥ २७ ॥

kAmo hi narakAyaiva tasmAt krodhobhijAyate ॥ krodhAdbhavati saMmoho mohAcca bhraMzate tapaH ॥ 27 ॥

कामक्रोधौ परित्याज्यौ भवद्भिस्सुरसत्तमैः ॥ सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित् ॥२८॥

kAmakrodhau parityAjyau bhavadbhissurasattamaiH ॥ sarvaireva ca maMtavyaM madvAkyaM nAnyathA kvacit ॥28॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ एवं विश्राव्य भगवान् महादेवो वृषध्वजः ॥ सुरान् प्रवाचयामास विधिविष्णू तथा मुनीम् ॥ २९ ॥

॥ brahmovAca ॥ evaM vizrAvya bhagavAn mahAdevo vRSadhvajaH ॥ surAn pravAcayAmAsa vidhiviSNU tathA munIm ॥ 29 ॥

तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः ॥ आस्ते पुरा यथा स्थाणुर्गणैश्च परिवारितः ॥ 2-3-24-३० ॥

tUSNIMbhUto'bhavacchaMbhurdhyAnamAzritya vai punaH ॥ Aste purA yathA sthANurgaNaizca parivAritaH ॥ 2-3-24-30 ॥

स्वात्मानमात्मना शंभुरात्मन्येव व्यचिंतयत् ॥ निरंजनं निराभासं निर्विकारं निरामयम् ॥ ३१ ॥

svAtmAnamAtmanA zaMbhurAtmanyeva vyaciMtayat ॥ niraMjanaM nirAbhAsaM nirvikAraM nirAmayam ॥ 31 ॥

परात्परतरं नित्यं निर्ममं निरवग्रहम् ॥ शब्दातीतं निर्गुणं च ज्ञानगम्यं परात्परम् ॥ ३२ ॥

parAtparataraM nityaM nirmamaM niravagraham ॥ zabdAtItaM nirguNaM ca jJAnagamyaM parAtparam ॥ 32 ॥

एवं स्वरूपं परमं चिंतयन् ध्यानमास्थितः ॥ परमानंदसंमग्नो बभूव बहुसूतिकृत् ॥ ३३ ॥

evaM svarUpaM paramaM ciMtayan dhyAnamAsthitaH ॥ paramAnaMdasaMmagno babhUva bahusUtikRt ॥ 33 ॥

ध्यानस्थितं च सर्वेशं दृष्ट्वा सर्वे दिवौकसः ॥ हरि शक्रादयस्सर्वे नंदिनं प्रोचुरानताः ॥ ३४ ॥

dhyAnasthitaM ca sarvezaM dRSTvA sarve divaukasaH ॥ hari zakrAdayassarve naMdinaM procurAnatAH ॥ 34 ॥

॥ देवा ऊचुः ॥ किं वयं करवामाद्य विरक्तो ध्यानमास्थितः ॥ शंभुस्त्वं शंकर सखस्सर्वज्ञः शुचिसेवकः ॥ ३५ ॥

॥ devA UcuH ॥ kiM vayaM karavAmAdya virakto dhyAnamAsthitaH ॥ zaMbhustvaM zaMkara sakhassarvajJaH zucisevakaH ॥ 35 ॥

केनोपायेन गिरिशः प्रसन्नः स्याद्गणाधिप ॥ तदुपायं समाचक्ष्व वयं त्वच्छरणं गताः ॥ ३६॥

kenopAyena girizaH prasannaH syAdgaNAdhipa ॥ tadupAyaM samAcakSva vayaM tvaccharaNaM gatAH ॥ 36॥

॥ ब्रह्मोवाच ।! इति विज्ञापितो देवैर्मुने हर्षादिभिस्तदा ॥ प्रत्युवाच सुरांस्तान्स नंदी शंभुप्रियो गणः ॥ ३७ ॥

॥ brahmovAca ।! iti vijJApito devairmune harSAdibhistadA ॥ pratyuvAca surAMstAnsa naMdI zaMbhupriyo gaNaH ॥ 37 ॥

नंदीश्वर उवाच ॥ हे हरे हे विधे शक्रनिर्जरा मुनयस्तथा ॥ शृणुध्वं वचनं मे हि शिवसंतोषकारकम् ॥ ३८ ॥

naMdIzvara uvAca ॥ he hare he vidhe zakranirjarA munayastathA ॥ zRNudhvaM vacanaM me hi zivasaMtoSakArakam ॥ 38 ॥

यदि वो हठ एवाद्य शिव दारपरिग्रहे ॥ अतिदीनतया सर्वे सुनुतिं कुरुतादरात् ॥ ३९ ॥

yadi vo haTha evAdya ziva dAraparigrahe ॥ atidInatayA sarve sunutiM kurutAdarAt ॥ 39 ॥

भक्तेर्वश्यो महादेवो न साधारणतस्तुराः ॥ अकार्यमपि सद्भक्त्या करोति परमेश्वरः ॥ 2-3-24-४० ॥

bhaktervazyo mahAdevo na sAdhAraNatasturAH ॥ akAryamapi sadbhaktyA karoti paramezvaraH ॥ 2-3-24-40 ॥

एवं कुरुत सर्वे हि विधिविष्णुमुखाः सुराः ॥ यथागतेन मार्गेणान्यथा गच्छत मा चिरम् ॥ ४१ ॥

evaM kuruta sarve hi vidhiviSNumukhAH surAH ॥ yathAgatena mArgeNAnyathA gacchata mA ciram ॥ 41 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तस्य मुने विष्ण्वादयस्सुराः ॥ तथेति मत्त्वा सुप्रीत्या शंकरं तुष्टुवुर्हि ते ॥ ४२ ॥

brahmovAca ॥ ityAkarNya vacastasya mune viSNvAdayassurAH ॥ tatheti mattvA suprItyA zaMkaraM tuSTuvurhi te ॥ 42 ॥

देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो ॥ समुद्धर महाक्लेशात्त्राहि नश्शरणागतान् ॥४३॥

devadeva mahAdeva karuNAsAgara prabho ॥ samuddhara mahAklezAttrAhi nazzaraNAgatAn ॥43॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्येवं बहुदीनोक्त्या तुष्टुवुश्शंकरं सुराः ॥ रुरुदुस्सुस्वरं सर्वे प्रेमव्याकुलमानसः ॥४५॥

brahmovAca ॥ ityevaM bahudInoktyA tuSTuvuzzaMkaraM surAH ॥ rurudussusvaraM sarve premavyAkulamAnasaH ॥45॥

हरिर्मया सुदीनोक्त्या सुविज्ञप्तं चकार ह ॥ संस्मरन्मनसा शंभुं भक्त्या परमयान्वितः ॥ ४५ ॥

harirmayA sudInoktyA suvijJaptaM cakAra ha ॥ saMsmaranmanasA zaMbhuM bhaktyA paramayAnvitaH ॥ 45 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ सुरैरेवं स्तुतश्शंभुर्हरिणा च मया भृशम् ॥ भक्तवात्सल्यतो ध्यानाद्विरतोभून्महेश्वरः ॥४६॥

brahmovAca ॥ surairevaM stutazzaMbhurhariNA ca mayA bhRzam ॥ bhaktavAtsalyato dhyAnAdviratobhUnmahezvaraH ॥46॥

उवाच सुप्रसन्नात्मा हर्यादीन्हर्षयन्हरः ॥ विलोक्य करुणादृष्ट्या शंकरो भक्तवत्सलः ॥४७॥

uvAca suprasannAtmA haryAdInharSayanharaH ॥ vilokya karuNAdRSTyA zaMkaro bhaktavatsalaH ॥47॥

शंकर उवाच ॥ हे हरे हे विधे देवाश्शक्राद्या युगपत्समे ॥ किमर्थमागता यूयं सत्यं ब्रूत ममाग्रतः ॥ ४८ ॥

zaMkara uvAca ॥ he hare he vidhe devAzzakrAdyA yugapatsame ॥ kimarthamAgatA yUyaM satyaM brUta mamAgrataH ॥ 48 ॥

हरिरुवाच ॥ सर्वज्ञस्त्वं महेशान त्वंतर्याम्यखिलेश्वरः ॥ किं न जानासि चित्तस्थं तथा वच्म्यपि शासनात् ॥ ४९ ॥

hariruvAca ॥ sarvajJastvaM mahezAna tvaMtaryAmyakhilezvaraH ॥ kiM na jAnAsi cittasthaM tathA vacmyapi zAsanAt ॥ 49 ॥

तारकासुरतो दुःखं संभूतं विविधं मृड ॥ सर्वेषां नस्तदर्थं हि प्रसन्नोऽकारि वै सुरैः ॥ 2-3-24-५० ॥

tArakAsurato duHkhaM saMbhUtaM vividhaM mRDa ॥ sarveSAM nastadarthaM hi prasanno'kAri vai suraiH ॥ 2-3-24-50 ॥

शिवा सा जनिता शैलात्त्वदर्थं हि हिमालयात् ॥ तस्यां त्वदुद्भवात्पुत्रात्तस्य मृत्युर्न चान्यथा ॥५१ ॥

zivA sA janitA zailAttvadarthaM hi himAlayAt ॥ tasyAM tvadudbhavAtputrAttasya mRtyurna cAnyathA ॥51 ॥

इति दत्तो ब्रह्मणा हि तस्मै दैत्याय यद्वरः ॥ तदन्यस्मादमृत्युस्स बाधते निखिलं जगत् ॥५२॥

iti datto brahmaNA hi tasmai daityAya yadvaraH ॥ tadanyasmAdamRtyussa bAdhate nikhilaM jagat ॥52॥

नारदस्य निर्देशात्सा करोति कठिनं तपः ॥ तत्तेजसाखिलं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ५३ ॥

nAradasya nirdezAtsA karoti kaThinaM tapaH ॥ tattejasAkhilaM vyAptaM trailokyaM sacarAcaram ॥ 53 ॥

वरं दातुं शिवायै हि गच्छ त्वं परमेश्वर ॥ देवदुःखं जहि स्वामिन्नस्माकं सुखमावह ॥ ५४ ॥

varaM dAtuM zivAyai hi gaccha tvaM paramezvara ॥ devaduHkhaM jahi svAminnasmAkaM sukhamAvaha ॥ 54 ॥

देवानां मे महोत्साहो हृदये चास्ति शंकर ॥ विवाहं तव संद्रष्टुं तत्त्वं कुरु यथोचितम् ॥ ५५ ॥

devAnAM me mahotsAho hRdaye cAsti zaMkara ॥ vivAhaM tava saMdraSTuM tattvaM kuru yathocitam ॥ 55 ॥

रत्यै यद्भवता दत्तो वरस्तस्य परात्पर ॥ प्राप्तोऽवसर एवाशु सफलं स्वपणं कुरु ॥ ५६ ॥

ratyai yadbhavatA datto varastasya parAtpara ॥ prApto'vasara evAzu saphalaM svapaNaM kuru ॥ 56 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा तं प्रणम्यैव विष्णुर्देवा महर्षयः ॥ संस्तूय विविधैस्तोत्रैस्संतस्थुस्तत्पुरोऽखिलाः ॥५७॥

brahmovAca ॥ ityuktvA taM praNamyaiva viSNurdevA maharSayaH ॥ saMstUya vividhaistotraissaMtasthustatpuro'khilAH ॥57॥

भक्ताधीनः शंकरोऽपि श्रुत्वा देववचस्तदा ॥ विहस्य प्रत्युवाचाशु वेदमर्यादरक्षकः ॥ ५८ ॥

bhaktAdhInaH zaMkaro'pi zrutvA devavacastadA ॥ vihasya pratyuvAcAzu vedamaryAdarakSakaH ॥ 58 ॥

॥ शंकर उवाच ॥ हे हरे हे विधे देवाश्शृणुतादरतोऽखिलाः ॥ यथोचितमहं वच्मि सविशेषं विवेकतः ॥५९॥

॥ zaMkara uvAca ॥ he hare he vidhe devAzzRNutAdarato'khilAH ॥ yathocitamahaM vacmi savizeSaM vivekataH ॥59॥

नोचितं हि विधानं वै विवाहकरणं नृणाम् ॥ महानिगडसंज्ञो हि विवाहो दृढबन्धनः ॥2-3-24-६०॥

nocitaM hi vidhAnaM vai vivAhakaraNaM nRNAm ॥ mahAnigaDasaMjJo hi vivAho dRDhabandhanaH ॥2-3-24-60॥

कुसंगा बहवो लोके स्त्रीसंगस्तत्र चाधिकः ॥ उद्धरेत्सकलबंधैर्न स्त्रीसंगात्प्रमुच्यते ॥६१ ॥

kusaMgA bahavo loke strIsaMgastatra cAdhikaH ॥ uddharetsakalabaMdhairna strIsaMgAtpramucyate ॥61 ॥

लोहदारुमयैः पाशैर्दृढं बद्धोऽपि मुच्यते ॥ स्त्र्यादिपाशसुसंबद्धो मुच्यते न कदाचन ॥ ६२ ॥

lohadArumayaiH pAzairdRDhaM baddho'pi mucyate ॥ stryAdipAzasusaMbaddho mucyate na kadAcana ॥ 62 ॥

वर्द्धंते विषयाश्शश्वन्महाबंधनकारिणः ॥ विषयाक्रांतमनसस्स्वप्ने मोक्षोऽपि दुर्लभः ॥ ६३ ॥

varddhaMte viSayAzzazvanmahAbaMdhanakAriNaH ॥ viSayAkrAMtamanasassvapne mokSo'pi durlabhaH ॥ 63 ॥

सुखमिच्छतु चेत्प्राज्ञो विधिवद्विषयाँस्त्यजेत् ॥ विषवद्विषयानाहुर्विषयैर्यैर्निहन्यते ॥ ६४ ॥

sukhamicchatu cetprAjJo vidhivadviSayA~styajet ॥ viSavadviSayAnAhurviSayairyairnihanyate ॥ 64 ॥

जनो विषयिणा साकं वार्तातः पतति क्षणात् ॥ विषयं प्राहुराचार्यास्सितालितेंद्रवारुणीम् ॥ ६५ ॥

jano viSayiNA sAkaM vArtAtaH patati kSaNAt ॥ viSayaM prAhurAcAryAssitAliteMdravAruNIm ॥ 65 ॥

यद्यप्येवं हि जानामि सर्वं ज्ञानं विशेषतः ॥ तथाप्यहं करिष्यामि प्रार्थनां सफलां च वः ॥६६॥

yadyapyevaM hi jAnAmi sarvaM jJAnaM vizeSataH ॥ tathApyahaM kariSyAmi prArthanAM saphalAM ca vaH ॥66॥

भक्ताधीनोऽहमेवास्मि तद्वशात्सर्वकार्य कृत् ॥ अयथोचितकर्ता हि प्रसिद्धो भुवनत्रये ॥ ६७ ॥

bhaktAdhIno'hamevAsmi tadvazAtsarvakArya kRt ॥ ayathocitakartA hi prasiddho bhuvanatraye ॥ 67 ॥

कामरूपाधिपस्यैव पणश्च सफलः कृतः ॥ सुदक्षिणस्य भूपस्य भैमबंधगतस्य हि । ६८ ॥

kAmarUpAdhipasyaiva paNazca saphalaH kRtaH ॥ sudakSiNasya bhUpasya bhaimabaMdhagatasya hi । 68 ॥

गौतमक्लेशकर्ताहं त्र्यंबकात्मा सुखावहः ॥ तत्कष्टप्रददुष्टानां शापदायी विशेषतः ॥६९॥

gautamaklezakartAhaM tryaMbakAtmA sukhAvahaH ॥ tatkaSTapradaduSTAnAM zApadAyI vizeSataH ॥69॥

विषं पीतं सुरार्थं हि भक्तवत्सलभावधृक् ॥ देवकष्टं हृतं यत्नात्सर्वदैव मया सुराः ॥2-3-24-७०॥

viSaM pItaM surArthaM hi bhaktavatsalabhAvadhRk ॥ devakaSTaM hRtaM yatnAtsarvadaiva mayA surAH ॥2-3-24-70॥

भक्तार्थमसहं कष्टं बहुशो बहुयत्नतः ॥ विश्वानर मुनेर्दुःखं हृतं गृहपतिर्भवन् ॥७१॥

bhaktArthamasahaM kaSTaM bahuzo bahuyatnataH ॥ vizvAnara munerduHkhaM hRtaM gRhapatirbhavan ॥71॥

किं बहूक्तेन च हरे विधे सत्यं ब्रवीम्यहम् ॥ मत्पणोऽस्तीति यूयं वै सर्वे जानीथ तत्त्वतः॥७२॥

kiM bahUktena ca hare vidhe satyaM bravImyaham ॥ matpaNo'stIti yUyaM vai sarve jAnItha tattvataH॥72॥

यदा यदा विपत्तिर्हि भक्तानां भवति क्वचित् ॥ तदा तदा हरम्याशु तत्क्षणात्सर्वशस्सदा ॥ ७३ ॥

yadA yadA vipattirhi bhaktAnAM bhavati kvacit ॥ tadA tadA haramyAzu tatkSaNAtsarvazassadA ॥ 73 ॥

जानेऽहं तारकाद्दुःखं सर्वेषां वस्समुत्थितम्॥ असुरा त्तद्धरिष्यामि सत्यंसत्यं वदाम्यहम् ॥७४॥

jAne'haM tArakAdduHkhaM sarveSAM vassamutthitam॥ asurA ttaddhariSyAmi satyaMsatyaM vadAmyaham ॥74॥

नास्ति यद्यपि मे काचिद्विहारकरणे रुचिः ॥ विवाहयिष्ये गिरिजा पुत्रोत्पादनहेतवे ॥ ७५ ॥

nAsti yadyapi me kAcidvihArakaraNe ruciH ॥ vivAhayiSye girijA putrotpAdanahetave ॥ 75 ॥

गच्छत स्वगृहाण्येव निर्भयास्सकलाः सुराः ॥ कार्यं वस्साधयिष्यामि नात्र कार्या विचारणा ॥ ७६ ॥

gacchata svagRhANyeva nirbhayAssakalAH surAH ॥ kAryaM vassAdhayiSyAmi nAtra kAryA vicAraNA ॥ 76 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा मौनमास्थाय समाधिस्थोऽभवद्धरः ॥ सर्वे विष्ण्वादयो देवास्स्वधामानि ययुर्मुने॥७७॥

॥ brahmovAca ॥ ityuktvA maunamAsthAya samAdhistho'bhavaddharaH ॥ sarve viSNvAdayo devAssvadhAmAni yayurmune॥77॥