ब्रह्मोवाच ॥ त्वयि देवमुने याते पार्वती हृष्टमानसा ॥ तपस्साध्यं हरं मेने तपोर्थं मन आदधे ॥ १ ॥

brahmovAca ॥ tvayi devamune yAte pArvatI hRSTamAnasA ॥ tapassAdhyaM haraM mene taporthaM mana Adadhe ॥ 1 ॥

ततः सख्यौ समादाय जयां च विजयां तथा॥ मातरं पितरं चैव सखीभ्यां पर्यपृच्छत ॥२॥

tataH sakhyau samAdAya jayAM ca vijayAM tathA॥ mAtaraM pitaraM caiva sakhIbhyAM paryapRcchata ॥2॥

प्रथमं पितरं गत्वा हिमवन्तं नगेश्वरम् ॥ पर्यपृच्छत्सुप्रणम्य विनयेन समन्विता ॥ ३ ॥

prathamaM pitaraM gatvA himavantaM nagezvaram ॥ paryapRcchatsupraNamya vinayena samanvitA ॥ 3 ॥

सख्यावूचतुः ॥ हिमवञ्च्छ्रूयतां पुत्री वचनं कथ्यतेऽधुना ॥ सा स्वयं चैव देहस्य रूपस्यापि तथा पुनः ॥ ४ ॥

sakhyAvUcatuH ॥ himavaJcchrUyatAM putrI vacanaM kathyate'dhunA ॥ sA svayaM caiva dehasya rUpasyApi tathA punaH ॥ 4 ॥

भवतो हि कुलस्यास्य साफल्यं कर्तुमिच्छति ॥ तपसा साधनीयोऽसौ नान्यथा दृश्यतां व्रजेत् ॥५॥

bhavato hi kulasyAsya sAphalyaM kartumicchati ॥ tapasA sAdhanIyo'sau nAnyathA dRzyatAM vrajet ॥5॥

तस्माच्च पर्वतश्रेष्ठ देह्याज्ञां भवताधुना ॥ तपः करोतु गिरिजा वनं गत्वेति सादरम् ॥६॥

tasmAcca parvatazreSTha dehyAjJAM bhavatAdhunA ॥ tapaH karotu girijA vanaM gatveti sAdaram ॥6॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्येवं च तदा पृष्टस्सखीभ्यां मुनिसत्तम ॥ पार्वत्या सुविचार्याथ गिरिराजोऽब्रवीदिदम् ॥ ७ ॥

brahmovAca ॥ ityevaM ca tadA pRSTassakhIbhyAM munisattama ॥ pArvatyA suvicAryAtha girirAjo'bravIdidam ॥ 7 ॥

हिमालय उवाच ॥ मह्यं च रोचतेऽत्यर्थं मेनायै रुच्यतां पुनः ॥ यथेदं भवितव्यं च किमतः परमुत्तमम् ॥ ८ ॥

himAlaya uvAca ॥ mahyaM ca rocate'tyarthaM menAyai rucyatAM punaH ॥ yathedaM bhavitavyaM ca kimataH paramuttamam ॥ 8 ॥

साफल्यं तु मदीयस्य कुलस्य च न संशयः ॥ मात्रे तु रुच्यते चेद्वै ततः शुभतरं नु किम्॥९॥

sAphalyaM tu madIyasya kulasya ca na saMzayaH ॥ mAtre tu rucyate cedvai tataH zubhataraM nu kim॥9॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्येवं वचनं पित्रा प्रोक्तं श्रुत्वा तु ते तदा ॥ जग्मतुर्मातरं सख्यौ तदाज्ञप्ते तया सह ॥ 2-3-22-१० ॥

brahmovAca ॥ ityevaM vacanaM pitrA proktaM zrutvA tu te tadA ॥ jagmaturmAtaraM sakhyau tadAjJapte tayA saha ॥ 2-3-22-10 ॥

गत्वा तु मातरं तस्याः पार्वत्यास्ते च नारद ॥ सुप्रणम्य करो बध्वोचतुर्वचनमादरात् ॥ ११ ॥

gatvA tu mAtaraM tasyAH pArvatyAste ca nArada ॥ supraNamya karo badhvocaturvacanamAdarAt ॥ 11 ॥

सख्यावूचतुः ॥ मातस्त्वं वचनं पुत्र्याः शृणु देवि नमोऽस्तु ते ॥ सुप्रसन्नतया तद्वै श्रुत्वा कर्तुमिहार्हसि ॥१२॥

sakhyAvUcatuH ॥ mAtastvaM vacanaM putryAH zRNu devi namo'stu te ॥ suprasannatayA tadvai zrutvA kartumihArhasi ॥12॥

तप्तुकामा तु ते पुत्री शिवार्थं परमं तपः॥ प्राप्तानुज्ञा पितुश्चैव तुभ्यं च परिपृच्छति ॥ १३ ॥

taptukAmA tu te putrI zivArthaM paramaM tapaH॥ prAptAnujJA pituzcaiva tubhyaM ca paripRcchati ॥ 13 ॥

इयं स्वरूपसाफल्यं कर्तुकामा पतिव्रते ॥ त्वदाज्ञया यदि जायेत तप्यते च तथा तपः ॥ १४ ॥

iyaM svarUpasAphalyaM kartukAmA pativrate ॥ tvadAjJayA yadi jAyeta tapyate ca tathA tapaH ॥ 14 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा च ततस्सख्यौ तूष्णीमास्तां मुनीश्वर ॥ नांगीचकार मेना सा तद्वाक्यं खिन्नमानसा ॥ १५ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityuktvA ca tatassakhyau tUSNImAstAM munIzvara ॥ nAMgIcakAra menA sA tadvAkyaM khinnamAnasA ॥ 15 ॥

ततस्सा पार्वती प्राह स्वयमेवाथ मातरम् ॥ करौ बद्ध्वा विनीतात्मा स्मृत्वा शिवपदांबुजम् ॥ १६॥

tatassA pArvatI prAha svayamevAtha mAtaram ॥ karau baddhvA vinItAtmA smRtvA zivapadAMbujam ॥ 16॥

पार्वत्युवाच ॥ मातस्तप्तुं गमिष्यामि प्रातः प्राप्तुं महेश्वरम् ॥ अनुजानीहि मां गंतुं तपसेऽद्य तपोवनम् ॥ १७ ॥

pArvatyuvAca ॥ mAtastaptuM gamiSyAmi prAtaH prAptuM mahezvaram ॥ anujAnIhi mAM gaMtuM tapase'dya tapovanam ॥ 17 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचः पुत्र्या मेना दुःख मुपागता ॥ सोपाहूय तदा पुत्रीमुवाच विकला सती ॥ १८ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityAkarNya vacaH putryA menA duHkha mupAgatA ॥ sopAhUya tadA putrImuvAca vikalA satI ॥ 18 ॥

मेनोवाच ॥ दुःखितासि शिवे पुत्री तपस्तप्तुं पुरा यदि ॥ तपश्चर गृहेऽद्य त्वं न बहिर्गच्छ पार्वति ॥ १९ ॥

menovAca ॥ duHkhitAsi zive putrI tapastaptuM purA yadi ॥ tapazcara gRhe'dya tvaM na bahirgaccha pArvati ॥ 19 ॥

कुत्र यासि तपः कर्तुं देवास्संति गृहे मम ॥ तीर्थानि च समस्तानि क्षेत्राणि विविधानि च ॥ 2-3-22-२० ॥

kutra yAsi tapaH kartuM devAssaMti gRhe mama ॥ tIrthAni ca samastAni kSetrANi vividhAni ca ॥ 2-3-22-20 ॥

कर्तव्यो न हठः पुत्रि गंतव्यं न बहिः क्वचित् ॥ साधितं किं त्वया पूर्वं पुनः किं साधयिष्यसि ॥२१॥

kartavyo na haThaH putri gaMtavyaM na bahiH kvacit ॥ sAdhitaM kiM tvayA pUrvaM punaH kiM sAdhayiSyasi ॥21॥

शरीरं कोमलं वत्से तपस्तु कठिनं महत् ॥ एवस्मात्तु त्वया कार्यं तपोऽत्र न बहिर्व्रज ॥२२॥

zarIraM komalaM vatse tapastu kaThinaM mahat ॥ evasmAttu tvayA kAryaM tapo'tra na bahirvraja ॥22॥

स्त्रीणां तपोवनगतिर्न श्रुता कामनार्थिनी ॥ तस्मात्त्वं पुत्रि मा कार्षीस्तपोर्थं गमनं प्रति ॥२३॥

strINAM tapovanagatirna zrutA kAmanArthinI ॥ tasmAttvaM putri mA kArSIstaporthaM gamanaM prati ॥23॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्येवं बहुधा पुत्री तन्मात्रा विनवारिता ॥ संवेदे न सुखं किंचिद्विनाराध्य महेश्वरम् ॥२४॥

॥ brahmovAca ॥ ityevaM bahudhA putrI tanmAtrA vinavAritA ॥ saMvede na sukhaM kiMcidvinArAdhya mahezvaram ॥24॥

तपोनिषिद्धा तपसे वनं गंतुं च मेनया ॥ हेतुना तेन सोमेति नाम प्राप शिवा तदा ॥२५॥

taponiSiddhA tapase vanaM gaMtuM ca menayA ॥ hetunA tena someti nAma prApa zivA tadA ॥25॥

अथ तां दुखितां ज्ञात्वा मेना शैलप्रिया शिवाम् ॥ निदेशं सा ददौ तस्याः पार्वत्यास्तपसे मुने ॥२६॥

atha tAM dukhitAM jJAtvA menA zailapriyA zivAm ॥ nidezaM sA dadau tasyAH pArvatyAstapase mune ॥26॥

मातुराज्ञां च संप्राप्य सुव्रता मुनिसत्तम ॥ ततः स्वांते सुखं लेभे पार्वती स्मृतशंकरा॥२७॥

mAturAjJAM ca saMprApya suvratA munisattama ॥ tataH svAMte sukhaM lebhe pArvatI smRtazaMkarA॥27॥

मातरं पितरं साथ प्रणिपत्य मुदा शिवा ॥ सखीभ्यां च शिवं स्मृत्वा तपस्तप्तुं समुद्गता॥२८॥

mAtaraM pitaraM sAtha praNipatya mudA zivA ॥ sakhIbhyAM ca zivaM smRtvA tapastaptuM samudgatA॥28॥

हित्वा मतान्यनेकानि वस्त्राणि विविधानि च॥ वल्कलानि धृतान्याशु मौंजीं बद्ध्वा तु शोभनाम् ॥२९॥

hitvA matAnyanekAni vastrANi vividhAni ca॥ valkalAni dhRtAnyAzu mauMjIM baddhvA tu zobhanAm ॥29॥

हित्वा हारं तथा चर्म्म मृगस्य परमं धृतम् ॥ जगाम तपसे तत्र गंगावतरणं प्रति॥2-3-22-३०॥

hitvA hAraM tathA carmma mRgasya paramaM dhRtam ॥ jagAma tapase tatra gaMgAvataraNaM prati॥2-3-22-30॥

शंभुना कुर्वता ध्यानं यत्र दग्धो मनोभवः॥ गंगावतरणो नाम प्रस्थो हिमवतस्स च ॥ ३१ ॥

zaMbhunA kurvatA dhyAnaM yatra dagdho manobhavaH॥ gaMgAvataraNo nAma prastho himavatassa ca ॥ 31 ॥

हरशून्योऽथ ददृशे स प्रस्थो हिमभूभृतः ॥ काल्या तत्रेत्य भोस्तात पार्वत्या जगदम्बया ॥ ३२ ॥

harazUnyo'tha dadRze sa prastho himabhUbhRtaH ॥ kAlyA tatretya bhostAta pArvatyA jagadambayA ॥ 32 ॥

यत्र स्थित्वा पुरा शंभुस्तप्तवान्दुस्तरं तपः ॥ तत्र क्षणं तु सा स्थित्वा बभूव विरहार्दिता ॥ ३३ ॥

yatra sthitvA purA zaMbhustaptavAndustaraM tapaH ॥ tatra kSaNaM tu sA sthitvA babhUva virahArditA ॥ 33 ॥

हा हरेति शिवा तत्र रुदन्ती सा गिरेस्सुता ॥ विललापातिदुःखार्ता चिन्ताशोकसमन्विता ॥ ३४ ॥

hA hareti zivA tatra rudantI sA giressutA ॥ vilalApAtiduHkhArtA cintAzokasamanvitA ॥ 34 ॥

ततश्चिरेण सा मोहं धैर्य्या त्संस्तभ्य पार्वती ॥ नियमायाऽभवत्तत्र दीक्षिता हिमवत्सुता ॥ ३५ ॥

tatazcireNa sA mohaM dhairyyA tsaMstabhya pArvatI ॥ niyamAyA'bhavattatra dIkSitA himavatsutA ॥ 35 ॥

तपश्चकार सा तत्र शृंगितीर्थे महोत्तमे ॥ गौरीशिखर नामासीत्तत्तपःकरणाद्धि तत् ॥ ३६ ॥

tapazcakAra sA tatra zRMgitIrthe mahottame ॥ gaurIzikhara nAmAsIttattapaHkaraNAddhi tat ॥ 36 ॥

सुंदराश्च द्रुमास्तत्र पवित्राश्शिवया मुने ॥ आरोपिताः परीक्षार्थं तपसः फलभागिनः ॥ ३७ ॥

suMdarAzca drumAstatra pavitrAzzivayA mune ॥ AropitAH parIkSArthaM tapasaH phalabhAginaH ॥ 37 ॥

भूभिशुद्धिं ततः कृत्वा वेदीं निर्माय सुन्दरी ॥ तथा तपस्समारब्धं मुनीनामपि दुष्करम् ॥ ३८ ॥

bhUbhizuddhiM tataH kRtvA vedIM nirmAya sundarI ॥ tathA tapassamArabdhaM munInAmapi duSkaram ॥ 38 ॥

विगृह्य मनसा सर्वाणींद्रियाणि सहाशु सा ॥ समुपस्थानिके तत्र चकार परमं तपः ॥ ३९ ॥

vigRhya manasA sarvANIMdriyANi sahAzu sA ॥ samupasthAnike tatra cakAra paramaM tapaH ॥ 39 ॥

ग्रीष्मे च परितो वह्निं प्रज्वलंतं दिवानिशम् ॥ कृत्वा तस्थौ च तन्मध्ये सततं जपती मनुम ॥ 2-3-22-४० ॥

grISme ca parito vahniM prajvalaMtaM divAnizam ॥ kRtvA tasthau ca tanmadhye satataM japatI manuma ॥ 2-3-22-40 ॥

सततं चैव वर्षासु स्थंडिले सुस्थिरासना ॥ शिलापृष्ठे च संसिक्ता बभूव जलधारया॥४१॥

satataM caiva varSAsu sthaMDile susthirAsanA ॥ zilApRSThe ca saMsiktA babhUva jaladhArayA॥41॥

शीते जलांतरे शश्वत्तस्थौ सा भक्तितत्परा॥ अनाहारातपत्तत्र नीहारे निशासु च॥ ४२॥

zIte jalAMtare zazvattasthau sA bhaktitatparA॥ anAhArAtapattatra nIhAre nizAsu ca॥ 42॥

एवं तपः प्रकुर्वाणा पंचाक्षरजपे रता ॥ दध्यौ शिवं शिवा तत्र सर्वकामफलप्रदम्॥४३॥

evaM tapaH prakurvANA paMcAkSarajape ratA ॥ dadhyau zivaM zivA tatra sarvakAmaphalapradam॥43॥

स्वारोपिताच्छुभान्वृक्षान्सखीभिस्सिंचती मुदा॥ प्रत्यहं सावकाशे सा तत्रातिथ्यमकल्पयत्॥४४॥

svAropitAcchubhAnvRkSAnsakhIbhissiMcatI mudA॥ pratyahaM sAvakAze sA tatrAtithyamakalpayat॥44॥

वातश्चैव तथा शीतवृष्टिश्च विविधा तथा॥ दुस्सहोऽपि तथा घर्म्मस्तया सेहे सुचित्तया॥४५॥

vAtazcaiva tathA zItavRSTizca vividhA tathA॥ dussaho'pi tathA gharmmastayA sehe sucittayA॥45॥

दुःखं च विविधं तत्र गणितं न तयागतम् ॥ केवलं मन आधाय शिवे सासीत्स्थिता मुने ॥४६॥

duHkhaM ca vividhaM tatra gaNitaM na tayAgatam ॥ kevalaM mana AdhAya zive sAsItsthitA mune ॥46॥

प्रथमं फलभोगेन द्वितीयं पर्णभोजनैः॥ तपः प्रकुर्वती देवी क्रमान्निन्येऽमिताः समाः ॥४७॥

prathamaM phalabhogena dvitIyaM parNabhojanaiH॥ tapaH prakurvatI devI kramAnninye'mitAH samAH ॥47॥

ततः पर्णान्यपि शिवा निरस्य हिमवत्सुता॥ निराहाराभवद्देवी तपश्चरणसंरता॥४८॥

tataH parNAnyapi zivA nirasya himavatsutA॥ nirAhArAbhavaddevI tapazcaraNasaMratA॥48॥

आहारे त्यक्तपर्णाभूद्यस्माद्धिमवतः सुतः ॥ तेन देवैरपर्णेति कथिता नामतः शिवा॥४९॥

AhAre tyaktaparNAbhUdyasmAddhimavataH sutaH ॥ tena devairaparNeti kathitA nAmataH zivA॥49॥

एका पादस्थिता सासीच्छिवं संस्मृत्य पार्वती॥ पंचाक्षरं जपंती च मनुं तेपे तपो महत् ॥ 2-3-22-५० ॥

ekA pAdasthitA sAsIcchivaM saMsmRtya pArvatI॥ paMcAkSaraM japaMtI ca manuM tepe tapo mahat ॥ 2-3-22-50 ॥

चीरवल्कलसंवीता जटासंघातधारिणी॥ शिवचिंतनसंसक्ता जिगाय तपसा मुनीम् ॥५१॥

cIravalkalasaMvItA jaTAsaMghAtadhAriNI॥ zivaciMtanasaMsaktA jigAya tapasA munIm ॥51॥

एवं तस्यास्तपस्यन्त्या चिंतयंत्या महेश्वरम् ॥ त्रीणि वर्ष सहस्राणि जग्मुः काल्यास्तपोवने ॥५२॥

evaM tasyAstapasyantyA ciMtayaMtyA mahezvaram ॥ trINi varSa sahasrANi jagmuH kAlyAstapovane ॥52॥

षष्टिवर्षसहस्राणि यत्र तेपे तपो हरः ॥ तत्र क्षणमथोषित्वा चिंतयामास सा शिवा ॥५३॥

SaSTivarSasahasrANi yatra tepe tapo haraH ॥ tatra kSaNamathoSitvA ciMtayAmAsa sA zivA ॥53॥

नियमस्थां महादेव किं मां जानासि नाधुना ॥ येनाहं सुचिरं तेन नानुयाता तवोरता ॥५४॥

niyamasthAM mahAdeva kiM mAM jAnAsi nAdhunA ॥ yenAhaM suciraM tena nAnuyAtA tavoratA ॥54॥

लोके वेदे च गिरिशो मुनिभिर्गीयते सदा ॥ शंकरस्य हि सर्वज्ञस्सर्वात्मा सर्वदर्शनः॥५५॥

loke vede ca girizo munibhirgIyate sadA ॥ zaMkarasya hi sarvajJassarvAtmA sarvadarzanaH॥55॥

सर्वभूतिप्रदो देवस्सर्वभावानुभावनः ॥ भक्ताभीष्टप्रदो नित्यं सर्वक्लेशनिवारणः ॥५६॥

sarvabhUtiprado devassarvabhAvAnubhAvanaH ॥ bhaktAbhISTaprado nityaM sarvaklezanivAraNaH ॥56॥

सर्वकामान्परित्यज्य यदि चाहं वृषध्वजे॥ अनुरक्ता तदा सोत्र संप्रसीदतु शंकरः ॥ ५७ ॥

sarvakAmAnparityajya yadi cAhaM vRSadhvaje॥ anuraktA tadA sotra saMprasIdatu zaMkaraH ॥ 57 ॥

यदि नारद तत्रोक्तमंत्रो जप्तश्शराक्षरः ॥ सुभक्त्या विधिना नित्यं संप्रसीदतु शंकरः ॥ ५८ ॥

yadi nArada tatroktamaMtro japtazzarAkSaraH ॥ subhaktyA vidhinA nityaM saMprasIdatu zaMkaraH ॥ 58 ॥

यदि भक्त्या शिवस्याहं निर्विकारा यथोदितम् ॥ सर्वेश्वरस्य चात्यंतं संप्रसीदतु शंकरः ॥ ५९ ॥

yadi bhaktyA zivasyAhaM nirvikArA yathoditam ॥ sarvezvarasya cAtyaMtaM saMprasIdatu zaMkaraH ॥ 59 ॥

एवं चिंतयती नित्यं तेपे सा सुचिरं तपः ॥ अधोमुखी निर्विकारा जटावल्कलधारिणी ॥ 2-3-22-६० ॥

evaM ciMtayatI nityaM tepe sA suciraM tapaH ॥ adhomukhI nirvikArA jaTAvalkaladhAriNI ॥ 2-3-22-60 ॥

तथा तया तपस्तप्तं मुनीनामपि दुष्करम् ॥ स्मृत्वा च पुरुषास्तत्र परमं विस्मयं गताः ॥ ६१ ॥

tathA tayA tapastaptaM munInAmapi duSkaram ॥ smRtvA ca puruSAstatra paramaM vismayaM gatAH ॥ 61 ॥

तत्तपोदर्शनार्थं हि समाजग्मुश्च तेऽखिलाः ॥ धन्यान्निजान्मन्यमाना जगदुश्चेति सम्मताः ॥ ६२ ॥

tattapodarzanArthaM hi samAjagmuzca te'khilAH ॥ dhanyAnnijAnmanyamAnA jagaduzceti sammatAH ॥ 62 ॥

महतां धर्म्मवृद्धेषु गमनं श्रेय उच्यते ॥ प्रमाणं तपसो नास्ति मान्यो धर्म्मस्सदा बुधैः ॥ ६३ ॥

mahatAM dharmmavRddheSu gamanaM zreya ucyate ॥ pramANaM tapaso nAsti mAnyo dharmmassadA budhaiH ॥ 63 ॥

श्रुत्वा दृष्ट्वा तपोऽस्यास्तु किमन्यैः क्रियते तपः ॥ अस्मात्तपोऽधिकं लोके न भूतं न भविष्यति ॥ ६४ ॥

zrutvA dRSTvA tapo'syAstu kimanyaiH kriyate tapaH ॥ asmAttapo'dhikaM loke na bhUtaM na bhaviSyati ॥ 64 ॥

जल्पंत इति ते सर्वे सुप्रशस्य शिवातपः ॥ जग्मुः स्वं धाम मुदिताः कठिनांगाश्च ये ह्यपि ॥ ६५ ॥

jalpaMta iti te sarve suprazasya zivAtapaH ॥ jagmuH svaM dhAma muditAH kaThinAMgAzca ye hyapi ॥ 65 ॥

अन्यच्छृणु महर्षे त्वं प्रभावं तपसोऽधुना ॥ पार्वत्या जगदम्बायाः पराश्चर्य्यकरं महत् ॥ ६६ ॥

anyacchRNu maharSe tvaM prabhAvaM tapaso'dhunA ॥ pArvatyA jagadambAyAH parAzcaryyakaraM mahat ॥ 66 ॥

तदाश्रमगता ये च स्वभावेन विरोधिनः ॥ तेप्यासँस्तत्प्रभावेण विरोधरहि तास्तदा ॥६७॥

tadAzramagatA ye ca svabhAvena virodhinaH ॥ tepyAsa~statprabhAveNa virodharahi tAstadA ॥67॥

सिंहा गावश्च सततं रागादिदोषसंयुताः ॥ तन्महिम्ना च ते तत्र नाबाधंत परस्परम् ॥ ६८ ॥

siMhA gAvazca satataM rAgAdidoSasaMyutAH ॥ tanmahimnA ca te tatra nAbAdhaMta parasparam ॥ 68 ॥

अथान्ये च मुनिश्रेष्ठ मार्ज्जारा मूषकादयः ॥ निसर्गाद्वैरिणो यत्र विक्रियंते स्म न क्वचित् ॥६९॥

athAnye ca munizreSTha mArjjArA mUSakAdayaH ॥ nisargAdvairiNo yatra vikriyaMte sma na kvacit ॥69॥

वृक्षाश्च सफलास्तत्र तृणानि विविधानि च ॥ पुष्पाणि च विचित्राणि तत्रासन्मुनिसत्तम ॥ 2-3-22-७० ॥

vRkSAzca saphalAstatra tRNAni vividhAni ca ॥ puSpANi ca vicitrANi tatrAsanmunisattama ॥ 2-3-22-70 ॥

तद्वनं च तदा सर्वं कैलासेनोपमान्वितम् ॥ जातं च तपस्तस्यास्सिद्धिरूपमभूत्तदा ॥ ७१ ॥

tadvanaM ca tadA sarvaM kailAsenopamAnvitam ॥ jAtaM ca tapastasyAssiddhirUpamabhUttadA ॥ 71 ॥