॥ ब्रह्मोवाच ॥ ॥ अथ शैलपतिर्हृष्टः सत्पुष्पफलसंचयम् ॥ समादाय स्वतनयासहितोऽगाद्धरांतिकम् ॥ १॥

॥ brahmovAca ॥ ॥ atha zailapatirhRSTaH satpuSpaphalasaMcayam ॥ samAdAya svatanayAsahito'gAddharAMtikam ॥ 1॥

स गत्वा त्रिजगन्नाथं प्रणम्य ध्यानतत्परम्॥ अर्थयामास तनयां कालीं तस्मै हृदाद्भुताम् ॥२॥

sa gatvA trijagannAthaM praNamya dhyAnatatparam॥ arthayAmAsa tanayAM kAlIM tasmai hRdAdbhutAm ॥2॥

फलपुष्पादिकं सर्वं तत्तदग्रे निधाय सः ॥ अग्रे कृत्वा सुतां शम्भुमिदमाह च शैलराट् ॥३॥

phalapuSpAdikaM sarvaM tattadagre nidhAya saH ॥ agre kRtvA sutAM zambhumidamAha ca zailarAT ॥3॥

हिमगिरिरुवाच॥ भगवंस्तनया मे त्वां सेवितुं चन्द्रशेखरम् ॥ समुत्सुका समानीता त्वदाराधनकांक्षया ॥४॥

himagiriruvAca॥ bhagavaMstanayA me tvAM sevituM candrazekharam ॥ samutsukA samAnItA tvadArAdhanakAMkSayA ॥4॥

सखीभ्यां सह नित्यं त्वां सेवतामेव शंकरम् ॥ अनुजानीहि तां नाथ मयि ते यद्यनुग्रहः ॥५॥

sakhIbhyAM saha nityaM tvAM sevatAmeva zaMkaram ॥ anujAnIhi tAM nAtha mayi te yadyanugrahaH ॥5॥

ब्रह्मोवाच ॥ अथ तां शंकरोऽपश्यत्प्रथमारूढयौवनाम् ॥ फुल्लेन्दीवरपत्राभा पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ॥ ६ ॥

brahmovAca ॥ atha tAM zaMkaro'pazyatprathamArUDhayauvanAm ॥ phullendIvarapatrAbhA pUrNacandranibhAnanAm ॥ 6 ॥

समस्तलीलासंस्थानशुभवेषविजृम्भिकाम् ॥ कम्बुग्रीवां विशालाक्षीं चारुकर्णयुगोज्ज्वलाम् ॥७॥

samastalIlAsaMsthAnazubhaveSavijRmbhikAm ॥ kambugrIvAM vizAlAkSIM cArukarNayugojjvalAm ॥7॥

मृणालायतपर्य्यन्तबाहुयुग्ममनोहराम्॥ राजीवकुड्मलप्रख्यौ घनपीनौदृढौस्तनौ ॥ ८ ॥

mRNAlAyataparyyantabAhuyugmamanoharAm॥ rAjIvakuDmalaprakhyau ghanapInaudRDhaustanau ॥ 8 ॥

बिभ्रतीं क्षीणमध्यां च त्रिवलीमध्यराजिताम् ॥ स्थलपद्मप्रतीकाशपादयुग्मविराजिताम् ॥ ९ ॥

bibhratIM kSINamadhyAM ca trivalImadhyarAjitAm ॥ sthalapadmapratIkAzapAdayugmavirAjitAm ॥ 9 ॥

ध्यानपंजरनिर्बद्धमुनिमानसमप्यलम् ॥ दर्शनाद्भ्रंशने शक्तां योषिद्गणशिरोमणिम् ॥ 2-3-12-१० ॥

dhyAnapaMjaranirbaddhamunimAnasamapyalam ॥ darzanAdbhraMzane zaktAM yoSidgaNaziromaNim ॥ 2-3-12-10 ॥

दृष्ट्वा तां तादृशीं तात ध्यानिनां च मनोहराम् ॥ विग्रहे तन्त्रमन्त्राणां वर्द्धिनीं कामरूपिणीम् ॥ ११ ॥

dRSTvA tAM tAdRzIM tAta dhyAninAM ca manoharAm ॥ vigrahe tantramantrANAM varddhinIM kAmarUpiNIm ॥ 11 ॥

न्यमीलयदृशौ शीघ्रं दध्यौ स्वं रूपमुत्तमम् ॥ परतत्त्वं महायोगी त्रिगुणात्परमव्ययम् ॥ १२ ॥

nyamIlayadRzau zIghraM dadhyau svaM rUpamuttamam ॥ paratattvaM mahAyogI triguNAtparamavyayam ॥ 12 ॥

दृष्ट्वा तदानीं सकलेश्वरं विभुं तपोजुषाणं विनिमीलितेक्षणम्॥ कपर्दिनं चन्द्रकलाविभूषणं वेदान्तवेद्यं परमासने स्थितम् ॥ १३ ॥

dRSTvA tadAnIM sakalezvaraM vibhuM tapojuSANaM vinimIlitekSaNam॥ kapardinaM candrakalAvibhUSaNaM vedAntavedyaM paramAsane sthitam ॥ 13 ॥

ववन्द शीर्ष्णा च पुनर्हिमाचलः स संशयं प्रापददीनसत्त्वः ॥ उवाच वाक्यं जगदेकबन्धुं गिरीश्वरो वाक्यविदां वरिष्ठः ॥ १४ ॥

vavanda zIrSNA ca punarhimAcalaH sa saMzayaM prApadadInasattvaH ॥ uvAca vAkyaM jagadekabandhuM girIzvaro vAkyavidAM variSThaH ॥ 14 ॥

हिमाचल उवाच ॥ देवदेव महादेव करुणाकर शंकर ॥ पश्य मां शरणम्प्राप्तमुन्मील्य नयने विभो ॥ १५ ॥

himAcala uvAca ॥ devadeva mahAdeva karuNAkara zaMkara ॥ pazya mAM zaraNamprAptamunmIlya nayane vibho ॥ 15 ॥

शिव शर्व महेशान जगदानन्दकृत्प्रभो ॥ त्वां नतोऽहं महादेव सर्वापद्विनिवर्तकम् ॥ १६ ॥

ziva zarva mahezAna jagadAnandakRtprabho ॥ tvAM nato'haM mahAdeva sarvApadvinivartakam ॥ 16 ॥

न त्वां जानंति देवेश वेदाश्शास्त्राणि कृत्स्नशः॥ अतीतो महिमाध्वानं तव वाङ्मनसोः सदा ॥१७॥

na tvAM jAnaMti deveza vedAzzAstrANi kRtsnazaH॥ atIto mahimAdhvAnaM tava vAGmanasoH sadA ॥17॥

अतद्व्यावृत्तितस्त्वां वै चकितं चकितं सदा ॥ अभिधत्ते श्रुतिः सर्वा परेषां का कथा मता ॥१८॥

atadvyAvRttitastvAM vai cakitaM cakitaM sadA ॥ abhidhatte zrutiH sarvA pareSAM kA kathA matA ॥18॥

जानंति बहवो भक्तास्त्वत्कृपां प्राप्य भक्तितः ॥ शरणागत भक्तानां न कुत्रापि भ्रमादिकम् ॥१९॥

jAnaMti bahavo bhaktAstvatkRpAM prApya bhaktitaH ॥ zaraNAgata bhaktAnAM na kutrApi bhramAdikam ॥19॥

विज्ञप्तिं शृणु मत्प्रीत्या स्वदासस्य ममाधुना॥ तव देवाज्ञया तात दीनत्वाद्वर्णयामि हि ॥ 2-3-12-२० ॥

vijJaptiM zRNu matprItyA svadAsasya mamAdhunA॥ tava devAjJayA tAta dInatvAdvarNayAmi hi ॥ 2-3-12-20 ॥

सभाग्योहं महादेव प्रसादात्तव शंकर ॥ मत्वा स्वदासं मां नाथ कृपां कुरु नमोऽस्तु ते ॥ २१ ॥

sabhAgyohaM mahAdeva prasAdAttava zaMkara ॥ matvA svadAsaM mAM nAtha kRpAM kuru namo'stu te ॥ 21 ॥

प्रत्यहं चागमिष्यामि दर्शनार्थं तव प्रभो॥ अनया सुतया स्वामिन्निदेशं दातुमर्हसि ॥२२॥

pratyahaM cAgamiSyAmi darzanArthaM tava prabho॥ anayA sutayA svAminnidezaM dAtumarhasi ॥22॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तस्योन्मील्य नेत्रे महेश्वरः ॥ त्यक्तध्यानः परामृश्य देवदेवोऽब्रवीद्वचः ॥२३॥

brahmovAca ॥ ityAkarNya vacastasyonmIlya netre mahezvaraH ॥ tyaktadhyAnaH parAmRzya devadevo'bravIdvacaH ॥23॥

॥ महेश्वर उवाच ॥ आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल॥ कुमारीं सदने स्थाप्य नान्यथा मम दर्शनम् ॥ २४ ॥

॥ mahezvara uvAca ॥ AgaMtavyaM tvayA nityaM darzanArthaM mamAcala॥ kumArIM sadane sthApya nAnyathA mama darzanam ॥ 24 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ महेशवचनं श्रुत्वा शिवातातस्तथाविधम् ॥ अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकमधरः ॥ २५ ॥

॥ brahmovAca ॥ mahezavacanaM zrutvA zivAtAtastathAvidham ॥ acalaH pratyuvAcedaM girizaM natakamadharaH ॥ 25 ॥

हिमाचल उवाच ॥ कस्मान्मयानया सार्द्धं नागंतव्यं तदुच्यताम् ॥ सेवने किमयोग्येयं नाहं वेद्म्यत्र कारणम् ॥ २६ ॥

himAcala uvAca ॥ kasmAnmayAnayA sArddhaM nAgaMtavyaM taducyatAm ॥ sevane kimayogyeyaM nAhaM vedmyatra kAraNam ॥ 26 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ ततोऽब्रवीद्गिरिं शंभुः प्रहसन्वृषभध्वजः ॥ लोकाचारं विशेषेण दर्शयन्हि कुयोगिनाम् ॥ २७ ॥

brahmovAca ॥ tato'bravIdgiriM zaMbhuH prahasanvRSabhadhvajaH ॥ lokAcAraM vizeSeNa darzayanhi kuyoginAm ॥ 27 ॥

शंभुरुवाच ॥ इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चन्द्रानना शुभा ॥ नानेतव्या मत्समीपे वारयामि पुनः पुनः ॥ २८ ॥

zaMbhuruvAca ॥ iyaM kumArI suzroNI tanvI candrAnanA zubhA ॥ nAnetavyA matsamIpe vArayAmi punaH punaH ॥ 28 ॥

मायारूपा स्मृता नारी विद्वद्भिर्वेदपारगैः ॥ युवती तु विशेषेण विघ्नकर्त्री तपस्विनाम् ॥२९॥

mAyArUpA smRtA nArI vidvadbhirvedapAragaiH ॥ yuvatI tu vizeSeNa vighnakartrI tapasvinAm ॥29॥

अहं तपस्वी योगी च निर्लिप्तो मायया सदा ॥ प्रयोजनं न युक्त्या वै स्त्रिया किं मेस्ति भूधर ॥2-3-12-३० ॥

ahaM tapasvI yogI ca nirlipto mAyayA sadA ॥ prayojanaM na yuktyA vai striyA kiM mesti bhUdhara ॥2-3-12-30 ॥

एवं पुनर्न वक्तव्यं तपस्विवरसंश्रित ॥ वेदधर्मप्रवीणस्त्वं यतो ज्ञानिवरो बुधः ॥३१ ॥

evaM punarna vaktavyaM tapasvivarasaMzrita ॥ vedadharmapravINastvaM yato jJAnivaro budhaH ॥31 ॥

भवत्यचल तत्संगाद्विषयोत्पत्तिराशु वै ॥ विनश्यति च वैराग्यं ततो भ्रश्यति सत्तपः ॥३२॥

bhavatyacala tatsaMgAdviSayotpattirAzu vai ॥ vinazyati ca vairAgyaM tato bhrazyati sattapaH ॥32॥

अतस्तपस्विना शैल न कार्या स्त्रीषु संगतिः ॥ महाविषयमूलं सा ज्ञानवैराग्यनाशिनी॥३३॥

atastapasvinA zaila na kAryA strISu saMgatiH ॥ mahAviSayamUlaM sA jJAnavairAgyanAzinI॥33॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याद्युक्त्वा बहुतरं महायोगी महेश्वरः ॥ । विरराम गिरीशं तं महायोगिवरः प्रभुः ॥ ३४ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityAdyuktvA bahutaraM mahAyogI mahezvaraH ॥ । virarAma girIzaM taM mahAyogivaraH prabhuH ॥ 34 ॥

एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहं निष्ठुरं च ॥ कालीतातश्चकितोऽभूत्सुरर्षे तद्वत्किंचिद्व्याकुलश्चास तूष्णीम् ॥ ३५ ॥

etacchrutvA vacanaM tasya zaMbhornirAmayaM niHspRhaM niSThuraM ca ॥ kAlItAtazcakito'bhUtsurarSe tadvatkiMcidvyAkulazcAsa tUSNIm ॥ 35 ॥

तपस्विनोक्तं वचनं निशम्य तथा गिरीशं चकितं विचार्य्य ॥ अतः प्रणम्यैव शिवं भवानी जगाद वाक्यं विशदन्तदानीम् ॥३६॥

tapasvinoktaM vacanaM nizamya tathA girIzaM cakitaM vicAryya ॥ ataH praNamyaiva zivaM bhavAnI jagAda vAkyaM vizadantadAnIm ॥36॥