नारद उवाच ॥ विधे प्राज्ञ महाधीमन्वद मे वदतां वर ॥ ततः परं किमभवच्चरितं विष्णुसद्गुरो ॥ १ ॥

nArada uvAca ॥ vidhe prAjJa mahAdhImanvada me vadatAM vara ॥ tataH paraM kimabhavaccaritaM viSNusadguro ॥ 1 ॥

अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता मेना पूर्वगतिः शुभा ॥ विवाहश्च श्रुतस्सम्यक्परमं चरितं वद ॥२॥

adbhuteyaM kathA proktA menA pUrvagatiH zubhA ॥ vivAhazca zrutassamyakparamaM caritaM vada ॥2॥

मेनां विवाह्य स गिरिः कृतवान्किं ततः परम् ॥ पार्वती कथमुत्पन्ना तस्यां वै जगदम्बिका ॥३॥

menAM vivAhya sa giriH kRtavAnkiM tataH param ॥ pArvatI kathamutpannA tasyAM vai jagadambikA ॥3॥

तपस्सुदुस्सहं कृत्वा कथं प्राप पतिं हरम् ॥ एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराच्छांकरं यशः ॥ ४ ॥

tapassudussahaM kRtvA kathaM prApa patiM haram ॥ etatsarvaM samAcakSva vistarAcchAMkaraM yazaH ॥ 4 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ मुने त्वं शृणु सुप्रीत्या शांकरं सुयशः शुभम्॥ यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा शुद्ध्येत्सर्वान्कामानवाप्नुयात्॥५॥

॥ brahmovAca ॥ mune tvaM zRNu suprItyA zAMkaraM suyazaH zubham॥ yacchrutvA brahmahA zuddhyetsarvAnkAmAnavApnuyAt॥5॥

यदा मेनाविवाहन्तु कृत्वागच्छद्गिरिर्गृहम्॥ तदा समुत्सवो जातस्त्रिषु लोकेषु नारद॥६॥

yadA menAvivAhantu kRtvAgacchadgirirgRham॥ tadA samutsavo jAtastriSu lokeSu nArada॥6॥

हिमाचलोऽपि सुप्रीतश्चकार परमोत्सवम्॥ भूसुरान्बंधुवर्गांश्च परानानर्च सद्धिया ॥७॥

himAcalo'pi suprItazcakAra paramotsavam॥ bhUsurAnbaMdhuvargAMzca parAnAnarca saddhiyA ॥7॥

सर्वे द्विजाश्च सन्तुष्टा दत्त्वाशीर्वचनं वरम् ॥ ययुस्तस्मै स्वस्वधाम बंधुवर्गास्तथापरे ॥८॥

sarve dvijAzca santuSTA dattvAzIrvacanaM varam ॥ yayustasmai svasvadhAma baMdhuvargAstathApare ॥8॥

हिमाचलोऽपि सुप्रीतो मेनया सुखदे गृहे ॥ रेमेऽन्यत्र च सुस्थाने नन्दनादिवनेष्वपि ॥९॥

himAcalo'pi suprIto menayA sukhade gRhe ॥ reme'nyatra ca susthAne nandanAdivaneSvapi ॥9॥

तस्मिन्नवसरे देवा मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः ॥ मुनयश्च महात्मानः प्रजग्मुर्भूधरान्तिके ॥ 2-3-3-१० ॥

tasminnavasare devA mune viSNvAdayo'khilAH ॥ munayazca mahAtmAnaH prajagmurbhUdharAntike ॥ 2-3-3-10 ॥

दृष्ट्वा तानागतान्देवान्प्रणनाम मुदा गिरिः ॥ संमानं कृतवान्भक्त्या प्रशंसन्स्व विधिं महान् ॥ ११ ॥

dRSTvA tAnAgatAndevAnpraNanAma mudA giriH ॥ saMmAnaM kRtavAnbhaktyA prazaMsansva vidhiM mahAn ॥ 11 ॥

साञ्जलिर्नतशीर्षो हि स तुष्टाव सुभक्तितः ॥ रोमोद्गमो महानासीद्गिरेः प्रेमाश्रवोऽपतन् ॥ १२ ॥

sAJjalirnatazIrSo hi sa tuSTAva subhaktitaH ॥ romodgamo mahAnAsIdgireH premAzravo'patan ॥ 12 ॥

ततः प्रणम्य सुप्रीतो हिमशैलः प्रसन्नधीः ॥ उवाच प्रणतो भूत्वा मुने विष्ण्वादिकान्सुरान् ॥१३॥

tataH praNamya suprIto himazailaH prasannadhIH ॥ uvAca praNato bhUtvA mune viSNvAdikAnsurAn ॥13॥

हिमाचल उवाच ॥ अद्य मे सफलं जन्म सफलं सुमहत्तपः ॥ अद्य मे सफलं ज्ञानमद्य मे सफलाः क्रियाः ॥१४॥

himAcala uvAca ॥ adya me saphalaM janma saphalaM sumahattapaH ॥ adya me saphalaM jJAnamadya me saphalAH kriyAH ॥14॥

धन्योऽहमद्य संजातो धन्या मे सकला क्षितिः ॥ धन्यं कुलं तथा दारास्सर्वं धन्यं न संशयः ॥ १५ ॥

dhanyo'hamadya saMjAto dhanyA me sakalA kSitiH ॥ dhanyaM kulaM tathA dArAssarvaM dhanyaM na saMzayaH ॥ 15 ॥

यतः समागता यूयं मिलित्वा सर्व एकदा ॥ मां निदेशयत प्रीत्योचितं मत्त्वा स्वसेवकम् ॥ १६ ॥

yataH samAgatA yUyaM militvA sarva ekadA ॥ mAM nidezayata prItyocitaM mattvA svasevakam ॥ 16 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इति श्रुत्वा महीध्रस्य वचनं ते सुरास्तदा ॥ ऊचुर्हर्यादयः प्रीताः सिद्धिं मत्वा स्वकार्यतः ॥१७॥

॥ brahmovAca ॥ iti zrutvA mahIdhrasya vacanaM te surAstadA ॥ UcurharyAdayaH prItAH siddhiM matvA svakAryataH ॥17॥

देवा ऊचुः ॥ हिमाचल महाप्राज्ञ शृण्व स्मद्वचनं हितम् ॥ यदर्थमागतास्सर्वे तद्ब्रूमः प्रीतितो वयम् ॥१८॥

devA UcuH ॥ himAcala mahAprAjJa zRNva smadvacanaM hitam ॥ yadarthamAgatAssarve tadbrUmaH prItito vayam ॥18॥

या पुरा जगदम्बोमा दक्षकन्याऽभवद्गिरे ॥ रुद्रपत्नी हि सा भूत्वा चिक्रीडे सुचिरं भुवि ॥ १९ ॥

yA purA jagadambomA dakSakanyA'bhavadgire ॥ rudrapatnI hi sA bhUtvA cikrIDe suciraM bhuvi ॥ 19 ॥

पितृतोऽनादरं प्राप्य संस्मृत्य स्वपणं सती ॥ जगाम स्वपदं त्यक्त्वा तच्छरीरं तदाम्बिका॥2-3-3-२०॥

pitRto'nAdaraM prApya saMsmRtya svapaNaM satI ॥ jagAma svapadaM tyaktvA taccharIraM tadAmbikA॥2-3-3-20॥

सा कथा विदिता लोके तवापि हिमभूधर॥ एवं सति महालाभो भवेद्देवगणस्य हि॥२१॥

sA kathA viditA loke tavApi himabhUdhara॥ evaM sati mahAlAbho bhaveddevagaNasya hi॥21॥

सर्वस्य भवतश्चापि स्युस्सर्वे ते वशास्सुराः ॥२२॥

sarvasya bhavatazcApi syussarve te vazAssurAH ॥22॥

॥ब्रह्मोवाच॥ इत्याकर्ण्य वचस्तेषां हर्यादीनां गिरीश्वरः॥ तथास्त्विति प्रसन्नात्मा प्रोवाच न च सादरम्॥२३॥

॥brahmovAca॥ ityAkarNya vacasteSAM haryAdInAM girIzvaraH॥ tathAstviti prasannAtmA provAca na ca sAdaram॥23॥

अथ ते च समादिश्य तद्विधिम्परमादरात्॥ स्वयं जग्मुश्च शरणमुमायाश्शंकर स्त्रियः ॥२४॥

atha te ca samAdizya tadvidhimparamAdarAt॥ svayaM jagmuzca zaraNamumAyAzzaMkara striyaH ॥24॥

सुस्थले मनसा स्थित्वा सस्मरुर्जगदम्बिकाम् ॥ प्रणम्य बहुशस्तत्र तुष्टुवुः श्रद्धया सुराः ॥२५॥

susthale manasA sthitvA sasmarurjagadambikAm ॥ praNamya bahuzastatra tuSTuvuH zraddhayA surAH ॥25॥

देवा ऊचुः ॥ देव्युमे जगतामम्ब शिवलोकनिवासिनी ॥ सदाशिवप्रिये दुर्गे त्वां नमामो महेश्वरि ॥२६॥

devA UcuH ॥ devyume jagatAmamba zivalokanivAsinI ॥ sadAzivapriye durge tvAM namAmo mahezvari ॥26॥

श्रीशक्तिं पावनां शान्तां पुष्टिम्परमपावनीम्॥ वयन्नामामहे भक्त्या महदव्यक्तरूपिणीम् ॥२७॥

zrIzaktiM pAvanAM zAntAM puSTimparamapAvanIm॥ vayannAmAmahe bhaktyA mahadavyaktarUpiNIm ॥27॥

शिवां शिवकरां शुद्धां स्थूलां सूक्ष्मां परायणाम् ॥ अन्तर्विद्यासुविद्याभ्यां सुप्रीतां त्वां नमामहे ॥ २८ ॥

zivAM zivakarAM zuddhAM sthUlAM sUkSmAM parAyaNAm ॥ antarvidyAsuvidyAbhyAM suprItAM tvAM namAmahe ॥ 28 ॥

त्वं श्रद्धा त्वं धृतिस्त्वं श्रीस्त्वमेव सर्वगोचरा ॥ त्वन्दीधितिस्सूर्य्यगता स्वप्रपञ्चप्रकाशिनी ॥ २९ ॥

tvaM zraddhA tvaM dhRtistvaM zrIstvameva sarvagocarA ॥ tvandIdhitissUryyagatA svaprapaJcaprakAzinI ॥ 29 ॥

या च ब्रह्माण्डसंस्थाने जगज्जीवेषु या जगत् ॥ आप्याययति ब्रह्मादितृणान्तं तां नमामहे ॥2-3-3-३०॥

yA ca brahmANDasaMsthAne jagajjIveSu yA jagat ॥ ApyAyayati brahmAditRNAntaM tAM namAmahe ॥2-3-3-30॥

गायत्री त्वं वेदमाता त्वं सावित्री सरस्वती॥ त्वं वार्ता सर्वजगतां त्वं त्रयी धर्मरूपिणी ॥३१॥

gAyatrI tvaM vedamAtA tvaM sAvitrI sarasvatI॥ tvaM vArtA sarvajagatAM tvaM trayI dharmarUpiNI ॥31॥

निद्रा त्वं सर्वभूतेषु क्षुधा तृप्तिस्त्वमेव हि॥ तृष्णा कान्तिश्छविस्तुष्टिस्सर्वानन्दकरी सदा ॥३२॥

nidrA tvaM sarvabhUteSu kSudhA tRptistvameva hi॥ tRSNA kAntizchavistuSTissarvAnandakarI sadA ॥32॥

त्वं लक्ष्मीः पुण्यकर्तॄणां त्वं ज्येष्ठा पापिनां सदा ॥ त्वं शान्तिः सर्वजगतां त्वं धात्री प्राणपोषिणी ।३३॥

tvaM lakSmIH puNyakartRRNAM tvaM jyeSThA pApinAM sadA ॥ tvaM zAntiH sarvajagatAM tvaM dhAtrI prANapoSiNI ।33॥

त्वन्तस्वरूपा भूतानां पञ्चानामपि सारकृत् ॥ त्वं हि नीतिभृतां नीतिर्व्यवसायस्वरूपिणी ॥३४॥

tvantasvarUpA bhUtAnAM paJcAnAmapi sArakRt ॥ tvaM hi nItibhRtAM nItirvyavasAyasvarUpiNI ॥34॥

गीतिस्त्वं सामवेदस्य ग्रन्थिस्त्वं यजुषां हुतिः ॥ ऋग्वेदस्य तथा मात्राथर्वणस्य परा गतिः ॥ ३५ ॥

gItistvaM sAmavedasya granthistvaM yajuSAM hutiH ॥ Rgvedasya tathA mAtrAtharvaNasya parA gatiH ॥ 35 ॥

समस्तगीर्वाणगणस्य शक्तिस्तमोमयी धातृगुणैकदृश्या ॥ रजः प्रपंचात्तु भवैकरूपा या न श्रुता भव्यकरी स्तुतेह ॥ ३६ ॥

samastagIrvANagaNasya zaktistamomayI dhAtRguNaikadRzyA ॥ rajaH prapaMcAttu bhavaikarUpA yA na zrutA bhavyakarI stuteha ॥ 36 ॥

संसारसागरकरालभवाङ्गदुःखनिस्तारकारितरणिश्च निवीतहीना ॥ अष्टाङ्गयोगपरिपालनकेलिदक्षां विन्ध्यागवासनिरतां प्रणमाम तां वै ॥ ३७ ॥

saMsArasAgarakarAlabhavAGgaduHkhanistArakAritaraNizca nivItahInA ॥ aSTAGgayogaparipAlanakelidakSAM vindhyAgavAsaniratAM praNamAma tAM vai ॥ 37 ॥

नासाक्षि वक्त्रभुजवक्षसि मानसे च धृत्या सुखानि वितनोषि सदैव जन्तोः ॥ निद्रेति याति सुभगा जगती भवा नः सा नः प्रसीदंतु भवस्थितिपालनाय ॥ ३८ ॥

nAsAkSi vaktrabhujavakSasi mAnase ca dhRtyA sukhAni vitanoSi sadaiva jantoH ॥ nidreti yAti subhagA jagatI bhavA naH sA naH prasIdaMtu bhavasthitipAlanAya ॥ 38 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति स्तुत्वा महेशानीं जगदम्बामुमां सतीम् ॥ सुप्रेयमनसः सर्वे तस्थुस्ते दर्शनेप्सवः ॥ ३९ ॥

brahmovAca ॥ iti stutvA mahezAnIM jagadambAmumAM satIm ॥ supreyamanasaH sarve tasthuste darzanepsavaH ॥ 39 ॥