ब्रह्मोवाच ॥ इन्द्रोऽपि प्रहसन् विष्णुमात्मवादरतं तदा ॥ वज्रपाणिस्सुरैस्सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा ॥ १ ॥

brahmovAca ॥ indro'pi prahasan viSNumAtmavAdarataM tadA ॥ vajrapANissuraissArddhaM yoddhukAmo'bhavattadA ॥ 1 ॥

तदेन्द्रो गजमारूढो बस्तारूढोऽनलस्तथा ॥ यमो महिषमारूढो निर्ऋतिः प्रेतमेव च ॥ २ ॥

tadendro gajamArUDho bastArUDho'nalastathA ॥ yamo mahiSamArUDho nirRtiH pretameva ca ॥ 2 ॥

पाशी च मकरारूढो मृगारूढो स्सदागतिः ॥ कुबेरः पुष्पकारूढस्संनद्धोभूदतंद्रितः ॥ ३ ॥

pAzI ca makarArUDho mRgArUDho ssadAgatiH ॥ kuberaH puSpakArUDhassaMnaddhobhUdataMdritaH ॥ 3 ॥

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः ॥ आरुह्य वाहनान्येव स्वानि स्वानि प्रतापिनः ॥४॥

tathAnye surasaMghAzca yakSacAraNaguhyakAH ॥ Aruhya vAhanAnyeva svAni svAni pratApinaH ॥4॥

तेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखस्तथा ॥ तदंतिकं समागत्य सकलत्रोऽभ्यभाषत ॥ ५ ॥

teSAmudyogamAlokya dakSazcAsRGmukhastathA ॥ tadaMtikaM samAgatya sakalatro'bhyabhASata ॥ 5 ॥

दक्षउवाच ॥ युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् ॥ सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणास्स्युर्महाप्रभाः ॥ ६ ॥

dakSauvAca ॥ yuSmadbalenaiva mayA yajJaH prAraMbhito mahAn ॥ satkarmasiddhaye yUyaM pramANAssyurmahAprabhAH ॥ 6 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ तच्छ्रुत्वा दक्षवचनं सर्वे देवास्सवासवाः ॥ निर्ययुस्त्वरितं तत्र युद्धं कर्तुं समुद्यताः॥७॥

brahmovAca ॥ tacchrutvA dakSavacanaM sarve devAssavAsavAH ॥ niryayustvaritaM tatra yuddhaM kartuM samudyatAH॥7॥

अथ देवगणाः सर्वे युयुधुस्ते बलान्विताः॥ शक्रादयो लोकपाला मोहिताः शिवमायया॥८॥

atha devagaNAH sarve yuyudhuste balAnvitAH॥ zakrAdayo lokapAlA mohitAH zivamAyayA॥8॥

देवानां च गणानां च तदासीत्समरो महान् ॥ तीक्ष्णतोमरनाराचैर्युयुधुस्ते परस्परम् ॥९॥

devAnAM ca gaNAnAM ca tadAsItsamaro mahAn ॥ tIkSNatomaranArAcairyuyudhuste parasparam ॥9॥

नेदुश्शंखाश्च भेर्य्यश्च तस्मिन् रणमहोत्सवे ॥ महादुंदुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः ॥2-2-36-१०॥

neduzzaMkhAzca bheryyazca tasmin raNamahotsave ॥ mahAduMdubhayo neduH paTahA DiMDimAdayaH ॥2-2-36-10॥

तेन शब्देन महता श्लाघ्मानास्तदा सुराः ॥ लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान् ॥ ११ ॥

tena zabdena mahatA zlAghmAnAstadA surAH ॥ lokapAlaizca sahitA jaghnustAJchivakiMkarAn ॥ 11 ॥

इन्द्राद्यैर्लोकपालैश्च गणाश्शंभो पराङ्मुखाः ॥ कृत्ताश्च मुनिशार्दूल भृगोर्मंत्रबलेन च ॥१२॥

indrAdyairlokapAlaizca gaNAzzaMbho parAGmukhAH ॥ kRttAzca munizArdUla bhRgormaMtrabalena ca ॥12॥

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्वना तदा ॥ यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च ॥ १३ ॥

uccATanaM kRtaM teSAM bhRguNA yajvanA tadA ॥ yajanArthaM ca devAnAM tuSTyarthaM dIkSitasya ca ॥ 13 ॥

पराजितान्स्वकान्दृष्ट्वा वीरभद्रो रुषान्वितः ॥ भूतप्रेतपिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः ॥ १४ ॥

parAjitAnsvakAndRSTvA vIrabhadro ruSAnvitaH ॥ bhUtapretapizAcAMzca kRtvA tAneva pRSThataH ॥ 14 ॥

वृषभस्थान् पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः ॥ महात्रिशूलमादाय पातयामास निर्जरान् ॥१५॥

vRSabhasthAn puraskRtya svayaM caiva mahAbalaH ॥ mahAtrizUlamAdAya pAtayAmAsa nirjarAn ॥15॥

देवान्यक्षान् साध्यगणान् गुह्यकान् चारणानपि ॥ शूलघातैश्च सर्वे गणा वेगात् प्रजघ्निरे॥१६॥

devAnyakSAn sAdhyagaNAn guhyakAn cAraNAnapi ॥ zUlaghAtaizca sarve gaNA vegAt prajaghnire॥16॥

केचिद्द्विधा कृताः खड्गैर्मुद्गरैश्च विपोथिताः॥ अन्यैश्शस्त्रैरपि सुरा गणैर्भिन्नास्तदाऽभवन्॥१७॥

keciddvidhA kRtAH khaDgairmudgaraizca vipothitAH॥ anyaizzastrairapi surA gaNairbhinnAstadA'bhavan॥17॥

एवं पराजितास्सर्वे पलायनपरायणाः॥ परस्परं परित्यज्य गता देवास्त्रिविष्टपम्॥१८॥

evaM parAjitAssarve palAyanaparAyaNAH॥ parasparaM parityajya gatA devAstriviSTapam॥18॥

केवलं लोकपालास्ते शक्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः ॥ संग्रामे दारुणे तस्मिन् धृत्वा धैर्यं महाबलाः ॥ १९ ॥

kevalaM lokapAlAste zakrAdyAstasthurutsukAH ॥ saMgrAme dAruNe tasmin dhRtvA dhairyaM mahAbalAH ॥ 19 ॥

सर्वे मिलित्वा शक्राद्या देवास्तत्र रणाजिरे ॥ बृहस्पतिं च पप्रच्छुर्विनयावनतास्तदा ॥ 2-2-36-२० ॥

sarve militvA zakrAdyA devAstatra raNAjire ॥ bRhaspatiM ca papracchurvinayAvanatAstadA ॥ 2-2-36-20 ॥

लोकपाला ऊचुः ॥ गुरो बृहस्पते तात महाप्राज्ञ दयानिधे ॥ शीघ्रं वद पृच्छतो नः कुतोऽ स्माकं जयो भवेत् ॥२१॥

lokapAlA UcuH ॥ guro bRhaspate tAta mahAprAjJa dayAnidhe ॥ zIghraM vada pRcchato naH kuto' smAkaM jayo bhavet ॥21॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तेषां स्मृत्वा शंभुं प्रयत्नवान् ॥ बृहस्पतिरुवाचेदं महेन्द्रं ज्ञानदुर्बलम् ॥ २२ ॥

brahmovAca ॥ ityAkarNya vacasteSAM smRtvA zaMbhuM prayatnavAn ॥ bRhaspatiruvAcedaM mahendraM jJAnadurbalam ॥ 22 ॥

बृहस्पतिरुवाच ॥ यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सर्वं जातमद्य वै ॥ तदेव विवृणोमीन्द्र सावधानतया शृणु ॥ २३ ॥

bRhaspatiruvAca ॥ yaduktaM viSNunA pUrvaM tatsarvaM jAtamadya vai ॥ tadeva vivRNomIndra sAvadhAnatayA zRNu ॥ 23 ॥

अस्ति यक्षेश्वरः कश्चित् फलदः सर्वकर्मणाम् ॥ कर्तारं भजते सोपि न स्वकर्त्तुः प्रभुर्हि सः ॥ २४ ॥

asti yakSezvaraH kazcit phaladaH sarvakarmaNAm ॥ kartAraM bhajate sopi na svakarttuH prabhurhi saH ॥ 24 ॥

अमंत्रौषधयस्सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः ॥ न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा ॥ २५ ॥

amaMtrauSadhayassarve nAbhicArA na laukikAH ॥ na karmANi na vedAzca na mImAMsAdvayaM tathA ॥ 25 ॥

अन्यान्यपि च शास्त्राणि नानावेदयुतानि च ॥ ज्ञातुं नेशं संभवंति वदंत्येवं पुरातनाः ॥ २६ ॥

anyAnyapi ca zAstrANi nAnAvedayutAni ca ॥ jJAtuM nezaM saMbhavaMti vadaMtyevaM purAtanAH ॥ 26 ॥

न स्वज्ञेयो महेशानस्सर्ववेदायुतेन सः ॥ भक्तेरनन्यशरणैर्नान्यथेति महाश्रुतिः ॥ २७ ॥

na svajJeyo mahezAnassarvavedAyutena saH ॥ bhakterananyazaraNairnAnyatheti mahAzrutiH ॥ 27 ॥

शांत्या च परया दृष्ट्या सर्वथा निर्विकारया ॥ तदनुग्रहतो नूनं ज्ञातव्यो हि सदाशिवः ॥२८॥

zAMtyA ca parayA dRSTyA sarvathA nirvikArayA ॥ tadanugrahato nUnaM jJAtavyo hi sadAzivaH ॥28॥

परं तु संवदिष्यामि कार्याकार्य विवक्षितौ ॥ सिध्यंशं च सुरेशान तं शृणु त्वं हिताय वै ॥ २९ ॥

paraM tu saMvadiSyAmi kAryAkArya vivakSitau ॥ sidhyaMzaM ca surezAna taM zRNu tvaM hitAya vai ॥ 29 ॥

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सदाद्य वै ॥ आगतो दक्ष यज्ञं हि किं करिष्यसि विक्रमम् ॥ 2-2-36-३० ॥

tvamiMdra bAlizo bhUtvA lokapAlaiH sadAdya vai ॥ Agato dakSa yajJaM hi kiM kariSyasi vikramam ॥ 2-2-36-30 ॥

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमकोपनाः ॥ आगता यज्ञविघ्नार्थं तं करिष्यंत्यसंशयम ॥ ३१ ॥

ete rudrasahAyAzca gaNAH paramakopanAH ॥ AgatA yajJavighnArthaM taM kariSyaMtyasaMzayama ॥ 31 ॥

सर्वथा न ह्युपायोत्र केषांचिदपि तत्त्वतः ॥ यज्ञविघ्नविनाशार्थ सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम् ॥३२॥

sarvathA na hyupAyotra keSAMcidapi tattvataH ॥ yajJavighnavinAzArtha satyaM satyaM bravImyaham ॥32॥

ब्रह्मोवाच ॥ एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा ते हि दिवौकसः ॥ चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपालास्सवासवाः ॥ ३३ ॥

brahmovAca ॥ evaM bRhaspatervAkyaM zrutvA te hi divaukasaH ॥ ciMtAmApedire sarve lokapAlAssavAsavAH ॥ 33 ॥

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमकोपनाः ॥ आगता यज्ञविघ्नार्थं तं करिष्यंत्यसंशयम ॥ ३१ ॥

ete rudrasahAyAzca gaNAH paramakopanAH ॥ AgatA yajJavighnArthaM taM kariSyaMtyasaMzayama ॥ 31 ॥

वीरभद्र उवाच ॥ सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः ॥। अवदानं प्रयच्छामि आगच्छत ममांतिकम् ॥३५॥

vIrabhadra uvAca ॥ sarve yUyaM bAlizatvAdavadAnArthamAgatAH ॥। avadAnaM prayacchAmi Agacchata mamAMtikam ॥35॥

हे शक्र हे शुचे भानो हे शशिन् हे धनाधिप॥ हे पाशपाणे हे वायो निर्ऋते यम शेष हे ॥ ३६ ॥

he zakra he zuce bhAno he zazin he dhanAdhipa॥ he pAzapANe he vAyo nirRte yama zeSa he ॥ 36 ॥

हे सुरासुरसंघाहीहैत यूयं हे विचक्षणाः ॥ अवदानानि दास्यामि आतृप्त्याद्यासतां वराः ॥ ३७ ॥

he surAsurasaMghAhIhaita yUyaM he vicakSaNAH ॥ avadAnAni dAsyAmi AtRptyAdyAsatAM varAH ॥ 37 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ एवमुक्त्वा सितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः ॥ निखिलांस्तान् सुरान् सद्यो वीरभद्रो गणाग्रणीः ॥ तैर्बाणैर्निहतास्सर्वे वासवाद्याः सुरेश्वराः ॥ ३८ ॥

॥ brahmovAca ॥ evamuktvA sitairbANairjaghAnAtha ruSAnvitaH ॥ nikhilAMstAn surAn sadyo vIrabhadro gaNAgraNIH ॥ tairbANairnihatAssarve vAsavAdyAH surezvarAH ॥ 38 ॥

पलायनपरा भूत्वा जग्मुस्ते च दिशो दश ॥ गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च ॥ यज्ञवाटोपकंठं हि वीरभद्रोगमद्गणैः ॥ ३९ ॥

palAyanaparA bhUtvA jagmuste ca dizo daza ॥ gateSu lokapAleSu vidruteSu sureSu ca ॥ yajJavATopakaMThaM hi vIrabhadrogamadgaNaiH ॥ 39 ॥

तदा ते ऋषयस्सर्वे सुभीता हि रमेश्वरम् ॥ विज्ञप्तुकामास्सहसा शीघ्रमूचुर्नता भृशम् ॥ 2-2-36-४० ॥

tadA te RSayassarve subhItA hi ramezvaram ॥ vijJaptukAmAssahasA zIghramUcurnatA bhRzam ॥ 2-2-36-40 ॥

ऋषय ऊचुः ॥ देवदेव रमानाथ सर्वेश्वर महाप्रभो ॥ रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः ॥ ४१ ॥

RSaya UcuH ॥ devadeva ramAnAtha sarvezvara mahAprabho ॥ rakSa yajJaM hi dakSasya yajJosi tvaM na saMzayaH ॥ 41 ॥

यज्ञकर्मा यज्ञरूपो यज्ञांगो यज्ञरक्षकः ॥ रक्ष यज्ञमतो रक्ष त्वत्तोन्यो न हि रक्षकः ॥ ४२ ॥

yajJakarmA yajJarUpo yajJAMgo yajJarakSakaH ॥ rakSa yajJamato rakSa tvattonyo na hi rakSakaH ॥ 42 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्याकर्ण्य वचस्तेषामृषीणां वचनं हरिः ॥ योद्धुकामो भयाद्विष्णुर्वीरभद्रेण तेन वै ॥ ४३ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityAkarNya vacasteSAmRSINAM vacanaM hariH ॥ yoddhukAmo bhayAdviSNurvIrabhadreNa tena vai ॥ 43 ॥

चतुर्भुजस्सुसनद्धो चक्रायुधधरः करैः ॥ महाबलोमरगणैर्यज्ञवाटात्स निर्ययौ ॥४४॥

caturbhujassusanaddho cakrAyudhadharaH karaiH ॥ mahAbalomaragaNairyajJavATAtsa niryayau ॥44॥

वीरभद्रः शूलपाणिर्नानागणसमन्वितः ॥ ददर्श विष्णुं संनद्धं योद्धुकामं महाप्रभुम्॥॥ ४५ ॥

vIrabhadraH zUlapANirnAnAgaNasamanvitaH ॥ dadarza viSNuM saMnaddhaM yoddhukAmaM mahAprabhum॥॥ 45 ॥

तं दृष्ट्वा वीरभद्रोभूद्भ्रुकुटीकुटिलाननः ॥ कृतांत इव पापिष्ठं मृगेन्द्र इव वारणम् ॥४६॥

taM dRSTvA vIrabhadrobhUdbhrukuTIkuTilAnanaH ॥ kRtAMta iva pApiSThaM mRgendra iva vAraNam ॥46॥

तथाविधं हरिं दृष्ट्वा वीरभद्रो रिमर्दनः ॥ अवदत्त्वरितः क्रुद्धो गणैर्वीरैस्समावृतः ॥ ४७ ॥

tathAvidhaM hariM dRSTvA vIrabhadro rimardanaH ॥ avadattvaritaH kruddho gaNairvIraissamAvRtaH ॥ 47 ॥

वीरभद्र उवाच ॥ रेरे हरे महादेव शपथोल्लंघनं त्वया ॥ कथमद्य कृतं चित्ते गर्वः किमभवत्तव ॥ ४८ ॥

vIrabhadra uvAca ॥ rere hare mahAdeva zapathollaMghanaM tvayA ॥ kathamadya kRtaM citte garvaH kimabhavattava ॥ 48 ॥

तव श्रीरुद्रशपथोल्लंघने शक्तिरस्ति किम् ॥ को वा त्वमसिको वा ते रक्ष कोस्ति जगत्त्रये। ॥ ४९ ॥

tava zrIrudrazapathollaMghane zaktirasti kim ॥ ko vA tvamasiko vA te rakSa kosti jagattraye। ॥ 49 ॥

अत्र त्वमागतः कस्माद्वयं तन्नैव विद्महे ॥ दक्षस्य यज्ञपातात्त्वं कथं जातोसि तद्वद ॥ 2-2-36-५० ॥

atra tvamAgataH kasmAdvayaM tannaiva vidmahe ॥ dakSasya yajJapAtAttvaM kathaM jAtosi tadvada ॥ 2-2-36-50 ॥

दाक्षायण्याकृतं यच्च तन्न दृष्टं किमु त्वया ॥ प्रोक्तं यच्च दधीचेन श्रुतं तन्न किमु त्वया ॥५१॥

dAkSAyaNyAkRtaM yacca tanna dRSTaM kimu tvayA ॥ proktaM yacca dadhIcena zrutaM tanna kimu tvayA ॥51॥

त्वञ्चापि दक्षयज्ञेस्मिन्नवदानार्थमागतः ॥ अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभुज ॥ ५२ ॥

tvaJcApi dakSayajJesminnavadAnArthamAgataH ॥ avadAnaM prayacchAmi tava cApi mahAbhuja ॥ 52 ॥

वक्षो विदारयिष्यामि त्रिशूलेन हरे तव ॥ कस्तवास्ति समायातो रक्षकोद्य ममांतिकम् ॥ ५३ ॥

vakSo vidArayiSyAmi trizUlena hare tava ॥ kastavAsti samAyAto rakSakodya mamAMtikam ॥ 53 ॥

पातयिष्यामि भूपृष्ठे ज्वालयिष्यामि वह्निना ॥ दग्धं भवंतमधुना पेषयिष्यामि सत्वरम् ॥५४॥

pAtayiSyAmi bhUpRSThe jvAlayiSyAmi vahninA ॥ dagdhaM bhavaMtamadhunA peSayiSyAmi satvaram ॥54॥

रेरे हरे दुराचार महेश विमुखाधम ॥ श्रीमहारुद्रमाहात्म्यं किन्न जानासि पावनम् ॥ ५५ ॥

rere hare durAcAra maheza vimukhAdhama ॥ zrImahArudramAhAtmyaM kinna jAnAsi pAvanam ॥ 55 ॥

तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोग्रतः स्थितः ॥ नेष्यामि पुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना ॥५६॥

tathApi tvaM mahAbAho yoddhukAmogrataH sthitaH ॥ neSyAmi punarAvRttiM yadi tiSThestvamAtmanA ॥56॥

ब्रह्मोवाच ॥ ॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य बुद्धिमान् ॥ उवाच विहसन् प्रीत्या विष्णुस्त्र सुरेश्वरः ॥५७॥

brahmovAca ॥ ॥ tasya tadvacanaM zrutvA vIrabhadrasya buddhimAn ॥ uvAca vihasan prItyA viSNustra surezvaraH ॥57॥

विष्णुरुवाच ॥ शृणु त्वं वीरभद्राद्य प्रवक्ष्यामि त्वदग्रतः ॥ न रुद्रविमुखं मां त्वं वद शंकरसेवकम् ॥५८॥

viSNuruvAca ॥ zRNu tvaM vIrabhadrAdya pravakSyAmi tvadagrataH ॥ na rudravimukhaM mAM tvaM vada zaMkarasevakam ॥58॥

अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः ॥ दक्षेणाविदितार्थेन कर्मनिष्ठेन मौढ्यतः ॥ ५९ ॥

anena prArthitaH pUrvaM yajJArthaM ca punaH punaH ॥ dakSeNAviditArthena karmaniSThena mauDhyataH ॥ 59 ॥

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोपि महेश्वरः ॥ दक्षो भक्तो हि मे तात तस्मादत्रागतो मखे ॥ 2-2-36-६० ॥

ahaM bhaktaparAdhInastathA sopi mahezvaraH ॥ dakSo bhakto hi me tAta tasmAdatrAgato makhe ॥ 2-2-36-60 ॥

शृणु प्रतिज्ञां मे वीर रुद्रकोपसमुद्भव ॥ रुद्रतेजस्स्वरूपो हि सुप्रतापालयंप्रभो ॥ ६१ ॥

zRNu pratijJAM me vIra rudrakopasamudbhava ॥ rudratejassvarUpo hi supratApAlayaMprabho ॥ 61 ॥

अहं निवारयामि त्वां त्वं च मां विनिवारय ॥ तद्भविष्यति यद्भावि करिष्येऽहं पराक्रमम् ॥ ६२ ॥

ahaM nivArayAmi tvAM tvaM ca mAM vinivAraya ॥ tadbhaviSyati yadbhAvi kariSye'haM parAkramam ॥ 62 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्तवति गोविन्दे प्रहस्य स महाभुजः ॥ अवदत्सुप्रसन्नोस्मि त्वां ज्ञात्वास्मत्प्रभोः प्रियम् ॥ ६३ ॥

॥ brahmovAca ॥ ityuktavati govinde prahasya sa mahAbhujaH ॥ avadatsuprasannosmi tvAM jJAtvAsmatprabhoH priyam ॥ 63 ॥

ततो विहस्य सुप्रीतो वीरभद्रो गणाग्रणीः ॥ प्रश्रयावनतोवादीद्विष्णुं देवं हि तत्त्वतः ॥ ६४ ॥

tato vihasya suprIto vIrabhadro gaNAgraNIH ॥ prazrayAvanatovAdIdviSNuM devaM hi tattvataH ॥ 64 ॥

॥ वीरभद्र उवाच ॥ तव भावपरीक्षार्थमित्युक्तं मे महाप्रभो ॥ इदानीं तत्त्वतो वच्मि शृणु त्वं सावधानतः ॥ ६५ ॥

॥ vIrabhadra uvAca ॥ tava bhAvaparIkSArthamityuktaM me mahAprabho ॥ idAnIM tattvato vacmi zRNu tvaM sAvadhAnataH ॥ 65 ॥

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः ॥ इति वेदा वर्णयंति शिवशासनतो हरे ॥ ६६ ॥

yathA zivastathA tvaM hi yathA tvaM ca tathA zivaH ॥ iti vedA varNayaMti zivazAsanato hare ॥ 66 ॥

शिवाज्ञया वयं सर्वे सेवकाः शंकरस्य वै ॥ तथापि च रमानाथ प्रवादोचितमादरात् ॥ ६७ ॥

zivAjJayA vayaM sarve sevakAH zaMkarasya vai ॥ tathApi ca ramAnAtha pravAdocitamAdarAt ॥ 67 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वीरभद्रस्य सोऽच्युतः ॥ प्रहस्य चेदं प्रोवाच वीरभद्रमिदं वचः ॥ ६८ ॥

॥ brahmovAca ॥ tacchrutvA vacanaM tasya vIrabhadrasya so'cyutaH ॥ prahasya cedaM provAca vIrabhadramidaM vacaH ॥ 68 ॥

॥ विष्णुरुवाच ॥ युद्धं कुरु महावीर मया सार्द्धमशंकितः ॥ तवास्त्रैः पूर्यमाणोहं गमिष्यामि स्वमाश्रमम् ॥ ६९ ॥

॥ viSNuruvAca ॥ yuddhaM kuru mahAvIra mayA sArddhamazaMkitaH ॥ tavAstraiH pUryamANohaM gamiSyAmi svamAzramam ॥ 69 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा हि विरम्यासौ सन्नद्धोभूद्रणाय च ॥ स्वगणैर्वीरभद्रोपि सन्नद्धोथ महाबलः ॥ 2-2-36-७० ॥

॥ brahmovAca ॥ ityuktvA hi viramyAsau sannaddhobhUdraNAya ca ॥ svagaNairvIrabhadropi sannaddhotha mahAbalaH ॥ 2-2-36-70 ॥