राम उवाच ॥ एकदा हि पुरा देवि शंभुः परमसूतिकृत् ॥ विश्वकर्माणमाहूय स्वलोके परतः परे ॥१॥

rAma uvAca ॥ ekadA hi purA devi zaMbhuH paramasUtikRt ॥ vizvakarmANamAhUya svaloke parataH pare ॥1॥

स्वधेनुशालायां रम्यं कारयामास तेन च ॥ भवनं विस्तृतं सम्यक् तत्र सिंहासनं वरम् ॥ २ ॥

svadhenuzAlAyAM ramyaM kArayAmAsa tena ca ॥ bhavanaM vistRtaM samyak tatra siMhAsanaM varam ॥ 2 ॥

तत्रच्छत्रं महादिव्यं सर्वदाद्भुत मुत्तमम् ॥ कारयामास विघ्नार्थं शंकरो विश्वकर्मणा ॥ ३ ॥

tatracchatraM mahAdivyaM sarvadAdbhuta muttamam ॥ kArayAmAsa vighnArthaM zaMkaro vizvakarmaNA ॥ 3 ॥

शक्रादीनां जुहावाशु समस्तान्देवतागणान् ॥ सिद्धगंधर्वनागानुपदे शांश्च कृत्स्नशः ॥४॥

zakrAdInAM juhAvAzu samastAndevatAgaNAn ॥ siddhagaMdharvanAgAnupade zAMzca kRtsnazaH ॥4॥

देवान् सर्वानागमांश्च विधिं पुत्रैर्मुनीनपि ॥ देवीः सर्वा अप्सरोभिर्नानावस्तुसमन्विताः ॥ ५ ॥

devAn sarvAnAgamAMzca vidhiM putrairmunInapi ॥ devIH sarvA apsarobhirnAnAvastusamanvitAH ॥ 5 ॥

देवानां च तथर्षीणां सिद्धानां फणिनामपि॥ आनयन्मंगलकराः कन्याः षोडशषोडश॥६॥

devAnAM ca tatharSINAM siddhAnAM phaNinAmapi॥ AnayanmaMgalakarAH kanyAH SoDazaSoDaza॥6॥

वीणामृदंगप्रमुखवाद्यान्नानाविधान्मुने॥ उत्सवं कारयामास वादयित्वा सुगायनैः ॥७॥

vINAmRdaMgapramukhavAdyAnnAnAvidhAnmune॥ utsavaM kArayAmAsa vAdayitvA sugAyanaiH ॥7॥

राजाभिषेकयोग्यानि द्रव्याणि सकलौषधैः प्रत्यक्षतीर्थपाथोभिः पंचकुभांश्च पूरितान् ॥८॥

rAjAbhiSekayogyAni dravyANi sakalauSadhaiH pratyakSatIrthapAthobhiH paMcakubhAMzca pUritAn ॥8॥

तथान्यास्संविधा दिव्या आनयत्स्वगणैस्तदा ॥ ब्रह्मघोषं महारावं कारयामास शंकरः ॥९॥

tathAnyAssaMvidhA divyA AnayatsvagaNaistadA ॥ brahmaghoSaM mahArAvaM kArayAmAsa zaMkaraH ॥9॥

अथो हरिं समाहूय वैकुंठात्प्रीतमानसः॥ तद्भक्त्या पूर्णया देवि मोदतिस्म महेश्वरः ॥ 2-2-25-१० ॥

atho hariM samAhUya vaikuMThAtprItamAnasaH॥ tadbhaktyA pUrNayA devi modatisma mahezvaraH ॥ 2-2-25-10 ॥

सुमुहूर्ते महादेवस्तत्र सिंहासने वरे ॥ उपवेश्य हरिं प्रीत्या भूषयामास सर्वशः ॥११॥

sumuhUrte mahAdevastatra siMhAsane vare ॥ upavezya hariM prItyA bhUSayAmAsa sarvazaH ॥11॥

आबद्धरम्यमुकुटं कृतकौतुकमंगलम् ॥ अभ्यषिंचन्महेशस्तु स्वयं ब्रह्मांडमंडपे ॥ १२ ॥

AbaddharamyamukuTaM kRtakautukamaMgalam ॥ abhyaSiMcanmahezastu svayaM brahmAMDamaMDape ॥ 12 ॥

दत्तवान्निखिलैश्वर्यं यन्नैजं नान्यगामि यत् ॥ ततस्तुष्टाव तं शंभुस्स्वतंत्रो भक्तवत्सलः ॥ १३ ॥

dattavAnnikhilaizvaryaM yannaijaM nAnyagAmi yat ॥ tatastuSTAva taM zaMbhussvataMtro bhaktavatsalaH ॥ 13 ॥

ब्रह्माणं लोककर्तारमवोचद्वचनं त्विदम् ॥ व्यापयन्स्वं वराधीनं स्वतंत्रं भक्तवत्सलः ॥ १४॥

brahmANaM lokakartAramavocadvacanaM tvidam ॥ vyApayansvaM varAdhInaM svataMtraM bhaktavatsalaH ॥ 14॥

महेश उवाच ॥ अतः प्रभृति लोकेश मन्निदेशादयं हरिः ॥ मम वंद्य स्वयं विष्णुर्जातस्सर्वश्शृणोति हि ॥ १५ ॥

maheza uvAca ॥ ataH prabhRti lokeza mannidezAdayaM hariH ॥ mama vaMdya svayaM viSNurjAtassarvazzRNoti hi ॥ 15 ॥

सर्वैर्देवादिभिस्तात प्रणमत्वममुं हरिम् ॥ वर्णयंतु हरिं वेदा ममैते मामिवाज्ञया ॥ १६ ॥

sarvairdevAdibhistAta praNamatvamamuM harim ॥ varNayaMtu hariM vedA mamaite mAmivAjJayA ॥ 16 ॥

राम उवाच ॥ इत्युक्त्वाथ स्वयं रुद्रोऽनमद्वै गरुडध्वजम् ॥ विष्णुभक्तिप्रसन्नात्मा वरदो भक्तवत्सलः ॥ १७॥

rAma uvAca ॥ ityuktvAtha svayaM rudro'namadvai garuDadhvajam ॥ viSNubhaktiprasannAtmA varado bhaktavatsalaH ॥ 17॥

ततो ब्रह्मादिभिर्देवैः सर्वरूपसुरैस्तथा ॥ मुनिसिद्धादिभिश्चैवं वंदितोभूद्धरिस्तदा ॥ १८ ॥

tato brahmAdibhirdevaiH sarvarUpasuraistathA ॥ munisiddhAdibhizcaivaM vaMditobhUddharistadA ॥ 18 ॥

ततो महेशो हरयेशंसद्दिविषदां तदा ॥ महावरान् सुप्रसन्नो धृतवान्भक्तवत्सलः ॥ १९ ॥

tato mahezo harayezaMsaddiviSadAM tadA ॥ mahAvarAn suprasanno dhRtavAnbhaktavatsalaH ॥ 19 ॥

महेश उवाच ॥ त्वं कर्ता सर्वलोकानां भर्ता हर्ता मदाज्ञया ॥ दाता धर्मार्थकामानां शास्ता दुर्नयकारिणाम् ॥ 2-2-25-२० ॥

maheza uvAca ॥ tvaM kartA sarvalokAnAM bhartA hartA madAjJayA ॥ dAtA dharmArthakAmAnAM zAstA durnayakAriNAm ॥ 2-2-25-20 ॥

जगदीशो जगत्पूज्यो महाबलपराक्रमः ॥ अजेयस्त्वं रणे क्वापि ममापि हि भविष्यसि ॥ २१ ॥

jagadIzo jagatpUjyo mahAbalaparAkramaH ॥ ajeyastvaM raNe kvApi mamApi hi bhaviSyasi ॥ 21 ॥

शक्तित्रयं गृहाण त्वमिच्छादि प्रापितं मया ॥ नानालीलाप्रभावत्वं स्वतंत्रत्वं भवत्रये ॥ २२ ॥

zaktitrayaM gRhANa tvamicchAdi prApitaM mayA ॥ nAnAlIlAprabhAvatvaM svataMtratvaM bhavatraye ॥ 22 ॥

त्वद्द्वेष्टारो हरे नूनं मया शास्याः प्रयत्नतः ॥ त्वद्भक्तानां मया विष्णो देयं निर्वाणमुत्तमम् ॥ २३ ॥

tvaddveSTAro hare nUnaM mayA zAsyAH prayatnataH ॥ tvadbhaktAnAM mayA viSNo deyaM nirvANamuttamam ॥ 23 ॥

मायां चापि गृहाणेमां दुःप्रणोद्यां सुरादिभिः ॥ यया संमोहितं विश्वमचिद्रूपं भविष्यति ॥ २४ ॥

mAyAM cApi gRhANemAM duHpraNodyAM surAdibhiH ॥ yayA saMmohitaM vizvamacidrUpaM bhaviSyati ॥ 24 ॥

मम बाहुर्मदीयस्तं दक्षिणोऽसौ विधिर्हरे ॥ अस्यापि हि विधेः पाता जनितापि भविष्यसि ॥ २५ ॥

mama bAhurmadIyastaM dakSiNo'sau vidhirhare ॥ asyApi hi vidheH pAtA janitApi bhaviSyasi ॥ 25 ॥

हृदयं मम यो रुद्रस्स एवाहं न संशयः ॥ पूज्यस्तव सदा सोपि ब्रह्मादीनामपि ध्रुवम् ॥ २६ ॥

hRdayaM mama yo rudrassa evAhaM na saMzayaH ॥ pUjyastava sadA sopi brahmAdInAmapi dhruvam ॥ 26 ॥

अत्र स्थित्वा जगत्सर्वं पालय त्वं विशेषतः ॥ नानावतारभेदैश्च सदा नानोति कर्तृभिः ॥ २७ ॥

atra sthitvA jagatsarvaM pAlaya tvaM vizeSataH ॥ nAnAvatArabhedaizca sadA nAnoti kartRbhiH ॥ 27 ॥

मम लोके तवेदं व स्थानं च परमर्द्धिमत् ॥ गोलोक इति विख्यातं भविष्यति महोज्ज्वलम् ॥ २८ ॥

mama loke tavedaM va sthAnaM ca paramarddhimat ॥ goloka iti vikhyAtaM bhaviSyati mahojjvalam ॥ 28 ॥

भविष्यंति हरे ये तेऽवतारा भुवि रक्षकाः ॥ मद्भक्तास्तान् ध्रुवं द्रक्ष्ये प्रीतानथ निजाद्वरात ॥ २९ ॥

bhaviSyaMti hare ye te'vatArA bhuvi rakSakAH ॥ madbhaktAstAn dhruvaM drakSye prItAnatha nijAdvarAta ॥ 29 ॥

राम उवाच ॥ अखंडैश्वर्यमासाद्य हरेरित्थं हरस्स्वयम् ॥ कैलासे स्वगणैस्तस्मिन् स्वैरं क्रीडत्युमापतिः ॥ 2-2-25-३० ॥

rAma uvAca ॥ akhaMDaizvaryamAsAdya hareritthaM harassvayam ॥ kailAse svagaNaistasmin svairaM krIDatyumApatiH ॥ 2-2-25-30 ॥

तदाप्रभृति लक्ष्मीशो गोपवेषोभवत्तथा ॥ अयासीत्तत्र सुप्रीत्या गोपगोपोगवां पतिः ॥ ३१ ॥

tadAprabhRti lakSmIzo gopaveSobhavattathA ॥ ayAsIttatra suprItyA gopagopogavAM patiH ॥ 31 ॥

सोपि विष्णुः प्रसन्नात्मा जुगोप निखिलं जगत् ॥ नानावतारस्संधर्ता वनकर्ता शिवाज्ञया ॥ ३२ ॥

sopi viSNuH prasannAtmA jugopa nikhilaM jagat ॥ nAnAvatArassaMdhartA vanakartA zivAjJayA ॥ 32 ॥

इदानीं स चतुर्द्धात्रावातरच्छंकराज्ञया ॥ रामोहं तत्र भरतो लक्ष्मणश्शत्रुहेति च ॥ ३३ ॥

idAnIM sa caturddhAtrAvAtaracchaMkarAjJayA ॥ rAmohaM tatra bharato lakSmaNazzatruheti ca ॥ 33 ॥

अथ पित्राज्ञया देवि ससीतालक्ष्मणस्सति ॥ आगतोहं वने चाद्य दुःखितौ दैवतो ऽभवम् ॥ ३४ ॥

atha pitrAjJayA devi sasItAlakSmaNassati ॥ AgatohaM vane cAdya duHkhitau daivato 'bhavam ॥ 34 ॥

निशाचरेण मे जाया हृता सीतेति केनचित् ॥ अन्वेष्यामि प्रियां चात्र विरही बंधुना वने ॥ ३५ ॥

nizAcareNa me jAyA hRtA sIteti kenacit ॥ anveSyAmi priyAM cAtra virahI baMdhunA vane ॥ 35 ॥

दर्शनं ते यदि प्राप्तं सर्वथा कुशलं मम ॥ भविष्यति न संदेहो मातस्ते कृपया सति ॥ ३६ ॥

darzanaM te yadi prAptaM sarvathA kuzalaM mama ॥ bhaviSyati na saMdeho mAtaste kRpayA sati ॥ 36 ॥

सीताप्राप्तिवरो देवि भविष्यति न संशयः ॥ तं हत्वा दुःखदं पापं राक्षसं त्वदनुग्रहात् ॥ ३७ ॥

sItAprAptivaro devi bhaviSyati na saMzayaH ॥ taM hatvA duHkhadaM pApaM rAkSasaM tvadanugrahAt ॥ 37 ॥

महद्भाग्यं ममाद्यैव यद्यकार्ष्टां कृपां युवाम् ॥ यस्मिन् सकरुणौ स्यातां स धन्यः पुरुषो वरः ॥ ३८ ॥

mahadbhAgyaM mamAdyaiva yadyakArSTAM kRpAM yuvAm ॥ yasmin sakaruNau syAtAM sa dhanyaH puruSo varaH ॥ 38 ॥

इत्थमाभाष्य बहुधा सुप्रणम्य सतीं शिवाम् ॥ तदाज्ञया वने तस्मिन् विचचार रघूद्वहः ॥ ३९ ॥

itthamAbhASya bahudhA supraNamya satIM zivAm ॥ tadAjJayA vane tasmin vicacAra raghUdvahaH ॥ 39 ॥

अथाकर्ण्य सती वाक्यं रामस्य प्रयतात्मनः ॥ हृष्टाभूत्सा प्रशंसन्ती शिवभक्तिरतं हृदि ॥ 2-2-25-४० ॥

athAkarNya satI vAkyaM rAmasya prayatAtmanaH ॥ hRSTAbhUtsA prazaMsantI zivabhaktirataM hRdi ॥ 2-2-25-40 ॥

स्मृत्वा स्वकर्म मनसाकार्षीच्छोकं सुविस्तरम् ॥ प्रत्यागच्छदुदासीना विवर्णा शिवसन्निधौ॥४१॥

smRtvA svakarma manasAkArSIcchokaM suvistaram ॥ pratyAgacchadudAsInA vivarNA zivasannidhau॥41॥

अचिंतयत्पथि सा देवी संचलंती पुनः पुनः ॥ नांगीकृतं शिवोक्तं मे रामं प्रति कुधीः कृता ॥४२॥

aciMtayatpathi sA devI saMcalaMtI punaH punaH ॥ nAMgIkRtaM zivoktaM me rAmaM prati kudhIH kRtA ॥42॥

किमुत्तरमहं दास्ये गत्वा शंकरसन्निधौ ॥ इति संचिंत्य बहुधा पश्चात्तापोऽभवत्तदा ॥४३॥

kimuttaramahaM dAsye gatvA zaMkarasannidhau ॥ iti saMciMtya bahudhA pazcAttApo'bhavattadA ॥43॥

गत्वा शंभुसमीपं च प्रणनाम शिवं हृदा ॥ विषण्णवदना शोकव्याकुला विगतप्रभा॥४४॥

gatvA zaMbhusamIpaM ca praNanAma zivaM hRdA ॥ viSaNNavadanA zokavyAkulA vigataprabhA॥44॥

अथ तां दुःखितां दृष्ट्वा पप्रच्छ कुशलं हरः ॥ प्रोवाच वचनं प्रीत्या तत्परीक्षा कृता कथम् ॥ ४५ ॥

atha tAM duHkhitAM dRSTvA papraccha kuzalaM haraH ॥ provAca vacanaM prItyA tatparIkSA kRtA katham ॥ 45 ॥

श्रुत्वा शिववचो नाहं किमपि प्रणतानना ॥ सती शोकविषण्णा सा तस्थौ तत्र समीपतः ॥ ४६ ॥

zrutvA zivavaco nAhaM kimapi praNatAnanA ॥ satI zokaviSaNNA sA tasthau tatra samIpataH ॥ 46 ॥

अथ ध्यात्वा महेशस्तु बुबोध चरितं हृदा ॥ दक्षजाया महायोगी नानालीला विशारदः ॥ ४७ ॥

atha dhyAtvA mahezastu bubodha caritaM hRdA ॥ dakSajAyA mahAyogI nAnAlIlA vizAradaH ॥ 47 ॥

सस्मार स्वपणं पूर्वं यत्कृतं हरिकोपतः ॥ तत्प्रार्थितोथ रुद्रोसौ मर्यादा प्रतिपालकः ॥ ४८ ॥

sasmAra svapaNaM pUrvaM yatkRtaM harikopataH ॥ tatprArthitotha rudrosau maryAdA pratipAlakaH ॥ 48 ॥

विषादोभूत्प्रभोस्तत्र मनस्येवमुवाच ह ॥ धर्मवक्ता धर्मकर्त्ता धर्मावनकरस्सदा ॥ ४९ ॥

viSAdobhUtprabhostatra manasyevamuvAca ha ॥ dharmavaktA dharmakarttA dharmAvanakarassadA ॥ 49 ॥

शिव उवाच ॥ कुर्यां चेद्दक्षजायां हि स्नेहं पूर्वं यथा महान् ॥ नश्येन्मम पणः शुद्धो लोकलीलानुसारिणः ॥ 2-2-25-५० ॥

ziva uvAca ॥ kuryAM ceddakSajAyAM hi snehaM pUrvaM yathA mahAn ॥ nazyenmama paNaH zuddho lokalIlAnusAriNaH ॥ 2-2-25-50 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्थं विचार्य बहुधा हृदा तामत्यजत्सतीम् ॥ पणं न नाशयामास वेदधर्मप्रपालकः ॥ ५१ ॥

brahmovAca ॥ itthaM vicArya bahudhA hRdA tAmatyajatsatIm ॥ paNaM na nAzayAmAsa vedadharmaprapAlakaH ॥ 51 ॥

ततो विहाय मनसा सतीं तां परमेश्वरः ॥ जगाम स्वगिरि भेदं जगावद्धा स हि प्रभुः ॥ ५२ ॥

tato vihAya manasA satIM tAM paramezvaraH ॥ jagAma svagiri bhedaM jagAvaddhA sa hi prabhuH ॥ 52 ॥

चलंतं पथि तं व्योमवाण्युवाच महेश्वरम् ॥ सर्वान् संश्रावयन् तत्र दक्षजां च विशेषतः ॥ ५३ ॥

calaMtaM pathi taM vyomavANyuvAca mahezvaram ॥ sarvAn saMzrAvayan tatra dakSajAM ca vizeSataH ॥ 53 ॥

व्योमवाण्युवाच ॥ धन्यस्त्वं परमेशान त्वत्त्समोद्य तथा पणः ॥ न कोप्यन्यस्त्रिलोकेस्मिन् महायोगी महाप्रभुः ॥ ५४ ॥

vyomavANyuvAca ॥ dhanyastvaM paramezAna tvattsamodya tathA paNaH ॥ na kopyanyastrilokesmin mahAyogI mahAprabhuH ॥ 54 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ श्रुत्वा व्योमवचो देवी शिवं पप्रच्छ विप्रभा॥ कं पणं कृतवान्नाथ ब्रूहि मे परमेश्वर ॥ ५५ ॥

brahmovAca ॥ zrutvA vyomavaco devI zivaM papraccha viprabhA॥ kaM paNaM kRtavAnnAtha brUhi me paramezvara ॥ 55 ॥

इति पृष्टोपि गिरिशस्सत्या हितकरः प्रभुः ॥ नोद्वाहे स्वपणं तस्यै कहर्यग्रेऽकरोत्पुरा॥५६॥

iti pRSTopi girizassatyA hitakaraH prabhuH ॥ nodvAhe svapaNaM tasyai kaharyagre'karotpurA॥56॥

तदा सती शिवं ध्यात्वा स्वपतिं प्राणवल्लभम्॥ सर्वं बुबोध हेतुं तं प्रियत्यागमयं मुने ॥५७॥

tadA satI zivaM dhyAtvA svapatiM prANavallabham॥ sarvaM bubodha hetuM taM priyatyAgamayaM mune ॥57॥

ततोऽतीव शुशोचाशु बुध्वा सा त्यागमात्मनः ॥ शंभुना दक्षजा तस्मान्निश्वसंती मुहुर्मुहुः ॥५८॥

tato'tIva zuzocAzu budhvA sA tyAgamAtmanaH ॥ zaMbhunA dakSajA tasmAnnizvasaMtI muhurmuhuH ॥58॥

शिवस्तस्याः समाज्ञाय गुप्तं चक्रे मनोभवम् ॥ सत्ये पणं स्वकीयं हि कथा बह्वीर्वदन्प्रभुः॥५९॥

zivastasyAH samAjJAya guptaM cakre manobhavam ॥ satye paNaM svakIyaM hi kathA bahvIrvadanprabhuH॥59॥

सत्या प्राप स कैलासं कथयन् विविधाः कथा ॥ वरे स्थित्वा निजं रूपं दधौ योगी समाधिभृत् ॥2-2-25-६०॥

satyA prApa sa kailAsaM kathayan vividhAH kathA ॥ vare sthitvA nijaM rUpaM dadhau yogI samAdhibhRt ॥2-2-25-60॥

तत्र तस्थौ सती धाम्नि महाविषण्णमानसा ॥ न बुबोध चरित्रं तत्कश्चिच्च शिवयोर्मुने ॥६१॥

tatra tasthau satI dhAmni mahAviSaNNamAnasA ॥ na bubodha caritraM tatkazcicca zivayormune ॥61॥

महान्कालो व्यतीयाय तयोरित्थं महामुने ॥ स्वोपात्तदेहयोः प्रभ्वोर्लोकलीलानुसारिणोः ॥ ६२ ॥

mahAnkAlo vyatIyAya tayoritthaM mahAmune ॥ svopAttadehayoH prabhvorlokalIlAnusAriNoH ॥ 62 ॥

ध्यानं तत्याज गिरिशस्ततस्स परमार्तिहृत् ॥ तज्ज्ञात्वा जगदंबा हि सती तत्राजगाम सा ॥ ६३ ॥

dhyAnaM tatyAja girizastatassa paramArtihRt ॥ tajjJAtvA jagadaMbA hi satI tatrAjagAma sA ॥ 63 ॥

ननामाथ शिवं देवी हृदयेन विदूयता ॥ आसनं दत्तवाञ्शंभुः स्वसन्मुख उदारधीः ॥ ६४ ॥

nanAmAtha zivaM devI hRdayena vidUyatA ॥ AsanaM dattavAJzaMbhuH svasanmukha udAradhIH ॥ 64 ॥

कथयामास सुप्रीत्या कथा बह्वीर्मनोरमाः ॥ निश्शोका कृतवान्सद्यो लीलां कृत्वा च तादृशीम् ॥६५॥

kathayAmAsa suprItyA kathA bahvIrmanoramAH ॥ nizzokA kRtavAnsadyo lIlAM kRtvA ca tAdRzIm ॥65॥

पूर्ववत्सा सुखं लेभे तत्याज स्वपणं न सः ॥ नेत्याश्चर्यं शिवे तात मंतव्यं परमेश्वरे ॥६६॥

pUrvavatsA sukhaM lebhe tatyAja svapaNaM na saH ॥ netyAzcaryaM zive tAta maMtavyaM paramezvare ॥66॥

इत्थं शिवाशिवकथां वदन्ति मुनयो मुने ॥ किल केचिदविद्वांसो वियोगश्च कथं तयोः ॥६७॥

itthaM zivAzivakathAM vadanti munayo mune ॥ kila kecidavidvAMso viyogazca kathaM tayoH ॥67॥

शिवाशिवचरित्रं को जानाति परमार्थतः ॥ स्वेच्छया क्रीडतस्तो हि चरितं कुरुतस्सदा ॥ ६८ ॥

zivAzivacaritraM ko jAnAti paramArthataH ॥ svecchayA krIDatasto hi caritaM kurutassadA ॥ 68 ॥

वागर्थाविव संपृक्तौ सदा खलु सतीशिवौ॥ तयोर्वियोगस्संभाव्यस्संभवेदिच्छया तयोः॥६९॥

vAgarthAviva saMpRktau sadA khalu satIzivau॥ tayorviyogassaMbhAvyassaMbhavedicchayA tayoH॥69॥