॥ नारद उवाच ॥ समीचीनं वचस्तात सर्वज्ञस्य तवाऽनघ ॥ महाद्भुतं श्रुतं नो वै चरितं शिवयोश्शुभम् ॥ १ ॥

॥ nArada uvAca ॥ samIcInaM vacastAta sarvajJasya tavA'nagha ॥ mahAdbhutaM zrutaM no vai caritaM zivayozzubham ॥ 1 ॥

विवाहश्च श्रुतस्सम्यक् सर्वमोहापहारकः ॥ परमज्ञानसंपन्नो मंगलालय उत्तमः ॥२॥

vivAhazca zrutassamyak sarvamohApahArakaH ॥ paramajJAnasaMpanno maMgalAlaya uttamaH ॥2॥

भूय एव विवित्सा मे चरितं शिवयोश्शुभम् ॥ तद्वर्णय महाप्राज्ञ कृपां कृत्वाऽतुलामरम् ॥ ३ ॥

bhUya eva vivitsA me caritaM zivayozzubham ॥ tadvarNaya mahAprAjJa kRpAM kRtvA'tulAmaram ॥ 3 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ सम्यक्कारुणिकस्यैव मुने ते विचिकित्सितम् ॥ यदहं नोदितस्सौम्य शिवलीलानुवर्णने ॥ ४ ॥

॥ brahmovAca ॥ samyakkAruNikasyaiva mune te vicikitsitam ॥ yadahaM noditassaumya zivalIlAnuvarNane ॥ 4 ॥

विवाह्य दक्षजां देवीं सतीं त्रैलोक्यमातरम् ॥ गत्वा स्वधाम सुप्रीत्या यदकार्षीन्निबोध मे ॥ ५ ॥

vivAhya dakSajAM devIM satIM trailokyamAtaram ॥ gatvA svadhAma suprItyA yadakArSInnibodha me ॥ 5 ॥

ततो हरस्स स्वगणस्स्वस्थानं प्राप्य मोदनम ॥ देवर्षे तत्र वृषभादवातरदतिप्रियात् ॥ ६ ॥

tato harassa svagaNassvasthAnaM prApya modanama ॥ devarSe tatra vRSabhAdavAtaradatipriyAt ॥ 6 ॥

यथायोग्यं निजस्थानं प्रविश्य स सतीसखः ॥ मुमुदेऽतीव देवर्षे भवाचारकरश्शिवः॥७॥

yathAyogyaM nijasthAnaM pravizya sa satIsakhaH ॥ mumude'tIva devarSe bhavAcArakarazzivaH॥7॥

ततो विरूपाक्ष इमां प्राप्य दाक्षायणीं गणान् ॥ स्वीयानिर्यापयामास नद्यादीन् गिरिकंदरात् ॥८॥

tato virUpAkSa imAM prApya dAkSAyaNIM gaNAn ॥ svIyAniryApayAmAsa nadyAdIn girikaMdarAt ॥8॥

उवाच चैतास्तान् सर्वान्नंद्यादीनतिसूनृतम् ॥ लौकिकीं रीतिमाश्रित्य करुणासागरः प्रभुः ॥ ९ ॥

uvAca caitAstAn sarvAnnaMdyAdInatisUnRtam ॥ laukikIM rItimAzritya karuNAsAgaraH prabhuH ॥ 9 ॥

महेश उवाच ॥ यदाहं च स्मराम्यत्र स्मरणादरमानसाः ॥ समागमिष्यथ तदा मत्पार्श्वं मे गणा द्रुतम् ॥ 2-2-21-१० ॥

maheza uvAca ॥ yadAhaM ca smarAmyatra smaraNAdaramAnasAH ॥ samAgamiSyatha tadA matpArzvaM me gaNA drutam ॥ 2-2-21-10 ॥

इत्युक्ते वामदेवेन नद्याद्यास्स्वगणाश्च ते ॥ महावेगा महावीरा नानास्थानेषु संययुः ॥ ११ ॥

ityukte vAmadevena nadyAdyAssvagaNAzca te ॥ mahAvegA mahAvIrA nAnAsthAneSu saMyayuH ॥ 11 ॥

ईश्वरोपि तया सार्द्धं तेषु यातेषु विभ्रमी ॥ दाक्षायण्या समं रेमे रहस्ये मुदितो भृशम् ॥ १२ ॥

Izvaropi tayA sArddhaM teSu yAteSu vibhramI ॥ dAkSAyaNyA samaM reme rahasye mudito bhRzam ॥ 12 ॥

कदाचिद्वन्य पुष्पाणि समाहृत्य मनोहराम् ॥ मालां विधाय सत्यास्तु हारस्थाने स योजयत्॥ १३॥

kadAcidvanya puSpANi samAhRtya manoharAm ॥ mAlAM vidhAya satyAstu hArasthAne sa yojayat॥ 13॥

कदाचिद्दर्पणे चैव वीक्षतीमात्मनस्सतीम् ॥ अनुगम्य हरो वक्त्रम् स्वीयमप्यवलोकयत ॥ १४ ॥

kadAciddarpaNe caiva vIkSatImAtmanassatIm ॥ anugamya haro vaktram svIyamapyavalokayata ॥ 14 ॥

कदाचित्कुंडलं तस्या उल्लास्योल्लास्य संगतः॥ बध्नाति मोचयत्येव सा स्वयं मार्जयत्यपि ॥ १५॥

kadAcitkuMDalaM tasyA ullAsyollAsya saMgataH॥ badhnAti mocayatyeva sA svayaM mArjayatyapi ॥ 15॥

सरागौ चरणावस्याः पावकेनोज्ज्वलेन च ॥ निसर्गरक्तौ कुरुते पूर्णरागौ वृषध्वजः ॥ १६॥

sarAgau caraNAvasyAH pAvakenojjvalena ca ॥ nisargaraktau kurute pUrNarAgau vRSadhvajaH ॥ 16॥

उच्चैरपि यदाख्येयमन्येषां पुरतो बहु ॥ तत कर्णे कथयत्त्यस्याहरो द्रष्टुं तदाननम् ॥ १७॥

uccairapi yadAkhyeyamanyeSAM purato bahu ॥ tata karNe kathayattyasyAharo draSTuM tadAnanam ॥ 17॥

न दूरमपि गन्तासौ समागत्य प्रयत्नतः॥ अनुबध्नाति नामाक्षी पृष्ठदेशेन्यमानसाम्॥ १८॥

na dUramapi gantAsau samAgatya prayatnataH॥ anubadhnAti nAmAkSI pRSThadezenyamAnasAm॥ 18॥

अंतर्हितस्तु तत्रैव मायया वृषभध्वजः ॥ तामालिलिंग भीत्या स्वं चकिता व्याकुलाऽभवत्॥ १९॥

aMtarhitastu tatraiva mAyayA vRSabhadhvajaH ॥ tAmAliliMga bhItyA svaM cakitA vyAkulA'bhavat॥ 19॥

सौवर्णपद्मकलिकातुल्ये तस्या कुचद्वये ॥ चकार भ्रमराकारं मृगनाभिविशेषकम् ॥ 2-2-21-२० ॥

sauvarNapadmakalikAtulye tasyA kucadvaye ॥ cakAra bhramarAkAraM mRganAbhivizeSakam ॥ 2-2-21-20 ॥

हारमस्याः कुचयुगाद्वियोज्य सहसा हरः ॥ न्ययोजयच्च तत्रैव स्वकरस्पर्शनं मुहुः ॥२१॥

hAramasyAH kucayugAdviyojya sahasA haraH ॥ nyayojayacca tatraiva svakarasparzanaM muhuH ॥21॥

अंगदान्वलयानूर्मान्विश्लेष्य च पुनः पुनः॥ तत्स्थानात्पुनरेवासौ तत्स्थाने प्रत्ययोजयत् ॥ २२ ॥

aMgadAnvalayAnUrmAnvizleSya ca punaH punaH॥ tatsthAnAtpunarevAsau tatsthAne pratyayojayat ॥ 22 ॥

कालिकेति समायाति सवर्णा ते सखी त्विमाम् ॥ यास्यत्वस्यास्तथेक्षंत्याः प्रोत्तुंगौ साहसं कुचौ ॥ २३ ॥

kAliketi samAyAti savarNA te sakhI tvimAm ॥ yAsyatvasyAstathekSaMtyAH prottuMgau sAhasaM kucau ॥ 23 ॥

कदाचिन्मदनोन्मादचेतनः प्रमथाधिपः ॥ चकार नर्म शर्माणि तथाकृत्प्रियया मुदा ॥ २४ ॥

kadAcinmadanonmAdacetanaH pramathAdhipaH ॥ cakAra narma zarmANi tathAkRtpriyayA mudA ॥ 24 ॥

आहृत्य पद्मपुष्पाणि रम्यपुष्पाणि शंकरः ॥ सर्वांगेषु करोति स्म पुष्पाभरणमादरात् ॥ २५ ॥

AhRtya padmapuSpANi ramyapuSpANi zaMkaraH ॥ sarvAMgeSu karoti sma puSpAbharaNamAdarAt ॥ 25 ॥

गिरिकुंजेषु रम्येषु सत्या सह महेश्वरः ॥ विजहार समस्तेषु प्रियया भक्तवत्सलः ॥ २६ ॥

girikuMjeSu ramyeSu satyA saha mahezvaraH ॥ vijahAra samasteSu priyayA bhaktavatsalaH ॥ 26 ॥

तया विना स्म नो याति नास्थितो न स्म चेष्टते ॥ तया विना क्षममपि शर्म लेभे न शंकरः ॥२७॥

tayA vinA sma no yAti nAsthito na sma ceSTate ॥ tayA vinA kSamamapi zarma lebhe na zaMkaraH ॥27॥

विहृत्य सुचिरं कालं कैलासगिरिकुंजरे ॥ अगमद्धिमवत्प्रस्थं सस्मार स्वेच्छया स्मरन् ॥ २८ ॥

vihRtya suciraM kAlaM kailAsagirikuMjare ॥ agamaddhimavatprasthaM sasmAra svecchayA smaran ॥ 28 ॥

तस्मिन्प्रविष्टे कामे तु वसंतश्शंकरांतिके ॥ वितस्तार निजं भावं हार्दं विज्ञाय यत्प्रभो ॥२९॥

tasminpraviSTe kAme tu vasaMtazzaMkarAMtike ॥ vitastAra nijaM bhAvaM hArdaM vijJAya yatprabho ॥29॥

सर्वे च पुष्पिता वृक्षा लताश्चान्याश्च पुष्पिताः। अंभांसि फुल्लपद्मानि पद्मास्सभ्रमरास्तथा॥2-2-21-३०॥

sarve ca puSpitA vRkSA latAzcAnyAzca puSpitAH। aMbhAMsi phullapadmAni padmAssabhramarAstathA॥2-2-21-30॥

प्रविष्टे तत्र सदृतौ ववौ स मलयो मरुत् ॥ सुगंधिगंधपुष्पेण मोदकश्च सुगंधियुक् ॥३१॥

praviSTe tatra sadRtau vavau sa malayo marut ॥ sugaMdhigaMdhapuSpeNa modakazca sugaMdhiyuk ॥31॥

संध्यार्द्रचन्द्रसंकाशाः पलाशाश्च विरेजिरे ॥ कामास्त्रवत्सुमनसः प्रमोदात्पादपाधरः ॥३२॥

saMdhyArdracandrasaMkAzAH palAzAzca virejire ॥ kAmAstravatsumanasaH pramodAtpAdapAdharaH ॥32॥

बभुः पंकजपुष्पाणि सरस्सु संकलाञ्जनान् ॥ संमोहयितुमुद्युक्ता सुमुखी वायुदेवता ॥ ३३ ॥

babhuH paMkajapuSpANi sarassu saMkalAJjanAn ॥ saMmohayitumudyuktA sumukhI vAyudevatA ॥ 33 ॥

नागकेशरवृक्षाश्च स्वर्णवर्णैः प्रसूनकैः ॥ बभुर्मदनकेत्वाभा मनोज्ञाश्शंकरांतिके ॥ ३४ ॥

nAgakezaravRkSAzca svarNavarNaiH prasUnakaiH ॥ babhurmadanaketvAbhA manojJAzzaMkarAMtike ॥ 34 ॥

लवंगवल्लीसुरभिगंधेनोद्वास्य मारुतम् ॥ मोहयामास चेतांसि भृशं कामिजने पुरा ॥ ३५ ॥

lavaMgavallIsurabhigaMdhenodvAsya mArutam ॥ mohayAmAsa cetAMsi bhRzaM kAmijane purA ॥ 35 ॥

चारु पावकचर्चित्सु सुस्वराश्चूतशालिनः ॥ बभुर्मदनबाणौघपर्यंकमदनावृताः ॥ ३६ ॥

cAru pAvakacarcitsu susvarAzcUtazAlinaH ॥ babhurmadanabANaughaparyaMkamadanAvRtAH ॥ 36 ॥

अंभांसि मलहीनानि रेजुः फुल्लकुशाशयाः ॥ मुनीनामिव चेतांसि प्रव्यक्तज्योतिरुद्गमम् ॥ ३७ ॥

aMbhAMsi malahInAni rejuH phullakuzAzayAH ॥ munInAmiva cetAMsi pravyaktajyotirudgamam ॥ 37 ॥

तुषारास्सूर्यरश्मीनां संगमादगमन् बहिः ॥ प्रमत्वानीक्ष्यतेक्षाश्च सलिलीहृदयास्तदा ॥ ३८ ॥

tuSArAssUryarazmInAM saMgamAdagaman bahiH ॥ pramatvAnIkSyatekSAzca salilIhRdayAstadA ॥ 38 ॥

प्रसन्नास्सह चन्द्रेण ननिषारास्तदाऽभवन् ॥ विभावर्यः प्रियेणैवं कामिन्यस्तु मनोहराः ॥ ३९ ॥

prasannAssaha candreNa naniSArAstadA'bhavan ॥ vibhAvaryaH priyeNaivaM kAminyastu manoharAH ॥ 39 ॥

तस्मिन्काले महादेवस्सह सत्या धरोत्तमे ॥ रेमे स सुचिरं छन्दं निकुंजेषु नदीषु च ॥ 2-2-21-४० ॥

tasminkAle mahAdevassaha satyA dharottame ॥ reme sa suciraM chandaM nikuMjeSu nadISu ca ॥ 2-2-21-40 ॥

तथा तेन समं रेजे तदा दाक्षायिणि मुने ॥ यथा हरः क्षणमपि शांतिमाप तया विना ॥ ४१ ॥

tathA tena samaM reje tadA dAkSAyiNi mune ॥ yathA haraH kSaNamapi zAMtimApa tayA vinA ॥ 41 ॥

संभोगविषये देवी सती तस्य मनः प्रिया ॥ विशतीव हरस्यांगे पाययन्निव तद्रसम् ॥ ४२ ॥

saMbhogaviSaye devI satI tasya manaH priyA ॥ vizatIva harasyAMge pAyayanniva tadrasam ॥ 42 ॥

तस्या कुसुममालाभिर्भूषयन्सकलां तनुम् ॥ स्वहस्तरचिताभिस्तु नवशर्माकरोच्च सः ॥ ४३ ॥

tasyA kusumamAlAbhirbhUSayansakalAM tanum ॥ svahastaracitAbhistu navazarmAkarocca saH ॥ 43 ॥

आलापैर्वीक्षितैर्हास्यैस्तथा संभाषणैर्हरः ॥ तस्यादिदेश गिरिजां सपतीवात्मसंविदम् ॥ ४४ ॥

AlApairvIkSitairhAsyaistathA saMbhASaNairharaH ॥ tasyAdideza girijAM sapatIvAtmasaMvidam ॥ 44 ॥

तद्वक्त्रचंद्र पीयूषपानस्थिरतनुर्हरः ॥ नानावैशेषिकीं तन्वीमवस्थां स कदाचन ॥ ४५ ॥

tadvaktracaMdra pIyUSapAnasthiratanurharaH ॥ nAnAvaizeSikIM tanvImavasthAM sa kadAcana ॥ 45 ॥

तद्वक्त्राम्बुजवासेन तत्सौन्दर्य्यैश्च नर्मभिः ॥ गुणैरिव महादंती बद्धो नान्यविचेष्टितः ॥ ४६ ॥

tadvaktrAmbujavAsena tatsaundaryyaizca narmabhiH ॥ guNairiva mahAdaMtI baddho nAnyaviceSTitaH ॥ 46 ॥

इति हिमगिरिकुंजप्रस्थभागे दरीषु प्रतिदिनमभिरेमे दक्षपुत्र्या महेशः ॥ क्रतुभुजपरिमाणैः क्रीडतस्तस्य जाता दश दश च सुरर्षे वत्सराः पंच चान्ये ॥ ४७ ॥

iti himagirikuMjaprasthabhAge darISu pratidinamabhireme dakSaputryA mahezaH ॥ kratubhujaparimANaiH krIDatastasya jAtA daza daza ca surarSe vatsarAH paMca cAnye ॥ 47 ॥