नारद उवाच ॥ रुद्रपार्श्वे त्वयि गते किमभूच्चरितं ततः ॥ का वार्ता ह्यभवत्तात किं चकार हरः स्वयम् ॥ १ ॥

nArada uvAca ॥ rudrapArzve tvayi gate kimabhUccaritaM tataH ॥ kA vArtA hyabhavattAta kiM cakAra haraH svayam ॥ 1 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ अथाहं शिवमानेतुं प्रसन्नः परमेश्वरम् ॥ आसदं हि महादेवं हिमवद्गिरिसंस्थितम् ॥ २ ॥

brahmovAca ॥ athAhaM zivamAnetuM prasannaH paramezvaram ॥ AsadaM hi mahAdevaM himavadgirisaMsthitam ॥ 2 ॥

मां वीक्ष्य लोकस्रष्टारमायांतं वृषभध्वजः ॥ मनसा संशयं चक्रे सतीप्राप्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ३ ॥

mAM vIkSya lokasraSTAramAyAMtaM vRSabhadhvajaH ॥ manasA saMzayaM cakre satIprAptau muhurmuhuH ॥ 3 ॥

अथ प्रीत्या हरो लोक गतिमाश्रित्य लीलया ॥ सत्या भक्त्या च मां क्षिप्रमुवाच प्राकृतो यथा ॥ ४ ॥

atha prItyA haro loka gatimAzritya lIlayA ॥ satyA bhaktyA ca mAM kSipramuvAca prAkRto yathA ॥ 4 ॥

ईश्वर उवाच ॥ किमकार्षीत्सुरज्येष्ठ सत्यर्थे त्वत्सुतस्स माम् ॥ कथयस्व यथा स्वांतं न दीर्ये मन्मथेन हि ॥ ५ ॥

Izvara uvAca ॥ kimakArSItsurajyeSTha satyarthe tvatsutassa mAm ॥ kathayasva yathA svAMtaM na dIrye manmathena hi ॥ 5 ॥

धावमानो विप्रयोगो मामेव च सतीं प्रति ॥ अभिहंति सुरज्येष्ठ त्यक्त्वान्यां प्राणधारिणीम् ॥ ६ ॥

dhAvamAno viprayogo mAmeva ca satIM prati ॥ abhihaMti surajyeSTha tyaktvAnyAM prANadhAriNIm ॥ 6 ॥

सतीति सततं ब्रह्मन् वद कार्यं करोम्यहम् ॥ अभेदान्मम सा प्राप्या तद्विधे क्रियतां तथा ॥ ७ ॥

satIti satataM brahman vada kAryaM karomyaham ॥ abhedAnmama sA prApyA tadvidhe kriyatAM tathA ॥ 7 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति रुद्रोक्तवचनं लोकाचारसुगर्भितम् ॥ श्रुत्वाहं नारदमुने सांत्वयन्नगदं शिवम् ॥ ८ ॥

brahmovAca ॥ iti rudroktavacanaM lokAcArasugarbhitam ॥ zrutvAhaM nAradamune sAMtvayannagadaM zivam ॥ 8 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ सत्यर्थं यन्मम सुतो वदति स्म वृषध्वज ॥ तच्छ्रणुष्व निजासाध्य सिद्धमित्यवधारय ॥ ९ ॥

brahmovAca ॥ satyarthaM yanmama suto vadati sma vRSadhvaja ॥ tacchraNuSva nijAsAdhya siddhamityavadhAraya ॥ 9 ॥

देया तस्मै मया पुत्री तदर्थं परिकल्पिता ॥ ममाभीष्टमिदं कार्यं त्वद्वाक्यादधिकं पुनः ॥ 2-2-18-१० ॥

deyA tasmai mayA putrI tadarthaM parikalpitA ॥ mamAbhISTamidaM kAryaM tvadvAkyAdadhikaM punaH ॥ 2-2-18-10 ॥

मत्पुत्र्याराधितश्शंभुरेतदर्थं स्वयं पुनः ॥ सोप्यन्विष्यति मां यस्मात्तदा देया मया हरे ॥ ११ ॥

matputryArAdhitazzaMbhuretadarthaM svayaM punaH ॥ sopyanviSyati mAM yasmAttadA deyA mayA hare ॥ 11 ॥

शुभे लग्न सुमुहूर्ते समागच्छतु सोंतिकम् ॥ तदा दास्यामि तनयां भिक्षार्थं शंभवे विधे ॥ १२॥

zubhe lagna sumuhUrte samAgacchatu soMtikam ॥ tadA dAsyAmi tanayAM bhikSArthaM zaMbhave vidhe ॥ 12॥

इत्युवाच स मां दक्षस्तस्मात्त्वं वृषभध्वज ॥ शुभे मुहूर्ते तद्वेश्म गच्छ तामानयस्व च ॥ १३॥

ityuvAca sa mAM dakSastasmAttvaM vRSabhadhvaja ॥ zubhe muhUrte tadvezma gaccha tAmAnayasva ca ॥ 13॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति श्रुत्वा मम वचो लौकिकी गतिमाश्रितः ॥ उवाच विहसन्रुद्रो मुने मां भक्तवत्सलः॥ १४॥

brahmovAca ॥ iti zrutvA mama vaco laukikI gatimAzritaH ॥ uvAca vihasanrudro mune mAM bhaktavatsalaH॥ 14॥

रुद्र उवाच ॥ गमिष्ये भवता सार्द्धं नारदेन च तद्गृहम् ॥ अहमेव जगत्स्रष्टस्तस्मात्त्वं नारदं स्मर ॥ १५॥

rudra uvAca ॥ gamiSye bhavatA sArddhaM nAradena ca tadgRham ॥ ahameva jagatsraSTastasmAttvaM nAradaM smara ॥ 15॥

मरीच्यादीन् स्वपुत्रांश्च मानसानपि संस्मर ॥ तैः सार्द्धं दक्षनिलयं गमिष्ये सगणो विधे ॥ १६ ॥

marIcyAdIn svaputrAMzca mAnasAnapi saMsmara ॥ taiH sArddhaM dakSanilayaM gamiSye sagaNo vidhe ॥ 16 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्याज्ञप्तोहमीशेन लोकाचारपरेण ह ॥ संस्मरं नारदं त्वां च मरीच्यदीन्सुतांस्तथा ॥ १७ ॥

brahmovAca ॥ ityAjJaptohamIzena lokAcArapareNa ha ॥ saMsmaraM nAradaM tvAM ca marIcyadInsutAMstathA ॥ 17 ॥

ततस्समागतास्सर्वे मानसास्तनयास्त्वया ॥ मम स्मरणमात्रेण हृष्टास्ते द्रुतमादरात् ॥ १८ ॥

tatassamAgatAssarve mAnasAstanayAstvayA ॥ mama smaraNamAtreNa hRSTAste drutamAdarAt ॥ 18 ॥

विष्णुस्समागतस्तूर्णं स्मृतो रुद्रेण शैवराट् ॥ सस्वसैन्यः कमलया गरुडारूढं एव च ॥ १९॥

viSNussamAgatastUrNaM smRto rudreNa zaivarAT ॥ sasvasainyaH kamalayA garuDArUDhaM eva ca ॥ 19॥

अध चैत्रसिते पक्षे नक्षत्रे भगदैवते ॥ त्रयोदश्यां दिने भानौ निगच्छत्स महेश्वरः ॥2-2-18-२०॥

adha caitrasite pakSe nakSatre bhagadaivate ॥ trayodazyAM dine bhAnau nigacchatsa mahezvaraH ॥2-2-18-20॥

सर्वैस्सुरगणैस्सार्द्धं ब्रह्मविष्णु पुरस्सरैः ॥ तथा तैर्मुनिभिर्गच्छन् स बभौ पथि शंकरः ॥ २१ ॥

sarvaissuragaNaissArddhaM brahmaviSNu purassaraiH ॥ tathA tairmunibhirgacchan sa babhau pathi zaMkaraH ॥ 21 ॥

मार्गे समुत्सवो जातो देवादीनां च गच्छताम् ॥ तथा हरगणानां च सानंदमनसामति ॥ २२ ॥

mArge samutsavo jAto devAdInAM ca gacchatAm ॥ tathA haragaNAnAM ca sAnaMdamanasAmati ॥ 22 ॥

गजगोव्याघ्रसर्पाश्च जटा चंद्रकला तथा ॥ जग्मुः सर्वे भूषणत्वं यथायोग्यं शिवेच्छया ॥ २० ॥

gajagovyAghrasarpAzca jaTA caMdrakalA tathA ॥ jagmuH sarve bhUSaNatvaM yathAyogyaM zivecchayA ॥ 20 ॥

ततः क्षणेन बलिना बलीवर्देन योगिना ॥ स विष्णुप्रमुखः प्रीत्या प्राप दक्षालयं हरः ॥ २४ ॥

tataH kSaNena balinA balIvardena yoginA ॥ sa viSNupramukhaH prItyA prApa dakSAlayaM haraH ॥ 24 ॥

ततो दक्षो विनीतात्मा संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ प्रययौ सन्मुखं तस्य संयुक्तस्सकलैर्निजैः ॥२५॥

tato dakSo vinItAtmA saMprahRSTatanUruhaH ॥ prayayau sanmukhaM tasya saMyuktassakalairnijaiH ॥25॥

सर्वे सुरगणास्तत्र स्वयं दक्षेण सत्कृताः ॥ पार्श्वे श्रेष्ठं च मुनिभिरुपविष्टा यथाक्रमम् ॥ २६ ॥

sarve suragaNAstatra svayaM dakSeNa satkRtAH ॥ pArzve zreSThaM ca munibhirupaviSTA yathAkramam ॥ 26 ॥

परिवार्याखिलान्देवान्गणांश्च मुनिभिर्यथा ॥ दक्षस्समानयामास गृहाभ्यंतरतश्शिवम् ॥२७॥

parivAryAkhilAndevAngaNAMzca munibhiryathA ॥ dakSassamAnayAmAsa gRhAbhyaMtaratazzivam ॥27॥

अथ दक्षः प्रसन्नात्मा स्वयं सर्वेश्वरं हरम् ॥ समानर्च विधानेन दत्त्वासनमनुत्तमम् ॥ २८ ॥

atha dakSaH prasannAtmA svayaM sarvezvaraM haram ॥ samAnarca vidhAnena dattvAsanamanuttamam ॥ 28 ॥

ततो विष्णुं च मां विप्रान्सुरान्सर्वान्गणांस्तथा ॥ पूजयामास सद्भक्त्या यथोचितविधानतः ॥ २९ ॥

tato viSNuM ca mAM viprAnsurAnsarvAngaNAMstathA ॥ pUjayAmAsa sadbhaktyA yathocitavidhAnataH ॥ 29 ॥

कृत्वा यथोचितां पूजां तेषां पूज्यादिभिस्तथा ॥ चकार संविदं दक्षो मुनिभिर्मानसैः पुनः ॥ ॥ 2-2-18-३० ॥

kRtvA yathocitAM pUjAM teSAM pUjyAdibhistathA ॥ cakAra saMvidaM dakSo munibhirmAnasaiH punaH ॥ ॥ 2-2-18-30 ॥

ततो मां पितरं प्राह दक्षः प्रीत्या हि मत्सुतः ॥ प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभो ॥ ३१ ॥

tato mAM pitaraM prAha dakSaH prItyA hi matsutaH ॥ praNipatya tvayA karma kAryaM vaivAhikaM vibho ॥ 31 ॥

ढमित्यहमप्युक्त्वा प्रहृष्टैनांतरात्मना ॥ समुत्थाय ततोऽकार्षं तत्कार्यमखिलं तथा ॥३२॥

DhamityahamapyuktvA prahRSTainAMtarAtmanA ॥ samutthAya tato'kArSaM tatkAryamakhilaM tathA ॥32॥

ततश्शुभे मुहूर्ते हि लग्ने ग्रहबलान्विते ॥ सती निजसुतां दक्षो ददौ हर्षेण शंभवे ॥ ३३ ॥

tatazzubhe muhUrte hi lagne grahabalAnvite ॥ satI nijasutAM dakSo dadau harSeNa zaMbhave ॥ 33 ॥

उद्वाहविधिना सोपि पाणिं जग्राह हर्षितः ॥ दाक्षायण्या वरतनोस्तदानीं वृषभध्वजः ॥ ३४ ॥

udvAhavidhinA sopi pANiM jagrAha harSitaH ॥ dAkSAyaNyA varatanostadAnIM vRSabhadhvajaH ॥ 34 ॥

अहं हरिस्त्वदाद्या वै मुनयश्च सुरा गणाः ॥ नेमुस्सर्वे संस्तुतिभि स्तोषयामासुरीश्वरम् ॥ ३५ ॥

ahaM haristvadAdyA vai munayazca surA gaNAH ॥ nemussarve saMstutibhi stoSayAmAsurIzvaram ॥ 35 ॥

समुत्सवो महानासीन्नृत्यगानपुरस्सरः ॥ आनन्दं परमं जग्मुस्सर्वे मुनिगणाः सुराः ॥ ३६ ॥

samutsavo mahAnAsInnRtyagAnapurassaraH ॥ AnandaM paramaM jagmussarve munigaNAH surAH ॥ 36 ॥

कन्या दत्त्वा कृत्तार्थोऽभूत्तदा दक्षो हि मत्सुतः ॥ शिवाशिवौ प्रसन्नौ च निखिलं मंगलालयम् ॥३७॥

kanyA dattvA kRttArtho'bhUttadA dakSo hi matsutaH ॥ zivAzivau prasannau ca nikhilaM maMgalAlayam ॥37॥