ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा सर्वदेवैश्च कृता शंभोर्नुतिः परा ॥ शिवाच्च सा वरं प्राप्ता शृणु ह्यादरतो मुने ॥ १ ॥

brahmovAca ॥ ityuktvA sarvadevaizca kRtA zaMbhornutiH parA ॥ zivAcca sA varaM prAptA zRNu hyAdarato mune ॥ 1 ॥

अथो सती पुनः शुक्लपक्षेऽष्टम्यामुपोषिता ॥ आश्विने मासि सर्वेशं पूजयामास भक्तितः ॥२॥

atho satI punaH zuklapakSe'STamyAmupoSitA ॥ Azvine mAsi sarvezaM pUjayAmAsa bhaktitaH ॥2॥

इति नंदाव्रते पूर्णे नवम्यां दिनभागतः ॥ तस्यास्तु ध्यानमग्नायाः प्रत्यक्षमभवद्धरः ॥ ३ ॥

iti naMdAvrate pUrNe navamyAM dinabhAgataH ॥ tasyAstu dhyAnamagnAyAH pratyakSamabhavaddharaH ॥ 3 ॥

सर्वाङ्गसुन्दरो गौरः पंचवक्त्रस्त्रिलोचनः॥ चंद्रभालः प्रसन्नात्मा शितिकंठश्चतुर्भुज ॥ ४ ॥

sarvAGgasundaro gauraH paMcavaktrastrilocanaH॥ caMdrabhAlaH prasannAtmA zitikaMThazcaturbhuja ॥ 4 ॥

त्रिशूलब्रह्मकवराभयधृग्भस्मभास्वरः ॥ स्वर्धुन्या विलसच्छीर्षस्सकलाङ्गमनोहरः ॥ ५ ॥

trizUlabrahmakavarAbhayadhRgbhasmabhAsvaraH ॥ svardhunyA vilasacchIrSassakalAGgamanoharaH ॥ 5 ॥

महालावण्यधामा च कोटिचन्द्रसमाननः ॥ कोटिस्मरसमाकांतिस्सर्वथा स्त्रीप्रियाकृतिः ॥ ६ ॥

mahAlAvaNyadhAmA ca koTicandrasamAnanaH ॥ koTismarasamAkAMtissarvathA strIpriyAkRtiH ॥ 6 ॥

प्रत्यक्षतो हरं वीक्ष्य सती सेदृविधं प्रभुम् ॥ ववन्दे चरणौ तस्य सुलज्जावनतानना ॥ ७ ॥

pratyakSato haraM vIkSya satI sedRvidhaM prabhum ॥ vavande caraNau tasya sulajjAvanatAnanA ॥ 7 ॥

अथ प्राह महादेवस्सतीं सद्व्रतधारिणीम् ॥ तामिच्छन्नपि भार्यार्थं तपश्चर्याफलप्रदः ॥ ८ ॥

atha prAha mahAdevassatIM sadvratadhAriNIm ॥ tAmicchannapi bhAryArthaM tapazcaryAphalapradaH ॥ 8 ॥

महादेव उवाच ॥ दक्षनंदिनि प्रीतोस्मि व्रतेनानेन सुव्रते ॥ वरं वरय संदास्ये यत्तवाभिमतं भवेत् ॥ ९ ॥

mahAdeva uvAca ॥ dakSanaMdini prItosmi vratenAnena suvrate ॥ varaM varaya saMdAsye yattavAbhimataM bhavet ॥ 9 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ जानन्नपीह तद्भावं महादेवो जगत्पतिः॥ जगौ वरं वृणीष्वेति तद्वाक्यश्रवणेच्छया ॥ 2-2-17-१० ॥

brahmovAca ॥ jAnannapIha tadbhAvaM mahAdevo jagatpatiH॥ jagau varaM vRNISveti tadvAkyazravaNecchayA ॥ 2-2-17-10 ॥

सापि त्रपावशा युक्ता वक्तुं नो हृदि यत्स्थितम् ॥ शशाक सा त्वभीष्टं यत्तल्लज्जाच्छादितं पुनः ॥११॥

sApi trapAvazA yuktA vaktuM no hRdi yatsthitam ॥ zazAka sA tvabhISTaM yattallajjAcchAditaM punaH ॥11॥

प्रेममग्नाऽभवत्साति श्रुत्वा शिववचः प्रियम् ॥ तज्ज्ञात्वा सुप्रसन्नोभूच्छंकरो भक्तवत्सलः ॥ १२ ॥

premamagnA'bhavatsAti zrutvA zivavacaH priyam ॥ tajjJAtvA suprasannobhUcchaMkaro bhaktavatsalaH ॥ 12 ॥

वरं ब्रूहि वरं ब्रूहि प्राहेति स पुनर्द्रुतम् ॥ सतीभक्तिवशश्शंभुरंतर्यामी सतां गतिः ॥१३॥

varaM brUhi varaM brUhi prAheti sa punardrutam ॥ satIbhaktivazazzaMbhuraMtaryAmI satAM gatiH ॥13॥

अथ त्रपां स्वां संधाय यदा प्राह हरं सती ॥ यथेष्टं देहि वरद वरमित्यनिवारकम् ॥ १४ ॥

atha trapAM svAM saMdhAya yadA prAha haraM satI ॥ yatheSTaM dehi varada varamityanivArakam ॥ 14 ॥

तदा वाक्यस्यावसानमनवेक्ष्य वृषध्वजः ॥ भव त्वं मम भार्येति प्राह तां भक्तवत्सलः ॥१५॥

tadA vAkyasyAvasAnamanavekSya vRSadhvajaH ॥ bhava tvaM mama bhAryeti prAha tAM bhaktavatsalaH ॥15॥

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य साभीष्टफल भावनम् ॥ तूष्णीं तस्थौ प्रमुदिता वरं प्राप्य मनोगतम् ॥ १६ ॥

etacchrutvA vacastasya sAbhISTaphala bhAvanam ॥ tUSNIM tasthau pramuditA varaM prApya manogatam ॥ 16 ॥

सकामस्य हरस्याग्रे स्थिता सा चारुहासिनी ॥ अकरोन्निजभावांश्च हावान्कामविवर्द्धनान् ॥ १७ ॥

sakAmasya harasyAgre sthitA sA cAruhAsinI ॥ akaronnijabhAvAMzca hAvAnkAmavivarddhanAn ॥ 17 ॥

ततो भावान्समादाय शृंगाराख्यो रसस्तदा ॥ तयोश्चित्ते विवेशाशु कला हावा यथोदितम् ॥ १८ ॥

tato bhAvAnsamAdAya zRMgArAkhyo rasastadA ॥ tayozcitte vivezAzu kalA hAvA yathoditam ॥ 18 ॥

तत्प्रवेशात्तु देवर्षे लोकलीलानुसारिणोः ॥ काप्यभिख्या तयोरासीच्चित्रा चन्द्रमसोर्यथा ॥ १९ ॥

tatpravezAttu devarSe lokalIlAnusAriNoH ॥ kApyabhikhyA tayorAsIccitrA candramasoryathA ॥ 19 ॥

रेजे सती हरं प्राप्य स्निग्धभिन्नांजनप्रभा ॥ चन्द्राभ्याशेऽभ्रलेखेव स्फटिकोज्ज्वलवर्ष्मणः ॥2-2-17-२०॥

reje satI haraM prApya snigdhabhinnAMjanaprabhA ॥ candrAbhyAze'bhralekheva sphaTikojjvalavarSmaNaH ॥2-2-17-20॥

अथ सा तमुवाचेदं हरं दाक्षायणी मुहुः ॥ सुप्रसन्ना करौ बद्ध्वा नतका भक्तवत्सलम् ॥ २१ ॥

atha sA tamuvAcedaM haraM dAkSAyaNI muhuH ॥ suprasannA karau baddhvA natakA bhaktavatsalam ॥ 21 ॥

सत्युवाच ॥ देवदेव महादेव विवाह विधिना प्रभौ ॥ पितुर्मे गोचरीकृत्य मां गृहाण जगत्पते ॥ २२ ॥

satyuvAca ॥ devadeva mahAdeva vivAha vidhinA prabhau ॥ piturme gocarIkRtya mAM gRhANa jagatpate ॥ 22 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ एवं सतीवचः श्रुत्वा महेशो भक्तवत्सलः ॥ तथास्त्विति वचः प्राह निरीक्ष्य प्रेमतश्च ताम् ॥ २३ ॥

॥ brahmovAca ॥ evaM satIvacaH zrutvA mahezo bhaktavatsalaH ॥ tathAstviti vacaH prAha nirIkSya prematazca tAm ॥ 23 ॥

दाक्षायण्यपि तं नत्वा शंभुं विज्ञाप्य भक्तितः ॥ प्राप्ताज्ञा मातुरभ्याशमगान्मोहमुदान्विता ॥ २४ ॥

dAkSAyaNyapi taM natvA zaMbhuM vijJApya bhaktitaH ॥ prAptAjJA mAturabhyAzamagAnmohamudAnvitA ॥ 24 ॥

हरोपि हिमवत्प्रस्थं प्रविश्य च निजाश्रमम् ॥ दाक्षायणीवियोगाद्वै कृच्छ्रध्यानपरोऽभवत् ॥२५॥

haropi himavatprasthaM pravizya ca nijAzramam ॥ dAkSAyaNIviyogAdvai kRcchradhyAnaparo'bhavat ॥25॥

समाधाय मनः शंभुर्लौकिकीं गतिमाश्रितः ॥ चिंतयामास देवर्षे मनसा मां वृषध्वजः ॥ २६ ॥

samAdhAya manaH zaMbhurlaukikIM gatimAzritaH ॥ ciMtayAmAsa devarSe manasA mAM vRSadhvajaH ॥ 26 ॥

ततस्संचिंत्यमानोहं महेशेन त्रिशूल्रिना ॥ पुरस्तात्प्राविशं तूर्णं हरसिद्धिप्रचोदितः ॥ २७ ॥

tatassaMciMtyamAnohaM mahezena trizUlrinA ॥ purastAtprAvizaM tUrNaM harasiddhipracoditaH ॥ 27 ॥

यत्रासौ हिमवत्प्रस्थे तद्वियोगी हरः स्थितः ॥ सरस्वतीयुतस्तात तत्रैव समुपस्थितः ॥ २८ ॥

yatrAsau himavatprasthe tadviyogI haraH sthitaH ॥ sarasvatIyutastAta tatraiva samupasthitaH ॥ 28 ॥

सरस्वतीयुतं मां च देवर्षे वीक्ष्य स प्रभुः ॥ उत्सुकः प्रेमबद्धश्च सत्या शंभुरुवाच ह ॥२९॥

sarasvatIyutaM mAM ca devarSe vIkSya sa prabhuH ॥ utsukaH premabaddhazca satyA zaMbhuruvAca ha ॥29॥

शंभुरुवाच ॥ अहं ब्रह्मन्स्वार्थपरः परिग्रहकृतौ च यत् ॥ तदा स्वत्वमिवस्वार्थे प्रतिभाति ममाधुना ॥2-2-17-३०॥

zaMbhuruvAca ॥ ahaM brahmansvArthaparaH parigrahakRtau ca yat ॥ tadA svatvamivasvArthe pratibhAti mamAdhunA ॥2-2-17-30॥

अहमाराधितस्सत्याद्दाक्षायण्याथ भक्तितः ॥ तस्यै वरो मया दत्तो नंदाव्रतप्रभावतः ॥३१॥

ahamArAdhitassatyAddAkSAyaNyAtha bhaktitaH ॥ tasyai varo mayA datto naMdAvrataprabhAvataH ॥31॥

भर्ता भवेति च तया मत्तो ब्रह्मन् वरो वृतः ॥ मम भार्या भवेत्युक्तं मया तुष्टेन सर्वथा ॥३२॥

bhartA bhaveti ca tayA matto brahman varo vRtaH ॥ mama bhAryA bhavetyuktaM mayA tuSTena sarvathA ॥32॥

अथावदत्तदा मां सा सती दाक्षायणी त्विति ॥ पितुर्मे गोचरीकृत्य मां गृहाण जगत्पते ॥३३॥

athAvadattadA mAM sA satI dAkSAyaNI tviti ॥ piturme gocarIkRtya mAM gRhANa jagatpate ॥33॥

तदप्यंगीकृतं ब्रह्मन्मया तद्भक्ति तुष्टितः ॥ सा गता भवनं मातुरहमत्रागतो विधे ॥३४॥

tadapyaMgIkRtaM brahmanmayA tadbhakti tuSTitaH ॥ sA gatA bhavanaM mAturahamatrAgato vidhe ॥34॥

तस्मात्त्वं गच्छ भवनं दक्षस्य मम शासनात् ॥ तां दक्षोपि यथा कन्यां दद्यान्मेऽरं तथा वद ॥ ३५ ॥

tasmAttvaM gaccha bhavanaM dakSasya mama zAsanAt ॥ tAM dakSopi yathA kanyAM dadyAnme'raM tathA vada ॥ 35 ॥

सतीवियोगभंगस्स्याद्यथा मे त्वं तथा कुरु ॥ समाश्वासय तं दक्षं सर्वविद्याविशारदः ॥ ३६ ॥

satIviyogabhaMgassyAdyathA me tvaM tathA kuru ॥ samAzvAsaya taM dakSaM sarvavidyAvizAradaH ॥ 36 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ इत्युदीर्य महादेवस्सकाशे मे प्रजापतेः ॥ सरस्वतीं विलोक्याशु वियोगवशगोभवत् ॥३७॥

॥ brahmovAca ॥ ityudIrya mahAdevassakAze me prajApateH ॥ sarasvatIM vilokyAzu viyogavazagobhavat ॥37॥

तेनाहमपि चाज्ञप्तः कृतकृत्यो मुदान्वितः ॥ प्रावोचं चेति जगतां नाथं तं भक्तवत्सलम् ॥३८॥

tenAhamapi cAjJaptaH kRtakRtyo mudAnvitaH ॥ prAvocaM ceti jagatAM nAthaM taM bhaktavatsalam ॥38॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ यदात्थ भगवञ्शम्भो तद्विचार्य सुनिश्चितम् ॥ देवानां मुख्यस्स्वार्थो हि ममापि वृषभध्वज॥३९॥

॥ brahmovAca ॥ yadAttha bhagavaJzambho tadvicArya sunizcitam ॥ devAnAM mukhyassvArtho hi mamApi vRSabhadhvaja॥39॥

दक्षस्तुभ्यं सुतां स्वां च स्वयमेव प्रदास्यति ॥ अहं चापि वदिष्यामि त्वद्वाक्यं तत्समक्षतः ॥2-2-17-४० ॥

dakSastubhyaM sutAM svAM ca svayameva pradAsyati ॥ ahaM cApi vadiSyAmi tvadvAkyaM tatsamakSataH ॥2-2-17-40 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्युदीर्य्य महादेवमहं सर्वेश्वरं प्रभुम् ॥ अगमं दक्षनिलयं स्यंदनेनातिवेगिना ॥४१॥

brahmovAca ॥ ityudIryya mahAdevamahaM sarvezvaraM prabhum ॥ agamaM dakSanilayaM syaMdanenAtiveginA ॥41॥

॥ नारद उवाच ॥ विधे प्राज्ञ महाभाग वद नो वदतां वर ॥ सत्यै गृहागतायै स दक्षः किमकरोत्ततः ॥ ४२ ॥

॥ nArada uvAca ॥ vidhe prAjJa mahAbhAga vada no vadatAM vara ॥ satyai gRhAgatAyai sa dakSaH kimakarottataH ॥ 42 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ तपस्तप्त्वा वरं प्राप्य मनोभिलषितं सती ॥ गृहं गत्वा पितुर्मातुः प्रणाममकरोत्तदा ॥४३॥

brahmovAca ॥ tapastaptvA varaM prApya manobhilaSitaM satI ॥ gRhaM gatvA piturmAtuH praNAmamakarottadA ॥43॥

मात्रे पित्रेऽथ तत्सर्वं समाचख्यौ महेश्वरात् ॥ वरप्राप्तिः स्वसख्या वै सत्यास्तुष्टस्तु भक्तितः ॥ ४४ ॥

mAtre pitre'tha tatsarvaM samAcakhyau mahezvarAt ॥ varaprAptiH svasakhyA vai satyAstuSTastu bhaktitaH ॥ 44 ॥

माता पिता च वृत्तांतं सर्वं श्रुत्वा सखीमुखात् ॥ आनन्दं परमं लेभे चक्रे च परमोत्सवम् ॥४५॥

mAtA pitA ca vRttAMtaM sarvaM zrutvA sakhImukhAt ॥ AnandaM paramaM lebhe cakre ca paramotsavam ॥45॥

द्रव्यं ददौ द्विजातिभ्यो यथाभीष्टमुदारधीः॥ अन्येभ्यश्चांधदीनेभ्यो वीरिणी च महामनाः ॥४६॥

dravyaM dadau dvijAtibhyo yathAbhISTamudAradhIH॥ anyebhyazcAMdhadInebhyo vIriNI ca mahAmanAH ॥46॥

वीरिणी तां समालिंग्य स्वसुतां प्रीतिवर्द्धिनीम् ॥ मूर्ध्न्युपाघ्राय मुदिता प्रशशंस मुहुर्मुहुः ॥४७॥

vIriNI tAM samAliMgya svasutAM prItivarddhinIm ॥ mUrdhnyupAghrAya muditA prazazaMsa muhurmuhuH ॥47॥

अथ दक्षः कियत्काले व्यतीते धर्मवित्तमः ॥ चिंतयामास देयेयं स्वसुता शम्भवे कथम् ॥ ४८ ॥

atha dakSaH kiyatkAle vyatIte dharmavittamaH ॥ ciMtayAmAsa deyeyaM svasutA zambhave katham ॥ 48 ॥

आगतोपि महादेवः प्रसन्नस्स जगाम ह ॥ पुनरेव कथं सोपि सुतार्थेऽत्रागमिष्यति ॥ ४९ ॥

Agatopi mahAdevaH prasannassa jagAma ha ॥ punareva kathaM sopi sutArthe'trAgamiSyati ॥ 49 ॥

प्रास्थाप्योथ मया कश्चिच्छंभोर्निकटमंजसा ॥ नैतद्योग्यं निगृह्णीयाद्यद्येवं विफलार्दना ॥ 2-2-17-५० ॥

prAsthApyotha mayA kazcicchaMbhornikaTamaMjasA ॥ naitadyogyaM nigRhNIyAdyadyevaM viphalArdanA ॥ 2-2-17-50 ॥

अथवा पूजयिष्यामि तमेव वृषभध्वजम्॥ मदीयतनया भक्त्या स्वयमेव यथा भवेत्॥५१॥

athavA pUjayiSyAmi tameva vRSabhadhvajam॥ madIyatanayA bhaktyA svayameva yathA bhavet॥51॥

तथैव पूजितस्सोपि वांछत्यार्यप्रयत्नतः॥ शंभुर्भवतु मद्भर्त्तेत्येवं दत्तवरेणतत्॥५२॥

tathaiva pUjitassopi vAMchatyAryaprayatnataH॥ zaMbhurbhavatu madbharttetyevaM dattavareNatat॥52॥

इति चिंतयतस्तस्य दक्षस्य पुरतोऽन्वहम्॥ उपस्थितोहं सहसा सरस्वत्यन्वितस्तदा।५३॥

iti ciMtayatastasya dakSasya purato'nvaham॥ upasthitohaM sahasA sarasvatyanvitastadA।53॥

मां दृष्ट्वा पितरं दक्षः प्रणम्यावनतः स्थितः ॥ आसनं च ददौ मह्यं स्वभवाय यथोचितम् ॥५४॥

mAM dRSTvA pitaraM dakSaH praNamyAvanataH sthitaH ॥ AsanaM ca dadau mahyaM svabhavAya yathocitam ॥54॥

ततो मां सर्वलोकेशं तत्रागमन कारणम् ॥ दक्षः पप्रच्छ स क्षिप्रं चिंताविष्टोपि हर्षितः ॥५५॥

tato mAM sarvalokezaM tatrAgamana kAraNam ॥ dakSaH papraccha sa kSipraM ciMtAviSTopi harSitaH ॥55॥

दक्ष उवाच ॥ तवात्रागमने हेतुः कः प्रवेशे स सृष्टिकृत् ॥ ममोपरि सुप्रसादं कृत्वाचक्ष्व जगद्गुरो ॥५६॥

dakSa uvAca ॥ tavAtrAgamane hetuH kaH praveze sa sRSTikRt ॥ mamopari suprasAdaM kRtvAcakSva jagadguro ॥56॥

पुत्रस्नेहात्कार्यवशादथ वा लोककारक॥ ममाश्रमं समायातो हृष्टस्य तव दर्शनात्॥५७॥

putrasnehAtkAryavazAdatha vA lokakAraka॥ mamAzramaM samAyAto hRSTasya tava darzanAt॥57॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति पृष्टस्स्वपुत्रेण दक्षेण मुनिसत्तम ॥ विहसन्नब्रुवं वाक्यं मोदयंस्तं प्रजापतिम् ॥ ५८ ॥

brahmovAca ॥ iti pRSTassvaputreNa dakSeNa munisattama ॥ vihasannabruvaM vAkyaM modayaMstaM prajApatim ॥ 58 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ शृणु दक्ष यदर्थं त्वत्समीपमहमागतः ॥ त्वत्तोकस्य हितं मेपि भवतोपि तदीप्सितम् ॥५९ ॥

brahmovAca ॥ zRNu dakSa yadarthaM tvatsamIpamahamAgataH ॥ tvattokasya hitaM mepi bhavatopi tadIpsitam ॥59 ॥

तव पुत्री समाराध्य महादेवं जगत्पतिम् ॥ यो वरः प्रार्थितस्तस्य समयोयमुपागतः ॥ 2-2-17-६० ॥

tava putrI samArAdhya mahAdevaM jagatpatim ॥ yo varaH prArthitastasya samayoyamupAgataH ॥ 2-2-17-60 ॥

शंभुना तव पुत्र्यर्थं त्वत्सकाशमहं धुवम् ॥ प्रस्थापितोस्मि यत्कृत्यं श्रेय स्तदवधारय ॥ ६१ ॥

zaMbhunA tava putryarthaM tvatsakAzamahaM dhuvam ॥ prasthApitosmi yatkRtyaM zreya stadavadhAraya ॥ 61 ॥

वरं दत्त्वा गतो रुद्रस्तावत्प्रभृति शंकरः ॥ त्वत्सुताया वियोगेन न शर्म लभतेंजसा ॥ ६२ ॥

varaM dattvA gato rudrastAvatprabhRti zaMkaraH ॥ tvatsutAyA viyogena na zarma labhateMjasA ॥ 62 ॥

अलब्धच्छिद्रमदनो जिगाय गिरिशं न यम् ॥ सर्वैः पुष्पमयैर्बाणैर्यत्नं कृत्वापि भूरिशः ॥ ६३ ॥

alabdhacchidramadano jigAya girizaM na yam ॥ sarvaiH puSpamayairbANairyatnaM kRtvApi bhUrizaH ॥ 63 ॥

स कामबाणविद्धोपि परित्यज्यात्म चिंतनम् ॥ सतीं विचिंतयन्नास्ते व्याकुलः प्राकृतो यथा ॥ ६४ ॥

sa kAmabANaviddhopi parityajyAtma ciMtanam ॥ satIM viciMtayannAste vyAkulaH prAkRto yathA ॥ 64 ॥

विस्मृत्य प्रश्रुतां वाणीं गणाग्रे विप्रयोगतः ॥ क्व सतीत्येवमभितो भाषते निकृतावपि ॥ ६५ ॥

vismRtya prazrutAM vANIM gaNAgre viprayogataH ॥ kva satItyevamabhito bhASate nikRtAvapi ॥ 65 ॥

मया यद्वांछितं पूर्वं त्वया च मदनेन च ॥ मरीच्याद्यैमुनिवरैस्तत्सिद्धमधुना सुत ॥ ६६ ॥

mayA yadvAMchitaM pUrvaM tvayA ca madanena ca ॥ marIcyAdyaimunivaraistatsiddhamadhunA suta ॥ 66 ॥

त्वत्पुत्र्याराधितश्शंभुस्सोपि तस्या विचिंतनात् ॥ अनुशोधयितुं प्रेप्सुर्वर्त्तते हिमवद्गिरौ ॥ ६७ ॥

tvatputryArAdhitazzaMbhussopi tasyA viciMtanAt ॥ anuzodhayituM prepsurvarttate himavadgirau ॥ 67 ॥

यथा नानाविधैर्भावैस्सत्त्वात्तेन व्रतेन च ॥ शंभुराराधितस्तेन तथैवाराध्यते सती ॥६८॥

yathA nAnAvidhairbhAvaissattvAttena vratena ca ॥ zaMbhurArAdhitastena tathaivArAdhyate satI ॥68॥

तस्मात्तु दक्षतनयां शंभ्वर्थं परिकल्पिताम् ॥ तस्मै देह्यविलंबेन कृता ते कृतकृत्यता ॥ ६९ ॥

tasmAttu dakSatanayAM zaMbhvarthaM parikalpitAm ॥ tasmai dehyavilaMbena kRtA te kRtakRtyatA ॥ 69 ॥

अहं तमानयिष्यामि नारदेन त्वदालयम् ॥ तस्मै त्वमेनां संयच्छ तदर्थे परिकल्पिताम् ॥ 2-2-17-७० ॥

ahaM tamAnayiSyAmi nAradena tvadAlayam ॥ tasmai tvamenAM saMyaccha tadarthe parikalpitAm ॥ 2-2-17-70 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ श्रुत्वा मम वचश्चेति स मे पुत्रोतिहर्षितः ॥ एवमेवेतिमां दक्ष उवाच परिहर्षितः ॥७१ ॥

brahmovAca ॥ zrutvA mama vacazceti sa me putrotiharSitaH ॥ evamevetimAM dakSa uvAca pariharSitaH ॥71 ॥

ततस्सोहं मुने तत्रागममत्यंतहर्षितः ॥ उत्सुको लोकनिरतो गिरिशो यत्र संस्थितः ॥ ७२ ॥

tatassohaM mune tatrAgamamatyaMtaharSitaH ॥ utsuko lokanirato girizo yatra saMsthitaH ॥ 72 ॥

गते नारद दक्षोपि सदार तनयो ह्यपि ॥ अभवत्पूर्णकामस्तु पीयूषैरिव पूरितः ॥ ७३ ॥ ॥

gate nArada dakSopi sadAra tanayo hyapi ॥ abhavatpUrNakAmastu pIyUSairiva pUritaH ॥ 73 ॥ ॥