नारद उवाच॥ विष्णुशिष्य महाप्राज्ञ विधे लोककर प्रभो ॥ अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता शिवलीलामृतान्विता ॥ १ ॥

nArada uvAca॥ viSNuziSya mahAprAjJa vidhe lokakara prabho ॥ adbhuteyaM kathA proktA zivalIlAmRtAnvitA ॥ 1 ॥

ततः किमभवत्तात चरितं तद्वदाधुना ॥ अहं श्रद्धान्वितः श्रोतुं यदि शम्भुकथाश्रयम् ॥ २ ॥ ॥

tataH kimabhavattAta caritaM tadvadAdhunA ॥ ahaM zraddhAnvitaH zrotuM yadi zambhukathAzrayam ॥ 2 ॥ ॥

ब्रह्मोवाच ॥ शंभौ गते निजस्थाने वेधस्यंतर्हिते मयि ॥ दक्ष प्राहाथ कंदर्पं संस्मरन् मम तद्वचः ॥ ॥ ३ ॥ ॥

brahmovAca ॥ zaMbhau gate nijasthAne vedhasyaMtarhite mayi ॥ dakSa prAhAtha kaMdarpaM saMsmaran mama tadvacaH ॥ ॥ 3 ॥ ॥

दक्ष उवाच ॥ मद्देहजेयं कंदर्प सद्रूपगुणसंयुता ॥ एनां गृह्णीष्व भार्यार्थं भवतस्सदृशीं गुणैः ॥ ४ ॥

dakSa uvAca ॥ maddehajeyaM kaMdarpa sadrUpaguNasaMyutA ॥ enAM gRhNISva bhAryArthaM bhavatassadRzIM guNaiH ॥ 4 ॥

एषा तव महा तेजास्सर्वदा सहचारिणी ॥ भविष्यति यथाकामं धर्मतो वशवर्तिनी ॥ ५ ॥

eSA tava mahA tejAssarvadA sahacAriNI ॥ bhaviSyati yathAkAmaM dharmato vazavartinI ॥ 5 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इत्युक्त्वा प्रददौ तस्यै देहस्वेदांबुसम्भवाम् ॥ कंदर्प्पायाग्रतः कृत्वा नाम कृत्वा रतीति ताम् ॥ ६ ॥

brahmovAca ॥ ityuktvA pradadau tasyai dehasvedAMbusambhavAm ॥ kaMdarppAyAgrataH kRtvA nAma kRtvA ratIti tAm ॥ 6 ॥

विवाह्य तां स्मरस्सोपि मुमोदातीव नारद ॥ दक्षजां तनयां रम्यां मुनीनामपि मोहिनीम् ॥ ७ ॥

vivAhya tAM smarassopi mumodAtIva nArada ॥ dakSajAM tanayAM ramyAM munInAmapi mohinIm ॥ 7 ॥

अथ तां वीक्ष्य मदनो रत्याख्यां स्वस्त्रियं शुभाम् ॥ आत्मा गुणेन विद्धोसौ मुमोह रतिरंजितः ॥८ ॥

atha tAM vIkSya madano ratyAkhyAM svastriyaM zubhAm ॥ AtmA guNena viddhosau mumoha ratiraMjitaH ॥8 ॥

क्षणप्रदाऽभवत्कांता गौरी मृगदृशी मुदा ॥ लोलापांग्यथ तस्यैव भार्या च सदृशी रतौ ॥ ९ ॥

kSaNapradA'bhavatkAMtA gaurI mRgadRzI mudA ॥ lolApAMgyatha tasyaiva bhAryA ca sadRzI ratau ॥ 9 ॥

तस्या भ्रूयुगलं वीक्ष्य संशयं मदनोकरोत् ॥ उत्सादनं मत्कोदण्डं विधात्रास्यां निवेशितम् ॥ 2-2-4-१० ॥

tasyA bhrUyugalaM vIkSya saMzayaM madanokarot ॥ utsAdanaM matkodaNDaM vidhAtrAsyAM nivezitam ॥ 2-2-4-10 ॥

कटाक्षाणामाशुगतिं दृष्ट्वा तस्या द्विजोत्तम॥ आशु गन्तुं निजास्त्राणां श्रद्दधे न च चारुताम् ॥ ११ ॥

kaTAkSANAmAzugatiM dRSTvA tasyA dvijottama॥ Azu gantuM nijAstrANAM zraddadhe na ca cArutAm ॥ 11 ॥

तस्याः स्वभावसुरभिधीरश्वासानिलं तथा ॥ आघ्राय मदनः श्रद्धां त्यक्तवान् मलयांतिके ॥ १२ ।

tasyAH svabhAvasurabhidhIrazvAsAnilaM tathA ॥ AghrAya madanaH zraddhAM tyaktavAn malayAMtike ॥ 12 ।

पूर्णेन्दुसदृशं वक्त्रं दृष्ट्वा लक्ष्मसुलक्षितम् ॥ न निश्चिकाय मदनो भेदं तन्मुखचन्द्रयोः ॥ १३ ॥

pUrNendusadRzaM vaktraM dRSTvA lakSmasulakSitam ॥ na nizcikAya madano bhedaM tanmukhacandrayoH ॥ 13 ॥

सुवर्ण पद्मकलिकातुल्यं तस्याः कुचद्वयम् ॥ रेजे चूचुकयुग्मेन भ्रमरेणेव वेष्टितम् ॥ १४ ॥

suvarNa padmakalikAtulyaM tasyAH kucadvayam ॥ reje cUcukayugmena bhramareNeva veSTitam ॥ 14 ॥

दृढपीनोन्नतं तस्यास्तनमध्यं विलंबिनीम् ॥ आनाभिप्रतलं मालां तन्वीं चन्द्रायितां शुभाम् ॥ १५॥

dRDhapInonnataM tasyAstanamadhyaM vilaMbinIm ॥ AnAbhipratalaM mAlAM tanvIM candrAyitAM zubhAm ॥ 15॥

ज्यां पुष्पधनुषः कामः षट्पदावलिसंभ्रमाम् ॥ विसस्मार च यस्मात्तां विसृज्यैनां निरीक्षते ॥१६॥

jyAM puSpadhanuSaH kAmaH SaTpadAvalisaMbhramAm ॥ visasmAra ca yasmAttAM visRjyainAM nirIkSate ॥16॥

गम्भीरनाभिरंध्रांतश्चतुःपार्श्वत्वगादृतम् ॥ आननाब्जेऽक्षणद्वंद्वमारक्तकफलं यथा ॥ १७ ॥

gambhIranAbhiraMdhrAMtazcatuHpArzvatvagAdRtam ॥ AnanAbje'kSaNadvaMdvamAraktakaphalaM yathA ॥ 17 ॥

मध्येन वपुषा निसर्गाष्टापदप्रभा ॥ रुक्मवेदीव ददृशे कामेन रमणी हि सा ॥ १८ ॥

madhyena vapuSA nisargASTApadaprabhA ॥ rukmavedIva dadRze kAmena ramaNI hi sA ॥ 18 ॥

रंभास्तंभायतं स्निग्धं यदूरुयुगलं मृदु ॥ निजशक्तिसमं कामो वीक्षांचक्रे मनोहरम् ॥ १९ ॥

raMbhAstaMbhAyataM snigdhaM yadUruyugalaM mRdu ॥ nijazaktisamaM kAmo vIkSAMcakre manoharam ॥ 19 ॥

आरक्तपार्ष्णिपादाग्रप्रांतभागं पदद्वयम् ॥ अनुरागमिवाऽनेन मित्रं तस्या मनोभवः ॥ 2-2-4-२० ॥

AraktapArSNipAdAgraprAMtabhAgaM padadvayam ॥ anurAgamivA'nena mitraM tasyA manobhavaH ॥ 2-2-4-20 ॥

तस्याः करयुगं रक्तं नखरैः किंशुकोपमैः ॥ वृत्ताभिरंगुलीभिश्च सूक्ष्माग्राभिर्मनोहरम् ॥२१॥

tasyAH karayugaM raktaM nakharaiH kiMzukopamaiH ॥ vRttAbhiraMgulIbhizca sUkSmAgrAbhirmanoharam ॥21॥

तद्बाहुयुगुलं कांतं मृणालयुगलायतम् ॥ मृदु स्निग्धं चिरं राजत्कांतिलोहप्रवालवत् ॥२२॥

tadbAhuyugulaM kAMtaM mRNAlayugalAyatam ॥ mRdu snigdhaM ciraM rAjatkAMtilohapravAlavat ॥22॥

नीलनीरदसंकाशः केशपाशो मनोहरः ॥ चमरीवाल भरवद्विभाति स्म स्मरप्रियः ॥२३॥

nIlanIradasaMkAzaH kezapAzo manoharaH ॥ camarIvAla bharavadvibhAti sma smarapriyaH ॥23॥

एतादृशीं रतिं नाम्ना प्रालेयाद्रिसमुद्भवाम्॥ गंगामिव महादेवो जग्राहोत्फुल्ललोचनः ॥२४॥

etAdRzIM ratiM nAmnA prAleyAdrisamudbhavAm॥ gaMgAmiva mahAdevo jagrAhotphullalocanaH ॥24॥

चक्रपद्मां चारुबाहुं मृणालशकलान्विताम् ॥ भ्रूयुग्मविभ्रमव्राततनूर्मिपरिराजिताम् ॥ २५ ॥

cakrapadmAM cArubAhuM mRNAlazakalAnvitAm ॥ bhrUyugmavibhramavrAtatanUrmiparirAjitAm ॥ 25 ॥

कटाक्षपाततुंगौघां स्वीयनेत्रोत्पलान्विताम् ॥ तनुलोमांबुशैवालां मनोद्रुमविलासिनीम् ॥ २६ ॥

kaTAkSapAtatuMgaughAM svIyanetrotpalAnvitAm ॥ tanulomAMbuzaivAlAM manodrumavilAsinIm ॥ 26 ॥

निम्ननाभिह्रदां क्षामां सर्वांगरमणीयिकाम् ॥ सर्वलावण्यसदनां शोभमानां रमामिव ॥ २७ ॥

nimnanAbhihradAM kSAmAM sarvAMgaramaNIyikAm ॥ sarvalAvaNyasadanAM zobhamAnAM ramAmiva ॥ 27 ॥

द्वादशाभरणैर्युक्तां शृंगारैः षोडशैर्युताम् ॥ मोहनीं सर्वलोकानां भासयंतीं दिशो दश ॥२८॥

dvAdazAbharaNairyuktAM zRMgAraiH SoDazairyutAm ॥ mohanIM sarvalokAnAM bhAsayaMtIM dizo daza ॥28॥

इति तां मदनो वीक्ष्य रतिं जग्राह सोत्सुकः ॥ रागादुपस्थितां लक्ष्मीं हृषीकेश इवोत्तमाम् ॥२९॥

iti tAM madano vIkSya ratiM jagrAha sotsukaH ॥ rAgAdupasthitAM lakSmIM hRSIkeza ivottamAm ॥29॥

नोवाच च तदा दक्षं कामो मोदभवात्ततः ॥ विस्मृत्य दारुणं शापं विधिदत्तं विमोहितः॥2-2-4-३०॥

novAca ca tadA dakSaM kAmo modabhavAttataH ॥ vismRtya dAruNaM zApaM vidhidattaM vimohitaH॥2-2-4-30॥

तदा महोत्सवस्तात बभूव सुखवर्द्धनः ॥ दक्षः प्रीततरश्चासीन्मुमुदे तनया मम ॥ ३१ ॥

tadA mahotsavastAta babhUva sukhavarddhanaH ॥ dakSaH prItatarazcAsInmumude tanayA mama ॥ 31 ॥

कामोतीव सुखं प्राप्य सर्वदुःखक्षयं गतः ॥ दक्षजापि रतिः कामं प्राप्य चापि जहर्ष ह ॥३२॥

kAmotIva sukhaM prApya sarvaduHkhakSayaM gataH ॥ dakSajApi ratiH kAmaM prApya cApi jaharSa ha ॥32॥

रराज चेतयासार्द्धं भिन्नश्चारुवचः स्मरः ॥ जीमूत इव संध्यायां सौदामन्या मनोज्ञया ॥ ३३ ॥

rarAja cetayAsArddhaM bhinnazcAruvacaH smaraH ॥ jImUta iva saMdhyAyAM saudAmanyA manojJayA ॥ 33 ॥

इति रतिपतिरुच्चैर्मोहयुक्तो रतिं तां हृदुपरि जगृहे वै योगदर्शीव विद्याम् ॥ रतिरपि पतिमग्र्यं प्राप्य सा चापि रेजे हरिमिव कमला वै पूर्णचन्द्रोपमास्या ॥३४॥

iti ratipatiruccairmohayukto ratiM tAM hRdupari jagRhe vai yogadarzIva vidyAm ॥ ratirapi patimagryaM prApya sA cApi reje harimiva kamalA vai pUrNacandropamAsyA ॥34॥