ब्रह्मोवाच ॥ ततस्ते मुनयः सर्वे तदाभिप्रायवेदिनः ॥ चक्रुस्तदुचितं नाम मरीचिप्रमुखास्सुताः ॥ १ ॥

brahmovAca ॥ tataste munayaH sarve tadAbhiprAyavedinaH ॥ cakrustaducitaM nAma marIcipramukhAssutAH ॥ 1 ॥

मुखावलोकनादेव ज्ञात्वा वृत्तांतमन्यतः ॥ दक्षादयश्च स्रष्टारः स्थानं पत्नीं च ते ददुः ॥२॥

mukhAvalokanAdeva jJAtvA vRttAMtamanyataH ॥ dakSAdayazca sraSTAraH sthAnaM patnIM ca te daduH ॥2॥

ततो निश्चित्य नामानि मरीचिप्रमुखा द्विजाः ॥ ऊचुस्संगतमेतस्मै पुरुषाय ममात्मजाः ॥ ३ ॥

tato nizcitya nAmAni marIcipramukhA dvijAH ॥ UcussaMgatametasmai puruSAya mamAtmajAH ॥ 3 ॥

ऋषय ऊचुः ॥ यस्मात्प्रमथसे तत्त्वं जातोस्माकं यथा विधेः ॥ तस्मान्मन्मथनामा त्वं लोके ख्यातो भविष्यसि ॥४॥

RSaya UcuH ॥ yasmAtpramathase tattvaM jAtosmAkaM yathA vidheH ॥ tasmAnmanmathanAmA tvaM loke khyAto bhaviSyasi ॥4॥

जगत्सु कामरूपस्त्वं त्वत्समो न हि विद्यते॥ अतस्त्वं कामनामापि ख्यातो भव मनोभव ॥५॥

jagatsu kAmarUpastvaM tvatsamo na hi vidyate॥ atastvaM kAmanAmApi khyAto bhava manobhava ॥5॥

मदनान्मदनाख्यस्त्वं जातो दर्पात्सदर्पकः ॥ तस्मात्कंदर्पनामापि लोके ख्यातो भविष्यसि ॥६॥

madanAnmadanAkhyastvaM jAto darpAtsadarpakaH ॥ tasmAtkaMdarpanAmApi loke khyAto bhaviSyasi ॥6॥

त्वत्समं सर्वदेवानां यद्वीर्यं न भविष्यति ॥ ततः स्थानानि सर्वाणि सर्वव्यापी भवांस्ततः ॥७॥

tvatsamaM sarvadevAnAM yadvIryaM na bhaviSyati ॥ tataH sthAnAni sarvANi sarvavyApI bhavAMstataH ॥7॥

दक्षोयं भवते पत्नी स्वयं दास्यति कामिनीम् ॥ आद्यः प्रजापतिर्यो हि यथेष्टं पुरुषोत्तमः ॥८॥

dakSoyaM bhavate patnI svayaM dAsyati kAminIm ॥ AdyaH prajApatiryo hi yatheSTaM puruSottamaH ॥8॥

एषा च कन्यका चारुरूपा ब्रह्ममनोभवा ॥ संध्या नाम्नेति विख्याता सर्वलोके भविष्यति ॥ ९ ॥

eSA ca kanyakA cArurUpA brahmamanobhavA ॥ saMdhyA nAmneti vikhyAtA sarvaloke bhaviSyati ॥ 9 ॥

ब्रह्मणो ध्यायतो यस्मात्सम्यग्जाता वरांगना ॥ अतस्संध्येति विख्याता क्रांताभा तुल्यमल्लिका ॥ 2-2-3-१० ॥

brahmaNo dhyAyato yasmAtsamyagjAtA varAMganA ॥ atassaMdhyeti vikhyAtA krAMtAbhA tulyamallikA ॥ 2-2-3-10 ॥

॥ ब्रह्मोवाच ॥ कौसुमानि तथास्त्राणि पंचादाय मनोभवः ॥ प्रच्छन्नरूपी तत्रैव चिंतयामास निश्चयम् ॥ ११ ॥

॥ brahmovAca ॥ kausumAni tathAstrANi paMcAdAya manobhavaH ॥ pracchannarUpI tatraiva ciMtayAmAsa nizcayam ॥ 11 ॥

हर्षणं रोचनाख्यं च मोहनं शोषणं तथा ॥ मारणं चेति प्रोक्तानि मुनेर्मोहकराण्यपि ॥ १२ ॥

harSaNaM rocanAkhyaM ca mohanaM zoSaNaM tathA ॥ mAraNaM ceti proktAni munermohakarANyapi ॥ 12 ॥

ब्रह्मणा मम यत्कर्म समुद्दिष्टं सनातनम् ॥ तदिहैव करिष्यामि मुनीनां सन्निधौ विधे ॥ १३ ॥

brahmaNA mama yatkarma samuddiSTaM sanAtanam ॥ tadihaiva kariSyAmi munInAM sannidhau vidhe ॥ 13 ॥

तिष्ठंति मुनयश्चात्र स्वयं चापि प्रजापतिः ॥ एतेषां साक्षिभूतं मे भविष्यंत्यद्य निश्चयम् ॥१४॥

tiSThaMti munayazcAtra svayaM cApi prajApatiH ॥ eteSAM sAkSibhUtaM me bhaviSyaMtyadya nizcayam ॥14॥

संध्यापि ब्रह्मणा प्रोक्ता चेदानीं प्रेषयेद्वचः ॥ इह कर्म परीक्ष्यैव प्रयोगान्मोहयाम्यहम् ॥ १५ ॥

saMdhyApi brahmaNA proktA cedAnIM preSayedvacaH ॥ iha karma parIkSyaiva prayogAnmohayAmyaham ॥ 15 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति संचित्य मनसा निश्चित्य च मनोभवः ॥ पुष्पजं पुष्पजातस्य योजयामास मार्गणैः ॥ १६ ॥

brahmovAca ॥ iti saMcitya manasA nizcitya ca manobhavaH ॥ puSpajaM puSpajAtasya yojayAmAsa mArgaNaiH ॥ 16 ॥

आलीढस्थानमासाद्य धनुराकृष्य यत्नतः ॥ चकार वलयाकारं कामो धन्विवरस्तदा ॥ १७ ॥

AlIDhasthAnamAsAdya dhanurAkRSya yatnataH ॥ cakAra valayAkAraM kAmo dhanvivarastadA ॥ 17 ॥

संहिते तेन कोदंडे मारुताश्च सुगंधयः ॥ ववुस्तत्र मुनिश्रेष्ठ सम्यगाह्लादकारिणः ॥ १८ ॥

saMhite tena kodaMDe mArutAzca sugaMdhayaH ॥ vavustatra munizreSTha samyagAhlAdakAriNaH ॥ 18 ॥

ततस्तानपि धात्रादीन् सर्वानेव च मानसान् ॥ पृथक् पुष्पशरैस्तीक्ष्णैर्मोहयामास मोहनः ॥१९॥

tatastAnapi dhAtrAdIn sarvAneva ca mAnasAn ॥ pRthak puSpazaraistIkSNairmohayAmAsa mohanaH ॥19॥

ततस्ते मुनयस्सर्वे मोहिताश्चाप्यहं मुने ॥ सहितो मनसा कंचिद्विकारं प्रापुरादितः ॥ 2-2-3-२० ॥

tataste munayassarve mohitAzcApyahaM mune ॥ sahito manasA kaMcidvikAraM prApurAditaH ॥ 2-2-3-20 ॥

संध्यां सर्वे निरीक्षंतस्सविकारं मुहुर्मुहुः ॥ आसन् प्रवृद्धमदनाः स्त्री यस्मान्मदनैधिनी ॥ २१ ॥

saMdhyAM sarve nirIkSaMtassavikAraM muhurmuhuH ॥ Asan pravRddhamadanAH strI yasmAnmadanaidhinI ॥ 21 ॥

ततः सर्वान्स मदनो मोहयित्वा पुनःपुनः ॥ यथेन्द्रियविकारं त प्रापुस्तानकरोत्तथा ॥२२॥

tataH sarvAnsa madano mohayitvA punaHpunaH ॥ yathendriyavikAraM ta prApustAnakarottathA ॥22॥

उदीरितेंद्रियो धाता वीक्ष्याहं स यदा च ताम् ॥ तदैव चोनपंचाशद्भावा जाताश्शरीरतः ॥ २३ ॥

udIriteMdriyo dhAtA vIkSyAhaM sa yadA ca tAm ॥ tadaiva conapaMcAzadbhAvA jAtAzzarIrataH ॥ 23 ॥

सापि तैर्वीक्ष्यमाणाथ कंदर्पशरपातनात् ॥ चक्रे मुहुर्मुहुर्भावान्कटाक्षावरणादिकान् ॥ २४ ॥

sApi tairvIkSyamANAtha kaMdarpazarapAtanAt ॥ cakre muhurmuhurbhAvAnkaTAkSAvaraNAdikAn ॥ 24 ॥

निसर्गसुंदरी संध्या तान्भावान् मानसोद्भवान् ॥ कुर्वंत्यतितरां रेजे स्वर्णदीव तनूर्मिभिः ॥ २५ ॥

nisargasuMdarI saMdhyA tAnbhAvAn mAnasodbhavAn ॥ kurvaMtyatitarAM reje svarNadIva tanUrmibhiH ॥ 25 ॥

अथ भावयुतां संध्यां वीक्ष्याकार्षं प्रजापतिः ॥ धर्माभिपूरित तनुरभिलाषमहं मुने ॥२६॥

atha bhAvayutAM saMdhyAM vIkSyAkArSaM prajApatiH ॥ dharmAbhipUrita tanurabhilASamahaM mune ॥26॥

ततस्ते मुनयस्सर्वे मरीच्यत्रिमुखा अपि ॥ दक्षाद्याश्च द्विजश्रेष्ठ प्रापुर्वेकारिकेन्द्रियम् ॥ २७ ॥

tataste munayassarve marIcyatrimukhA api ॥ dakSAdyAzca dvijazreSTha prApurvekArikendriyam ॥ 27 ॥

दृष्ट्वा तथाविधा दक्षमरीचिप्रमुखाश्च माम् ॥ संध्यां च कर्मणि निजे श्रद्दधे मदनस्तदा ॥२८॥

dRSTvA tathAvidhA dakSamarIcipramukhAzca mAm ॥ saMdhyAM ca karmaNi nije zraddadhe madanastadA ॥28॥

यदिदं ब्रह्मणा कर्म ममोद्दिष्टं मयापि तत् ॥ कर्तुं शक्यमिति ह्यद्धा भावितं स्वभुवा तदा॥२९॥

yadidaM brahmaNA karma mamoddiSTaM mayApi tat ॥ kartuM zakyamiti hyaddhA bhAvitaM svabhuvA tadA॥29॥

इत्थं पापगतिं वीक्ष्य भ्रातॄणां च पितुस्तथा ॥ धर्मस्सस्मार शंभुं वै तदा धर्मावनं प्रभुम् ॥ 2-2-3-३० ॥

itthaM pApagatiM vIkSya bhrAtRRNAM ca pitustathA ॥ dharmassasmAra zaMbhuM vai tadA dharmAvanaM prabhum ॥ 2-2-3-30 ॥

संस्मरन्मनसा धर्मं शंकरं धर्मपालकम् ॥ तुष्टाव विविधैर्वाक्यैर्दीनो भूत्वाजसंभवः ॥ ३१ ॥

saMsmaranmanasA dharmaM zaMkaraM dharmapAlakam ॥ tuSTAva vividhairvAkyairdIno bhUtvAjasaMbhavaH ॥ 31 ॥

धर्म उवाच ॥ देवदेव महादेव धर्मपाल नमोस्तु ते ॥ सृष्टिस्थितिविनाशानां कर्ता शंभो त्वमेव हि ॥ ३२ ॥

dharma uvAca ॥ devadeva mahAdeva dharmapAla namostu te ॥ sRSTisthitivinAzAnAM kartA zaMbho tvameva hi ॥ 32 ॥

सृष्टौ ब्रह्मा स्थितौ विष्णुः प्रलये हररूपधृक् ॥ रजस्सत्त्वतमोभिश्च त्रिगुणैरगुणः प्रभो ॥ ३३ ॥

sRSTau brahmA sthitau viSNuH pralaye hararUpadhRk ॥ rajassattvatamobhizca triguNairaguNaH prabho ॥ 33 ॥

निस्त्रैगुण्यः शिवः साक्षात्तुर्यश्च प्रकृतेः परः ॥ निर्गुणो निर्विकारी त्वं नानालीलाविशारदः ॥ ३४ ॥

nistraiguNyaH zivaH sAkSAtturyazca prakRteH paraH ॥ nirguNo nirvikArI tvaM nAnAlIlAvizAradaH ॥ 34 ॥

रक्षरक्ष महादेव पापान्मां दुस्तरादितः ॥ मत्पितायं तथा चेमे भ्रातरः पापबुद्धयः ॥ ३५ ॥

rakSarakSa mahAdeva pApAnmAM dustarAditaH ॥ matpitAyaM tathA ceme bhrAtaraH pApabuddhayaH ॥ 35 ॥

ब्रह्मोवाच॥ इति स्तुतो महेशानो धर्मेणैव परः प्रभुः ॥ तत्राजगाम शीघ्रं वै रक्षितुं धर्ममात्मभूः ॥ ३६ ॥

brahmovAca॥ iti stuto mahezAno dharmeNaiva paraH prabhuH ॥ tatrAjagAma zIghraM vai rakSituM dharmamAtmabhUH ॥ 36 ॥

जातो वियद्गतश्शंभुर्विधिं दृष्ट्वा तथाविधम्॥ मां दक्षाद्यांश्च मनसा जहासोपजहास च ॥ ३७ ॥

jAto viyadgatazzaMbhurvidhiM dRSTvA tathAvidham॥ mAM dakSAdyAMzca manasA jahAsopajahAsa ca ॥ 37 ॥

स साधुवादं तान् सर्वान्विहस्य च पुनः पुनः ॥ उवाचेदं मुनिश्रेष्ठ लज्जयन् वृषभध्वजः ॥ ३८ ॥

sa sAdhuvAdaM tAn sarvAnvihasya ca punaH punaH ॥ uvAcedaM munizreSTha lajjayan vRSabhadhvajaH ॥ 38 ॥

शिव उवाच ॥ अहो ब्रह्मंस्तव कथं कामभावस्समुद्गतः ॥ दृष्ट्वा च तनयां नैव योग्यं वेदानुसारिणाम् ॥३९॥

ziva uvAca ॥ aho brahmaMstava kathaM kAmabhAvassamudgataH ॥ dRSTvA ca tanayAM naiva yogyaM vedAnusAriNAm ॥39॥

यथा माता च भगिनी भ्रातृपत्नी तथा सुता ॥ एतः कुदृष्ट्या द्रष्टव्या न कदापि विपश्चिता ॥ 2-2-3-४० ॥

yathA mAtA ca bhaginI bhrAtRpatnI tathA sutA ॥ etaH kudRSTyA draSTavyA na kadApi vipazcitA ॥ 2-2-3-40 ॥

एष वै वेदमार्गस्य निश्चयस्त्वन्मुखे स्थितः ॥ कथं तु काममात्रेण स ते विस्मारितो विधे ॥ ४१ ॥

eSa vai vedamArgasya nizcayastvanmukhe sthitaH ॥ kathaM tu kAmamAtreNa sa te vismArito vidhe ॥ 41 ॥

धैर्ये जागरितं ब्रह्मन्मनस्ते चतुरानन ॥ कथं क्षुद्रेण कामेन रंतुं विगटितं विधे ॥ । ४२ ॥

dhairye jAgaritaM brahmanmanaste caturAnana ॥ kathaM kSudreNa kAmena raMtuM vigaTitaM vidhe ॥ । 42 ॥

एकांतयोगिनस्तस्मात्सर्वदादित्यदर्शिनः ॥ कथं दक्षमरीच्याद्या लोलुपाः स्त्रीषु मानसाः ॥ ४३ ॥

ekAMtayoginastasmAtsarvadAdityadarzinaH ॥ kathaM dakSamarIcyAdyA lolupAH strISu mAnasAH ॥ 43 ॥

कथं कामोपि मंदात्मा प्राबल्यात्सोधुनैव हि ॥ विकृतान्बाणैः कृतवानकालज्ञोल्पचेतनः ॥४४॥

kathaM kAmopi maMdAtmA prAbalyAtsodhunaiva hi ॥ vikRtAnbANaiH kRtavAnakAlajJolpacetanaH ॥44॥

धिक्तं श्रुतं सदा तस्य यस्य कांता मनोहरत् ॥ धैर्यादाकृष्य लौल्येषु मज्जयत्यपि मानसम् ॥४५॥

dhiktaM zrutaM sadA tasya yasya kAMtA manoharat ॥ dhairyAdAkRSya laulyeSu majjayatyapi mAnasam ॥45॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति तस्य वचः श्रुत्वा लोके सोहं शिवस्य च ॥ व्रीडया द्विगुणीभूतस्स्वेदार्द्रस्त्वभवं क्षणात् ॥४६॥

brahmovAca ॥ iti tasya vacaH zrutvA loke sohaM zivasya ca ॥ vrIDayA dviguNIbhUtassvedArdrastvabhavaM kSaNAt ॥46॥

ततो निगृह्यैंद्रियकं विकारं चात्यजं मुने ॥ जिघृक्षुरपि तद्भीत्या तां संध्यां कामरूपिणीम् ॥४७॥

tato nigRhyaiMdriyakaM vikAraM cAtyajaM mune ॥ jighRkSurapi tadbhItyA tAM saMdhyAM kAmarUpiNIm ॥47॥

मच्छरीरात्तु घर्मांभो यत्पपात द्विजोत्तम ॥ धर्मांभो अग्निष्वात्ताः पितृगणा जाताः पितृगणास्ततः ॥४८॥

maccharIrAttu gharmAMbho yatpapAta dvijottama ॥ dharmAMbho agniSvAttAH pitRgaNA jAtAH pitRgaNAstataH ॥48॥

भिन्नांजननिभास्सर्वे फुल्लराजीवलोचनाः ॥ नितांतयतयः पुण्यास्संसारविमुखाः परे ॥४९॥

bhinnAMjananibhAssarve phullarAjIvalocanAH ॥ nitAMtayatayaH puNyAssaMsAravimukhAH pare ॥49॥

सहस्राणां चतुःषष्टिरग्निष्वात्ताः प्रकीर्तिता ॥ षडशीतिसहस्राणि तथा बर्हिषदो मुने ॥ 2-2-3-५० ॥

sahasrANAM catuHSaSTiragniSvAttAH prakIrtitA ॥ SaDazItisahasrANi tathA barhiSado mune ॥ 2-2-3-50 ॥

घर्मांभः पतितं भूमौ तदा दक्षशरीरतः ॥ समस्तगुणसंपन्ना तस्माज्जाता वरांगना ॥५१॥

gharmAMbhaH patitaM bhUmau tadA dakSazarIrataH ॥ samastaguNasaMpannA tasmAjjAtA varAMganA ॥51॥

तन्वंगी सममध्या च तनुरोमावली श्रुता ॥ मृद्वंगी चारुदशना नवकांचनसुप्रभा ॥५२॥

tanvaMgI samamadhyA ca tanuromAvalI zrutA ॥ mRdvaMgI cArudazanA navakAMcanasuprabhA ॥52॥

सर्वावयवरम्या च पूर्णचन्द्राननाम्बुजा ॥ नाम्ना रतिरिति ख्याता मुनीनामपि मोहिनी ॥५३॥

sarvAvayavaramyA ca pUrNacandrAnanAmbujA ॥ nAmnA ratiriti khyAtA munInAmapi mohinI ॥53॥

मरीचिप्रमुखा षड् वै निगृहीतेन्द्रियक्रियाः ॥ ऋते क्रतुं वसिष्ठं च पुलस्त्यांगिरसौ तथा ॥॥ ५४ ॥

marIcipramukhA SaD vai nigRhItendriyakriyAH ॥ Rte kratuM vasiSThaM ca pulastyAMgirasau tathA ॥॥ 54 ॥

क्रत्वादीनां चतुर्णां च बीजं भूमौ पपात च ॥ तेभ्यः पितृगणा जाता अपरे मुनिसत्तम॥५५॥

kratvAdInAM caturNAM ca bIjaM bhUmau papAta ca ॥ tebhyaH pitRgaNA jAtA apare munisattama॥55॥

सोमपा आज्यपा नाम्ना तथैवान्ये सुकालिनः ॥ हविष्मंतस्तु तास्सर्वे कव्यवाहाः प्रकीर्तिताः ॥ ५६ ॥

somapA AjyapA nAmnA tathaivAnye sukAlinaH ॥ haviSmaMtastu tAssarve kavyavAhAH prakIrtitAH ॥ 56 ॥

क्रतोस्तु सोमपाः पुत्रा वसिष्ठात्कालिनस्तथा ॥ आज्यपाख्याः पुलस्त्यस्य हविष्मंतोंगिरस्सुताः ॥५७॥

kratostu somapAH putrA vasiSThAtkAlinastathA ॥ AjyapAkhyAH pulastyasya haviSmaMtoMgirassutAH ॥57॥

जातेषु तेषु विप्रेन्द्र अग्निष्वात्तादिकेष्वथ॥ लोकानां पितृवर्गेषु कव्यवाह स समंततः ॥ ५८ ॥

jAteSu teSu viprendra agniSvAttAdikeSvatha॥ lokAnAM pitRvargeSu kavyavAha sa samaMtataH ॥ 58 ॥

संध्या पितृप्रसूर्भूत्वा तदुद्देशयुताऽभवत् ॥ निर्दोषा शंभुसंदृष्टा धर्मकर्मपरायणा ॥ ५९ ॥

saMdhyA pitRprasUrbhUtvA taduddezayutA'bhavat ॥ nirdoSA zaMbhusaMdRSTA dharmakarmaparAyaNA ॥ 59 ॥

एतस्मिन्नंतरे शम्भुरनुगृह्याखिलान्द्विजान् ॥ धर्मं संरक्ष्य विधिवदंतर्धानं गतो द्रुतम् ॥ 2-2-3-६० ॥

etasminnaMtare zambhuranugRhyAkhilAndvijAn ॥ dharmaM saMrakSya vidhivadaMtardhAnaM gato drutam ॥ 2-2-3-60 ॥

अथ शंकरवाक्येन लज्जितोहं पितामहः ॥ कंदर्प्पायाकोपिंत हि भ्रुकुटीकुटिलाननः ॥ ६१ ॥

atha zaMkaravAkyena lajjitohaM pitAmahaH ॥ kaMdarppAyAkopiMta hi bhrukuTIkuTilAnanaH ॥ 61 ॥

दृष्ट्वा मुखमभिप्रायं विदित्वा सोपि मन्मथः ॥ स्वबाणान्संजहाराशु भीतः पशुपतेर्मुने ॥ ६२ ॥

dRSTvA mukhamabhiprAyaM viditvA sopi manmathaH ॥ svabANAnsaMjahArAzu bhItaH pazupatermune ॥ 62 ॥

ततः कोपसमायुक्तः पद्मयोनिरहं मुने ॥ अज्वलं चातिबलवान् दिधक्षुरिव पावकः ॥ ६३ ॥

tataH kopasamAyuktaH padmayonirahaM mune ॥ ajvalaM cAtibalavAn didhakSuriva pAvakaH ॥ 63 ॥

भवनेत्राग्निनिर्दग्धः कंदर्पो दर्पमोहितः ॥ भविष्यति महादेवे कृत्वा कर्मं सुदुष्करम् ॥ ६४ ॥

bhavanetrAgninirdagdhaH kaMdarpo darpamohitaH ॥ bhaviSyati mahAdeve kRtvA karmaM suduSkaram ॥ 64 ॥

इति वेधास्त्वहं काममक्षयं द्विजसत्तम ॥ समक्षं पितृसंघस्य मुनीनां च यतात्मनाम् ॥ ६५ ॥

iti vedhAstvahaM kAmamakSayaM dvijasattama ॥ samakSaM pitRsaMghasya munInAM ca yatAtmanAm ॥ 65 ॥

इति भीतो रतिपतिस्तत्क्षणात्त्यक्तमार्गणः ॥ प्रादुर्बभूव प्रत्यक्षं शापं श्रुत्वातिदारुणम् ॥ ६६ ॥

iti bhIto ratipatistatkSaNAttyaktamArgaNaH ॥ prAdurbabhUva pratyakSaM zApaM zrutvAtidAruNam ॥ 66 ॥

ब्रह्माणं मामुवाचेदं स दक्षादिसुतं मुने ॥ शृण्वतां पितृसंघानां संध्यायाश्च विगर्वधीः ॥ ६७ ॥

brahmANaM mAmuvAcedaM sa dakSAdisutaM mune ॥ zRNvatAM pitRsaMghAnAM saMdhyAyAzca vigarvadhIH ॥ 67 ॥

काम उवाच ॥ किमर्थं भवता ब्रह्मञ् शप्तोहमिति दारुणम् ॥ अनागास्तव लोकेश न्याय्यमार्गानुसारिणः ॥ ६८ ॥

kAma uvAca ॥ kimarthaM bhavatA brahmaJ zaptohamiti dAruNam ॥ anAgAstava lokeza nyAyyamArgAnusAriNaH ॥ 68 ॥

त्वया चोक्तं नु मत्कर्म यत्तद्ब्रह्मन् कृतं मया ॥ तत्र योग्यो न शापो मे यतो नान्यत्कृतं मया ॥ ६९ ॥

tvayA coktaM nu matkarma yattadbrahman kRtaM mayA ॥ tatra yogyo na zApo me yato nAnyatkRtaM mayA ॥ 69 ॥

अहं विष्णुस्तथा शंभुः सर्वे त्वच्छ रगोचराः ॥ इति यद्भवता प्रोक्तं तन्मयापि परीक्षितम् ॥2-2-3-७० ॥

ahaM viSNustathA zaMbhuH sarve tvaccha ragocarAH ॥ iti yadbhavatA proktaM tanmayApi parIkSitam ॥2-2-3-70 ॥

नापराधो ममाप्यत्र ब्रह्मन् मयि निरागसि ॥ दारुणः समयश्चैव शापो देव जगत्पते ॥ ७१ ॥

nAparAdho mamApyatra brahman mayi nirAgasi ॥ dAruNaH samayazcaiva zApo deva jagatpate ॥ 71 ॥

ब्रह्मोवाच॥ इति तस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्माहं जगतां पतिः ॥ प्रत्यवोचं यतात्मानं मदनं दमयन्मुहुः॥ ॥ ७२ ॥

brahmovAca॥ iti tasya vacaH zrutvA brahmAhaM jagatAM patiH ॥ pratyavocaM yatAtmAnaM madanaM damayanmuhuH॥ ॥ 72 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ आत्मजा मम संध्येयं यस्मादेतत्स कामतः ॥ लक्ष्यीकृतोहं भवता ततश्शापो मया कृतः ॥ ७३ ॥

brahmovAca ॥ AtmajA mama saMdhyeyaM yasmAdetatsa kAmataH ॥ lakSyIkRtohaM bhavatA tatazzApo mayA kRtaH ॥ 73 ॥

अधुना शांतरोषोहं त्वां वदामि मनोभव ॥ शृणुष्व गतसंदेहस्सुखी भव भयं त्यज ॥७४॥

adhunA zAMtaroSohaM tvAM vadAmi manobhava ॥ zRNuSva gatasaMdehassukhI bhava bhayaM tyaja ॥74॥

त्वं भस्म भूत्वा मदन भर्गलोचनवह्निना ॥ तथैवाशु समं पश्चाच्छरीरं प्रापयिष्यसि ॥ ७५ ॥

tvaM bhasma bhUtvA madana bhargalocanavahninA ॥ tathaivAzu samaM pazcAccharIraM prApayiSyasi ॥ 75 ॥

यदा करिष्यति हरोंजसा दारपरिग्रहम् ॥ तदा स एव भवतश्शरीरं प्रापयिष्यति ॥ ७६ ॥

yadA kariSyati haroMjasA dAraparigraham ॥ tadA sa eva bhavatazzarIraM prApayiSyati ॥ 76 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ एवमुक्त्वाथ मदनमहं लोकपितामहः ॥ अंतर्गतो मुनीन्द्राणां मानसानां प्रपश्यताम् ॥७७॥

brahmovAca ॥ evamuktvAtha madanamahaM lokapitAmahaH ॥ aMtargato munIndrANAM mAnasAnAM prapazyatAm ॥77॥

इत्येवं मे वचश्श्रुत्वा मदनस्तेपि मानसाः ॥ संबभूवुस्सुतास्सर्वे सुखिनोऽरं गृहं गताः ॥७८॥

ityevaM me vacazzrutvA madanastepi mAnasAH ॥ saMbabhUvussutAssarve sukhino'raM gRhaM gatAH ॥78॥