ब्रह्मोवाच ॥ पाद्मे कल्पे मम सुरा ब्रह्मणो मानसात्सुतात् ॥ पुलस्त्याद्विश्रवा जज्ञे तस्य वैश्रवणस्सुतः ॥१॥

brahmovAca ॥ pAdme kalpe mama surA brahmaNo mAnasAtsutAt ॥ pulastyAdvizravA jajJe tasya vaizravaNassutaH ॥1॥

तेनेयमलका भुक्ता पुरी विश्वकृता कृता ॥ आराध्य त्र्यंबकं देवमत्युग्रतपसा पुरा ॥ २ ॥

teneyamalakA bhuktA purI vizvakRtA kRtA ॥ ArAdhya tryaMbakaM devamatyugratapasA purA ॥ 2 ॥

व्यतीते तत्र कल्पे वै प्रवृत्ते मेघवाहने ॥ याज्ञदत्तिरसौ श्रीदस्तपस्तेपे सुदुस्सहम् ॥ ३ ॥

vyatIte tatra kalpe vai pravRtte meghavAhane ॥ yAjJadattirasau zrIdastapastepe sudussaham ॥ 3 ॥

भक्ति प्रभावं विज्ञाय शंभोस्तद्दीपमात्रतः ॥ पुरा पुरारेस्संप्राप्य काशिकां चित्प्रकाशिकाम् ॥ ४ ॥

bhakti prabhAvaM vijJAya zaMbhostaddIpamAtrataH ॥ purA purAressaMprApya kAzikAM citprakAzikAm ॥ 4 ॥

शिवैकादशमुद्बोध्य चित्तरत्नप्रदीपकैः॥ अनन्यभक्तिस्नेहाढ्यस्तन्मयो ध्याननिश्चलः॥५॥

zivaikAdazamudbodhya cittaratnapradIpakaiH॥ ananyabhaktisnehADhyastanmayo dhyAnanizcalaH॥5॥

शिवैक्यं सुमहापात्रं तपोग्निपरिबृंहितम्॥ कामक्रोधमहाविघ्नपतंगाघात वर्जितम् ॥ ६ ॥

zivaikyaM sumahApAtraM tapogniparibRMhitam॥ kAmakrodhamahAvighnapataMgAghAta varjitam ॥ 6 ॥

प्राणसंरोधनिर्वातं निर्मलं निर्मलेक्षणात् ॥ संस्थाप्य शांभवं लिंगं सद्भावकुसुमार्चितम् ॥ ७ ॥

prANasaMrodhanirvAtaM nirmalaM nirmalekSaNAt ॥ saMsthApya zAMbhavaM liMgaM sadbhAvakusumArcitam ॥ 7 ॥

तावत्तताप स तपस्त्वगस्थिपरिशेषितम् ॥ यावद्बभूव तद्वर्णं वर्षाणामयुतं शतम् ॥८॥

tAvattatApa sa tapastvagasthiparizeSitam ॥ yAvadbabhUva tadvarNaM varSANAmayutaM zatam ॥8॥

ततस्सह विशालाक्ष्या देवो विश्वेश्वररस्वयम्॥ अलकापतिमालोक्य प्रसन्नेनांतरात्मना ॥९॥

tatassaha vizAlAkSyA devo vizvezvararasvayam॥ alakApatimAlokya prasannenAMtarAtmanA ॥9॥

लिंगे मनस्समाधाय स्थितं स्थाणुस्वरूपिणम्॥ उवाच वरदोऽस्मीति तदाचक्ष्वालकापते ॥ ॥ 2-1-19-१० ॥

liMge manassamAdhAya sthitaM sthANusvarUpiNam॥ uvAca varado'smIti tadAcakSvAlakApate ॥ ॥ 2-1-19-10 ॥

उन्मील्य नयने यावत्स पश्यति तपोधनः ॥ तावदुद्यत्सहस्रांशु सहस्राधिकतेजसम् ॥ ११ ॥

unmIlya nayane yAvatsa pazyati tapodhanaH ॥ tAvadudyatsahasrAMzu sahasrAdhikatejasam ॥ 11 ॥

पुरो ददर्श श्रीकंठं चन्द्रचूडमुमाधवम् ॥ तत्तेजः परिभूताक्षितेजाः संमील्य लोचने ॥१२॥

puro dadarza zrIkaMThaM candracUDamumAdhavam ॥ tattejaH paribhUtAkSitejAH saMmIlya locane ॥12॥

उवाच देवदेवेशं मनोरथपदातिगम् ॥ निजांघ्रिदर्शने नाथ दृक्सामर्थ्यं प्रयच्छ मे ॥ १३ ॥

uvAca devadevezaM manorathapadAtigam ॥ nijAMghridarzane nAtha dRksAmarthyaM prayaccha me ॥ 13 ॥

अयमेव वरो नाथ यत्त्वं साक्षान्निरीक्ष्यसे ॥ किमन्येन वरेणेश नमस्ते शशिशेखर ॥ १४ ॥

ayameva varo nAtha yattvaM sAkSAnnirIkSyase ॥ kimanyena vareNeza namaste zazizekhara ॥ 14 ॥

इति तद्वचनं श्रुत्वा देवदेव उमापतिः॥ ददौ दर्शनसामर्थ्यं स्पृष्ट्वा पाणितलेन तम्॥१५॥

iti tadvacanaM zrutvA devadeva umApatiH॥ dadau darzanasAmarthyaM spRSTvA pANitalena tam॥15॥

प्रसार्य नयने पूर्वमुमामेव व्यलोकयत्॥ तोऽसौ याज्ञदत्तिस्तु तत्सामर्थ्यमवाप्य च ॥ १६ ॥

prasArya nayane pUrvamumAmeva vyalokayat॥ to'sau yAjJadattistu tatsAmarthyamavApya ca ॥ 16 ॥

शंभोस्समीपे का योषिदेषा सर्वांगसुन्दरी ॥ अनया किं तपस्तप्तं ममापि तपसोऽधिकम् ॥ १७ ॥

zaMbhossamIpe kA yoSideSA sarvAMgasundarI ॥ anayA kiM tapastaptaM mamApi tapaso'dhikam ॥ 17 ॥

अहो रूपमहो प्रेम सौभाग्यं श्रीरहो भृशम् ॥ इत्यवादीदसौ पुत्रो मुहुर्मुहुरतीव हि ॥ १८ ॥

aho rUpamaho prema saubhAgyaM zrIraho bhRzam ॥ ityavAdIdasau putro muhurmuhuratIva hi ॥ 18 ॥

क्रूर दृग्वीक्षते यावत्पुनःपुनरिदं वदन् ॥ तावत्पुस्फोट तन्नेत्रं वारां वामाविलोकनात् ॥१९॥

krUra dRgvIkSate yAvatpunaHpunaridaM vadan ॥ tAvatpusphoTa tannetraM vArAM vAmAvilokanAt ॥19॥

अथ देव्यब्रवीद्देव किमसौ दुष्टतापसः ॥ असकृद्वीक्ष्य मां वक्ति कुरु त्वं मे तपःप्रभाम् ॥ 2-1-19-२० ॥

atha devyabravIddeva kimasau duSTatApasaH ॥ asakRdvIkSya mAM vakti kuru tvaM me tapaHprabhAm ॥ 2-1-19-20 ॥

असकृद्दक्षिणेनाक्ष्णा पुनर्मामेव पश्यति ॥ असूयमानो मे रूपप्रेम सौभाग्यसंपद ॥ २१ ॥

asakRddakSiNenAkSNA punarmAmeva pazyati ॥ asUyamAno me rUpaprema saubhAgyasaMpada ॥ 21 ॥

इति देवीगिरं श्रुत्वा प्रहस्य प्राह तां प्रभुः ॥ उमे त्वदीयः पुत्रोऽयं न च क्रूरेण चक्षुषा ॥ २२ ॥

iti devIgiraM zrutvA prahasya prAha tAM prabhuH ॥ ume tvadIyaH putro'yaM na ca krUreNa cakSuSA ॥ 22 ॥

संपश्यति तपोलक्ष्मीं तव किं त्वधिवर्णयेत् ॥ इति देवीं समाभाष्य तमीशः पुनरब्रवीत् ॥२३॥

saMpazyati tapolakSmIM tava kiM tvadhivarNayet ॥ iti devIM samAbhASya tamIzaH punarabravIt ॥23॥

वरान्ददामि ते वत्स तपसानेन तोषितः ॥ निधीनामथ नाथस्त्वं गुह्यकानां भवेश्वरः ॥२४॥

varAndadAmi te vatsa tapasAnena toSitaH ॥ nidhInAmatha nAthastvaM guhyakAnAM bhavezvaraH ॥24॥

यक्षाणां किन्नराणां च राज्ञां राज च सुव्रतः ॥ पतिः पुण्यजनानां च सर्वेषां धनदो भव ॥ २५ ॥

yakSANAM kinnarANAM ca rAjJAM rAja ca suvrataH ॥ patiH puNyajanAnAM ca sarveSAM dhanado bhava ॥ 25 ॥

मया सख्यं च ते नित्यं वत्स्यामि च तवांतिके ॥ अलकां निकषा मित्र तव प्रीतिविवृद्धये॥२६॥

mayA sakhyaM ca te nityaM vatsyAmi ca tavAMtike ॥ alakAM nikaSA mitra tava prItivivRddhaye॥26॥

आगच्छ पादयोरस्याः पत ते जननी त्वियम् ॥ याज्ञदत्ते महाभक्त सुप्रसन्नेन चेतसा ॥ २७ ॥

Agaccha pAdayorasyAH pata te jananI tviyam ॥ yAjJadatte mahAbhakta suprasannena cetasA ॥ 27 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ इति दत्त्वा वरान्देवः पुनराह शिवां शिवः ॥ प्रसादं कुरु देवेशि तपस्विन्यंगजेऽत्र वै ॥ २८ ॥

brahmovAca ॥ iti dattvA varAndevaH punarAha zivAM zivaH ॥ prasAdaM kuru devezi tapasvinyaMgaje'tra vai ॥ 28 ॥

इत्याकर्ण्य वचश्शंभोः पार्वती जगदम्बिका ॥ अब्रवीद्याज्ञदत्तिं तं सुप्रसन्नेन चेतसा ॥ २९ ॥

ityAkarNya vacazzaMbhoH pArvatI jagadambikA ॥ abravIdyAjJadattiM taM suprasannena cetasA ॥ 29 ॥

देव्युवाच ॥ वत्स ते निर्मला भक्तिर्भवे भवतु सर्वदा ॥ भवैकपिंगो नेत्रेण वामेन स्फुटितेन ह ॥ 2-1-19-३० ॥

devyuvAca ॥ vatsa te nirmalA bhaktirbhave bhavatu sarvadA ॥ bhavaikapiMgo netreNa vAmena sphuTitena ha ॥ 2-1-19-30 ॥

देवेन दत्ता ये तुभ्यं वरास्संतु तथैव ते ॥ कुबेरो भव नाम्ना त्वं मम रूपेर्ष्यया सुत ॥ ३१ ॥

devena dattA ye tubhyaM varAssaMtu tathaiva te ॥ kubero bhava nAmnA tvaM mama rUperSyayA suta ॥ 31 ॥

इति दत्त्वा वरान्देवो देव्या सह महेश्वरः ॥ धनदायाविवेशाथ धाम वैश्वेश्वराभिधम् ॥ ३२ ॥

iti dattvA varAndevo devyA saha mahezvaraH ॥ dhanadAyAvivezAtha dhAma vaizvezvarAbhidham ॥ 32 ॥

इत्थं सखित्वं श्रीशंभोः प्रापैष धनदः पुरम् ॥ अलकान्निकषा चासीत्कैलासश्शंकरालयः ॥ ३३ ॥

itthaM sakhitvaM zrIzaMbhoH prApaiSa dhanadaH puram ॥ alakAnnikaSA cAsItkailAsazzaMkarAlayaH ॥ 33 ॥