ब्रह्मोवाच ॥ सुप्ते नारायणे देवे नाभौ पंकजमुत्तमम् ॥ आविर्बभूव सहसा बहव संकरेच्छया ॥१॥

brahmovAca ॥ supte nArAyaNe deve nAbhau paMkajamuttamam ॥ AvirbabhUva sahasA bahava saMkarecchayA ॥1॥

अनंतयष्टिकायुक्तं कर्णिकारसमप्रभम् ॥ अनंतयोजनायाममनंतोच्छ्रायसंयुतम्॥२॥

anaMtayaSTikAyuktaM karNikArasamaprabham ॥ anaMtayojanAyAmamanaMtocchrAyasaMyutam॥2॥

कोटिसूर्यप्रतीकाशं सुंदर वचxसंयुतम् ॥ अत्यद्भुतं महारम्यं दर्शनीयमनुत्तमम् ॥ ३ ॥

koTisUryapratIkAzaM suMdara vacaxsaMyutam ॥ atyadbhutaM mahAramyaM darzanIyamanuttamam ॥ 3 ॥

कृत्वा यत्नं पूर्ववत्स शंकरः परमेश्वरः ॥ दक्षिणांगान्निजान्मां कैसाशीxश्शंभुरजीजनत् ॥ ४ ॥

kRtvA yatnaM pUrvavatsa zaMkaraH paramezvaraH ॥ dakSiNAMgAnnijAnmAM kaisAzIxzzaMbhurajIjanat ॥ 4 ॥

स मायामोहितं कृत्वा मां महेशो द्रुतं मुने ॥ तन्नाभिपंकजादाविर्भावयामास लीलया ॥ ९ ॥

sa mAyAmohitaM kRtvA mAM mahezo drutaM mune ॥ tannAbhipaMkajAdAvirbhAvayAmAsa lIlayA ॥ 9 ॥

एष पद्मात्ततो जज्ञे पुत्रोऽहं हेमगर्भकः ॥ चतुर्मुखो रक्तवर्णस्त्रिपुड्रांकितमस्तकः ॥ ६ ॥

eSa padmAttato jajJe putro'haM hemagarbhakaH ॥ caturmukho raktavarNastripuDrAMkitamastakaH ॥ 6 ॥

तन्मायामोहितश्चाहं नाविदं कमल विना ॥ स्वदेहजनकं तात पितरं ज्ञानदुर्बलः ॥ ७ ॥

tanmAyAmohitazcAhaM nAvidaM kamala vinA ॥ svadehajanakaM tAta pitaraM jJAnadurbalaH ॥ 7 ॥

कोहं वा कुत आयातः किं कार्य तु मदीयकम् ॥ कस्य पुत्रोऽहमुत्पन्नः केनैव निर्मितोऽधुना ॥ ८ ॥

kohaM vA kuta AyAtaH kiM kArya tu madIyakam ॥ kasya putro'hamutpannaH kenaiva nirmito'dhunA ॥ 8 ॥

इति संशयमापन्नं बुद्धिर्मां समपद्यत ॥ किमर्थं मोहमायामि तज्ज्ञानं सुकरं खलु ॥ ९ ॥

iti saMzayamApannaM buddhirmAM samapadyata ॥ kimarthaM mohamAyAmi tajjJAnaM sukaraM khalu ॥ 9 ॥

एतत्कमलपुष्पस्य पत्रारोहस्थलं ह्यधः ॥ मत्कर्ता च स वै तत्र भविष्यति न संशयः ॥2-1-7-१०॥

etatkamalapuSpasya patrArohasthalaM hyadhaH ॥ matkartA ca sa vai tatra bhaviSyati na saMzayaH ॥2-1-7-10॥

इति बुद्धिं समास्थाय कमलादवरोहयन् ॥ नाले नालेगतस्तत्र वर्षाणां शतकं मुने ॥१ १॥

iti buddhiM samAsthAya kamalAdavarohayan ॥ nAle nAlegatastatra varSANAM zatakaM mune ॥1 1॥

न लब्धं तु मया तत्र कमलस्थानमुत्तमम् ॥ संशयं च पुनः प्राप्तः कमले गन्तुमुत्सुकः ॥ १२ ॥

na labdhaM tu mayA tatra kamalasthAnamuttamam ॥ saMzayaM ca punaH prAptaH kamale gantumutsukaH ॥ 12 ॥

आरुरोहाथ कमलं नालमार्गेण वै मुने ॥ कुड्मलं कमलस्याथ लब्धवान्न विमोहिताः ॥१३॥

ArurohAtha kamalaM nAlamArgeNa vai mune ॥ kuDmalaM kamalasyAtha labdhavAnna vimohitAH ॥13॥

नालमार्गेण भ्रमतो गतं वर्षशतं पुनः ॥ क्षणमात्र तदा तत्र ततस्तिष्ठन्विमोहितः ॥१४॥

nAlamArgeNa bhramato gataM varSazataM punaH ॥ kSaNamAtra tadA tatra tatastiSThanvimohitaH ॥14॥

तदा वाणी समुत्पन्ना तपेति परमा शुभा ॥ शिवेच्छया परा व्योम्नो मोहविध्वंसिनी मुने ॥१५॥

tadA vANI samutpannA tapeti paramA zubhA ॥ zivecchayA parA vyomno mohavidhvaMsinI mune ॥15॥

तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं द्वादशाब्दं प्रयत्नतः ॥ पुनस्तप्तं तपो घोरं द्रष्टुं स्वजनकं तदा॥१६॥

tacchrutvA vyomavacanaM dvAdazAbdaM prayatnataH ॥ punastaptaM tapo ghoraM draSTuM svajanakaM tadA॥16॥

तदा हि भगवान्विष्णुश्चतुर्बाहुस्सुलोचनः ॥ मय्येवानुग्रहं कर्तुं द्रुतमाविर्बभूव ह ॥१७॥

tadA hi bhagavAnviSNuzcaturbAhussulocanaH ॥ mayyevAnugrahaM kartuM drutamAvirbabhUva ha ॥17॥

शंखचक्रायुधकरो गदापद्मधरः परः ॥ घनश्यामलसर्वांगः पीताम्बरधरः परः ॥ १८ ॥

zaMkhacakrAyudhakaro gadApadmadharaH paraH ॥ ghanazyAmalasarvAMgaH pItAmbaradharaH paraH ॥ 18 ॥

मुकुटादिमहाभूषः प्रसन्नमुखपंकजः ॥ कोटिकंदर्पसंकाशस्सन्दष्टो मोहितेन सः ॥ १९ ॥

mukuTAdimahAbhUSaH prasannamukhapaMkajaH ॥ koTikaMdarpasaMkAzassandaSTo mohitena saH ॥ 19 ॥

तद्दृष्ट्वा सुन्दरं रूपं विस्मयं परमं गतः ॥ कालाभं कांचनाभं च सर्वात्मानं चतुर्भुजम् ॥ 2-1-7-२० ॥

taddRSTvA sundaraM rUpaM vismayaM paramaM gataH ॥ kAlAbhaM kAMcanAbhaM ca sarvAtmAnaM caturbhujam ॥ 2-1-7-20 ॥

तथाभूतमहं दृष्ट्वा सदसन्मयमात्मना ॥ नारायणं महाबाहु हर्षितो ह्यभवं तदा ॥ २१ ॥

tathAbhUtamahaM dRSTvA sadasanmayamAtmanA ॥ nArAyaNaM mahAbAhu harSito hyabhavaM tadA ॥ 21 ॥

मायया मोहितश्शम्भोस्तदा लीलात्मनः प्रभोः ॥ अविज्ञाय स्वजनकं तमवोचं प्रहर्षितः ॥ २२ ॥

mAyayA mohitazzambhostadA lIlAtmanaH prabhoH ॥ avijJAya svajanakaM tamavocaM praharSitaH ॥ 22 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ कस्त्वं वदेति हस्तेन समुत्थाप्य सनातनम् ॥ तदा हस्तप्रहारेण तीव्रेण सुदृढेन तु ॥ २३ ॥

brahmovAca ॥ kastvaM vadeti hastena samutthApya sanAtanam ॥ tadA hastaprahAreNa tIvreNa sudRDhena tu ॥ 23 ॥

प्रबुद्ध्योत्थाय शयनात्समासीनः क्षणं वशी ॥ ददर्श निद्राविक्लिन्ननीरजामललोचनः ॥२४॥

prabuddhyotthAya zayanAtsamAsInaH kSaNaM vazI ॥ dadarza nidrAviklinnanIrajAmalalocanaH ॥24॥

मामत्र संस्थितं भासाध्यासितो भगवान्हरिः ॥ आह चोत्थाय ब्रह्माणं हसन्मां मधुरं सकृत् ॥ २५ ॥

mAmatra saMsthitaM bhAsAdhyAsito bhagavAnhariH ॥ Aha cotthAya brahmANaM hasanmAM madhuraM sakRt ॥ 25 ॥

विष्णुरुवाच ॥ स्वागतं स्वागतं वत्स पितामह महाद्युते ॥ निर्भयो भव दास्येऽहं सर्वान्कामान्न संशयः ॥ २६ ॥

viSNuruvAca ॥ svAgataM svAgataM vatsa pitAmaha mahAdyute ॥ nirbhayo bhava dAsye'haM sarvAnkAmAnna saMzayaH ॥ 26 ॥

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्मितपूर्वं सुरर्षभः ॥ रजसा बद्धवैरश्च तमवोचं जनार्दनम् ॥ २७ ॥

tasya tadvacanaM zrutvA smitapUrvaM surarSabhaH ॥ rajasA baddhavairazca tamavocaM janArdanam ॥ 27 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ भाषसे वत्स वत्सेति सर्वसंहारकारणम् ॥ मामिहाति स्मितं कृत्वा गुरुश्शिष्यमिवानघ ॥ २८ ॥

brahmovAca ॥ bhASase vatsa vatseti sarvasaMhArakAraNam ॥ mAmihAti smitaM kRtvA guruzziSyamivAnagha ॥ 28 ॥

कर्तारं जगतां साक्षात्प्रकृतेश्च प्रवर्तकम् ॥ सनातनमजं विष्णुं विरिंचिं विष्णुसंभवम् ॥ २९ ॥

kartAraM jagatAM sAkSAtprakRtezca pravartakam ॥ sanAtanamajaM viSNuM viriMciM viSNusaMbhavam ॥ 29 ॥

विश्वात्मानं विधातारं धातारम्पंकजेक्षणम् ॥ किमर्थं भाषसे मोहाद्वक्तुमर्हसि सत्वरम् ॥ 2-1-7-३० ॥

vizvAtmAnaM vidhAtAraM dhAtArampaMkajekSaNam ॥ kimarthaM bhASase mohAdvaktumarhasi satvaram ॥ 2-1-7-30 ॥

वेदो मां वक्ति नियमात्स्वयंभुवमजं विभुम् ॥ पितामहं स्वराजं च परमेष्ठिनमुत्तमम् ॥ ३१ ॥

vedo mAM vakti niyamAtsvayaMbhuvamajaM vibhum ॥ pitAmahaM svarAjaM ca parameSThinamuttamam ॥ 31 ॥

इत्याकर्ण्य हरिर्वाक्यं मम क्रुद्धो रमापतिः ॥ सोऽपि मामाह जाने त्वां कर्तारमिति लोकतः ॥ ३२ ॥

ityAkarNya harirvAkyaM mama kruddho ramApatiH ॥ so'pi mAmAha jAne tvAM kartAramiti lokataH ॥ 32 ॥

विष्णुरुवाच ॥ ॥ कर्तुं धर्त्तुं भवानंगादवतीर्णो ममाव्ययात् ॥ विस्मृतोऽसि जगन्नाथं नारायणमनामयम्॥३३॥

viSNuruvAca ॥ ॥ kartuM dharttuM bhavAnaMgAdavatIrNo mamAvyayAt ॥ vismRto'si jagannAthaM nArAyaNamanAmayam॥33॥

पुरुषं परमात्मानं पुरुहूतं पुरुष्टुतम् ॥ विष्णुमच्युतमीशानं विश्वस्य प्रभवोद्भवम्॥३४॥

puruSaM paramAtmAnaM puruhUtaM puruSTutam ॥ viSNumacyutamIzAnaM vizvasya prabhavodbhavam॥34॥

नारायणं महाबाहुं सर्वव्याप कमीश्वरम् ॥ मन्नाभिपद्मतस्त्वं हि प्रसूतो नात्र संशयः ॥ ३५ ॥

nArAyaNaM mahAbAhuM sarvavyApa kamIzvaram ॥ mannAbhipadmatastvaM hi prasUto nAtra saMzayaH ॥ 35 ॥

तवापराधो नास्त्यत्र त्वयि मायाकृतं मम ॥ शृणु सत्यं चतुर्वक्त्र सर्वदेवेश्वरो ह्यहम् ॥३६॥

tavAparAdho nAstyatra tvayi mAyAkRtaM mama ॥ zRNu satyaM caturvaktra sarvadevezvaro hyaham ॥36॥

कर्ता हर्ता च भर्ता च न मयास्तिसमो विभुः ॥ अहमेव परं ब्रह्म परं तत्त्वं पितामह॥३७॥

kartA hartA ca bhartA ca na mayAstisamo vibhuH ॥ ahameva paraM brahma paraM tattvaM pitAmaha॥37॥

अहमेव परं ज्योतिः परमात्मा त्वहं विभुः ॥ अद्य दृष्टं श्रुतं सर्वं जगत्यस्मिँश्चराचरम् ॥ ३८ ॥

ahameva paraM jyotiH paramAtmA tvahaM vibhuH ॥ adya dRSTaM zrutaM sarvaM jagatyasmi~zcarAcaram ॥ 38 ॥

तत्तद्विद्धि चतुर्वक्त्र सर्वं मन्मयमित्यथ ॥ मया सृष्टं पुरा व्यक्तं चतुर्विंशतितत्त्वकम्॥ ३९ ॥

tattadviddhi caturvaktra sarvaM manmayamityatha ॥ mayA sRSTaM purA vyaktaM caturviMzatitattvakam॥ 39 ॥

नित्यं तेष्वणवो बद्धास्सृष्टक्रोधभयादयः ॥ प्रभावाच्च भवानंगान्यनेकानीह लीलया ॥ 2-1-7-४० ॥

nityaM teSvaNavo baddhAssRSTakrodhabhayAdayaH ॥ prabhAvAcca bhavAnaMgAnyanekAnIha lIlayA ॥ 2-1-7-40 ॥

सृष्टा बुद्धिर्मया तस्यामहंकारस्त्रिधा ततः ॥ तन्मात्रं पंकजं तस्मान्मनोदेहेन्द्रियाणि च ॥४१॥

sRSTA buddhirmayA tasyAmahaMkArastridhA tataH ॥ tanmAtraM paMkajaM tasmAnmanodehendriyANi ca ॥41॥

आकाशादीनि भूतानि भौतिकानि च लीलया ॥ इति बुद्ध्वा प्रजानाथ शरणं व्रज मे विधे ॥४२॥

AkAzAdIni bhUtAni bhautikAni ca lIlayA ॥ iti buddhvA prajAnAtha zaraNaM vraja me vidhe ॥42॥

अहं त्वां सर्वदुःखेभ्यो रक्षिष्यामि न संशयः ॥ ब्रह्मोवाच ॥ इति श्रुत्वा वचस्तस्य ब्रह्मा क्रोधसमन्वितः ॥ को वा त्वमिति संभर्त्स्माब्रुवं मायाविमोहितः ॥ ४३ ॥।

ahaM tvAM sarvaduHkhebhyo rakSiSyAmi na saMzayaH ॥ brahmovAca ॥ iti zrutvA vacastasya brahmA krodhasamanvitaH ॥ ko vA tvamiti saMbhartsmAbruvaM mAyAvimohitaH ॥ 43 ॥।

किमर्थं भाषसे भूरि वह्वनर्थकरं वचः ॥ नेश्वरस्त्वं परब्रह्म कश्चित्कर्ता भवेत्तव ॥४४॥

kimarthaM bhASase bhUri vahvanarthakaraM vacaH ॥ nezvarastvaM parabrahma kazcitkartA bhavettava ॥44॥

मायया मोहितश्चाहं युद्धं चक्रे सुदारुणम् ॥ हरिणा तेन वै सार्द्धं शंकरस्य महाप्रभोः ॥ ४५ ॥

mAyayA mohitazcAhaM yuddhaM cakre sudAruNam ॥ hariNA tena vai sArddhaM zaMkarasya mahAprabhoH ॥ 45 ॥

एवं मम हरेश्चासीत्संगरो रोमहर्षणः ॥ प्रलयार्णवमध्ये तु रजसा बद्धवैरयोः ॥ ४६ ॥

evaM mama harezcAsItsaMgaro romaharSaNaH ॥ pralayArNavamadhye tu rajasA baddhavairayoH ॥ 46 ॥

एतस्मिन्नंतरे लिंगमभवच्चावयोः पुरः॥ विवादशमनार्थं हि प्रबोधार्थं तथाऽऽवयोः ॥४७॥

etasminnaMtare liMgamabhavaccAvayoH puraH॥ vivAdazamanArthaM hi prabodhArthaM tathA''vayoH ॥47॥

ज्लामालासहस्राढ्यं कालानलशतोपमम्॥ क्षयवृद्धि विनिर्मुक्तमादिमध्यांतवर्जितम्॥४८॥

jlAmAlAsahasrADhyaM kAlAnalazatopamam॥ kSayavRddhi vinirmuktamAdimadhyAMtavarjitam॥48॥

अनौपम्यमनिर्देश्यमव्यक्तं विश्वसंभवम् ॥ तस्य ज्वालासहस्रेण मोहितो भगवान्हरिः॥४९॥

anaupamyamanirdezyamavyaktaM vizvasaMbhavam ॥ tasya jvAlAsahasreNa mohito bhagavAnhariH॥49॥

मोहितं चाह मामत्र किमर्थं स्पर्द्धसेऽधुना ॥ आगतस्तु तृतीयोऽत्र तिष्ठतां युद्धमावयोः ॥ 2-1-7-५० ॥

mohitaM cAha mAmatra kimarthaM sparddhase'dhunA ॥ Agatastu tRtIyo'tra tiSThatAM yuddhamAvayoH ॥ 2-1-7-50 ॥

कुत एवात्र संभूतः परीक्षावो ऽग्निसंभवम् ॥ अधो गमिष्याम्यनलस्तंभस्यानुपमस्य च ॥५१॥

kuta evAtra saMbhUtaH parIkSAvo 'gnisaMbhavam ॥ adho gamiSyAmyanalastaMbhasyAnupamasya ca ॥51॥

परीक्षार्थं प्रजानाथ तस्य वै वायुवेगतः ॥ भवानूर्द्ध्वं प्रयत्नेन गंतुमर्हति सत्वरम् ॥ ५२ ॥

parIkSArthaM prajAnAtha tasya vai vAyuvegataH ॥ bhavAnUrddhvaM prayatnena gaMtumarhati satvaram ॥ 52 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ एवं व्याहृत्य विश्वात्मा स्वरूपमकरोत्तदा ॥ वाराहमहप्याशु हंसत्वं प्राप्तवान्मुने ॥ ॥ ५३ ॥

brahmovAca ॥ evaM vyAhRtya vizvAtmA svarUpamakarottadA ॥ vArAhamahapyAzu haMsatvaM prAptavAnmune ॥ ॥ 53 ॥

तदा प्रभृति मामाहुर्हंसहंसो विराडिति ॥ हंसहंसेति यो ब्रूयात्स हंसोऽथ भविष्यति ॥ ५४ ॥

tadA prabhRti mAmAhurhaMsahaMso virADiti ॥ haMsahaMseti yo brUyAtsa haMso'tha bhaviSyati ॥ 54 ॥

सुश्वे ह्यनलप्रख्यो विश्वतः पक्षसंयुतः ॥ मनोनिलजवो भूत्वा गत्वोर्द्ध्वं चोर्द्ध्वतः पुरा ॥५५॥

suzve hyanalaprakhyo vizvataH pakSasaMyutaH ॥ manonilajavo bhUtvA gatvorddhvaM corddhvataH purA ॥55॥

नारायणोऽपि विश्वात्मा सुश्वेतो ह्यभवत्तदा॥ दश योजनविस्तीर्णं शतयोजनमायतम् ॥५६॥

nArAyaNo'pi vizvAtmA suzveto hyabhavattadA॥ daza yojanavistIrNaM zatayojanamAyatam ॥56॥

मेरुपर्वतवर्ष्माणं गौरतीक्ष्णोग्रदंष्ट्रिणम् ॥ कालादित्यसमाभासं दीर्घघोणं महास्वनम् ॥ ५७ ॥

meruparvatavarSmANaM gauratIkSNogradaMSTriNam ॥ kAlAdityasamAbhAsaM dIrghaghoNaM mahAsvanam ॥ 57 ॥

ह्रस्वपादं विचित्रांगं जैत्रं दृढमनौपमम् ॥ वाराहाकारमास्थाय गतवांस्तदधौ जवात् ॥ ५८ ॥

hrasvapAdaM vicitrAMgaM jaitraM dRDhamanaupamam ॥ vArAhAkAramAsthAya gatavAMstadadhau javAt ॥ 58 ॥

एवम्बर्षसहस्रं च चरन्विष्णुरधो गतः ॥ तथाप्रभृति लोकेषु श्वेतवाराहसंज्ञकः ॥५९॥

evambarSasahasraM ca caranviSNuradho gataH ॥ tathAprabhRti lokeSu zvetavArAhasaMjJakaH ॥59॥

कल्पो बभूव देवर्षे नराणां कालसंज्ञकः ॥ बभ्राम बहुधा विष्णुः प्रभविष्णुरधोगतः ॥ 2-1-7-६० ॥

kalpo babhUva devarSe narANAM kAlasaMjJakaH ॥ babhrAma bahudhA viSNuH prabhaviSNuradhogataH ॥ 2-1-7-60 ॥

नापश्यदल्पमप्यस्य मूलं लिंगस्य सूकरः ॥ तावत्कालं गतश्चोर्द्ध्वमहमप्यरिसूदन ॥६१॥

nApazyadalpamapyasya mUlaM liMgasya sUkaraH ॥ tAvatkAlaM gatazcorddhvamahamapyarisUdana ॥61॥

सत्वरं सर्वयत्नेन तस्यान्तं ज्ञातुमिच्छया ॥ श्रान्तो न दृष्ट्वा तस्यांतमहं कालादधोगतः ॥६२॥

satvaraM sarvayatnena tasyAntaM jJAtumicchayA ॥ zrAnto na dRSTvA tasyAMtamahaM kAlAdadhogataH ॥62॥

तथैव भगवान्विष्णुश्चांतं कमललोचनः ॥ सर्वदेवनिभस्तूर्णमुत्थितस्स महावपुः ॥ ६३ ॥

tathaiva bhagavAnviSNuzcAMtaM kamalalocanaH ॥ sarvadevanibhastUrNamutthitassa mahAvapuH ॥ 63 ॥

समागतो मया सार्द्धं प्रणिपत्य भवं मुहुः ॥ मायया मोहितश्शंभोस्तस्थौ संविग्नमानसः ॥ ६४ ॥

samAgato mayA sArddhaM praNipatya bhavaM muhuH ॥ mAyayA mohitazzaMbhostasthau saMvignamAnasaH ॥ 64 ॥

पृष्ठतः पार्श्वतश्चैव ह्यग्रतः परमेश्वरम् ॥ प्रणिपत्य मया सार्द्धं सस्मार किमिदं त्विति ॥६५॥

pRSThataH pArzvatazcaiva hyagrataH paramezvaram ॥ praNipatya mayA sArddhaM sasmAra kimidaM tviti ॥65॥

अनिर्देश्यं च तद्रूपमनाम कर्मवर्जितम् ॥ अलिंगं लिंगतां प्राप्तं ध्यानमार्गेप्यगोचरम् ॥६६॥

anirdezyaM ca tadrUpamanAma karmavarjitam ॥ aliMgaM liMgatAM prAptaM dhyAnamArgepyagocaram ॥66॥

स्वस्थं चित्तं तदा कृत्वा नमस्कार परायणो ॥ बभूवतुरुभावावामहं हरिरपि ध्रुवम्॥६७॥

svasthaM cittaM tadA kRtvA namaskAra parAyaNo ॥ babhUvaturubhAvAvAmahaM harirapi dhruvam॥67॥

जानीवो न हि ते रूपं योऽसियोऽसि महाप्रभो ॥ नमोऽस्तु ते महेशान रूपं दर्शय नौ त्वरन् ॥६८॥

jAnIvo na hi te rUpaM yo'siyo'si mahAprabho ॥ namo'stu te mahezAna rUpaM darzaya nau tvaran ॥68॥

एवं शरच्छतान्यासन्नमस्कारं प्रकुर्वतोः ॥ आवयोर्मुनिशार्दूल मदमास्थितयोस्तदा ॥६९॥

evaM zaracchatAnyAsannamaskAraM prakurvatoH ॥ AvayormunizArdUla madamAsthitayostadA ॥69॥