॥ सूत उवाच ॥ अतः परं प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भैमशंकरम् ॥ यस्य श्रवणमात्रेण सर्वाभीष्टं लभेन्नरः ॥ १ ॥

॥ sUta uvAca ॥ ataH paraM pravakSyAmi mAhAtmyaM bhaimazaMkaram ॥ yasya zravaNamAtreNa sarvAbhISTaM labhennaraH ॥ 1 ॥

कामरूपाभिधे देशे शंकरो लोककाम्यया ॥ अवतीर्णः स्वयं साक्षात्कल्याणसुखभाजनम् ॥ २ ॥

kAmarUpAbhidhe deze zaMkaro lokakAmyayA ॥ avatIrNaH svayaM sAkSAtkalyANasukhabhAjanam ॥ 2 ॥

यदर्थमवतीर्णोसौ शंकरो लोकशंकरः॥ शृणुतादरतस्तच्च कथयामि मुनीश्वराः॥ ३॥

yadarthamavatIrNosau zaMkaro lokazaMkaraH॥ zRNutAdaratastacca kathayAmi munIzvarAH॥ 3॥

भीमोनाम महोवीर्यो राक्षसोऽभूत्पुरा द्विजाः॥ दुःखदस्सर्वभूतानां धर्मध्वंसकरस्सदा॥ ४॥

bhImonAma mahovIryo rAkSaso'bhUtpurA dvijAH॥ duHkhadassarvabhUtAnAM dharmadhvaMsakarassadA॥ 4॥

कुंभकर्णात्समुत्पन्नः कर्कट्यां सुमहाबलः॥ सह्ये च पर्वते सोऽपि मात्रा वासं चकार ह॥ ५॥

kuMbhakarNAtsamutpannaH karkaTyAM sumahAbalaH॥ sahye ca parvate so'pi mAtrA vAsaM cakAra ha॥ 5॥

कुंभकर्णे च रामेण हते लोकभयंकरे॥ राक्षसी पुत्रसंयुक्ता सह्येऽतिष्ठत्स्वयं तदा॥ ६॥

kuMbhakarNe ca rAmeNa hate lokabhayaMkare॥ rAkSasI putrasaMyuktA sahye'tiSThatsvayaM tadA॥ 6॥

स बाल एकदा भीमः कर्कटीं मातरं द्विजाः॥ पप्रच्छ च खलो लोकदुःखदो भीमविक्रमः॥ ७॥

sa bAla ekadA bhImaH karkaTIM mAtaraM dvijAH॥ papraccha ca khalo lokaduHkhado bhImavikramaH॥ 7॥

भीम उवाच॥ मातर्मे कः पिता कुत्र कथं वैकाकिनी स्थिता॥ ज्ञातुमिच्छामि तत्सर्वं यथार्थं त्वं वदाधुना ॥ ८ ॥

bhIma uvAca॥ mAtarme kaH pitA kutra kathaM vaikAkinI sthitA॥ jJAtumicchAmi tatsarvaM yathArthaM tvaM vadAdhunA ॥ 8 ॥

सूत उवाच ॥ एवं पृष्टा तदा तेन पुत्रेण राक्षसी च सा॥ उवाच पुत्रं सा दुष्टा श्रूयतां कथयाम्यहम् ॥ ९ ॥

sUta uvAca ॥ evaM pRSTA tadA tena putreNa rAkSasI ca sA॥ uvAca putraM sA duSTA zrUyatAM kathayAmyaham ॥ 9 ॥

कर्कट्युवाच ॥ पिता ते कुम्भकर्णश्च रावणानुज एव च ॥ रामेण मारितस्सोयं भ्रात्रा सह महाबलः ॥ १० ॥

karkaTyuvAca ॥ pitA te kumbhakarNazca rAvaNAnuja eva ca ॥ rAmeNa mAritassoyaM bhrAtrA saha mahAbalaH ॥ 10 ॥

अत्रागतः कदाचिद्वै कुम्भकर्णस्य राक्षसः ॥ मद्भोगं कृतवांस्तात प्रसह्य बलवान्पुरा ॥ ११॥

atrAgataH kadAcidvai kumbhakarNasya rAkSasaH ॥ madbhogaM kRtavAMstAta prasahya balavAnpurA ॥ 11॥

लंकां स गतवान्मां च त्यक्त्वात्रैव महाबलः ॥ मया न दृष्ट्वा सा लंका ह्यत्रैव निवसाम्यहम् ॥ १२ ॥

laMkAM sa gatavAnmAM ca tyaktvAtraiva mahAbalaH ॥ mayA na dRSTvA sA laMkA hyatraiva nivasAmyaham ॥ 12 ॥

पिता मे कर्कटो नाम माता मे पुष्कसी मता ॥ भर्ता मम विराधो हि रामेण निहतः पुरा ॥ १३ ॥

pitA me karkaTo nAma mAtA me puSkasI matA ॥ bhartA mama virAdho hi rAmeNa nihataH purA ॥ 13 ॥

पित्रोः पार्श्वे स्थिता चाहं निहते स्वामिनि प्रिये ॥ पितरौ मे मृतौ चात्र ऋषिणा भस्मसात्कृतौ ॥ १४ ॥

pitroH pArzve sthitA cAhaM nihate svAmini priye ॥ pitarau me mRtau cAtra RSiNA bhasmasAtkRtau ॥ 14 ॥

भक्षणार्थं गतौ तत्र कुद्धेन सुमहात्मना॥ सुतीक्ष्णेन सुतपसाऽगस्त्यशिष्येण वै तदा॥ १५॥

bhakSaNArthaM gatau tatra kuddhena sumahAtmanA॥ sutIkSNena sutapasA'gastyaziSyeNa vai tadA॥ 15॥

साऽहमेकाकिनी जाता दुःखिता पर्वते पुरा॥ निवसामि स्म दुःखार्ता निरालंबा निराश्रया॥ १६॥

sA'hamekAkinI jAtA duHkhitA parvate purA॥ nivasAmi sma duHkhArtA nirAlaMbA nirAzrayA॥ 16॥

एतस्मिन्समये ह्यत्र राक्षसो रावणानुजः॥ आगत्य कृतवान्संगं मां विहाय गतो हि सः॥ १७॥

etasminsamaye hyatra rAkSaso rAvaNAnujaH॥ Agatya kRtavAnsaMgaM mAM vihAya gato hi saH॥ 17॥

ततस्त्वं च समुत्पन्नो महाबलपराक्रमः॥ अवलंब्य पुनस्त्वां च कालक्षेपं करोम्यहम्॥ १७॥

tatastvaM ca samutpanno mahAbalaparAkramaH॥ avalaMbya punastvAM ca kAlakSepaM karomyaham॥ 17॥

सूत उवाच॥ इति श्रुत्वा वचस्तस्या भीमो भीमपराक्रमः॥ कुद्धश्च चिंतयामास किं करोमि हरिं प्रति॥ १९॥

sUta uvAca॥ iti zrutvA vacastasyA bhImo bhImaparAkramaH॥ kuddhazca ciMtayAmAsa kiM karomi hariM prati॥ 19॥

पितानेन हतो मे हि तथा मातामहो ह्यपि॥ विराधश्च हतोऽनेन दुःखं बहुतरं कृतम्॥ २० ॥

pitAnena hato me hi tathA mAtAmaho hyapi॥ virAdhazca hato'nena duHkhaM bahutaraM kRtam॥ 20 ॥

तत्पुत्रोहं भवेयं चेद्धरिं तं पीडयाम्यहम्॥ इति कृत्वा मतिं भीमस्तपस्तप्तुं महद्ययौ॥ २१॥

tatputrohaM bhaveyaM ceddhariM taM pIDayAmyaham॥ iti kRtvA matiM bhImastapastaptuM mahadyayau॥ 21॥

ब्रह्माणां च समुद्दिश्य वर्षाणां च सहस्रकम् ॥ मनसा ध्यानमाश्रित्य तपश्चक्रे महत्तदा॥ २२॥

brahmANAM ca samuddizya varSANAM ca sahasrakam ॥ manasA dhyAnamAzritya tapazcakre mahattadA॥ 22॥

ऊर्ध्वबाहुश्चैकपादस्सूर्य्ये दृष्टिं दधत्पुरा॥ संस्थितस्स बभूवाथ भीमो राक्षसपुत्रकः ॥ २३॥

UrdhvabAhuzcaikapAdassUryye dRSTiM dadhatpurA॥ saMsthitassa babhUvAtha bhImo rAkSasaputrakaH ॥ 23॥

शिरसस्तस्य संजातं तेजः परमदारुणम् ॥ तेन दग्धास्तदा देवा ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ २४ ॥

zirasastasya saMjAtaM tejaH paramadAruNam ॥ tena dagdhAstadA devA brahmANaM zaraNaM yayuH ॥ 24 ॥

प्रणम्य वेधसं भक्त्या तुष्टुवुर्विविधैः स्तवैः ॥ दुःखं निवेदयांचकुर्ब्रह्मणे ते सवासवाः ॥ २५ ॥

praNamya vedhasaM bhaktyA tuSTuvurvividhaiH stavaiH ॥ duHkhaM nivedayAMcakurbrahmaNe te savAsavAH ॥ 25 ॥

देवा ऊचुः ॥ ब्रह्मन्वै रक्षसस्तेजो लोकान्पीडितुमुद्यतम् ॥ यत्प्रार्थ्यते च दुष्टेन तत्त्वं देहि वरं विधे ॥ २६॥

devA UcuH ॥ brahmanvai rakSasastejo lokAnpIDitumudyatam ॥ yatprArthyate ca duSTena tattvaM dehi varaM vidhe ॥ 26॥

नोचेदद्य वयं दग्धास्तीव्रतत्तेजसा पुनः ॥ यास्यामस्संक्षयं सर्वे तस्मात्तं देहि प्रार्थितम् ॥ २७ ॥

nocedadya vayaM dagdhAstIvratattejasA punaH ॥ yAsyAmassaMkSayaM sarve tasmAttaM dehi prArthitam ॥ 27 ॥

सूत उवाच ॥ इति तेषां वचश्श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ जगाम च वरं दातुं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ २८ ॥

sUta uvAca ॥ iti teSAM vacazzrutvA brahmA lokapitAmahaH ॥ jagAma ca varaM dAtuM vacanaM cedamabravIt ॥ 28 ॥

ब्रह्मोवाच ॥ प्रसन्नोऽस्मि वरं ब्रूहि यत्ते मनसि वर्तते ॥ इति श्रुत्वा विधेर्वाक्यमब्रवीद्राक्षसो हि सः ॥ २९ ॥

brahmovAca ॥ prasanno'smi varaM brUhi yatte manasi vartate ॥ iti zrutvA vidhervAkyamabravIdrAkSaso hi saH ॥ 29 ॥

भीम उवाच ॥ यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वर स्त्वया ॥ अतुलं च बलं मेऽद्य देहि त्वं कमलासन ॥ ३० ॥

bhIma uvAca ॥ yadi prasanno deveza yadi deyo vara stvayA ॥ atulaM ca balaM me'dya dehi tvaM kamalAsana ॥ 30 ॥

सूत उवाच ॥ इत्युक्त्वा तु नमश्चक्रे ब्रह्मणे स हि राक्षसः ॥ ब्रह्मा चापि तदा तस्मै वरं दत्त्वा गृहं ययौ॥ ३१॥

sUta uvAca ॥ ityuktvA tu namazcakre brahmaNe sa hi rAkSasaH ॥ brahmA cApi tadA tasmai varaM dattvA gRhaM yayau॥ 31॥

राक्षसो गृहमागत्य ब्रह्माप्तातिबलस्तदा ॥ मातरं प्रणिपत्याशु स भीमः प्राह गर्ववान्॥ ३२॥

rAkSaso gRhamAgatya brahmAptAtibalastadA ॥ mAtaraM praNipatyAzu sa bhImaH prAha garvavAn॥ 32॥

भीम उवाच ॥ पश्य मातर्बलं मेऽद्य करोमि प्रलयं महत् ॥ देवानां शक्रमुख्यानां हरेर्वै तत्सहायिनः ॥ ३३ ॥

bhIma uvAca ॥ pazya mAtarbalaM me'dya karomi pralayaM mahat ॥ devAnAM zakramukhyAnAM harervai tatsahAyinaH ॥ 33 ॥

॥ सूत उवाच ॥ इत्युक्त्वा प्रथमं भीमो जिग्ये देवान्सवासवान् ॥ स्थानान्निस्सारयामास स्वात्स्वात्तान्भीमविक्रमः ॥ ३४ ॥

॥ sUta uvAca ॥ ityuktvA prathamaM bhImo jigye devAnsavAsavAn ॥ sthAnAnnissArayAmAsa svAtsvAttAnbhImavikramaH ॥ 34 ॥

ततो जिग्ये हरिं युद्धे प्रार्थितं निर्जरैरपि ॥ ततो जेतुं रसां दैत्यः प्रारंभं कृतवान्मुदा ॥ ३५ ॥

tato jigye hariM yuddhe prArthitaM nirjarairapi ॥ tato jetuM rasAM daityaH prAraMbhaM kRtavAnmudA ॥ 35 ॥

पुरा सुदक्षिणां तत्र कामरूपेश्वरं प्रभुम् ॥ जेतुं गतस्ततस्तेन युद्धमासीद्भयंकरम् ॥ ३६ ॥

purA sudakSiNAM tatra kAmarUpezvaraM prabhum ॥ jetuM gatastatastena yuddhamAsIdbhayaMkaram ॥ 36 ॥

भीमोऽथ तं महाराजं प्रभावाद्ब्रह्मणोऽसुरः ॥ जिग्ये वरप्रभावेण महावीरं शिवाश्रयम्॥ ३७॥

bhImo'tha taM mahArAjaM prabhAvAdbrahmaNo'suraH ॥ jigye varaprabhAveNa mahAvIraM zivAzrayam॥ 37॥

स हि जित्वा ततस्तं च कामरूपेश्वरं प्रभुम् ॥ बबंध ताडयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३८ ॥

sa hi jitvA tatastaM ca kAmarUpezvaraM prabhum ॥ babaMdha tADayAmAsa bhImo bhImaparAkramaH ॥ 38 ॥

गृहीतं तस्य सर्वस्वं राज्यं सोपस्करं द्विजाः ॥ तेन भीमेन दुष्टेन शिवदासस्य भूपतेः ॥ ३९ ॥

gRhItaM tasya sarvasvaM rAjyaM sopaskaraM dvijAH ॥ tena bhImena duSTena zivadAsasya bhUpateH ॥ 39 ॥

राजा चापि सुधर्मिष्ठः प्रियधर्मो हरप्रियः ॥ गृहीतो निगडैस्तेन ह्येकांते स्थापितश्च सः ॥ ४० ॥

rAjA cApi sudharmiSThaH priyadharmo harapriyaH ॥ gRhIto nigaDaistena hyekAMte sthApitazca saH ॥ 40 ॥

तत्र तेन तदा कृत्वा पार्थिवीं मूर्तिमुत्तमाम् ॥ भजनं च शिवस्यैव प्रारब्धी प्रियकाम्यया ॥ ४१ ॥

tatra tena tadA kRtvA pArthivIM mUrtimuttamAm ॥ bhajanaM ca zivasyaiva prArabdhI priyakAmyayA ॥ 41 ॥

गंगायास्तवनं तेन बहुधा च तदा कृतम् ॥ मानसं स्नानकर्मादि कृत्वा शंकरपूजनम् ॥ ४२ ॥

gaMgAyAstavanaM tena bahudhA ca tadA kRtam ॥ mAnasaM snAnakarmAdi kRtvA zaMkarapUjanam ॥ 42 ॥

पार्थिवेन विधानेन चकार नृपसत्तमः ॥ तद्ध्यानं च यथा स्याद्वै कृत्वा च विधिपूर्वकम् ॥ ४३ ॥

pArthivena vidhAnena cakAra nRpasattamaH ॥ taddhyAnaM ca yathA syAdvai kRtvA ca vidhipUrvakam ॥ 43 ॥

प्रणिपातैस्तथा स्तोत्रैर्मुद्रासन पुरस्सरम् ॥ कृत्वा हि सकलं तच्च स भेजे शंकरं मुदा ॥ ४४ ॥

praNipAtaistathA stotrairmudrAsana purassaram ॥ kRtvA hi sakalaM tacca sa bheje zaMkaraM mudA ॥ 44 ॥

पंचाक्षरमयीं विद्यां जजाप प्रणवान्विताम् ॥ नान्यत्कार्यं स वै कर्तुं लब्धवानन्तरं तदा ॥ ४५ ॥

paMcAkSaramayIM vidyAM jajApa praNavAnvitAm ॥ nAnyatkAryaM sa vai kartuM labdhavAnantaraM tadA ॥ 45 ॥

तत्पत्नी च तदा साध्वी दक्षिणा नाम विश्रुता ॥ निधानं पार्थिवं प्रीत्या चकार नृपवल्लभा ॥ ४६ ॥

tatpatnI ca tadA sAdhvI dakSiNA nAma vizrutA ॥ nidhAnaM pArthivaM prItyA cakAra nRpavallabhA ॥ 46 ॥

दंपती त्वेकभावेन शंकरं भक्तशंकरम् ॥ भेजाते तत्र तौ नित्यं शिवाराधनतत्परौ ॥ ४७ ॥

daMpatI tvekabhAvena zaMkaraM bhaktazaMkaram ॥ bhejAte tatra tau nityaM zivArAdhanatatparau ॥ 47 ॥

राक्षसो यज्ञकर्मादि वरदर्प विमोहितः ॥ लोपयामास तत्सर्वं मह्यं वै दीयतामिति ॥ ४८॥

rAkSaso yajJakarmAdi varadarpa vimohitaH ॥ lopayAmAsa tatsarvaM mahyaM vai dIyatAmiti ॥ 48॥

बहुसैन्यसमायुक्तो राक्षसानां दुरात्मनाम ॥ चकार वसुधां सर्वां स्ववशे चर्षिसत्तमाः ॥ ४९ ॥

bahusainyasamAyukto rAkSasAnAM durAtmanAma ॥ cakAra vasudhAM sarvAM svavaze carSisattamAH ॥ 49 ॥

वेदधर्मं शास्त्रधर्मं स्मृतिधर्मं पुराणजम् ॥ लोपयित्वा च तत्सर्वं बुभुजे स्वयमूर्जितः ॥ ५० ॥

vedadharmaM zAstradharmaM smRtidharmaM purANajam ॥ lopayitvA ca tatsarvaM bubhuje svayamUrjitaH ॥ 50 ॥

देवाश्च पीडितास्तेन सशक्रा ऋषयस्तथा ॥ अत्यन्तं दुःखमापन्ना लोकान्निस्सारिता द्विजाः ॥ ५१ ॥

devAzca pIDitAstena sazakrA RSayastathA ॥ atyantaM duHkhamApannA lokAnnissAritA dvijAH ॥ 51 ॥

ते ततो विकलास्सर्वे सवासवसुरर्षयः ॥ ब्रह्मविष्णू पुरोधाय शंकरं शरणं ययुः ॥ ५२ ॥

te tato vikalAssarve savAsavasurarSayaH ॥ brahmaviSNU purodhAya zaMkaraM zaraNaM yayuH ॥ 52 ॥

स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकैश्च शंकरं लोक शंकरम् ॥ प्रसन्नं कृतवंतस्ते महाकोश्यास्तटे शुभे ॥ ५३ ॥

stutvA stotrairanekaizca zaMkaraM loka zaMkaram ॥ prasannaM kRtavaMtaste mahAkozyAstaTe zubhe ॥ 53 ॥

कृत्वा च पार्थिवीं मूर्तिं पूजयित्वा विधानतः ॥ तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्नमस्कारादिभिः क्रमात् ॥ ५४ ॥

kRtvA ca pArthivIM mUrtiM pUjayitvA vidhAnataH ॥ tuSTuvurvividhaiH stotrairnamaskArAdibhiH kramAt ॥ 54 ॥

एवं स्तुतस्तदा शंभुर्देवानां स्तवनादिभिः ॥ सुप्रसन्नतरो भूत्वा तान्सुरानिदमब्रवीत् ॥ ५५ ॥

evaM stutastadA zaMbhurdevAnAM stavanAdibhiH ॥ suprasannataro bhUtvA tAnsurAnidamabravIt ॥ 55 ॥

शिव उवाच ॥ हे हरे हे विधे देवा ऋषयश्चाखिला अहम् ॥ प्रसन्नोस्मि वरं ब्रूत किं कार्यं करवाणि वः ॥ ५६ ॥

ziva uvAca ॥ he hare he vidhe devA RSayazcAkhilA aham ॥ prasannosmi varaM brUta kiM kAryaM karavANi vaH ॥ 56 ॥

सूत उवाच ॥ इत्युक्ते च तदा तेन शिवेन वचने द्विजाः ॥ सुप्रणम्य करौ बद्ध्वा देवः ऊचुश्शिवं तदा ॥ ५७ ॥

sUta uvAca ॥ ityukte ca tadA tena zivena vacane dvijAH ॥ supraNamya karau baddhvA devaH UcuzzivaM tadA ॥ 57 ॥

देवा ऊचुः ॥ सर्वं जानासि देवेश सर्वेषां मनसि स्थितम् ॥ अन्तर्यामी च सर्वस्य नाज्ञातं विद्यते तव ॥ ५८ ॥

devA UcuH ॥ sarvaM jAnAsi deveza sarveSAM manasi sthitam ॥ antaryAmI ca sarvasya nAjJAtaM vidyate tava ॥ 58 ॥

तथापि श्रूयतां नाथ स्वदुःखं ब्रूमहे वयम् ॥ त्वदाज्ञया महादेव कृपादृष्ट्या विलोकय ॥ ५९ ॥

tathApi zrUyatAM nAtha svaduHkhaM brUmahe vayam ॥ tvadAjJayA mahAdeva kRpAdRSTyA vilokaya ॥ 59 ॥

राक्षसः कर्कटीपुत्रः कुंभकर्णोद्भवो बली ॥ पीडयत्यनिशं देवान्ब्रह्मदत्तवरोर्जितः ॥ ६० ॥

rAkSasaH karkaTIputraH kuMbhakarNodbhavo balI ॥ pIDayatyanizaM devAnbrahmadattavarorjitaH ॥ 60 ॥

तमिमं जहि भीमाह्वं राक्षसं दुःखदायकम् ॥ कृपां कुरु महेशान विलंबं न कुरु प्रभो ॥ ६१ ॥

tamimaM jahi bhImAhvaM rAkSasaM duHkhadAyakam ॥ kRpAM kuru mahezAna vilaMbaM na kuru prabho ॥ 61 ॥

सूत उवाच ॥ इत्युक्तस्तु सुरैस्सर्वैश्शंभुवें भक्तवत्सलः ॥ वधं तस्य करिष्यामीत्युक्त्वा देवांस्ततोऽब्रवीत् ॥ ६२ ॥

sUta uvAca ॥ ityuktastu suraissarvaizzaMbhuveM bhaktavatsalaH ॥ vadhaM tasya kariSyAmItyuktvA devAMstato'bravIt ॥ 62 ॥

शंभुरुवाच ॥ कामरूपेश्वरो राजा मदीयो भक्त उत्तमः ॥ तस्मै ब्रूतेति वै देवाः कार्य्यं शीघ्रं भविष्यति ॥ ६३ ॥

zaMbhuruvAca ॥ kAmarUpezvaro rAjA madIyo bhakta uttamaH ॥ tasmai brUteti vai devAH kAryyaM zIghraM bhaviSyati ॥ 63 ॥

सुदक्षिण महाराज काम रूपेश्वर प्रभो ॥ मद्भक्तस्त्वं विशेषेण कुरु मद्भजनं रतेः ॥ ६४ ॥

sudakSiNa mahArAja kAma rUpezvara prabho ॥ madbhaktastvaM vizeSeNa kuru madbhajanaM rateH ॥ 64 ॥

दैत्यं भीमाह्वयं दुष्टं ब्रह्मप्राप्तवरोर्जितम् ॥ हनिष्यामि न संदेहस्त्वत्तिरस्कारकारिणम् ॥ ६५ ॥

daityaM bhImAhvayaM duSTaM brahmaprAptavarorjitam ॥ haniSyAmi na saMdehastvattiraskArakAriNam ॥ 65 ॥

॥ सूत उवाच ॥ अथ ते निर्जरास्सर्वे तत्र गत्वा मुदान्विताः ॥ तस्मै महानृपायोचुर्यदुक्तं शंभुना च तत् ॥ ६६ ॥

॥ sUta uvAca ॥ atha te nirjarAssarve tatra gatvA mudAnvitAH ॥ tasmai mahAnRpAyocuryaduktaM zaMbhunA ca tat ॥ 66 ॥

तमित्युक्त्वा च वै देवा आनंदं परमं गताः ॥ महर्षयश्च ते सर्वे ययुश्शीप्रं निजाश्रमान् ॥ ६७ ॥

tamityuktvA ca vai devA AnaMdaM paramaM gatAH ॥ maharSayazca te sarve yayuzzIpraM nijAzramAn ॥ 67 ॥