अथोवाच महादेवः प्रीतो ऽहं सुरसत्तमौ। पश्यतां मां महादेवं भयं सर्वं विमुच्यताम।।

athovāca mahādevaḥ prīto 'haṃ surasattamau| paśyatāṃ māṃ mahādevaṃ bhayaṃ sarvaṃ vimucyatām||

युवां प्रसूतौ गात्राभ्यां मम पूर्वं महाबलौ। अयं मे दक्षिणे पार्श्वे ब्रह्मा लोकपितामहः।।

yuvāṃ prasūtau gātrābhyāṃ mama pūrvaṃ mahābalau| ayaṃ me dakṣiṇe pārśve brahmā lokapitāmahaḥ||

वामे पार्श्वे च मे विष्णुर विश्वात्मा हृदयोद्भवः। प्रीतो ऽहं युवयोः सम्यग वरं दद्मि यथेप्सितम।।

vāme pārśve ca me viṣṇur viśvātmā hṛdayodbhavaḥ| prīto 'haṃ yuvayoḥ samyag varaṃ dadmi yathepsitam||

एवमुक्त्वा तु तं विष्णुं कराभ्यां परमेश्वरः। पस्पर्श सुभगाभ्यां तु कृपया तु कृपानिधिः।।

evamuktvā tu taṃ viṣṇuṃ karābhyāṃ parameśvaraḥ| pasparśa subhagābhyāṃ tu kṛpayā tu kṛpānidhiḥ||

ततः प्रहृष्टमनसा प्रणिपत्य महेश्वरम। प्राह नारायणो नाथं लिङ्गस्थं लिङ्गवर्जितम।।

tataḥ prahṛṣṭamanasā praṇipatya maheśvaram| prāha nārāyaṇo nāthaṃ liṅgasthaṃ liṅgavarjitam||

यदि प्रीतिः समुत्पन्ना यदि देयो वरश च नौ। भक्तिर्भवतु नौ नित्यं त्वयि चाव्यभिचारिणी।।

yadi prītiḥ samutpannā yadi deyo varaś ca nau| bhaktirbhavatu nau nityaṃ tvayi cāvyabhicāriṇī||

देवः प्रदत्तवान देवाः स्वात्मन्यव्यभिचारिणीम। ब्रह्मणे विष्णवे चैव श्रद्धां शीतांशुभूषणः।।

devaḥ pradattavān devāḥ svātmanyavyabhicāriṇīm| brahmaṇe viṣṇave caiva śraddhāṃ śītāṃśubhūṣaṇaḥ||

जानुभ्यामवनीं गत्वा पुनर्नारायणः स्वयम। प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मन्दतरं वशी।।

jānubhyāmavanīṃ gatvā punarnārāyaṇaḥ svayam| praṇipatya ca viśveśaṃ prāha mandataraṃ vaśī||

आवयोर्देवदेवेश विवादमतिशोभनम। इहागतो भवान यस्माद विवादशमनाय नौ।।

āvayordevadeveśa vivādamatiśobhanam| ihāgato bhavān yasmād vivādaśamanāya nau||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुनः प्राह हरो हरिम। प्रणिपत्य स्थितं मूर्ध्ना कृताञ्जलिपुटं स्मयन।।

tasya tadvacanaṃ śrutvā punaḥ prāha haro harim| praṇipatya sthitaṃ mūrdhnā kṛtāñjalipuṭaṃ smayan||

प्रलयस्थितिसर्गाणां कर्ता त्वं धरणीपते। वत्स वत्स हरे विष्णो पालयैतच्चराचरम।।

pralayasthitisargāṇāṃ kartā tvaṃ dharaṇīpate| vatsa vatsa hare viṣṇo pālayaitaccarācaram||

त्रिधा भिन्नो ह्यहं विष्णो ब्रह्मविष्णुभवाख्यया। सर्गरक्षालयगुणैर निष्कलः परमेश्वरः।।

tridhā bhinno hyahaṃ viṣṇo brahmaviṣṇubhavākhyayā| sargarakṣālayaguṇair niṣkalaḥ parameśvaraḥ||

संमोहं त्यज भो विष्णो पालयैनं पितामहम। पाद्मे भविष्यति सुतः कल्पे तव पितामहः।।

saṃmohaṃ tyaja bho viṣṇo pālayainaṃ pitāmaham| pādme bhaviṣyati sutaḥ kalpe tava pitāmahaḥ||

तदा द्रक्ष्यसि मां चैवं सो ऽपि द्रक्ष्यति पद्मजः। एवमुक्त्वा स भगवांस तत्रैवान्तरधीयत।।

tadā drakṣyasi māṃ caivaṃ so 'pi drakṣyati padmajaḥ| evamuktvā sa bhagavāṃs tatraivāntaradhīyata||

तदाप्रभृति लोकेषु लिङ्गार्चा सुप्रतिष्ठिता। लिङ्गवेदी महादेवी लिङ्गं साक्षान्महेश्वरः।।

tadāprabhṛti lokeṣu liṅgārcā supratiṣṭhitā| liṅgavedī mahādevī liṅgaṃ sākṣānmaheśvaraḥ||

लयनाल्लिङ्गमित्युक्तं तत्रैव निखिलं सुराः। यस्तु लैङ्गं पठेन्नित्यम आख्यानं लिङ्गसन्निधौ।।

layanālliṅgamityuktaṃ tatraiva nikhilaṃ surāḥ| yastu laiṅgaṃ paṭhennityam ākhyānaṃ liṅgasannidhau||

स याति शिवतां विप्रो नात्र कार्या विचारणा।।

sa yāti śivatāṃ vipro nātra kāryā vicāraṇā||